Την ανακάλυψη τεράστιου κοιτάσματος 9 δισ. βαρελιών στον Αρκτικό ανακοίνωσε η ρωσική Rosneft

Την  ανακάλυψη ενός κοιτάσματος το οποίο ενδέχεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου και να εκτοξεύσει τα έσοδα της ρωσικής οικονομίας κατά πολλές εκατοντάδες δισ.$ ή και περισσότερο ανακοίνωσε ο Igor Sechin  ο γενικός διευθυντής της  OAO Rosneft.

Το κοίτασμα το οποίο βρίσκεται στη Θάλασσα του Κάρα στον Αρκτικό Ωκεανό και που αν οι αρχικές εκτιμήσεις ευσταθούν το μέγεθός του θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοιτασμάτων στον Κόλπο του Μεξικού.

Όπως αναφέρει το Bloomberg για το μέγεθος του κοιτάσματος το Universitetskaya, έτσι ονομάζεται το πεδίο που ‘εχπυν γίνει οι γεωτρήσεις έχει μέγεθος ίσο περίπου με την πόλη της Μόσχας και ενδέχεται να είναι δυναμικότητας έως και 9 δισ. βαρέλια πετρελαίου ή με σημερινές τιμές 900 δισ. $

Το πρόβλημα όμως είναι η εκμετάλλευση του κοιτάσματος. Η θαλάσσια περιοχή βρίσκεται 4 ημέρες ταξιδιού από το Murmansk τη μεγαλύτερη πόλη και λιμάνι βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Αυτό σημαίνει ότι τα εφόδια, μηχανήματα, προμήθειες, εργάτες πρέπει να μεταφερθούν με πλοία για τους λίγους μήνες που θα μπορεί να γίνει η άντληση του πετρελαίου εξαιτίας του Αρκτικού χειμώνα. Ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες το προσωπικό στην εξέδρα των δοκιμαστικών γεωτρήσεων έπρεπε να απομακρύνει πάγο.


ΠΗΓΗ:defencenet.gr

Γιατί δεν συμφέρει η εισαγωγή αμερικανικού LNG στην Ευρώπη

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για πιθανές εισαγωγές αμερικανικού αερίου στην Ευρώπη υπό την μορφή του LNG, καθώς στην αμερικανική αγορά παρατηρείται πολύ μεγάλη άνοδος της παραγωγής, ενώ η Ε.Ε. επιθυμεί διακαώς να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο.
Εκ πρώτης όψεως, η όλη ιδέα έχει νόημα, καθώς το αμερικανικό LNG θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα μια νέα πηγή αερίου για την Ευρώπη μετά το Νότιο Διάδρομο και το LNG από χώρες όπως το Κατάρ και η Αλγερία. Ήδη αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι έχουν βάλει μπρος σχέδια για κατασκευή σταθμών υγροποίησης στις ακτές του Ατλαντικού και μέσα στα επόμενα χρόνια αναμένεται η έναρξη των εξαγωγών διεθνώς.
Το θέμα, όμως, είναι ότι οι αμερικανικές εταιρείες δεν έχουν καμία υποχρέωση να εξάγουν το αέριό τους συγκεκριμένα στην Ευρώπη. Δεδομένου του ότι η παγκόσμια αγορά LNG είναι πολύ ευέλικτη, θα πουλήσουν αέριο εκεί που τους συμφέρει περισσότερο και αυτή τη στιγμή η αγορά αυτή είναι της Ασίας. Οι τιμές του LNG έχουν υποχωρήσει το τελευταίο διάστημα στις ασιατικές αγορές, αλλά και πάλι παραμένουν αρκετά υψηλότερες σε σύγκριση με της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκονται κοντά στα 14 δολάρια, ενώ στην Ευρώπη η τιμή είναι σήμερα στα 8-9 δολάρια, παρά τους φόβους για διακοπή των ρωσικών εισαγωγών.
Σύμφωνα με στέλεχος της ελληνικής αγοράς φυσικού αερίου με πλούσια εμπειριά στις διεθνείς αγορές, τα σημερινά δεδομένα καθιστούν ασύμφορη την εξαγωγή αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη για τον απλό λόγο ότι… δεν βγαίνουν τα νούμερα. Η (πολύ χαμηλή σήμερα) τιμή του αμερικανικού αερίου είναι περίπου 3,5 δολάρια, ενώ το κόστος υγροποιήσης υπολογίζεται στα 3,5 δολάρια και το κόστος μεταφοράς προς την Ευρώπη στα 2 δολάρια. Το αποτέλεσμα είναι μια τελική τιμή πώλησης κοντά στα 9-10 δολάρια, η οποία προς το παρόν είναι υψηλότερη σε σχέση με το αέριο που αγοράζει η Ε.Ε. μέσω των αγωγών.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι εξαγγελίες των Ευρωπαίων αξιωματούχων για προώθηση της εισαγωγής αμερικανικού αερίου είναι κάπως πρώιμες και βασίζονται περισσότερο στην πολιτική βούληση για απεξάρτηση από τη Ρωσία, παρά σε ρεαλιστικά οικονομικά δεδομένα.


ΠΗΓΗ:energypress.gr

Το Ευρωπαϊκό success story της ηλεκτρικής ενέργειας: Καληνύχτα Ευρώπη ...

Το διάγραμμα που παρουσιάζουμε σήμερα είναι από την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) με τίτλο "The Impact of Global Coal Supply on Worldwide Electricity Prices" και δείχνει τη σειρά φόρτισης μονάδων ανά καύσιμο και χώρα στο διασυνδεμένο τοπικό σύστημα της Βορειοδυτικής Ευρώπης (Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία). Πρώτα μπαίνουν οι ΑΠΕ (υδροηλεκτρικά, αιολικά, ηλιακά), ακολουθούν πυρηνικά, λιγνιτικά και λιθανθρακικά, τελευταία είναι τα εργοστάσια με καύσιμο φυσικό αέριο ή και πετρέλαιο.

Η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί ...
σημαντική συνιστώσα του σύγχρονου πολιτισμού και σημαντικό παράγοντα της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου στον 20ο αιώνα. Για το λόγο αυτό πρέπει να είναι διασφαλισμένη και προσιτή οικονομικά στους πολίτες και στις επιχειρήσεις. Πρόσφατα μια νέα αντίληψη έχει εμφανιστεί, αυτή της βιωσιμότητας, με την οποία κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί ως θέση αρχής.

Εδώ ωστόσο ξεκινούν τα προβλήματα: η ενέργεια που παρέχεται με ασφάλεια (από τις θερμικές μονάδες κάρβουνου και αέριου) και με σχετικά προσιτό τρόπο δεν είναι διατηρήσιμη στο διηνεκές, καθώς βασίζεται σε πεπερασμένους ορυκτούς πόρους. Η πυρηνική ενέργεια παρέχεται με αξιοπιστία, αλλά έχει ακόμα προβλήματα ασφάλειας στη διαχείριση των αποβλήτων και είναι πολύ ακριβή, δεν είναι προσιτή για ανάπτυξη στο ευρύ κοινό. Η ενέργεια που παρέχεται από ανανεώσιμες πηγές (αιολικά, ηλιακά) δεν είναι ασφαλής, ενώ δεν είναι ούτε προσιτή χωρίς επιδοτήσεις. Οπότε όλοι είναι στο ψάξιμο για νέες λύσεις.

Η ενεργειακή πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση βασίστηκε στις ιδεοληψίες του κινήματος των Γερμανών Πράσινων ενάντια στα πυρηνικά και υπέρ των ΑΠΕ. Με το Γερμανικό νόμο EEG, τις βασικές αρχές του οποίου αντέγραψαν πολλές χώρες, θεσπίστηκε η ενέργεια των ΑΠΕ να μπαίνει στο ηλεκτρικό σύστημα κατά προτεραιότητα. Ωστόσο η φθηνή παραγωγή από κάρβουνο συνέχισε να "χαλάει την πιάτσα", οπότε βρέθηκε η λύση στο "φαινόμενο του θερμοκηπίου": οι εκπομπές CO2 δαιμονοποιήθηκαν κι επιβλήθηκε πρόστιμο εκπομπής, σε μια προσπάθεια να ακριβύνει η ηλεκτροπαραγωγή από κάρβουνο. Το μόνο αποτέλεσμα ήταν να γίνει η ενέργεια συνολικά πιο ακριβή για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις και, σε συνδυασμό με την κρίση του χρηματοπιστωτικού τομέα, να έλθει η ύφεση στην Ευρώπη. Το πολύ σκληρό ευρώ ολοκλήρωσε την καταστροφή, επιτρέποντας φθηνές εισαγωγές απ' την Άπω Ανατολή, με αποτέλεσμα την κατάρρευση ολόκληρων τομέων της οικονομίας και μεταφορά τους στην Ασία. Πραγματικό Ευρωπαϊκό success story!

Τώρα πια πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν κατακλυστεί από εγκατεστημένη ισχύ σε αιολικά και Φ/Β, που δίνουν περιστασιακά και τυχαία ποσότητες ενέργειας, αλλά όχι στη μορφή που να είναι αξιοποιήσιμη από νοικοκυριά κι επιχειρήσεις. Η ύφεση στην Ευρώπη οδήγησε σε κατάρρευση την αγορά δικαιωμάτων εκπομπών CO2, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να είναι πολύ οικονομική η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη και λιθάνθρακα. Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου οδήγησε στο κλείσιμο πολλών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής από αέριο, που δεν ήταν πλέον ανταγωνιστικά με τα εργοστάσια κάρβουνου, και μπαίνουν τελευταία στο σύστημα, όπως φαίνεται στο διάγραμμα, με αποτέλεσμα πλέον να μπαίνουν ζητήματα επάρκειας αξιόπιστης ισχύος. Το ένα λάθος οδηγεί στο άλλο και η νέα λύση που προτείνει η Μέρκελ λέγεται "ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής αγοράς", με ατελείωτες και πανάκριβες διασυνδέσεις δικτύων υψηλής τάσης, που θα εξυπηρετούν τη ροή της πλεονάζουσας ενέργειας των ΑΠΕ της Γερμανίας και θα διασφαλίζουν στο διηνεκές τα εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας σε βάρος των "συνεταίρων" της.


Όταν μπαίνουν ζητήματα επάρκειας ισχύος, δυο λύσεις υπάρχουν: ή προσθέτει κανείς ισχύ με νέα εργοστάσια, (για να αντικαταστήσουν ωστόσο αυτά που ήδη υπήρχαν κι αναγκάστηκαν να κλείσουν από λαθεμένες πολιτικές), ή αφαιρεί ζήτηση από το σύστημα, συνάπτοντας με τους μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές συμβάσεις "διακοψιμότητας" φορτίου, πληρώνοντας τη βιομηχανία για να μειώσει την παραγωγή της. Και οι δυο λύσεις είναι σχιζοφρενικές και δείχνουν τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί η Ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική. Τη βιομηχανία τη θέλουμε για να παράγει, όχι να κάθεται και να περιμένει πότε θα βρεθεί ενέργεια.


Τη ίδια στιγμή η Ασία καίει κάρβουνο σε βαθμό που έχει πλέον τα προβλήματα της πρώιμης βιομηχανικής εποχής της Ευρώπης, με νέφη smog στις πόλεις της, ενώ οι ΗΠΑ κάθονται εκ του ασφαλούς πάνω στο φθηνό σχιστολιθικό αέριο και πετρέλαιο, η εκμετάλλευση των οποίων ξεκίνησε μόλις την τελευταία πενταετία και δείτε στο διπλανό διάγραμμα πώς εξελίσσεται. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όποιος έχει φθηνή ενέργεια έχει και τον πρώτο λόγο για μια ανταγωνιστική οικονομία, για τη διασφάλιση δουλειάς για τους πολίτες και ευμάρειας για την κοινωνία. Καληνύχτα Ευρώπη ...


ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr

Γιατί η Μέση Ανατολή “μετακομίζει” στη Αρκτική

Η Ρωσία που θεωρείται από την κυβέρνηση Ομπάμα εχθρός των συμφερόντων των ΗΠΑ, έχει ανακαλύψει ένα τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου, με τη βοήθεια της μεγαλύτερης εταιρείας ενέργειας της ίδιας της Αμερικής.

Η κρατική ρωσική εταιρεία πετρελαίου Rosneft  ανέφερε ότι γεώτρηση στην θάλασσα του Κάρα του, Αρκτικού Ωκεανού, σε συνεργασία με την Exxon Mobil χτύπησε... πετρέλαιο, που δείχνει πως η περιοχή έχει τη δυνατότητα να γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς τόπους παραγωγής αργού πετρελαίου στον κόσμο.



Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο Igor Sechin, CEO της Rosneft, ο οποίος βρέθηκε επί δύο ημέρες σε ρωσικό ερευνητικό πλοίο, ανακαλύφθηκαν 1 δισ. βαρέλια πετρελαίου.

Οι ανάπτυξη των υποδομών στην Ακρτική είναι μια επιχείρηση που θα κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε βάθος δεκαετιών,  ενώ αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φιλοδοξίες του Πούτιν, καθώς τα υπάρχοντα κοιτάσματα της Ρωσίας στη Σιβηρία κάποια στιγμή θα στερέψουν και η χώρα πρέπει να βρει νέα αποθέματα.




ΠΗΓΗ:newmoney.gr

"Ψαλίδι" 30% στην έκτακτη εισφορά από το 2015

Μία μικρή “ανάσα” θα πάρουν μισθωτοί και συνταξιούχοι με ετήσιο καθαρό εισόδημα άνω των 12.000 ευρώ, καθώς η κυβέρνηση σχεδιάζει να προχωρήσει σε μείωση κατά 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης από τον Ιανουάριο του 2015.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να ενσωματώσει στον προϋπολογισμό του 2015 τη μείωση 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης σε πρώτη φάση, με την προοπτική περαιτέρω συρρίκνωσης επιπλέον 20% κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους. Μάλιστα, όπως αναφέρει η ίδια πηγή, εάν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί επαληθευτούν η έκτακτη εισφορά θα καταργηθεί το 2016.

Με την πρώτη περικοπή της έκτακτης εισφοράς κατά 30% από την 1η Ιανουαρίου του 2015, οι μηνιαίες αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων θα αυξηθούν κατά 3 ευρώ για όσους έχουν ετήσιες αποδοχές ελάχιστα πάνω από το όριο των 12.000 ευρώ. Αύξηση 20 ευρώ το μήνα θα έχουν οι μισθωτοί με αποδοχές 40.000 ευρώ σε ετήσια βάση.

Οι ελαφρύνσεις, που θα προκύψουν από την πρώτη μείωση της έκτακτης εισφοράς, αφορούν και στα φυσικά πρόσωπα με ετήσιο καθαρό εισόδημα άνω των 12.000 ευρώ, που θα μοιραστούν ελαφρύνσεις 400 εκατ. ευρώ. Η διαφορά σε σχέση με τους μισθωτούς και συνταξιούχους είναι ότι η “ανάσα” γι' αυτούς θα έρθει με τα εκκαθαριστικά των φορολογικών δηλώσεων το 2016.


ΠΗΓΗ:newmoney.gr

Μεγάλοι άντρες ,είπαν...

Η Ρωσία κουνά το δάχτυλο στην Ευρώπη για κλείσιμο της στρόφιγγας παροχής φυσικού αερίου

Έμμεση προειδοποίηση προς την Ευρώπη πως η Ρωσία μπορεί να διακόψει την παροχή φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκά κράτη αν αυτά επαναπροωθούν ρωσικό αέριο στην Ουκρανία απηύθυνε η Μόσχα.
Η απειλή εκ μέρους της Μόσχας διατυπώθηκε  λίγες ώρες πριν τις κρίσιμες τριμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Ε.Ε., Ρωσίας και Ουκρανίας για την αποφυγή μίας νέας ρωσο-ουκρανικής ενεργειακής διαμάχης.
«Ελπίζουμε πως ο ευρωπαίοι εταίροι μας θα μείνουν πιστοί στις συμφωνίες. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να διασφαλίσουμε πως δεν θα υπάρξουν διακοπές στις παραδώσεις αερίου σε ευρωπαίους καταναλωτές», δήλωσε με νόημα ο Ρώσος υπουργός Ενέργειας, Αλεξάντερ Νόβακ, μιλώντας στην γερμανική εταιρεία Handelsblatt.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου, Αυστρία, Πολωνία και Σλοβακία κατέγραψαν ανεξήγητες μειώσεις στις συμφωνημένες παραδόσεις αερίου από τη Ρωσία, εν μέσω της ουκρανικής κρίσης.
Πολωνία και Σλοβακία είναι δύο από τις χώρες που προωθούν αέριο στην Ουκρανία μέσω αντίστροφων ροών.

Η Ουγγαρία συμμορφώθηκε

Λίγες ώρες πριν τη δημοσιοποίηση των δηλώσεων Νόβακ, η Ουκρανία ανέφερε ξαφνική μείωση στις ποσότητες αερίου που λαμβάνει από την Ουγγαρία, με την ουκρανική ενεργειακή εταιρεία Naftogaz να σημειώνει με νόημα πως η πτώση στη ροή αερίου ήλθε «λίγες μέρες μετά την επίσκεψη εκπροσώπων της [ρωσικής] Gazprom στην Ουγγαρία».
Η στάση της Ουγγαρίας προκάλεσε την έντονη ενόχληση της Ε.Ε., με εκπρόσωπο της Κομισιόν να δηλώνει πως «δεν υπάρχει τίποτα που να εμποδίζει εταιρείες της Ε.Ε. να διαχειρίζονται ελεύθερα το αέριο που αγοράζουν από τη Gazprom, ακόμα και να το μεταπωλούν σε τρίτες χώρες όπως η Ουκρανία».


ΠΗΓΗ:exelixionline.gr

Άνοδος για το πετρέλαιο

Κέρδη κατέγραψαν τα futures του αργού τύπου light sweet την Παρασκευή λόγω προσδοκιών για συνεχιζόμενη υψηλή ζήτηση, ενώ οι τιμές του brent παρέμειναν αμετάβλητες, φέρνοντας το κενό μεταξύ των δύο συμβολαίων στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Ιούλιο. 

Ειδικότερα, το συμβόλαιο αργού τύπου light sweet παραδόσεως Νοεμβρίου διαμορφώθηκε 1,01 δολ. υψηλότερα, ή 1,1%, στα 93,54 δολ. το βαρέλι στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης. Τα εβδομαδιαία κέρδη ανήλθαν στο 2,1%. 

Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, το συμβόλαιο αργού τύπου brent, παρέμεινε αμετάβλητο στα 97 δολ. το βαρέλι, καταγράφοντας απώλειες 1,4% για την εβδομάδα. 

Η ψαλίδα μεταξύ των δύο συμβολαίων διαμορφώθηκε στα 3,46 δολ. το βαρέλι.


ΠΗΓΗ.capital.gr

Το μεγάλο comeback για τις εταιρείες διύλισης

Ξαναγράφονται αυτήν την περίοδο τα σενάρια για τις εταιρείες διύλισης, καθώς οι συνθήκες της αγοράς μεταβάλλονται και ο κλάδος φαίνεται να εισέρχεται σε ανοδικό κύκλο. Αυτό σημαίνει ότι, έπειτα από μια περίοδο σημαντικών δυσκολιών, έχουν κάνει την εμφάνιση τους τα πρώτα θετικά σημάδια, που δείχνουν ότι όσες εταιρείες κατάφεραν να επιβιώσουν -θυμίζουμε ότι μεγάλος αριθμός εργοστασίων διύλισης στην Κεντρική και τη Νότια Ευρώπη οδηγήθηκε σε οριστικό κλείσιμο ή μετατράπηκε σε αποθήκη- έχουν μπροστά τους ένα ανοδικό story.

Καθοριστικότερος παράγοντας σε αυτήν την κατεύθυνση είναι η πτώση της τιμής του πετρελαίου, η οποία φλερτάρει με χαμηλά 26 μηνών και οδηγεί αυτήν τη στιγμή σε ενίσχυση των περιθωρίων για τον κλάδο, περιλαμβανομένων και των ελληνικών εταιρειών (Ελληνικά Πετρέλαια και Motor Oil Hellas).

Ο ανοδικός κύκλος στον οποίο φαίνεται ότι μπαίνει η αγορά διύλισης -με, έστω, δειλά βήματα-, όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, οφείλεται σε δύο εξελίξεις:

Πρώτον, στην υποχώρηση της τιμής της πρώτης ύλης για τα διυλιστήρια, δηλαδή του αργού.

Δεύτερον, στη διατήρηση των τιμών για τα τελικά προϊόντα σε σχετικά καλά επίπεδα, που αποδίδεται στον περιορισμό της προσφοράς μετά τα ευρωπαϊκά λουκέτα, αλλά και στον περιορισμό των εξαγωγών προς την Ε.Ε. από τα διυλιστήρια των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με στοιχεία του Platts, από το 2007 έχουν οδηγηθεί σε κλείσιμο 14 διυλιστήρια, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται στη Γαλλία, όπου η δυναμικότητα διύλισης περιορίστηκε κατά 30%. Μόνο η Total, από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές σε επίπεδο εξαγωγών των ελληνικών διυλιστηρίων -και ιδίως της ΜΟΗ, λόγω κοινών αγορών-, έχει ήδη προχωρήσει σε περιορισμό της έκθεσής της στην Ευρώπη κατά 23% μέχρι το 2011, στοχεύοντας σε ακόμα 20% μείωση μέχρι το 2017.

Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, όπως την αύξηση της παραγωγής αργού της Λιβύης, είχαν ως αποτέλεσμα το περιθώριο στην αγορά διύλισης αυτήν τη στιγμή να είναι ευνοϊκό. Κι όμως, μέχρι πριν λίγους μήνες καταγράφηκαν για σημαντικά χρονικά διαστήματα αρνητικά περιθώρια, οδηγώντας σε ζημίες σχεδόν το σύνολο του κλάδου, ειδικά στη Μεσόγειο.

Τη θετική αυτή τάση καταγράφει, για παράδειγμα, η Alpha Finance, η οποία στην τελευταία της έκθεση θεωρεί ότι η άνοδος των περιθωρίων διύλισης τον Ιούλιο και τον Αύγουστο είναι διατηρήσιμη και αυτός είναι ο κυριότερος από τους πέντε λόγους για τους οποίους προχωρά σε αύξηση της τιμής-στόχου για τα ΕΛΠΕ, στα 8,25 ευρώ.

Βεβαίως, τα αποτελέσματα τόσο για τα ΕΛΠΕ όσο και για τη Motor Oil, με τις τιμές του αργού να μειώνονται, θα επιβαρύνονται λογιστικά από τη μείωση της αξίας των αποθεμάτων. Ωστόσο, σε επίπεδο λειτουργίας, το πραγματικό όφελος μεγαλώνει, εξαιτίας και της ενίσχυσης της τιμής του δολαρίου έναντι του ευρώ, αφού αγοράζουν πρώτη ύλη σε δολάριο, ενώ πουλάνε κατά κύριο λόγο σε ευρώ.

Για πόσο καιρό οι τιμές θα μείνουν ευνοϊκές;
Από τα μέσα Ιουνίου και το υψηλό των 115,71 δολαρίων, η τιμή του πετρελαίου έχει χάσει σχεδόν 20 δολάρια. Όπως επισημαίνει στο «Κ» ο διευθυντής του ενεργειακού προγράμματος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), Δρ Θεόδωρος Τσακίρης, αυτήν τη στιγμή η προσφορά αργού στις διεθνείς αγορές παραμένει ισχυρή, με δεδομένο ότι η παραγωγή του Ιράκ έχει μείνει ανεπηρέαστη. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση αργού από τις ΗΠΑ περιορίζεται εξαιτίας της παραγωγής shale oil, και μάλιστα το 2015 αναμένεται να μηδενιστούν οι ανάγκες για εισαγωγές light crude. Ως αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων στην αγορά, οι τιμές του πετρελαίου πιέζονται και δεν αποκλείεται να πιεστούν ακόμα περισσότερο όσο οι ΗΠΑ, με αιχμή την ανάπτυξη shale oil & gas, περιορίζουν τις ανάγκες τους για εισαγωγές, εκτιμά ο κ. Τσακίρης.

Παρότι μέσα στην περασμένη εβδομάδα οι τιμές του αργού κινήθηκαν ανοδικά σε σχέση με τα χαμηλά των 95 δολαρίων, οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν το αργό παραμένουν αμετάβλητοι, σύμφωνα με τον ανεξάρτητο σύμβουλο για θέματα ενέργειας Leo Drollas. Αυτοί είναι:

Η αύξηση της παραγωγής στη Λιβύη, που έχει ήδη φτάσει στα 750.000 βαρέλια και εκτιμάται ότι θα φτάσει έως και το 1 εκατ. βαρέλια.

Η συνεχιζόμενη αύξηση της παραγωγής στις ΗΠΑ, λόγω shale oil, που επηρεάζει παραγωγούς όπως την Ανγκόλα και κυρίως τη Νιγηρία, οι οποίες μεταφέρουν την προσφορά τους στην Ευρώπη, πιέζοντας την τιμή για το Brent.

Η αύξηση της παραγωγής του ΟΠΕΚ στα 30,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, δηλαδή 614.000 βαρέλια πάνω από την παραγωγή του β΄ τριμήνου.

Υπάρχει μεγάλη προσφορά αργού από δεξαμενόπλοια που ψάχνουν αγοραστές.

Εν ολίγοις, σημειώνει ο κ. Drollas, υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από τη ζήτηση, κάτι που αντελήφθη η αγορά και αυτό συνετέλεσε ώστε να πέσει η τιμή spot. Πάντως, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι τα futures διαμορφώνονται σε μεγαλύτερες τιμές.

Ο ίδιος εκτιμά ότι οι τιμές θα ανέβουν λίγο τους επόμενους μήνες από τα χαμηλά του Σεπτεμβρίου, λόγω αύξησης της ζήτησης τον χειμώνα, ωστόσο η τάση που διαμορφώνεται από την υπερπροσφορά αργών πετρελαίων και την επιβραδυμένη παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη δείχνει ότι οι τιμές θα μείνουν κάτω από τα 100 δολάρια. Εάν, όμως, υπάρξει αντίδραση από τον Οργανισμό Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ) και μειωθεί η παραγωγή ή υπάρξουν άλλες εξελίξεις στο Ιράκ ή στη Λιβύη, τότε αυτό θα μπορούσε να συντελέσει ώστε να μην πέσουν κι άλλο οι τιμές.

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 20ης Σεπτεμβρίου


ΠΗΓΗ:capital.gr

ΓΣΕΕ: Κρίσιμη δικαστική εξέλιξη για τον αγώνα της εργαζόμενης νεολαίας κατά των μνημονιακών μέτρων

Η Γ.Σ.Ε.Ε. στηρίζει το συνδικαλιστικό και νομικό αγώνα των νέων εργαζομένων κατά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, που αξιοποιώντας τα παράνομα και αντισυνταγματικά μνημονιακά μέτρα, επέβαλε συντριπτικές μειώσεις στις αποδοχές των εργαζομένων έως 25 ετών ευτελίζοντας την εργασία και την αξιοπρέπειά τους. 
Η Γ.Σ.Ε.Ε. και η Γραμματεία Νέων της θα παρασταθούν την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014 στο Ειρηνοδικείο Κατερίνης στο πλευρό νέας εργαζόμενης συνδικαλίστριας και του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης στην αγωγή που έχει κατατεθεί κατά γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ, που παρά τη δέσμευση από τη ΣΣΕ Εμπορικών Επιχειρήσεων, μείωσε μονομερώς τις αποδοχές της εργαζόμενης ουσιαστικά στο μισό, αξιοποιώντας τα παράνομα μνημονιακά μέτρα της 6ης ΠΥΣ (2012) για μείωση κατά -32% των αποδοχών των νέων εργαζομένων έως 25 ετών και τις κατευθύνσεις του Υπουργείου Εργασίας για υπολογισμό της μείωσης στον κατώτατο μισθό.  
Σημειώνουμε ότι ήδη από το 2012 έχει ζητηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης η κατάργηση της διάταξης αυτής, λόγω αντίθεσής της με τον κυρωμένο από την Ελλάδα Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη.  
Προσβλέπουμε στην αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας, που επιβάλει στο Κράτος την έμπρακτη προστασία της νεότητας και την ακύρωση όλων αυτών των μέτρων, που συνθλίβουν την προσωπική και επαγγελματική αξιοπρέπεια των νέων στο βωμό του κέρδους, τους ωθούν στο οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο, απομειώνοντας το περιεχόμενο του δικαιώματός τους για εργασία και κοινωνική ασφάλιση.  
¶λλωστε η ίδια η πραγματικότητα της οικονομικής ύφεσης, της γενικευμένης μείωσης των αποδοχών των εργαζομένων και της χρήσης ευέλικτων μορφών εργασίας έχει διαψεύσει δραματικά και το επιχείρημα της δήθεν ενθάρρυνσης της απασχόλησης των νέων, με την ανεργία τους να παραμένει στο ποσοστό ρεκόρ 50%. 

ΠΗΓΗ:gsee.gr

Γερμανία: διαρκώς κλιμακώνεται το ενεργειακό κόστος για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Οι τιμές ηλεκτρικού που πληρώνουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη Γερμανία έχουν φθάσει σχεδόν σε διπλάσιο επίπεδο σε σχέση μ' αυτό που πληρώνουν αντίστοιχες επιχειρήσεις στο Τέξας, σύμφωνα με τα ευρήματα μιας μελέτης, που έκανε το Γερμανικό Fraunhofer Institute for Systems and Innovation Research σε συνεργασία με την εταιρεία συμβούλων Ecofys, για το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών & Ενέργειας. Οι υπολογισμοί της μελέτης βασίζονται σε ...
δημόσια προσβάσιμα στοιχεία και πληροφορίες για τους φόρους, τέλη, επιβαρύνσεις και ιδιαίτερες συνθήκες κατά τα έτη 2012 και 2013.

Οι τιμές που πληρώνει ένας καταναλωτής εξαρτώνται απ' το μίγμα της ηλεκτροπαραγωγής, τη δομή της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, την ελαστικότητα της ζήτησης φορτίου, τους διάφορους μηχανισμούς τιμολόγησης, τα κόστη κεφαλαίου για τις ηλεκτρικές επιχειρήσεις, τα κόστη καυσίμων, τα κόστη συντηρήσεων/επισκευών, τις επιβαρύνσεις για δικαιώματα εκπομπών CO2, τα κόστη κατασκευής και συντήρησης δικτύων μεταφοράς και διανομής, τα κόστη διαχείρισης πελατών, κλπ.

Μια τυπική μέσου μεγέθους επιχείρηση (κλωστοϋφαντουργία στο παράδειγμα που εξέτασε η συγκεκριμένη μελέτη), που καταναλώνει έως 8,5GWh/έτος, έχει μια εγκατεστημένη ισχύ έως 1,5MW και το ενεργειακό της κόστος υπερβαίνει το 5% του τζίρου της, πληρώνει στη Γερμανία 9,14€cents/KWh, έναντι 4,82€cents/KWh που πληρώνει η αντίστοιχη επιχείρηση στο Τέξας. Ποια απ' τις δυο μπορεί να είναι πιο ανταγωνιστική διεθνώς;


Μια παρόμοια ανάλυση των τιμών ηλεκτρισμού για τη βιομηχανία έγινε απ' την εταιρεία Agora Energiewende, ένα κοινό σχήμα συνεργασίας του Mercator Foundation (ένα απ' τα πολλά Γερμανικά Stifftung) και του European Climate Foundation (έναν απ' τους πολλούς αδιαφανείς κλιματικούς οργανισμούς, που έχουν στηθεί για το κλιματικό lobbying), για την ανάλυση της ενεργειακής αγοράς.

Η "μελέτη" της Agora Energiewende, "Comparing electricity prices for industry", συγκεντρώνει πολλά χαρακτηριστικά "στημένης προπαγάνδας", δείχνει προσπάθεια να στηθεί ένα κείμενο για εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σκοπού: "όλα πάνε καλά με την Energiewende, μην ανησυχείτε για τίποτα". Διατρέχοντας το κείμενο του συνολικά 24 σελίδων αρχείου pdf βρίσκει κενές(!) τις σελίδες 4, 6, 8, 12, 16, 18 και 20. Είναι κάτι που δεν συναντά κανείς συνήθως σε τέτοιου "επιστημονικού" σκοπού κείμενα. Έχει μόλις 4 βιβλιογραφικές αναφορές, σε δυο Γαλλικές συγκρίσεις κόστους ηλεκτρισμού για τη βιομηχανία σε Γαλλία/Γερμανία, στην έκθεση της Κομισιόν για τα κόστη ηλεκτρισμού και σε έκθεση της Price Waterhouse για τις τιμές σε Ολλανδία/Γερμανία, που έχουν κοινό διαχειριστή δικτύου μεταφοράς. Τα διαγράμματα που παρουσιάζει αφορούν μόλις μια τετραετία (2010-13), αποσιωπώντας έντεχνα τη μακροπρόθεσμη τάση των τιμών και εστιάζοντας σε εντελώς βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Τα κύρια "ευρήματα" είναι ότι 1) οι τιμές χονδρικής στις αγορές ηλεκτρισμού της Γερμανίας, Πολωνίας & Τσεχίας μειώνονται ενώ στις ΗΠΑ αυξάνονται, οπότε η σύγκλιση των τιμών δεν δημιουργεί κίνητρα μετανάστευσης της βιομηχανίας από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ, 2) οι τιμές χονδρικής μπορεί ν' αποτελέσουν αφετηρία σύγκρισης των τιμών που πληρώνουν οι ενεργοβόρες βιομηχανίες, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές κάθε φορά συνθήκες, και 3) η σύγκριση τιμών βιομηχανικών καταναλωτών ανάμεσα στις διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες είναι δύσκολη, καθώς οι Ευρωπαϊκές στατιστικές δεν αποτυπώνουν πλήρως και με διαφάνεια την ετερογένεια των διαφόρων συστημάτων. Ως εκ τούτου κανείς στην Ευρώπη δεν πρέπει να γκρινιάζει για τις απαλλαγές των Γερμανικών βιομηχανιών απ' την υποχρέωση να πληρώνουν τις ταρίφες των ΑΠΕ.

Πέρα απ' τις φιλότιμες προσπάθειες της προπαγάνδας να πείσει ότι όλα βαίνουν καλώς, εκείνο που μένει είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι βιομηχανίες. Στο διάγραμμα, από τη σχετική έκθεση της Κομισιόν, φαίνεται ότι το 2011-12 η επιβάρυνση απ' τις επιδοτήσεις των ΑΠΕ εκτοξεύθηκε κι αυτό ανάγκασε την κυβέρνηση του "μεγάλου" συνασπισμού να "ανακρούσει πρύμναν" και να μειώσει τις χρεώσεις για τη βιομηχανία, στέλνοντάς τις στα νοικοκυριά.

Το μεγάλο θέμα βέβαια δεν είναι πόσο κάνει το ρεύμα, αλλά καταρχήν αν με την Energiewende θα υπάρχει ρεύμα. Ρεύμα πραγματικό, αδιάλειπτο, αξιόπιστο, επαρκές, διαθέσιμο μέρα-νύχτα και με όλες τις καιρικές συνθήκες. Όπως είδαμε στους Financial Times, η Trimet Aluminum, η μεγαλύτερη βιομηχανία αλουμινίου της Γερμανίας, με κατανάλωση 6,3TWh/έτος, περίπου 1% του φορτίου της Γερμανίας, θεωρεί την Energiewende ένα τεράστιο πείραμα σε εξέλιξη χωρίς ορατό τέλος. Η Trimet έχει υπογράψει σύμβαση "διακοψιμότητας" με το διαχειριστή του ηλεκτρικού δικτύου, ώστε να μειώνει φορτία όταν δεν υπάρχει επάρκεια στο δίκτυο. Μέχρι τον Αύγουστο είχε υποχρεωθεί να βγει εκτός λειτουργίας δυο φορές, καθόσον δεν υπήρχε επάρκεια "ανανεώσιμης" ενέργειας στο δίκτυο και η παραγωγή φορτίου βάσης, αληθινής και αξιόπιστης ενέργειας, ήταν σε χαμηλά επίπεδα.

Όσοι έχουν δουλέψει στη βαριά βιομηχανία ξέρουν ότι η διακοπή λειτουργίας και η επανεκκίνηση δεν είναι πάντα μια απλή υπόθεση, δημιουργούνται ζητήματα ασφαλείας τα οποία πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής. Οι πολιτικοί ωστόσο κατά κανόνα δεν έχουν δουλέψει στη βαριά βιομηχανία, ώστε να μπορούν να αντιληφθούν τη φυσική σημασία παρόμοιων πρακτικών. Κι αν πάμε σε κάτι χρεοκοπημένες χώρες, εκεί θα βρούμε εντελώς και κάποιους εντελώς ανεπάγγελτους πολιτικούς, που κληρονόμησαν τη δουλειά απ' το μπαμπά ή και τον παππού.

Η βιομηχανία και όλη η οικονομία παντού στην Ευρώπη διψάει για ενέργεια κι η απάντηση που επέβαλε η Γερμανία είναι αιολικά και Φ/Β: να πουλάνε οι Γερμανοί και να αγοράζουν οι υπόλοιποι. Για πόσο καιρό μπορεί να είναι διατηρήσιμη μια τέτοια οικονομία, σε μια τέτοια Ευρώπη; Στη Βρετανία ανεβαίνει το UKIP του Φάρατζ και στη Γερμανία εμφανίστηκε ξαφνικά η Alternative für Deutschland. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι ότι συγκέντρωσε τα μεγαλύτερα ποσοστά στη Σαξονία, το Βραδεμβούργο και τη Θουριγγία, τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας; Κόμματα αντίδρασης, όπως οι Πειρατές, φεύγουν απ' το προσκήνιο κι ανεβαίνουν κόμματα με καθαρά εθνικιστικό λόγο. Στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο αποτελεί πλέον μόνιμο φόβητρο των παραδοσιακών κομμάτων. Σε λίγο μήπως θ' ακούμε στο Βερολίνο να τρίζουν τα κόκαλα του Αντενάουερ;


ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr