Οι χαμηλές τιμές του πετρελαίου και ειδικότερα του αργού Ουραλίων που εξάγει η Ρωσία απειλούν με περαιτέρω αποσταθεροποίηση τη ρωσική οικονομία των δύο τρισ. δολαρίων. Στην εκτίμηση αυτή καταλήγει η πλειονότητα των οικονομικών αναλυτών που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση του Bloomberg, αλλά στο ίδιο συμπέρασμα κατατείνουν ορισμένοι υπολογισμοί του ρωσικού υπουργείου Οικονομικών.
Σύμφωνα με το 58% των ερωτηθέντων αναλυτών, για να αποφύγει την ύφεση η Ρωσία, οι τιμές του αργού Ουραλίων πρέπει να παραμείνουν στα επίπεδα τουλάχιστον των 100 δολαρίων το βαρέλι. Λαμβανομένων δε υπόψη των οικονομικών κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. στη Ρωσία, πολλοί αναλυτές του κλάδου θεωρούν πως οι υφιστάμενες τιμές είναι αρκετά χαμηλές ώστε να απειλούν τη ρωσική οικονομία. Οι τιμές του Brent, βάσει των οποίων τιμολογείται περίπου το μισό πετρέλαιο παγκοσμίως συμπεριλαμβανομένου και του αργού Ουραλίων, έχουν υποχωρήσει κατά περίπου 14% μέσα στους τελευταίους τρεις μήνες και στις 15 Σεπτεμβρίου βρέθηκαν στα χαμηλά διετίας.
Οπως αναφέρει ο Αλεξάντερ Σακόβιτς, σύμβουλος του ρωσικού υπουργείου Οικονομικών, οι τιμές του αργού Ουραλίων υποχώρησαν κάτω από τα επίπεδα των 100 δολαρίων το βαρέλι στις 18 Αυγούστου και κυμαίνονταν κατά μέσον όρο στα 98,28 δολάρια από τις 15 Αυγούστου μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου. Το ρωσικό υπουργείο τονίζει, μάλιστα, πως πρόκειται για την πρώτη φορά μετά τον Ιούνιο του 2012 που η μέση τιμή μηνός παραμένει σε επίπεδα κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Εξάλλου, ο Μαξίμ Ορέσκιν, επικεφαλής του τμήματος στρατηγικού σχεδιασμού του υπουργείου, αναφέρει πως ο προϋπολογισμός του 2015 προβλέπει τιμή του πετρελαίου στα 96 δολάρια το βαρέλι και η ρωσική κυβέρνηση εκτιμά πως ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους θα παρουσιάσει έλλειμμα 0,6%. Οπως τονίζει ο Ορέσκιν, η πτώση της τιμής του πετρελαίου κατά ένα δολάριο το βαρέλι στερεί τον ρωσικό προϋπολογισμό από έσοδα ύψους περίπου 80 δισ. ρουβλίων, δηλαδή περίπου 2,1 δισ. δολάρια.
ΠΗΓΗ:energia.gr
«Φρένο» στις επιδιώξεις του ΔΝΤ για πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων αναμένεται να βάλει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO).
Ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης θα μεταβεί σήμερα με τους προέδρους των ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΣΕΤΕ και ΓΣΕΕ στη Γενεύη, προκειμένου να συζητήσουν την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982, αλλά και να ενημερωθούν για τις θέσεις του ILO για τις ομαδικές απολύσεις.
Οι εκπρόσωποι των δανειστών δεν αρκούνται στην συμφωνία των εταίρων για ισχυροποίηση της γνωμοδότησης του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ) και ζητούν την πλήρη και με νόμο απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει κάποιο συμβιβασμό, με το φόβο των κοινωνικών αναταραχών, κυρίως όμως των αντιδράσεων των κυβερνητικών βουλευτών.
Ως «σολομώντειο» λύση η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας έχει αναθέσει στο ILO την εκπόνηση μελέτης αναφορικά με τις ομαδικές απολύσεις. Οι εισηγήσεις αυτές θα παρουσιασθούν αύριο στους κοινωνικούς εταίρους και στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας. Σύμφωνα με πληροφορίες οι αρχικές εισηγήσεις από τον Οργανισμό είναι θετικές, καθώς κρίνεται πως η τελευταία παρέμβαση με την ισχυροποίηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας και τη μεταβίβαση της τελικής έγκρισης για ομαδικές απολύσεις από τον υπουργό Εργασίας στον Γενικό Γραμματέα Απασχόλησης είναι συμβατή με τη διεθνή πρακτική.
Η κυβέρνηση θεωρεί πως ο ILO είναι ένας οργανισμός παγκοσμίου φήμης με μεγάλη αξιοπιστία που δύσκολα αμφισβητείται, και ως εκ τούτου οι αποφάσεις του θα «δεσμεύσουν» την τρόικα. Αυτό άλλωστε επεσήμαναν χθες το βράδυ και στελέχη του υπουργείου Εργασίας μετά τη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών κ. Γκ. Χαρδούβελη, με τον υπουργό Εργασίας, κ. Γ. Βρούτση, στην οποία εξετάσθηκαν το θέμα των ομαδικών απολύσεων, του συνδικαλιστικού νόμου και των αλλαγών στο ασφαλιστικό.
Σύμφωνα με τη υφιστάμενη νομοθεσία, ομαδικές απολύσεις ορίζονται οι απολύσεις που γίνονται από επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που απασχολούν περισσότερους από 20 εργαζομένους, για οικονομοτεχνικούς λόγους, δηλαδή για λόγους που δεν αφορούν το πρόσωπο των απολυομένων και υπερβαίνουν κάθε ημερολογιακό μήνα ορισμένα όρια. Τα όρια αυτά είναι τα εξής:
. Έξι εργαζόμενοι για επιχειρήσεις που απασχολούν 20-150 άτομα.
. Ποσοστό 5% του προσωπικού και μέχρι 30 άτομα κάθε ημερολογιακό μήνα για επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 150 εργαζομένους.
. Για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου αριθμού ομαδικών απολύσεων, λαμβάνονται υπόψη και οι λεγόμενες «οικειοθελείς αποχωρήσεις» με την καταβολή αποζημίωσης.
. Επίσης συνυπολογίζονται και οι απολύσεις που οφείλονται στην κατάργηση θέσεων εργασίας.
Καθώς οι υφιστάμενες κοινοτικές Οδηγίες θέτουν υψηλότερα όρια για τις ομαδικές απολύσεις από αυτά που ισχύουν στην Ελλάδα δεν αποκλείεται η έκθεση του ILO να προτείνει την αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που μπορούν να αποχωρήσουν από τις μεγάλες ειδικά επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, το όριο του 5% για τις μηνιαίες απολύσεις θα μπορούσε να αυξηθεί στο 10% για επιχειρήσεις που απασχολούν συνήθως τουλάχιστον 100 και λιγότερους από 300 εργαζομένους.
ΠΗΓΗ: defencenet.gr
Την ανακάλυψη ενός κοιτάσματος το οποίο ενδέχεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου και να εκτοξεύσει τα έσοδα της ρωσικής οικονομίας κατά πολλές εκατοντάδες δισ.$ ή και περισσότερο ανακοίνωσε ο Igor Sechin ο γενικός διευθυντής της OAO Rosneft.
Το κοίτασμα το οποίο βρίσκεται στη Θάλασσα του Κάρα στον Αρκτικό Ωκεανό και που αν οι αρχικές εκτιμήσεις ευσταθούν το μέγεθός του θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοιτασμάτων στον Κόλπο του Μεξικού.
Όπως αναφέρει το Bloomberg για το μέγεθος του κοιτάσματος το Universitetskaya, έτσι ονομάζεται το πεδίο που ‘εχπυν γίνει οι γεωτρήσεις έχει μέγεθος ίσο περίπου με την πόλη της Μόσχας και ενδέχεται να είναι δυναμικότητας έως και 9 δισ. βαρέλια πετρελαίου ή με σημερινές τιμές 900 δισ. $
Το πρόβλημα όμως είναι η εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Η θαλάσσια περιοχή βρίσκεται 4 ημέρες ταξιδιού από το Murmansk τη μεγαλύτερη πόλη και λιμάνι βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Αυτό σημαίνει ότι τα εφόδια, μηχανήματα, προμήθειες, εργάτες πρέπει να μεταφερθούν με πλοία για τους λίγους μήνες που θα μπορεί να γίνει η άντληση του πετρελαίου εξαιτίας του Αρκτικού χειμώνα. Ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες το προσωπικό στην εξέδρα των δοκιμαστικών γεωτρήσεων έπρεπε να απομακρύνει πάγο.
ΠΗΓΗ:defencenet.gr
Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για πιθανές εισαγωγές αμερικανικού αερίου στην Ευρώπη υπό την μορφή του LNG, καθώς στην αμερικανική αγορά παρατηρείται πολύ μεγάλη άνοδος της παραγωγής, ενώ η Ε.Ε. επιθυμεί διακαώς να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο.
Εκ πρώτης όψεως, η όλη ιδέα έχει νόημα, καθώς το αμερικανικό LNG θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα μια νέα πηγή αερίου για την Ευρώπη μετά το Νότιο Διάδρομο και το LNG από χώρες όπως το Κατάρ και η Αλγερία. Ήδη αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι έχουν βάλει μπρος σχέδια για κατασκευή σταθμών υγροποίησης στις ακτές του Ατλαντικού και μέσα στα επόμενα χρόνια αναμένεται η έναρξη των εξαγωγών διεθνώς.
Το θέμα, όμως, είναι ότι οι αμερικανικές εταιρείες δεν έχουν καμία υποχρέωση να εξάγουν το αέριό τους συγκεκριμένα στην Ευρώπη. Δεδομένου του ότι η παγκόσμια αγορά LNG είναι πολύ ευέλικτη, θα πουλήσουν αέριο εκεί που τους συμφέρει περισσότερο και αυτή τη στιγμή η αγορά αυτή είναι της Ασίας. Οι τιμές του LNG έχουν υποχωρήσει το τελευταίο διάστημα στις ασιατικές αγορές, αλλά και πάλι παραμένουν αρκετά υψηλότερες σε σύγκριση με της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκονται κοντά στα 14 δολάρια, ενώ στην Ευρώπη η τιμή είναι σήμερα στα 8-9 δολάρια, παρά τους φόβους για διακοπή των ρωσικών εισαγωγών.
Σύμφωνα με στέλεχος της ελληνικής αγοράς φυσικού αερίου με πλούσια εμπειριά στις διεθνείς αγορές, τα σημερινά δεδομένα καθιστούν ασύμφορη την εξαγωγή αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη για τον απλό λόγο ότι… δεν βγαίνουν τα νούμερα. Η (πολύ χαμηλή σήμερα) τιμή του αμερικανικού αερίου είναι περίπου 3,5 δολάρια, ενώ το κόστος υγροποιήσης υπολογίζεται στα 3,5 δολάρια και το κόστος μεταφοράς προς την Ευρώπη στα 2 δολάρια. Το αποτέλεσμα είναι μια τελική τιμή πώλησης κοντά στα 9-10 δολάρια, η οποία προς το παρόν είναι υψηλότερη σε σχέση με το αέριο που αγοράζει η Ε.Ε. μέσω των αγωγών.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι εξαγγελίες των Ευρωπαίων αξιωματούχων για προώθηση της εισαγωγής αμερικανικού αερίου είναι κάπως πρώιμες και βασίζονται περισσότερο στην πολιτική βούληση για απεξάρτηση από τη Ρωσία, παρά σε ρεαλιστικά οικονομικά δεδομένα.
ΠΗΓΗ:energypress.gr
Το διάγραμμα που παρουσιάζουμε σήμερα είναι από την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) με τίτλο "The Impact of Global Coal Supply on Worldwide Electricity Prices" και δείχνει τη σειρά φόρτισης μονάδων ανά καύσιμο και χώρα στο διασυνδεμένο τοπικό σύστημα της Βορειοδυτικής Ευρώπης (Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία). Πρώτα μπαίνουν οι ΑΠΕ (υδροηλεκτρικά, αιολικά, ηλιακά), ακολουθούν πυρηνικά, λιγνιτικά και λιθανθρακικά, τελευταία είναι τα εργοστάσια με καύσιμο φυσικό αέριο ή και πετρέλαιο.
Η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί ...
σημαντική συνιστώσα του σύγχρονου πολιτισμού και σημαντικό παράγοντα της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου στον 20ο αιώνα. Για το λόγο αυτό πρέπει να είναι διασφαλισμένη και προσιτή οικονομικά στους πολίτες και στις επιχειρήσεις. Πρόσφατα μια νέα αντίληψη έχει εμφανιστεί, αυτή της βιωσιμότητας, με την οποία κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί ως θέση αρχής.
Εδώ ωστόσο ξεκινούν τα προβλήματα: η ενέργεια που παρέχεται με ασφάλεια (από τις θερμικές μονάδες κάρβουνου και αέριου) και με σχετικά προσιτό τρόπο δεν είναι διατηρήσιμη στο διηνεκές, καθώς βασίζεται σε πεπερασμένους ορυκτούς πόρους. Η πυρηνική ενέργεια παρέχεται με αξιοπιστία, αλλά έχει ακόμα προβλήματα ασφάλειας στη διαχείριση των αποβλήτων και είναι πολύ ακριβή, δεν είναι προσιτή για ανάπτυξη στο ευρύ κοινό. Η ενέργεια που παρέχεται από ανανεώσιμες πηγές (αιολικά, ηλιακά) δεν είναι ασφαλής, ενώ δεν είναι ούτε προσιτή χωρίς επιδοτήσεις. Οπότε όλοι είναι στο ψάξιμο για νέες λύσεις.
Η ενεργειακή πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση βασίστηκε στις ιδεοληψίες του κινήματος των Γερμανών Πράσινων ενάντια στα πυρηνικά και υπέρ των ΑΠΕ. Με το Γερμανικό νόμο EEG, τις βασικές αρχές του οποίου αντέγραψαν πολλές χώρες, θεσπίστηκε η ενέργεια των ΑΠΕ να μπαίνει στο ηλεκτρικό σύστημα κατά προτεραιότητα. Ωστόσο η φθηνή παραγωγή από κάρβουνο συνέχισε να "χαλάει την πιάτσα", οπότε βρέθηκε η λύση στο "φαινόμενο του θερμοκηπίου": οι εκπομπές CO2 δαιμονοποιήθηκαν κι επιβλήθηκε πρόστιμο εκπομπής, σε μια προσπάθεια να ακριβύνει η ηλεκτροπαραγωγή από κάρβουνο. Το μόνο αποτέλεσμα ήταν να γίνει η ενέργεια συνολικά πιο ακριβή για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις και, σε συνδυασμό με την κρίση του χρηματοπιστωτικού τομέα, να έλθει η ύφεση στην Ευρώπη. Το πολύ σκληρό ευρώ ολοκλήρωσε την καταστροφή, επιτρέποντας φθηνές εισαγωγές απ' την Άπω Ανατολή, με αποτέλεσμα την κατάρρευση ολόκληρων τομέων της οικονομίας και μεταφορά τους στην Ασία. Πραγματικό Ευρωπαϊκό success story!
Τώρα πια πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν κατακλυστεί από εγκατεστημένη ισχύ σε αιολικά και Φ/Β, που δίνουν περιστασιακά και τυχαία ποσότητες ενέργειας, αλλά όχι στη μορφή που να είναι αξιοποιήσιμη από νοικοκυριά κι επιχειρήσεις. Η ύφεση στην Ευρώπη οδήγησε σε κατάρρευση την αγορά δικαιωμάτων εκπομπών CO2, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να είναι πολύ οικονομική η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη και λιθάνθρακα. Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου οδήγησε στο κλείσιμο πολλών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής από αέριο, που δεν ήταν πλέον ανταγωνιστικά με τα εργοστάσια κάρβουνου, και μπαίνουν τελευταία στο σύστημα, όπως φαίνεται στο διάγραμμα, με αποτέλεσμα πλέον να μπαίνουν ζητήματα επάρκειας αξιόπιστης ισχύος. Το ένα λάθος οδηγεί στο άλλο και η νέα λύση που προτείνει η Μέρκελ λέγεται "ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής αγοράς", με ατελείωτες και πανάκριβες διασυνδέσεις δικτύων υψηλής τάσης, που θα εξυπηρετούν τη ροή της πλεονάζουσας ενέργειας των ΑΠΕ της Γερμανίας και θα διασφαλίζουν στο διηνεκές τα εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας σε βάρος των "συνεταίρων" της.
Όταν μπαίνουν ζητήματα επάρκειας ισχύος, δυο λύσεις υπάρχουν: ή προσθέτει κανείς ισχύ με νέα εργοστάσια, (για να αντικαταστήσουν ωστόσο αυτά που ήδη υπήρχαν κι αναγκάστηκαν να κλείσουν από λαθεμένες πολιτικές), ή αφαιρεί ζήτηση από το σύστημα, συνάπτοντας με τους μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές συμβάσεις "διακοψιμότητας" φορτίου, πληρώνοντας τη βιομηχανία για να μειώσει την παραγωγή της. Και οι δυο λύσεις είναι σχιζοφρενικές και δείχνουν τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί η Ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική. Τη βιομηχανία τη θέλουμε για να παράγει, όχι να κάθεται και να περιμένει πότε θα βρεθεί ενέργεια.
Τη ίδια στιγμή η Ασία καίει κάρβουνο σε βαθμό που έχει πλέον τα προβλήματα της πρώιμης βιομηχανικής εποχής της Ευρώπης, με νέφη smog στις πόλεις της, ενώ οι ΗΠΑ κάθονται εκ του ασφαλούς πάνω στο φθηνό σχιστολιθικό αέριο και πετρέλαιο, η εκμετάλλευση των οποίων ξεκίνησε μόλις την τελευταία πενταετία και δείτε στο διπλανό διάγραμμα πώς εξελίσσεται. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όποιος έχει φθηνή ενέργεια έχει και τον πρώτο λόγο για μια ανταγωνιστική οικονομία, για τη διασφάλιση δουλειάς για τους πολίτες και ευμάρειας για την κοινωνία. Καληνύχτα Ευρώπη ...
ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr
Η Ρωσία που θεωρείται από την κυβέρνηση Ομπάμα εχθρός των συμφερόντων των ΗΠΑ, έχει ανακαλύψει ένα τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου, με τη βοήθεια της μεγαλύτερης εταιρείας ενέργειας της ίδιας της Αμερικής.
Η κρατική ρωσική εταιρεία πετρελαίου Rosneft ανέφερε ότι γεώτρηση στην θάλασσα του Κάρα του, Αρκτικού Ωκεανού, σε συνεργασία με την Exxon Mobil χτύπησε... πετρέλαιο, που δείχνει πως η περιοχή έχει τη δυνατότητα να γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς τόπους παραγωγής αργού πετρελαίου στον κόσμο.
Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο Igor Sechin, CEO της Rosneft, ο οποίος βρέθηκε επί δύο ημέρες σε ρωσικό ερευνητικό πλοίο, ανακαλύφθηκαν 1 δισ. βαρέλια πετρελαίου.
Οι ανάπτυξη των υποδομών στην Ακρτική είναι μια επιχείρηση που θα κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε βάθος δεκαετιών, ενώ αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φιλοδοξίες του Πούτιν, καθώς τα υπάρχοντα κοιτάσματα της Ρωσίας στη Σιβηρία κάποια στιγμή θα στερέψουν και η χώρα πρέπει να βρει νέα αποθέματα.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Μία μικρή “ανάσα” θα πάρουν μισθωτοί και συνταξιούχοι με ετήσιο καθαρό εισόδημα άνω των 12.000 ευρώ, καθώς η κυβέρνηση σχεδιάζει να προχωρήσει σε μείωση κατά 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης από τον Ιανουάριο του 2015.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να ενσωματώσει στον προϋπολογισμό του 2015 τη μείωση 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης σε πρώτη φάση, με την προοπτική περαιτέρω συρρίκνωσης επιπλέον 20% κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους. Μάλιστα, όπως αναφέρει η ίδια πηγή, εάν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί επαληθευτούν η έκτακτη εισφορά θα καταργηθεί το 2016.
Με την πρώτη περικοπή της έκτακτης εισφοράς κατά 30% από την 1η Ιανουαρίου του 2015, οι μηνιαίες αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων θα αυξηθούν κατά 3 ευρώ για όσους έχουν ετήσιες αποδοχές ελάχιστα πάνω από το όριο των 12.000 ευρώ. Αύξηση 20 ευρώ το μήνα θα έχουν οι μισθωτοί με αποδοχές 40.000 ευρώ σε ετήσια βάση.
Οι ελαφρύνσεις, που θα προκύψουν από την πρώτη μείωση της έκτακτης εισφοράς, αφορούν και στα φυσικά πρόσωπα με ετήσιο καθαρό εισόδημα άνω των 12.000 ευρώ, που θα μοιραστούν ελαφρύνσεις 400 εκατ. ευρώ. Η διαφορά σε σχέση με τους μισθωτούς και συνταξιούχους είναι ότι η “ανάσα” γι' αυτούς θα έρθει με τα εκκαθαριστικά των φορολογικών δηλώσεων το 2016.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Έμμεση προειδοποίηση προς την Ευρώπη πως η Ρωσία μπορεί να διακόψει την παροχή φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκά κράτη αν αυτά επαναπροωθούν ρωσικό αέριο στην Ουκρανία απηύθυνε η Μόσχα.
Η απειλή εκ μέρους της Μόσχας διατυπώθηκε λίγες ώρες πριν τις κρίσιμες τριμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Ε.Ε., Ρωσίας και Ουκρανίας για την αποφυγή μίας νέας ρωσο-ουκρανικής ενεργειακής διαμάχης.
«Ελπίζουμε πως ο ευρωπαίοι εταίροι μας θα μείνουν πιστοί στις συμφωνίες. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να διασφαλίσουμε πως δεν θα υπάρξουν διακοπές στις παραδώσεις αερίου σε ευρωπαίους καταναλωτές», δήλωσε με νόημα ο Ρώσος υπουργός Ενέργειας, Αλεξάντερ Νόβακ, μιλώντας στην γερμανική εταιρεία Handelsblatt.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου, Αυστρία, Πολωνία και Σλοβακία κατέγραψαν ανεξήγητες μειώσεις στις συμφωνημένες παραδόσεις αερίου από τη Ρωσία, εν μέσω της ουκρανικής κρίσης.
Πολωνία και Σλοβακία είναι δύο από τις χώρες που προωθούν αέριο στην Ουκρανία μέσω αντίστροφων ροών.
Η Ουγγαρία συμμορφώθηκε
Λίγες ώρες πριν τη δημοσιοποίηση των δηλώσεων Νόβακ, η Ουκρανία ανέφερε ξαφνική μείωση στις ποσότητες αερίου που λαμβάνει από την Ουγγαρία, με την ουκρανική ενεργειακή εταιρεία Naftogaz να σημειώνει με νόημα πως η πτώση στη ροή αερίου ήλθε «λίγες μέρες μετά την επίσκεψη εκπροσώπων της [ρωσικής] Gazprom στην Ουγγαρία».
Η στάση της Ουγγαρίας προκάλεσε την έντονη ενόχληση της Ε.Ε., με εκπρόσωπο της Κομισιόν να δηλώνει πως «δεν υπάρχει τίποτα που να εμποδίζει εταιρείες της Ε.Ε. να διαχειρίζονται ελεύθερα το αέριο που αγοράζουν από τη Gazprom, ακόμα και να το μεταπωλούν σε τρίτες χώρες όπως η Ουκρανία».
ΠΗΓΗ:exelixionline.gr
Κέρδη κατέγραψαν τα futures του αργού τύπου light sweet την Παρασκευή λόγω προσδοκιών για συνεχιζόμενη υψηλή ζήτηση, ενώ οι τιμές του brent παρέμειναν αμετάβλητες, φέρνοντας το κενό μεταξύ των δύο συμβολαίων στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Ιούλιο.
Ειδικότερα, το συμβόλαιο αργού τύπου light sweet παραδόσεως Νοεμβρίου διαμορφώθηκε 1,01 δολ. υψηλότερα, ή 1,1%, στα 93,54 δολ. το βαρέλι στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης. Τα εβδομαδιαία κέρδη ανήλθαν στο 2,1%.
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, το συμβόλαιο αργού τύπου brent, παρέμεινε αμετάβλητο στα 97 δολ. το βαρέλι, καταγράφοντας απώλειες 1,4% για την εβδομάδα.
Η ψαλίδα μεταξύ των δύο συμβολαίων διαμορφώθηκε στα 3,46 δολ. το βαρέλι.
ΠΗΓΗ.capital.gr
Ξαναγράφονται αυτήν την περίοδο τα σενάρια για τις εταιρείες διύλισης, καθώς οι συνθήκες της αγοράς μεταβάλλονται και ο κλάδος φαίνεται να εισέρχεται σε ανοδικό κύκλο. Αυτό σημαίνει ότι, έπειτα από μια περίοδο σημαντικών δυσκολιών, έχουν κάνει την εμφάνιση τους τα πρώτα θετικά σημάδια, που δείχνουν ότι όσες εταιρείες κατάφεραν να επιβιώσουν -θυμίζουμε ότι μεγάλος αριθμός εργοστασίων διύλισης στην Κεντρική και τη Νότια Ευρώπη οδηγήθηκε σε οριστικό κλείσιμο ή μετατράπηκε σε αποθήκη- έχουν μπροστά τους ένα ανοδικό story.
Καθοριστικότερος παράγοντας σε αυτήν την κατεύθυνση είναι η πτώση της τιμής του πετρελαίου, η οποία φλερτάρει με χαμηλά 26 μηνών και οδηγεί αυτήν τη στιγμή σε ενίσχυση των περιθωρίων για τον κλάδο, περιλαμβανομένων και των ελληνικών εταιρειών (Ελληνικά Πετρέλαια και Motor Oil Hellas).
Ο ανοδικός κύκλος στον οποίο φαίνεται ότι μπαίνει η αγορά διύλισης -με, έστω, δειλά βήματα-, όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, οφείλεται σε δύο εξελίξεις:
Πρώτον, στην υποχώρηση της τιμής της πρώτης ύλης για τα διυλιστήρια, δηλαδή του αργού.
Δεύτερον, στη διατήρηση των τιμών για τα τελικά προϊόντα σε σχετικά καλά επίπεδα, που αποδίδεται στον περιορισμό της προσφοράς μετά τα ευρωπαϊκά λουκέτα, αλλά και στον περιορισμό των εξαγωγών προς την Ε.Ε. από τα διυλιστήρια των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με στοιχεία του Platts, από το 2007 έχουν οδηγηθεί σε κλείσιμο 14 διυλιστήρια, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται στη Γαλλία, όπου η δυναμικότητα διύλισης περιορίστηκε κατά 30%. Μόνο η Total, από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές σε επίπεδο εξαγωγών των ελληνικών διυλιστηρίων -και ιδίως της ΜΟΗ, λόγω κοινών αγορών-, έχει ήδη προχωρήσει σε περιορισμό της έκθεσής της στην Ευρώπη κατά 23% μέχρι το 2011, στοχεύοντας σε ακόμα 20% μείωση μέχρι το 2017.
Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, όπως την αύξηση της παραγωγής αργού της Λιβύης, είχαν ως αποτέλεσμα το περιθώριο στην αγορά διύλισης αυτήν τη στιγμή να είναι ευνοϊκό. Κι όμως, μέχρι πριν λίγους μήνες καταγράφηκαν για σημαντικά χρονικά διαστήματα αρνητικά περιθώρια, οδηγώντας σε ζημίες σχεδόν το σύνολο του κλάδου, ειδικά στη Μεσόγειο.
Τη θετική αυτή τάση καταγράφει, για παράδειγμα, η Alpha Finance, η οποία στην τελευταία της έκθεση θεωρεί ότι η άνοδος των περιθωρίων διύλισης τον Ιούλιο και τον Αύγουστο είναι διατηρήσιμη και αυτός είναι ο κυριότερος από τους πέντε λόγους για τους οποίους προχωρά σε αύξηση της τιμής-στόχου για τα ΕΛΠΕ, στα 8,25 ευρώ.
Βεβαίως, τα αποτελέσματα τόσο για τα ΕΛΠΕ όσο και για τη Motor Oil, με τις τιμές του αργού να μειώνονται, θα επιβαρύνονται λογιστικά από τη μείωση της αξίας των αποθεμάτων. Ωστόσο, σε επίπεδο λειτουργίας, το πραγματικό όφελος μεγαλώνει, εξαιτίας και της ενίσχυσης της τιμής του δολαρίου έναντι του ευρώ, αφού αγοράζουν πρώτη ύλη σε δολάριο, ενώ πουλάνε κατά κύριο λόγο σε ευρώ.
Για πόσο καιρό οι τιμές θα μείνουν ευνοϊκές;
Από τα μέσα Ιουνίου και το υψηλό των 115,71 δολαρίων, η τιμή του πετρελαίου έχει χάσει σχεδόν 20 δολάρια. Όπως επισημαίνει στο «Κ» ο διευθυντής του ενεργειακού προγράμματος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), Δρ Θεόδωρος Τσακίρης, αυτήν τη στιγμή η προσφορά αργού στις διεθνείς αγορές παραμένει ισχυρή, με δεδομένο ότι η παραγωγή του Ιράκ έχει μείνει ανεπηρέαστη. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση αργού από τις ΗΠΑ περιορίζεται εξαιτίας της παραγωγής shale oil, και μάλιστα το 2015 αναμένεται να μηδενιστούν οι ανάγκες για εισαγωγές light crude. Ως αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων στην αγορά, οι τιμές του πετρελαίου πιέζονται και δεν αποκλείεται να πιεστούν ακόμα περισσότερο όσο οι ΗΠΑ, με αιχμή την ανάπτυξη shale oil & gas, περιορίζουν τις ανάγκες τους για εισαγωγές, εκτιμά ο κ. Τσακίρης.
Παρότι μέσα στην περασμένη εβδομάδα οι τιμές του αργού κινήθηκαν ανοδικά σε σχέση με τα χαμηλά των 95 δολαρίων, οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν το αργό παραμένουν αμετάβλητοι, σύμφωνα με τον ανεξάρτητο σύμβουλο για θέματα ενέργειας Leo Drollas. Αυτοί είναι:
Η αύξηση της παραγωγής στη Λιβύη, που έχει ήδη φτάσει στα 750.000 βαρέλια και εκτιμάται ότι θα φτάσει έως και το 1 εκατ. βαρέλια.
Η συνεχιζόμενη αύξηση της παραγωγής στις ΗΠΑ, λόγω shale oil, που επηρεάζει παραγωγούς όπως την Ανγκόλα και κυρίως τη Νιγηρία, οι οποίες μεταφέρουν την προσφορά τους στην Ευρώπη, πιέζοντας την τιμή για το Brent.
Η αύξηση της παραγωγής του ΟΠΕΚ στα 30,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, δηλαδή 614.000 βαρέλια πάνω από την παραγωγή του β΄ τριμήνου.
Υπάρχει μεγάλη προσφορά αργού από δεξαμενόπλοια που ψάχνουν αγοραστές.
Εν ολίγοις, σημειώνει ο κ. Drollas, υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από τη ζήτηση, κάτι που αντελήφθη η αγορά και αυτό συνετέλεσε ώστε να πέσει η τιμή spot. Πάντως, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι τα futures διαμορφώνονται σε μεγαλύτερες τιμές.
Ο ίδιος εκτιμά ότι οι τιμές θα ανέβουν λίγο τους επόμενους μήνες από τα χαμηλά του Σεπτεμβρίου, λόγω αύξησης της ζήτησης τον χειμώνα, ωστόσο η τάση που διαμορφώνεται από την υπερπροσφορά αργών πετρελαίων και την επιβραδυμένη παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη δείχνει ότι οι τιμές θα μείνουν κάτω από τα 100 δολάρια. Εάν, όμως, υπάρξει αντίδραση από τον Οργανισμό Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ) και μειωθεί η παραγωγή ή υπάρξουν άλλες εξελίξεις στο Ιράκ ή στη Λιβύη, τότε αυτό θα μπορούσε να συντελέσει ώστε να μην πέσουν κι άλλο οι τιμές.
* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 20ης Σεπτεμβρίου
ΠΗΓΗ:capital.gr
