Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Την ανακάλυψη τεράστιου κοιτάσματος 9 δισ. βαρελιών στον Αρκτικό ανακοίνωσε η ρωσική Rosneft


Την  ανακάλυψη ενός κοιτάσματος το οποίο ενδέχεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου και να εκτοξεύσει τα έσοδα της ρωσικής οικονομίας κατά πολλές εκατοντάδες δισ.$ ή και περισσότερο ανακοίνωσε ο Igor Sechin  ο γενικός διευθυντής της  OAO Rosneft.

Το κοίτασμα το οποίο βρίσκεται στη Θάλασσα του Κάρα στον Αρκτικό Ωκεανό και που αν οι αρχικές εκτιμήσεις ευσταθούν το μέγεθός του θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοιτασμάτων στον Κόλπο του Μεξικού.

Όπως αναφέρει το Bloomberg για το μέγεθος του κοιτάσματος το Universitetskaya, έτσι ονομάζεται το πεδίο που ‘εχπυν γίνει οι γεωτρήσεις έχει μέγεθος ίσο περίπου με την πόλη της Μόσχας και ενδέχεται να είναι δυναμικότητας έως και 9 δισ. βαρέλια πετρελαίου ή με σημερινές τιμές 900 δισ. $

Το πρόβλημα όμως είναι η εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Η θαλάσσια περιοχή βρίσκεται 4 ημέρες ταξιδιού από το Murmansk τη μεγαλύτερη πόλη και λιμάνι βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Αυτό σημαίνει ότι τα εφόδια, μηχανήματα, προμήθειες, εργάτες πρέπει να μεταφερθούν με πλοία για τους λίγους μήνες που θα μπορεί να γίνει η άντληση του πετρελαίου εξαιτίας του Αρκτικού χειμώνα. Ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες το προσωπικό στην εξέδρα των δοκιμαστικών γεωτρήσεων έπρεπε να απομακρύνει πάγο.


ΠΗΓΗ:defencenet.gr

Γιατί δεν συμφέρει η εισαγωγή αμερικανικού LNG στην Ευρώπη


Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για πιθανές εισαγωγές αμερικανικού αερίου στην Ευρώπη υπό την μορφή του LNG, καθώς στην αμερικανική αγορά παρατηρείται πολύ μεγάλη άνοδος της παραγωγής, ενώ η Ε.Ε. επιθυμεί διακαώς να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο.
Εκ πρώτης όψεως, η όλη ιδέα έχει νόημα, καθώς το αμερικανικό LNG θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα μια νέα πηγή αερίου για την Ευρώπη μετά το Νότιο Διάδρομο και το LNG από χώρες όπως το Κατάρ και η Αλγερία. Ήδη αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι έχουν βάλει μπρος σχέδια για κατασκευή σταθμών υγροποίησης στις ακτές του Ατλαντικού και μέσα στα επόμενα χρόνια αναμένεται η έναρξη των εξαγωγών διεθνώς.
Το θέμα, όμως, είναι ότι οι αμερικανικές εταιρείες δεν έχουν καμία υποχρέωση να εξάγουν το αέριό τους συγκεκριμένα στην Ευρώπη. Δεδομένου του ότι η παγκόσμια αγορά LNG είναι πολύ ευέλικτη, θα πουλήσουν αέριο εκεί που τους συμφέρει περισσότερο και αυτή τη στιγμή η αγορά αυτή είναι της Ασίας. Οι τιμές του LNG έχουν υποχωρήσει το τελευταίο διάστημα στις ασιατικές αγορές, αλλά και πάλι παραμένουν αρκετά υψηλότερες σε σύγκριση με της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκονται κοντά στα 14 δολάρια, ενώ στην Ευρώπη η τιμή είναι σήμερα στα 8-9 δολάρια, παρά τους φόβους για διακοπή των ρωσικών εισαγωγών.
Σύμφωνα με στέλεχος της ελληνικής αγοράς φυσικού αερίου με πλούσια εμπειριά στις διεθνείς αγορές, τα σημερινά δεδομένα καθιστούν ασύμφορη την εξαγωγή αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη για τον απλό λόγο ότι… δεν βγαίνουν τα νούμερα. Η (πολύ χαμηλή σήμερα) τιμή του αμερικανικού αερίου είναι περίπου 3,5 δολάρια, ενώ το κόστος υγροποιήσης υπολογίζεται στα 3,5 δολάρια και το κόστος μεταφοράς προς την Ευρώπη στα 2 δολάρια. Το αποτέλεσμα είναι μια τελική τιμή πώλησης κοντά στα 9-10 δολάρια, η οποία προς το παρόν είναι υψηλότερη σε σχέση με το αέριο που αγοράζει η Ε.Ε. μέσω των αγωγών.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι εξαγγελίες των Ευρωπαίων αξιωματούχων για προώθηση της εισαγωγής αμερικανικού αερίου είναι κάπως πρώιμες και βασίζονται περισσότερο στην πολιτική βούληση για απεξάρτηση από τη Ρωσία, παρά σε ρεαλιστικά οικονομικά δεδομένα.


