Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Εν αναμονή της απόφασης της Ε.Ε. για μεταβίβαση του ΔΕΣΦΑ στη Socar


Στις 29 Ιουλίου αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο γύρω από την κατάληξη της μεταβίβασης του ΔΕΣΦΑ στην αζέρικη εταιρεία Socar, καθώς εκπνέει η δίμηνη προθεσμία που έχει στη διάθεσή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την αξιολόγηση της πιστοποίησης του ΔΕΣΦΑ ως ανεξάρτητος Διαχειριστής υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς των Αζέρων. Την πιστοποίηση απέστειλε στην Επιτροπή η ΡΑΕ στις 29 Μαΐου και, σύμφωνα με τον κοινοτικό κανονισμό, θα πρέπει η Κομισιόν, εντός δύο μηνών, να απαντήσει εάν την εγκρίνει. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απάντηση, ο κανονισμός προβλέπει σιωπηρή αποδοχή της πιστοποίησης που τίθεται ως προαπαιτούμενο για την έγκριση και ολοκλήρωση της μεταβίβασης του 66% του ΔΕΣΦΑ στη Socar.

Συστάσεις

Το πιο πιθανό ενδεχόμενο, σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων παραγόντων, είναι η Επιτροπή σε αυτήν τη φάση να υποβάλει κάποιες συστάσεις προς τη ΡΑΕ, εξέλιξη που δεν αποτελεί το χειρότερο σενάριο που είναι αυτό της απόρριψης και θα ενισχύσει τις εκτιμήσεις περί προθέσεων της Κομισιόν να εξαντλήσει τις δυνατότητες για έγκριση της συμφωνίας. Η Κομισιόν δεν έχει ούτε έναν λόγο να αποτρέψει την είσοδο της Socar στον ΔΕΣΦΑ. Ο προβληματισμός και η μέχρι τώρα καθυστερήσεις και απαιτήσεις που έχουν προβληθεί από πλευράς της συνδέονται κυρίως, όπως επιβεβαιώνουν όλες οι πλευρές, με το γεγονός ότι η Socar παρουσιάζει παρόμοια χαρακτηριστικά (καθετοποιημένη εταιρεία, παραγωγός αερίου και εμπορίας) με αυτά της ρωσικής Gazprom. Ο,τι ισχύσει για τη Socar θα αποτελέσει νομικό προηγούμενο που μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά από την Gazprom και να δυσκολέψει τα σχέδια της Ευρώπης για ενεργειακή απεξάρτηση από το ρώσικο αέριο.

Η πιστοποίηση της ΡΑΕ

Η πιστοποίηση της ΡΑΕ για τον ΔΕΣΦΑ λαμβάνει υπόψη της όλες τις προβλέψεις της κοινοτικής νομοθεσίας (τρίτο ενεργειακό πακέτο). Το σημείο που έχει «μπλοκάρει» μέχρι στιγμής την υπόθεση είναι οι προϋποθέσεις που θέτει η οδηγία 2009/73 σχετικά με τον έλεγχο δικτύων από εταιρείες τρίτων χωρών, τις οποίες η Επιτροπή συνδέει με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης. Η οδηγία ορίζει ρητά ότι «δεν θα πρέπει να επιτρέπεται σε πρόσωπα από τρίτες χώρες να ελέγχουν συστήματα μεταφοράς ή διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς παρά μόνο εφόσον συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές περί πραγματικού διαχωρισμού που ισχύουν εντός της Κοινότητας». Ειδικά ο κλάδος του φυσικού αερίου χαρακτηρίζεται «ως ιδιαίτερης σημασίας για την Κοινότητα» και η οδηγία απαιτεί «πρόσθετες διασφαλίσεις σχετικά με τη διαφύλαξη της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού της Κοινότητας...».
Υπογραφή συμφωνίας
Στο πλαίσιο των πρόσθετων διασφαλίσεων, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού έθεσε αρχικά θέμα υπογραφής διακρατικής συμφωνίας με το Αζερμπαϊτζάν, την οποία θα υπέγραφε ξεχωριστά κάθε κράτος-μέλος και θα την ενέκριναν τα εθνικά συμβούλια.

Η απαίτηση περιορίστηκε τελικά στην υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Αζερμπαϊτζάν που θα δεσμεύει τον αγοραστή ότι θα τηρήσει τους κανόνες του τρίτου ενεργειακού πακέτου. Στις πρόσθετες διασφαλίσεις εντάσσεται και η πρόταση της Επιτροπής προς τη Socar να μεταβιβάσει το 17% του ΔΕΣΦΑ σε τρίτη εταιρεία, κάτι που δεν αποδέχτηκε η αζέρικη πλευρά. Το κατά πόσο θα επιμείνει η Ε.Ε. σε πρόσθετες διασφαλίσεις και ποιες θα είναι αυτές θα φανεί από τη στάση της απέναντι στην πιστοποίηση της ΡΑΕ, αφού αυτή απαντάει σε όλα τα κρίσιμα θέματα σχετικά με την ασφάλεια του εφοδιασμού. Σε σχέση με την Ευρώπη, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι δεν κινδυνεύει η ασφάλεια εφοδιασμού από την είσοδο της Socar στον ΔΕΣΦΑ για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ευρώπης εξαρτάται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60% από τη Ρωσία, τη Νορβηγία και την Αλγερία. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα του Αζερμπαϊτζάν δεν αναμένεται βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα να δώσουν λύση στην ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της Ε.Ε., διότι η δυναμικότητά τους δεν αρκεί για να μειώσει την εξάρτηση της Ε.Ε. από τρίτες χώρες, κυρίως από τη Ρωσία.
(Χρύσα Λιάγγου, Καθημερινή)

ΠΗΓΗ:energypress.gr

ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ Ν' ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ




ΠΗΓΗ:skitsoblog.blogspot.gr

Οι πραγματικές επαναστάσεις στην ενέργεια γίνονται πάντα αισθητές στο πορτοφόλι του καταναλωτή .


Μια μικρή ενεργειακή επανάσταση έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ και δεν αναφερόμαστε στο σχιστολιθικό αέριο. 25 δισεκατομμύρια γαλόνια πετρέλαιο καίνε κάθε χρόνο τα φορτηγά των οδικών μεταφορών, αλλά αυτό έχει αρχίσει σταδιακά να αλλάζει: η επανάσταση που λέγαμε.

Η νέα τάση είναι τα φορτηγά που καίνε φυσικό αέριο, ένα καύσιμο σημαντικά φθηνότερο απ' το πετρέλαιο. Η μείωση του κόστους των μεταφορικών θα έχει σημαντική επίδραση στο σύνολο της οικονομίας. Σύμφωνα με τη Citigroup, μέχρι το 2020 το 30% των φορτηγών της Βόρειας Αμερικής θα καίνε φυσικό αέριο. Σύμφωνα με όσους επενδύουν σ' αυτή την προοπτική, το 2020 θα μπορούσε το 70% των φορτηγών να καίει φυσικό αέριο.

Ήδη οι μεγάλοι κατασκευαστές φορτηγών των ΗΠΑ προσφέρουν μοντέλα που καίνε φυσικό αέριο και οι πωλήσεις πάνε πολύ καλά. Η Freightliner, θυγατρική της Daimler Benz, έχει πουλήσει πάνω από 2500 φορτηγά και παρουσιάζει διαρκώς νέα μοντέλα. Η Volvo USA έχει πουλήσει πάνω από 500, έχει πλήρη γκάμα μοντέλων και επενδύει σε αύξηση της παραγωγής. Τα τμήματα φυσικού αερίου των κατασκευαστών παρουσιάζουν συνεχή ανάπτυξη. Το 40% των απορριμματοφόρων που πουλήθηκαν το 2012 ήταν με φυσικό αέριο. Η μεγάλη μεταφορική/ταχυδρομική εταιρεία UPS θέλει να έχει τουλάχιστον 400 φορτηγά φυσικού αερίου μέχρι το τέλος του 2014. Η Procter & Gample θελει το 20% των προϊόντων της να μεταφέρονται με φορτηγά που καίνε φυσικό αέριο μέχρι τον Ιούλιο 2015. 

Τα φορτηγά οδικών μεταφορών στις ΗΠΑ είναι βέβαια κάποια εκατομμύρια, οπότε τα πιο πάνω νούμερα δεν είναι και πολύ ...
συμβατά με τις προβλέψεις της Citigroup ή των επενδυτών για το 2020, ας κρατήσουμε μια κριτική επιφύλαξη για την ακρίβεια του δημοσιεύματος, (που προέρχεται από επενδυτική εταιρεία). 

Η καύση φυσικού αερίου αντί για πετρέλαιο έχει σαν αποτέλεσμα και τη μείωση των εκπομπών CO & CO2, οπότε πλασσάρεται ως πιο φιλικό προς το κλίμα καύσιμο. Ήδη αναπτύσσονται δίκτυα πρατηρίων φυσικού αερίου στους κύριους αυτοκινητοδρόμους ΗΠΑ & Καναδά: έχουν ήδη γίνει 596 και προγραμματίζονται πάνω από 700 νέα.

Σε κάθε περίπτωση, το φυσικό αέριο ήρθε στις μεταφορές για να μείνει: ήδη έχουν αναπτυχθεί μηχανές πλοίων με φυσικό αέριο και πλέον παρουσιάζονται μοντέλα επιβατικών αυτοκινήτων. Μπορεί η απόδοση να μην είναι εξίσου καλή, αλλά το κίνητρο του μειωμένου κόστους είναι πολύ σημαντικό, ιδίως όταν αφορά μεγάλους στόλους αυτοκινήτων. Το μόνο που μένει να δούμε είναι αν ο απλός καταναλωτής έχει να ωφεληθεί κάτι ή αν τα τεράστια κέρδη θα τα μοιραστούν για μια ακόμα φορά οι μεγάλες εταιρείες με τους αιώνιους φορομπήχτες.

ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr

Δείτε πόσοι είναι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα με μισθό άνω των 4.000 ευρώ – Εντυπωσιακή αύξηση και σε όσους παίρνουν πάνω από 10.000 το μήνα

Δείτε πόσοι είναι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα με μισθό άνω των 4.000 ευρώ – Εντυπωσιακή αύξηση και σε όσους παίρνουν πάνω από 10.000 το μήνα
Τέσσερις στους 10 εργαζόμενους παίρνουν μισθό κάτω από 750 ευρώ το μήνα μεικτά ή περίπου 630 ευρώ καθαρά, ενώ ο μέσος μισθός στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει πλέον στα 817 ευρώ, αν ληφθούν υπόψη φόροι εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές.

Έτσι, όπως αναφέρει η Καθημερινή της Κυριακής, μετά την πτώση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 18%, μέσα στο 2010-2013, οι μέσες αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα τείνουν να γίνουν χαμηλότερες, ακόμα και από τις μέσες απολαβές των συνταξιούχων.

Σύμφωνα με τα στατιστικά του Δεκεμβρίου του 2013 που έχει στα χέρια της η εφημερίδα, προκύπτει συνεχής μετατόπιση των εργαζομένων προς κατώτερα εισοδηματικά κλιμάκια, όμως εντυπωσιακή είναι και η αύξηση στους εισπράττοντες μισθό άνω  των 4.000 ευρώ.

Ένας στους τέσσερις ασφαλισμένους του ΙΚΑ, το 2012, αμείβονταν με απολαβές χαμηλότερες από αυτές του ανειδίκευτου εργάτη. Το 2013, το ποσοστό, εκτοξεύτηκε στο 33%, ενώ ήταν μόλις 17% το 2011.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, οι μέσες αποδοχές των εργαζομένων από 1.267 ευρώ στο τέλος του 2009, έπεσαν στο τέλος του 2013 στα 1.037 ευρώ. Οι καθαρές αποδοχές υποχώρησαν από τα 1.014 στα 817 ευρώ.

Την ίδια ώρα παρατηρείται μία εντυπωσιακή αύξηση στους μισθωτούς με μισθό άνω των 4.000 ευρώ το μήνα, μετά από την κατακόρυφη μείωση που παρουσίασαν. Έτσι οι έχοντες αμοιβές άνω των 4.000 ευρώ ενώ ήταν 38.528 στο τέλος του 2011 και περιορίστηκαν στους 30.378 στο τέλος του 2010, το 2013  ανέβηκαν στα 47.656 άτομα. Την ίδια ώρα και οι έχοντες απολαβές άνω των 10.000 ευρώ αυξήθηκαν και αυτοί από τα 4.747 άτομα το 2012, στα 6.277 άτομα το 2013, ενώ με ενδιαφέρον αναμένεται η εικόνα του 2014.


ΠΗΓΗ:newmoney.gr

Στάση εργασίας αύριο Δευτέρα από την ΑΔΕΔΥ


Στάση εργασίας, από τις 11 το πρωί της Δευτέρας έως τη λήξη του ωραρίου, προκύρηξε η ΑΔΕΔΥ.

Παράλληλα, καλεί σε συγκέντρωση έξω από το Εφετείο, στη οδό Λουκάρεως, όπου εκδικάζεται η έφεσή της κατά της καταδίκης και της ποινικοποίησης των κινητοποιήσεων ενάντια στην αξιολόγηση. 

Σημειώνεται ότι η πλειοψηφία των μελών της ΑΔΕΔΥ αντιδρά στην εφαρμοζόμενη από την κυβέρνηση αξιολόγηση και συνεχίζει την αποχή, ενώ τα δελτία αξιολόγησης που φθάνουν στις υπηρεσίες παραμένουν ανενεργά.

ΠΗΓΗ: defencenet.gr

Οι... ζημιάρηδες των ΕΛΠΕ



Πριν από 5 μήνες μια επιστολή που έστειλε ανώνυμα ερ­γαζόμενος στα ΕΛΠΕ στην Κίνηση Πολιτών ECOELEUSIS, προκάλεσε delirium tremens στα στελέχη της διοίκησης, αφού ο εργαζόμενος παρουσίαζε τεκμηριωμένα τις σο­βαρότατες αμέλειες της διοίκησης των ΕΛΠΕ σε ό,τι αφο­ρά τα κυκλώματα (αγωγούς) διακίνησης προϊόντων στο διυλιστήριο και έκλεινε την επιστολή του με τη χαρακτη­ριστική φράση:

«Χρήματα υπάρχουν για τις οικειοθελείς αποχωρήσεις Διευθυντών (600.000 €) κατά μέσο όρο!!! Χρήματα δεν υπάρχουν για την ασφάλεια των εγκαταστά­σεων και του προσωπικού».

Kαι αυτή η φράση συνο­ψίζει με τον πιο τραγικό τρόπο το βαθύ πρόβλη­μα με τα ΕΛΠΕ, μια ιδιαί­τερου τύπου κρατικο...ιδιωτική βιο­μηχανία, που φαίνεται ότι μέχρι σή­μερα έχει μια ιδιότυπη ασυλία, τό­σο σε θέματα μάνατζμεντ και υπέ­ρογκων αμοιβών των στελεχών της όσο και σε θέματα ασφαλείας των εγκαταστάσεων.

Πρεμούρα

Είναι χαρακτηριστικό ότι για το 2013 τα Ελληνικά Πετρέλαια ανα­κοίνωσαν ζημίες για πρώτη φορά από την εισαγωγή τους στο Χρημα­τιστήριο πριν από 16 χρόνια, ζημι­ές που απέδωσαν σε έκτακτες δα­πάνες, στην ύφεση και στο διεθνές εμπάργκο στις εισαγωγές αργού πε­τρελαίου από το Ιράν.

Η προσπάθεια της διοίκησης να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ήταν εμφανέστατη αφού υποστήριξε ότι ήταν μια χρονιά που τα ΕΛΠΕ επέλε- ξαν να εστιάσουν στην αξιοποίηση των επενδύσεών τους σε σύγχρονα και ασφαλή διυλιστήρια, ανταγω­νιστικές εγκαταστάσεις αποθήκευ­σης και διακίνησης. Μάλιστα υπο­στήριξαν ότι εδώ και έξι χρόνια έχει ξεκινήσει η διαδικασία σημαντικών αλλαγών, εστιάζοντας στον εκσυγ­χρονισμό των διυλιστηρίων του ομίλου, τη βελτίωση της λειτουργί­ας σε όλες τις δραστηριότητες, την ενίσχυση της εξωστρέφειας και την αναδιοργάνωση.

Η πρεμούρα τους να αποδώσουν όλα τα κακώς κείμενα στην ευρω­παϊκή και ελληνική συγκυρία ήταν μεγάλη αφού το 2012 οι αναλυτές τους υποστήριζαν ότι τα ΕΛΠΕ θα σκίσουν και «έβλεπαν» αύξηση της οργανικής ανάπτυξης κατά 40% ενώ διαφήμιζαν πρόβλεψη για συγκρί­σιμα κέρδη ΕΒITDA 700 εκατ. ευρώ, με τη συνδρομή της νέας μονάδας διύλισης.

Η παταγώδης διάψευση των οι­κονομικών αποτελεσμάτων φαίνε­ται ότι δεν ίδρωσε το αυτί κανενός αφού σήμερα διαφημίζουν τη μεί­ωση των ζημιών!

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέ­λη Μαΐου τα ΕΛΠΕ πανηγύριζαν για­τί εμφάνισαν κατά το πρώτο τρίμη­νο του 2014 συρρίκνωση ζημιών. Όπως είχαν αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση, οι καθαρές ζημιές του ομίλου υποχώρησαν στα 38 εκατ. ευρώ, το πρώτο τρίμηνο του 2014, έναντι ζημιών 78 εκατ. ευρώ, την αντίστοιχη περυσινή περίοδο Να σημειωθεί ότι τα αποτελέσμα­τα του α' εξαμήνου του 2014 (σ.σ.: μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυ­τές οι γραμμές δεν είχαν ανακοινω­θεί επίσημα) εκτιμάται ότι θα κλείσουν με καθαρές ζημιές ύψους 53 εκατομμυρίων ευρώ από ζημιές 83 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περυσινό διάστημα.

Έτσι τα στοιχεία μαρτυρούν ότι τα Ελληνικά Πετρέλαια συνεχί­ζουν την αρνητική πορεία τους και η μό­νη έγνοια των ακριβοπληρωμένων στε­λεχών είναι να κάνουν πε­ρισπούδαστες αναλύσεις για το διε­θνές περιβάλλον και να αυτό θαυμάζονται υποστηρίζο­ντας ότι, παρά τα χαμηλό­τερα διεθνή περιθώρια διύλισης της τελευταίας 10ετίας και το χειρότερο περιβάλλον διύλισης των τελευταίων ετών στην Ευρώπη που επέδρασαν αρνητικά στα απο­τελέσματα των ΕΛΠΕ, το αναβαθμισμένο διυλιστήριο Ελευσίνας και τα προ­γράμματα μετασχηματισμού αντιστάθμισαν εν μέρει τα χα­μηλότερα διεθνή περιθώρια διύλι­σης της τελευταίας δεκαετίας.

Άνθρωποι που γνωρίζουν κα­λά το θέμα και την αγορά επισημαίνουν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και η επίκληση του διε­θνούς περιβάλλοντος δεν αρκεί για να δικαι­ολογήσει την υποτίμη­ση της άλλοτε κραταιάς βιομηχανίας. Όπως επι­σημαίνουν, το «κλειδί» της υπόθεσης συνδέεται με την πώ­ληση της εταιρεί­ας με αποτέλεσμα η απαξίωσή της να έρχεται «λουκού­μι» σε εκείνους που θέλουν να την πάρουν κοψοχρονιά.

Και για να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομά τους, το πάνω χέ­ρι έχει ο όμιλος Λάτση, ο οποίος κατέχει το 40,98% των ΕΛΠΕ. Και έχει το πάνω χέρι όχι μόνο γιατί έχει το δικαίωμα του πρώτου προτιμητέου αγοραστή, αλλά γιατί το υψηλό ποσοστό που κατέχει, αποτελεί αντικίνητρο για άλλον υποψήφιο αγοραστή ο οποί­ος μπορεί να βάλει ζεστό χρήμα με την προϋπόθεση ότι θα αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο και το μά­νατζμεντ των ΕΛΠΕ.

Έτσι, ΤΑΙΠΕΔ και κυβέρνηση, που σέρνουν τον διαγωνισμό, περι­μένουν τι θα αποφασίσει ο Λάτσης, εάν δηλαδή θα κάνει προσφορά για την απόκτηση του υπόλοιπου ποσο­στού της εταιρείας ή θα μπει στη δια­δικασία να πουλήσει το δικό του πο­σοστό, πράγμα, μάλλον, απίθανο.

Εν ολίγοις το μόνο σίγουρο είναι ότι η εταιρεία απαξιώνεται και ο επί­δοξος επενδυτής, όποιος κι αν εί­ναι, πανηγυρίζει με τα αρνητικά οι­κονομικά αποτελέσματά της αφού, όταν φτάσει το θέμα της πώλησης στην τελική ευθεία, θα ξυρίσει τον γαμπρό.

Να σημειωθεί ακόμα ότι δεν έχει γίνει καμιά επί της ουσίας αλλαγή από το 2007 στο διοικητικό status quo του ομίλου - εξαίρεση αποτε­λεί η ανάληψη της προεδρίας του Δ.Σ. από τον Γιάννη Παπαθανασί­ου -, το οποίο ακόμα στηρίζεται στην άτυπη συμφωνία Δημοσίου - Λάτση με την επιλογή του Γιάννη Κωστόπουλου στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου.

Έτσι, ο Κωστόπουλος συνεχίζει να προτείνεται από το Δημόσιο, να εγκρίνεται από τον Λάτση και να εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές... παραμένοντας ο «εγγυητής» της βελούδινης συμφωνίας που πρα­κτικά εξυπηρετεί τον μεγαλύτερο μέτοχο. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι πριν από τη συγχώνευση των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ ο Κωστό­πουλος ήταν εκεί διευθύνων σύμ­βουλος, από το 2001. Επομένως το ποιος θα ενδιαφερθεί να πάρει ένα μειοψηφικό ποσοστό σε έναν πετρελαϊκό όμιλο που έχει ήδη πλειοψηφούντα ιδιώτη μέτοχο και τα οικονομικά του αποτελέσματα είναι (συμπτωματικά την περίοδο αυτή) δραματικά, είναι περισσότε­ρο από προφανές.

Προβλήματα ασφάλειας

Όπως προείπαμε, η διοίκηση της εταιρείας, όταν το 2013 έκλεισε με ζημιές για πρώτη φορά από την ει­σαγωγή των ΕΛΠΕ στο Χρηματι­στήριο, υποστήριξε ότι έχει ξεκινή­σει εδώ και έξι χρόνια τη διαδικασία σημαντικών αλλαγών, εστιάζοντας στον εκσυγχρονισμό των διυλιστη­ρίων του ομίλου, τη βελτίωση της λειτουργίας σε όλες τις δραστηρι­ότητες, την ενίσχυση της εξωστρέφειας και την αναδιοργάνωση.
Οι δεσμεύσεις αυτές, όμως, διαψεύδονται από την πραγματικό­τητα αφού τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η Κίνηση Πολιτών ECOELEUSIS δεν μπορούν να αμφι­σβητηθούν.

Και τα στοιχεία μαρτυ­ρούν ότι τα τελευταία έξι χρόνια, τα χρόνια του εκσυγχρονισμού, έχουν σημειωθεί, όπως έχει επισημάνει το «Π» με δημοσίευμα στις 19 Ιουνίου, 17 σοβαρά ατυχήματα, χωρίς ο κα­τάλογος να είναι πλήρης αφού πολ­λά από αυτά δεν έλαβαν δημοσιότη­τα ανάλογη της σοβαρότητάς τους.
Να σημειωθεί ακόμα ότι το τελευ­ταίο χρονικό διάστημα στις εγκα­ταστάσεις των ΕΛΠΕ σημειώθηκαν δυο σοβαρά τεχνικά προβλήματα που προκάλεσαν την παρέμβαση του εισαγγελέα, και συγκεκριμένα για την παραμόρφωση του αντι­δραστήρα Κ3 της νέας μονάδας Νο 32 (FLEXYCOKER), όσο και για την πυρκαγιά στη δεξαμενή Νο 20 του διυλιστηρίου τα ξημερώ­ματα της Μεγάλης Παρασκευής 18.4.2014. Και όπως επισημαίνει η Κίνηση Πολιτών ECOELEUSIS, «αποτελεί πλέον εξαιρετικό γεγο­νός να περάσει μήνας χωρίς συμ­βάν στα δύο διυλιστήρια του Ομί­λου στο Θριάσιο!».

Όσον αφορά την επιστολή του εργαζομένου που αναφέραμε στην εισαγωγή, παρουσίαζε συγκεκρι­μένα στοιχεία για τους αγωγούς διακίνησης των προϊόντων (Fuel Oil, Diesel, Grude, Naptha, Gas Oil, LPG Propane) που έχουν κατασκευασθεί από το 1972 σε ποσοστό 80% και δεν λειτουργούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζει σχε­τική υπουργική απόφαση.

Η δημοσιοποίηση της επιστο­λής είχε προκαλέσει την έκρηξη ορ­γής της διοίκησης των ΕΛΠΕ αφού, όπως σημειώνει η Κίνηση Πολι­τών Ε^ΕΙΕυ5Ι5, συντάραξε την ηγετική πυραμίδα της εταιρείας, η οποία, όμως, αντί να απαντήσει επί της ουσίας, εξαπέλυσε επίθεση κα­τηγορώντας τον εργαζόμενο που προέβη στις καταγγελίες για εμπά­θεια, εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων και προσωπικών επιδιώξεων.



Το μπουγιουρντί από το Ιράν

Ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα ΕΛΠΕ είναι οι ανοικτοί λογαριασμοί με το Ιράν για την προμήθεια πετρελαίου της περιόδου Ιανουαρίου - Μαρτίου 2012, η οποία υπολογίζεται σε 760 εκατ. ευρώ.

Οι σχετικές ποσότητες ιρανικού πετρελαίου είχαν παραδοθεί πριν τεθεί σε ισχύ η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απαγόρευση των πετρελαϊκών συναλλαγών με το Ιράν και τελικά έμειναν ανεξόφλητες προκαλώντας τελικά σημαντικές παρενέργειες στις σχέσεις των ΕΛΠΕ με την ιρανική εθνική εταιρεία πετρελαίου (NIOC - National Iranian Oil Company).

Τα ΕΛΠΕ επισημαίνουν ότι η οφειλή υπάρχει λόγω της άρνησης του διεθνούς τραπεζικού συστήματος να διεκπεραιώσει την πληρωμή, λόγω των κυρώσεων είτε της Ε.Ε. είτε των ΗΠΑ.

Μάλιστα σε σχετική ανακοίνωση που είχαν εκδώσει τα ΕΛΠΕ σημείωναν ότι έχουν ενημερώσει τη NIOC ότι προσπαθούν συνεχώς και επιθυμούν, αλλά αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις του σχετικού μακροπρόθεσμου συμβολαίου και να εξοφλήσουν την οφειλή τους, καθώς αυτό οφείλεται σε «νομικές περιστάσεις, πέρα από τον έλεγχό τους».

Επενδυτικοί κύκλοι επισημαίνουν, πάντως, ότι το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς τα στελέχη των ΕΛΠΕ υπολογίζουν την οφειλή που υπάρχει απέναντι στο Ιράν στα λογιστικά βιβλία και αυτό γιατί, εάν στη σκακιέρα της διπλωματίας αλλάξουν οι συσχετισμοί, το μέχρι σήμερα ξεχασμένο χρέος θα γίνει άμεσα απαιτητό από τους Ιρανούς.

Ένα άλλο επίσης μεγάλο θέμα που στην πιάτσα ακόμα και οι πέτρες το γνωρίζουν, είναι το ζήτημα του υπερδανεισμού των ΕΛΠΕ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνολικές υποχρεώσεις των ΕΛΠΕ αλλά και της θυγατρικής Hellenic Petroleum Finance Plc (που ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2005 στο Ηνωμένο Βασίλειο για να ενεργεί ως ο κεντρικός χρηματοοικονομικός φορέας του ομίλου) έφταναν τα 2.758.371.000 ευρώ στις 31.12.2012.
Δεν είναι τυχαίο ότι η έκδοση του ομολογιακού δανείου των 500 εκατ. ευρώ, τον περασμένο Απρίλιο (από το οποίο τεχνηέντως αποκρύφτηκαν τα εταιρικά στοιχεία που οδήγησαν στις ζημιές 6μήνου των 173.000.000 ευρώ) έγινε κάτω από ένα επικοινωνιακό πέπλο πλήρους συσκότισης. Και για την ακρίβεια, μια τεράστια καμπάνια (φανερή και κρυφή) στα ΜΜΕ, ώστε να μην ασχοληθεί κανείς με κάποιες κρίσιμες λεπτομέρειες, αλλά αντίθετα να ασχοληθεί με αυτά που η διοίκηση επιθυμούσε.

Τι δεν ήθελε να δούμε η διοίκηση των ΕΛΠΕ;
• Ότι η έκδοση καλύπτεται από το αγγλικό δίκαιο, «αποφεύγοντας» έτσι την ελληνική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.
• Ότι δεν υπήρξε αξιολόγηση, κατατάσσοντας την έκδοση σε καθεστώς Senior Unsecured.
• Και ότι ακριβώς λόγω της απουσίας αξιολόγησης αλλά και του status το ομόλογο θεωρείται υψηλού ρίσκου και για τον λόγο αυτόν η απόδοση βγήκε στο 8%.

ΠΗΓΗ:topontiki.gr