ΠΗΓΗ:energypress.gr

Το Ευρωπαϊκό success story της ηλεκτρικής ενέργειας: Καληνύχτα Ευρώπη ...


Το διάγραμμα που παρουσιάζουμε σήμερα είναι από την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) με τίτλο "The Impact of Global Coal Supply on Worldwide Electricity Prices" και δείχνει τη σειρά φόρτισης μονάδων ανά καύσιμο και χώρα στο διασυνδεμένο τοπικό σύστημα της Βορειοδυτικής Ευρώπης (Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία). Πρώτα μπαίνουν οι ΑΠΕ (υδροηλεκτρικά, αιολικά, ηλιακά), ακολουθούν πυρηνικά, λιγνιτικά και λιθανθρακικά, τελευταία είναι τα εργοστάσια με καύσιμο φυσικό αέριο ή και πετρέλαιο.

Η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί ...
σημαντική συνιστώσα του σύγχρονου πολιτισμού και σημαντικό παράγοντα της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου στον 20ο αιώνα. Για το λόγο αυτό πρέπει να είναι διασφαλισμένη και προσιτή οικονομικά στους πολίτες και στις επιχειρήσεις. Πρόσφατα μια νέα αντίληψη έχει εμφανιστεί, αυτή της βιωσιμότητας, με την οποία κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί ως θέση αρχής.

Εδώ ωστόσο ξεκινούν τα προβλήματα: η ενέργεια που παρέχεται με ασφάλεια (από τις θερμικές μονάδες κάρβουνου και αέριου) και με σχετικά προσιτό τρόπο δεν είναι διατηρήσιμη στο διηνεκές, καθώς βασίζεται σε πεπερασμένους ορυκτούς πόρους. Η πυρηνική ενέργεια παρέχεται με αξιοπιστία, αλλά έχει ακόμα προβλήματα ασφάλειας στη διαχείριση των αποβλήτων και είναι πολύ ακριβή, δεν είναι προσιτή για ανάπτυξη στο ευρύ κοινό. Η ενέργεια που παρέχεται από ανανεώσιμες πηγές (αιολικά, ηλιακά) δεν είναι ασφαλής, ενώ δεν είναι ούτε προσιτή χωρίς επιδοτήσεις. Οπότε όλοι είναι στο ψάξιμο για νέες λύσεις.

Η ενεργειακή πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση βασίστηκε στις ιδεοληψίες του κινήματος των Γερμανών Πράσινων ενάντια στα πυρηνικά και υπέρ των ΑΠΕ. Με το Γερμανικό νόμο EEG, τις βασικές αρχές του οποίου αντέγραψαν πολλές χώρες, θεσπίστηκε η ενέργεια των ΑΠΕ να μπαίνει στο ηλεκτρικό σύστημα κατά προτεραιότητα. Ωστόσο η φθηνή παραγωγή από κάρβουνο συνέχισε να "χαλάει την πιάτσα", οπότε βρέθηκε η λύση στο "φαινόμενο του θερμοκηπίου": οι εκπομπές CO2 δαιμονοποιήθηκαν κι επιβλήθηκε πρόστιμο εκπομπής, σε μια προσπάθεια να ακριβύνει η ηλεκτροπαραγωγή από κάρβουνο. Το μόνο αποτέλεσμα ήταν να γίνει η ενέργεια συνολικά πιο ακριβή για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις και, σε συνδυασμό με την κρίση του χρηματοπιστωτικού τομέα, να έλθει η ύφεση στην Ευρώπη. Το πολύ σκληρό ευρώ ολοκλήρωσε την καταστροφή, επιτρέποντας φθηνές εισαγωγές απ' την Άπω Ανατολή, με αποτέλεσμα την κατάρρευση ολόκληρων τομέων της οικονομίας και μεταφορά τους στην Ασία. Πραγματικό Ευρωπαϊκό success story!

Τώρα πια πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν κατακλυστεί από εγκατεστημένη ισχύ σε αιολικά και Φ/Β, που δίνουν περιστασιακά και τυχαία ποσότητες ενέργειας, αλλά όχι στη μορφή που να είναι αξιοποιήσιμη από νοικοκυριά κι επιχειρήσεις. Η ύφεση στην Ευρώπη οδήγησε σε κατάρρευση την αγορά δικαιωμάτων εκπομπών CO2, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να είναι πολύ οικονομική η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη και λιθάνθρακα. Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου οδήγησε στο κλείσιμο πολλών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής από αέριο, που δεν ήταν πλέον ανταγωνιστικά με τα εργοστάσια κάρβουνου, και μπαίνουν τελευταία στο σύστημα, όπως φαίνεται στο διάγραμμα, με αποτέλεσμα πλέον να μπαίνουν ζητήματα επάρκειας αξιόπιστης ισχύος. Το ένα λάθος οδηγεί στο άλλο και η νέα λύση που προτείνει η Μέρκελ λέγεται "ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής αγοράς", με ατελείωτες και πανάκριβες διασυνδέσεις δικτύων υψηλής τάσης, που θα εξυπηρετούν τη ροή της πλεονάζουσας ενέργειας των ΑΠΕ της Γερμανίας και θα διασφαλίζουν στο διηνεκές τα εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας σε βάρος των "συνεταίρων" της.


Όταν μπαίνουν ζητήματα επάρκειας ισχύος, δυο λύσεις υπάρχουν: ή προσθέτει κανείς ισχύ με νέα εργοστάσια, (για να αντικαταστήσουν ωστόσο αυτά που ήδη υπήρχαν κι αναγκάστηκαν να κλείσουν από λαθεμένες πολιτικές), ή αφαιρεί ζήτηση από το σύστημα, συνάπτοντας με τους μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές συμβάσεις "διακοψιμότητας" φορτίου, πληρώνοντας τη βιομηχανία για να μειώσει την παραγωγή της. Και οι δυο λύσεις είναι σχιζοφρενικές και δείχνουν τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί η Ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική. Τη βιομηχανία τη θέλουμε για να παράγει, όχι να κάθεται και να περιμένει πότε θα βρεθεί ενέργεια.


Τη ίδια στιγμή η Ασία καίει κάρβουνο σε βαθμό που έχει πλέον τα προβλήματα της πρώιμης βιομηχανικής εποχής της Ευρώπης, με νέφη smog στις πόλεις της, ενώ οι ΗΠΑ κάθονται εκ του ασφαλούς πάνω στο φθηνό σχιστολιθικό αέριο και πετρέλαιο, η εκμετάλλευση των οποίων ξεκίνησε μόλις την τελευταία πενταετία και δείτε στο διπλανό διάγραμμα πώς εξελίσσεται. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όποιος έχει φθηνή ενέργεια έχει και τον πρώτο λόγο για μια ανταγωνιστική οικονομία, για τη διασφάλιση δουλειάς για τους πολίτες και ευμάρειας για την κοινωνία. Καληνύχτα Ευρώπη ...


ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr