Νέα δεδομένα δημιουργούνται γύρω από τον αγωγό TAP, ο οποίος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά στη Ουάσιγκτον, αναβαπτίζεται γεωπολιτικά. Το θέμα του αγωγού φυσικού αερίου, βρέθηκε στην κορυφή της ατζέντας των ενεργειακών θεμάτων που συζητήθηκαν κατά το ταξίδι του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά στη Ουάσιγκτον όχι μόνο για εθιμοτυπικούς λόγους αλλά κυρίως για λόγους ουσίας. Και αυτό, γιατί όπως φάνηκε από τις επαφές στην αμερικανική πρωτεύουσα, το ενδιαφέρον των ΗΠΑ εστιάζεται στην επόμενη μέρα, την αναβάθμιση της σημασίας του αγωγού, τις ευρύτερες συνέργειες αλλά και το τι μέλλει γενέσθαι με το συνολικό πακέτο που αφορά στην ενεργειακή ασφάλεια και την διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών προμήθειας της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Τι προσδοκά η Ουάσιγκτον από τον TAP; Καθώς τα Βαλκάνια είναι μια περιοχή που επί της ουσίας μονοπωλείται από το ακριβό ρωσικό φυσικό αέριο, στόχος είναι ο TAP να μετατραπεί σε ένα “νέο Nabucco” δηλαδή να παίξει το ρόλο του αγωγού που θα τροφοδοτήσει όλα τα Βαλκάνια. Και εδώ θα πρέπει να σημειωθεί η στροφής της αμερικανικής ενεργειακής διπλωματίας, η οποία είχε τα τελευταία χρόνια υποστηρίξει ανοιχτά την επιλογή του Nabucco … «original», δηλαδή του ανταγωνιστικού αγωγού αερίου που είχε προταθεί από γερμανικές, αυστριακές και τουρκικές εταιρείες χωρίς να περιλαμβάνεται στις χώρες διέλευσης η Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στις ΗΠΑ λοιπόν είχαμε την επισφράγιση της στροφής αυτής, με το επίσημο «χρίσμα» που δόθηκε στον TAP.
Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη η τροφοδοσία εκτός της Ελλάδας και της Αλβανίας, επιπρόσθετα της Βουλγαρίας, της Βοσνίας και του Μαυροβουνίου. Επίσης πολύ πιθανή θεωρείται η διασύνδεση με τα Σκόπια ενώ ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο, ο αγωγός να πάει ακόμη βορειότερα προς την Κροατία, πιθανόν και τη Ρουμανία. Δηλαδή στην πραγματικότητα ο TAP στα μάτια των αμερικανών μετατρέπεται σε «πολιορκητικό κριό» που εισβάλει σε αγορές που μέχρι σήμερα μονοπωλούνταν από τις ενεργειακές εξαγωγές της Μόσχας.
Σε αυτή τη διαδικασία, δηλαδή τη μετατροπή του αγωγού TAP σε ένα νέο Nabucco, η Ελλάδα είναι βασικός παίκτης και «εταίρος». Και αυτό όχι μόνο γιατί θα αποκτήσει μετοχικό μερίδιο στην εταιρεία λειτουργίας του αγωγού αλλά επιπλέον γιατί έχει αποκτήσει άμεση εταιρική σχέση με την κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν Socar, η οποία «συγκατοικεί» με το Ελληνικό Δημόσιο στο μετοχικό κεφάλαιο του. Η Ελλάδα μάλιστα καλείται να συνεισφέρει στους ευρύτερους σχεδιασμούς με δύο κομβικά project: τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό φυσικού αερίου IGB αλλά και τις υποδομές υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου τόσο στη Ρεβυθούσα (υφιστάμενος) όσο και πιθανόν στην Καβάλα (σχεδιάζεται).
LNG
O νέος ενεργειακός χάρτης των Βαλκανίων όπως διαμορφώνεται δημιουργεί πρόσθετες πιθανές συνέργειες στην αγορά του LNG. Πληροφορίες θέλουν την αμερικανική πλευρά να έχει εκδηλώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το project δημιουργίας υποδομής νέου terminal στη Βόρεια Ελλάδα, το οποίο και θα μπορεί να υποδέχεται υγροποιημένο φυσικό αέριο, όχι μόνο για τις ανάγκες της Ελλάδας αλλά και με κατεύθυνση προς τα Βαλκάνια. Το αμερικανικό ενδιαφέρον εξηγείται και από τη δυναμική είσοδο που ετοιμάζουν αμερικανικές εταιρείες στην Ευρωπαϊκή αγορά ως εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου από σχιστόλιθο (Exxon Mobil, Conoco Philips, Cheniere και άλλες). H ΔΕΠΑ προγραμματίζει την κατασκευή υπεράκτιου τερματικού σταθμού αεριοποίησης στην Καβάλα, στοχεύοντας κυρίως στην τροφοδοσία των Βαλκανίων. Και παράλληλα προχωρά με βάση το πρόγραμμα και την ανάπτυξη του ελληνοβουλγαρικού αγωγού φυσικού αερίου IGB. Ο αγωγός IGB υπογραμμίζεται ότι είχε ζητηθεί ως προαπαιτούμενο και απαραίτητη υποδομή, από το κονσόρτιουμ του Shah Deniz κατά τη διάρκεια της επιλογής μεταξύ TAP και Nabucco, καθώς το Μπακού, επιθυμούσε να έχει διέξοδο για το αέριό του όχι μόνο προς την Ιταλία αλλά και προς το βορά στα Βαλκάνια.
Τέλος εκτιμάται ότι οι εξελίξεις διαφοροποιούν σημαντικά το τοπίο σε σχέση και με τις αποκρατικοποιήσεις. Όπως παρατηρούν καλά πληροφορημένες πηγές της αγοράς, οι εταιρείες που θα ενδιαφερθούν στη νέα προκήρυξη για τη ΔΕΠΑ, με βάση τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται δε θα στοχεύουν μόνο στην εγχώρια αγορά αερίου, αλλά σε ευρύτερες συνέργειες που αφορούν στην αγορά των Βαλκανίων. Υπό το πρίσμα αυτό, δημιουργούνται προσδοκίες για παρουσία δυτικών παικτών στους διαγωνισμούς όχι μόνο της ΔΕΠΑ αλλά και της ΔΕΗ και των ΕΛΠΕ.
ΠΗΓΗ:energypress.gr
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προφανώς υπό το βάρος των διεθνών πιέσεων που ασκούνται κατά της ιδιωτικοποίησης των εταιρειών ύδρευσης στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δηλώνει απερίφραστα ότι είναι αποκλειστικά της ελληνικής κυβέρνησης η απόφαση να πουλήσει τις εταιρείες ύδρευσης ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ. Αυτό απαντά ο Επίτροπος Όλι Ρέν, σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής στην ερώτησή του, αφού μνημόνευε το 1.5 εκατομμύριο υπογραφές Ευρωπαίων πολιτών της πρωτοβουλίας «Right2Water», αλλά και το άρθρο 345 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί της υποχρέωσης της ΕΕ να διατηρεί την ουδετερότητά της, όσον αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς των επιχειρήσεων (δημόσιο ή ιδιωτικό), ρωτούσε την Κομισιόν κατά πόσο «θα ήταν θετική σε ενδεχόμενο αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση για εξαίρεση των εταιριών ύδρευσης από το γενικό ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα».
Στην απάντησή του ο Επίτροπος Όλι Ρέν δηλώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η Κομισιόν «δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης», καθώς επίσης ότι «η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, και γι αυτόν το λόγο έχει πάρει ουδέτερη θέση επί του θέματος της δημόσιας ή της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ», αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι «το νερό είναι δημόσιο αγαθό που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες».
Στη συνέχεια της απάντησής του, ο Επίτροπος Ρέν, αναφερόμενος συγκεκριμένα ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, δείχνει την ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας ότι «Τα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης για τις χώρες του προγράμματος είναι το αποτέλεσμα των αποφάσεων των εθνικών αρχών και μόνον. Οι συζητήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής επικεντρώνονται στις γενικές ανάγκες χρηματοδότησης του προγράμματος, περιλαμβανομένων των εσόδων ιδιωτικοποίησης από την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε επενδυτές, αλλά η κατάρτιση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και η επιλογή των περιουσιακών στοιχείων, αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των οικείων κρατών μελών».
Παραμένει, επομένως, το ερώτημα προς την ελληνική κυβέρνηση και το τροικάνο επιτελείο του κ. Στουρνάρα, γιατί επιμένει στο ξεπούλημα δύο κερδοφόρων, και μάλιστα αυτού του πολύ σημαντικού χαρακτήρα, επιχειρήσεων.
Ακολουθούν η ερώτηση του Νίκου Χουντή και η απάντηση του Επιτρόπου Όλι Ρέν:
Ερώτηση P-007557/2013 προς την Επιτροπή
Nikolaos Chountis (GUE/NGL)
Θέμα:Ιδιωτικοποίηση των εταιριών ύδατος της Ελλάδας
Ο Επίτροπος κ. Barnier, σε δήλωσή του (21/6/2013), εκδήλωσε την προθυμία του να προχωρήσει στην «απομάκρυνση του νερού από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης», προκειμένου να πείσει τους πολίτες ότι, «το νερό δεν είναι προς ιδιωτικοποίηση». Ταυτόχρονα, όμως, η Επιτροπή, μέσω της Τρόικα, έχει επιβάλει στην ελληνική κυβέρνηση την πώληση των δύο μεγαλύτερων δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης στην Ελλάδα, της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Με τον τρόπο αυτό, προχωρά ουσιαστικά στην ιδιωτικοποίηση του τομέα ύδατος, ερχόμενη σε πλήρη αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις του κ. Barnier, με το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ περί ουδετερότητας στο καθεστώς ιδιοκτησίας, με διάφορα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά κυρίως με την επιθυμία των Ευρωπαίων πολιτών, όπως εκφράστηκε και από τις 1,5 εκατομμύρια υπογραφές που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της πρωτοβουλίας right2water. Με δεδομένο επίσης ότι οι δύο αυτές επιχειρήσεις είναι κερδοφόρες και έχουν από μόνες τους τη δυνατότητα εκσυγχρονισμού του δικτύου τους όσο και των παρεχόμενων υπηρεσιών, χωρίς την ανάγκη προσφυγής σε ιδιωτικά κεφάλαια, ερωτάται η Επιτροπή:
Θα ήταν θετική σε ενδεχόμενο αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση για εξαίρεση των εταιριών ύδρευσης από το γενικό ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα; Αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις;
Απάντηση του κ. Rehn εξ ονόματος της Επιτροπής
Η Επιτροπή έχει ήδη δηλώσει ότι δεν έχει πολιτική που να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες ύδρευσης. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό που έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες και ότι η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών, και γι αυτόν το λόγο έχει πάρει ουδέτερη θέση επί του θέματος της δημόσιας ή της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα αποσύρει το νερό από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης και θα συνεχίσει να παρακολουθεί από κοντά την κατάσταση σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα.
Η επιλογή για το ποιες, σε ποιο βαθμό και με ποια σειρά θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιες επιχειρήσεις ή τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη των διάφορων δυσκολιών που αντιμετωπίζουν και των στόχων που έχουν καθορίσει. Στην ΕΕ υπάρχει ένα ευρύ φάσμα δημόσιων και ιδιωτικών ιδιοκτησιακών καθεστώτων όσον αφορά τις εταιρίες ύδρευσης. Τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά καθεστώτα διαπιστώνονται περιπτώσεις με προβλήματα αλλά και περιπτώσεις που θεωρούνται επιτυχημένες. Η Επιτροπή εντούτοις θεωρεί ότι η ίδρυση μιας ρυθμιστικής αρχής και μια αγορά που λειτουργεί κατά τρόπο εύρυθμο αποτελούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εγγύηση της επιτυχίας αυτών των καθεστώτων με στόχο την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών και την διατήρηση της ποιότητας του περιβάλλοντος.
Τα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης για τις χώρες του προγράμματος είναι το αποτέλεσμα των αποφάσεων των εθνικών αρχών και μόνον. Οι συζητήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής επικεντρώνονται στις γενικές ανάγκες χρηματοδότησης του προγράμματος, περιλαμβανομένων των εσόδων ιδιωτικοποίησης από την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε επενδυτές, αλλά η κατάρτιση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και η επιλογή των περιουσιακών στοιχείων, αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των οικείων κρατών μελών.
ΠΗΓΗ:olympia.gr
Η εταιρεία χημικών και βιοκαυσίμων Ineos Group Holdings Ltd., με έδρα την Ελβετία, ανακοίνωσε ότι προχώρησε στην παραγωγή κυτταρινικής αιθανόλης από φυτικά απόβλητα σε μεγάλες ποσότητες, σε μονάδα της στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας, μέσα στον Αύγουστο θα γίνει η παράδοση του πρώτου εμπορικού φορτίου. Η Ineos Bio δεν έδωσε περισσότερες διευκρινίσεις σχετικά με την ακριβή ποσότητα αιθανόλης που παρήχθη, όμως η εξέλιξη είναι σημαντική δεδομένων και των κατηγοριών ότι οι υπάρχουσες μέθοδοι παραγωγής από αραβόσιτο ή ζαχαρότευτλα πλήττουν την τροφική αλυσίδα και ανεβάζουν τις τιμές των τροφίμων.
Εάν η εταιρεία καταφέρει να διατηρήσει σταθερή την παραγωγή στην αμερικανική μονάδα της, δημιουργούνται ελπίδες για μια νέα βιομηχανία που θα μπορεί να διοχετεύει στην αγορά ικανές ποσότητες καυσίμου από γρασίδι, σκουπίδια ή οτιδήποτε άχρηστο. «Ένα από τα εξοργιστικά σχόλια στη συζήτηση ήταν ότι [η τεχνολογία] δεν υπάρχει, κανείς δεν παράγει», δήλωσε στη Wall Street Journal ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ineos Bio Πίτερ Ουίλιαμς. Τώρα «έρχεται. Είναι εδώ».
Όπως ο ίδιος εξήγησε, η τεχνολογία που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990 με τη βοήθεια επιστημόνων του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας βασίζεται στη θέρμανση οργανικών υλικών, π.χ. αποβλήτων κήπου και ροκανιδιών και στην παραγωγή ενός μείγματος μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογόνου. Στη συνέχεια, με τη χρήση βακτηριδίων παράγεται αιθανόλη.
Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο όμιλος στην προσπάθειά του να φθάσει στην παραγωγή σε εμπορική κλίμακα, πλέον παράγει συνήθως περισσότερη ενέργεια απ’ όση καταναλώνει πουλώντας όση περισσεύει στον τοπικό πάροχο. Επόμενος στόχος είναι η παραγωγή «περισσότερης αιθανόλης από ένα τόνο ξύλου», σύμφωνα με το Ουίλιαμς.
Συγκεκριμένα, μόνο σε αυτήν τη μονάδα θα παράγονται 30 εκατ. λίτρα το χρόνο, ενώ μέσα στο 2014 θα αρχίσει η παραγωγή καυσίμου από στερεά αστικά απόβλητα.
Την ικανοποίησή του για την εξέλιξη εξέφρασε και το αμερικανικό υπουργείο που συνέβαλε στην ανάπτυξη της τεχνικής, αναφέροντας σε ανακοίνωσή του ότι «το ξεκλείδωμα της δυνατότητας για υπεύθυνη ανάπτυξη όλων των πλούσιων ενεργειακών πόρων των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελεί βασικό κομμάτι της αμερικανικής ενεργειακής στρατηγικής που προβλέπει την αξιοποίηση όλων των πηγών».
(naftemporiki)
ΠΗΓΗ:
energypress.gr
Τη δική του απάντηση έδωσε ο γενικός γραμματέας Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής του ΥΠΕΚΑ, Κωνσταντίνος Μαθιουδάκης, σε έγγραφο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), που του απεστάλη την περασμένη εβδομάδα, αναφορικά με την επιβάρυνση των τιμών των ναυτιλιακών καυσίμων με το κόστος των στρατηγικών αποθεμάτων και τις στρεβλώσεις στην αγορά.
Αναλυτικότερα, ο κ. Μαθιουδάκης αναφέρει στην επιστολή του ότι «δεν έχει περιέλθει σε γνώση της υπηρεσίας μας κανένα πρόβλημα διαταραχής εφοδιασμού ναυτιλιακού καυσίμου ακτοπλοΐας κατά την περίοδο Αυγούστου 2012 μέχρι σήμερα, το οποίο ενδεχομένως θα απαιτούσε την απελευθέρωση αποθεμάτων ασφαλείας.
Επιπλέον, τονίζεται ότι
- οι κάτοχοι αδειών διύλισης οφείλουν να τηρούν τουλάχιστον το 1/3 της υποχρέωσής τους για διατήρηση αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης. Όσον αφορά στο ύψος του αποθέματος των λοιπών υπόχρεων, αυτό αφορά το σύνολο των προϊόντων καθεμίας των κατηγοριών του άρθρου 3 παρ. 1(Ν.4123/2013) στις οποίες περιλαμβάνονται τα προϊόντα, στα οποία κάθε υπόχρεος πραγματοποίησε εισαγωγές κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
- Στο πλαίσιο των ανωτέρω, η Διεύθυνση Πετρελαϊκής Πολιτικής του ΥΠΕΚΑ τηρεί όλα τα σχετικά στοιχεία και ελέγχει τη συμμόρφωση όλων των υπόχρεων. Επισημαίνεται ότι η χώρα μας επί σειρά ετών τηρεί σταθερά την προβλεπόμενη από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία υποχρέωση διατήρησης αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης 90/365 ημερών.
- Κάθε σύμβαση που συνάπτεται με σκοπό την παροχή πρόσβασης σε αποθήκες τήρησης αποθεμάτων, στην οποία αναγράφονται και τα ανταλλάγματα τήρησης αποθεμάτων, κοινοποιείται στη Διεύθυνση Πετρελαϊκής Πολιτικής του ΥΠΕΚΑ. Όπως ορίζεται στο άρθρο 11 παρ. 5 του Ν. 3054/2002, «ο υπουργός Ανάπτυξης, ή κατ’ εξουσιοδότησή του η ΡΑΕ, μπορεί να δημοσιοποιεί στοιχεία τιμών πετρελαιοειδών προϊόντων και ανταλλαγμάτων για την τήρηση των αποθεμάτων ασφαλείας.
- Ειδικότερα όσον αφορά στον τρόπο υπολογισμού του κόστους διατήρησης, σας ενημερώνουμε ότι δυνάμει του νέου Κανονισμού Τήρησης Αποθεμάτων Έκτακτης Ανάγκης, ο οποίος ήδη έχει τεθεί σε διαβούλευση, όλοι οι υπόχρεοι προς τήρηση θα οφείλουν πλέον να γνωστοποιούν στην υπηρεσία μας τον αναλυτικό επιμερισμό των σταθερών και μεταβλητών στοιχείων του ανταλλάγματος τήρησης αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης, της οποίας προσαύξησης ενσωματώνεται στα κόστη αυτά καθώς επίσης και τον τύπο ( formula) σύμφωνα με τον οποίο από τα επιμέρους στοιχεία υπολογίζεται και προκύπτει το υποβαλλόμενο αντάλλαγμα».
ΠΗΓΗ:
energypress.gr
Αναταράξεις επιφέρει στον τρόπο φορολόγησης των ακινήτων (κτίσματα, οικόπεδα, αγροτεμάχια) η εφαρμογή από το 2014 του νέου, ενιαίου φόρου. Σύμφωνα με το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, ο ενιαίος φόρος για τα κτίσματα θα υπολογίζεται με κλίμακα 33 συντελεστών.
Θα ξεκινούν από τα 2 ευρώ το τ.μ. και θα φτάνουν έως τα 23,10 ευρώ ανά τ.μ., ανάλογα με την τιμή ζώνης. Ο τελικός φόρος θα προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των συντελεστών που ισχύουν σε κάθε ζώνη, την επιφάνεια του ακινήτου και την παλαιότητα.
Η εξέλιξη αυτή, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, δημιουργεί κερδισμένους και χαμένους. Για παράδειγμα, υψηλότερους φόρους θα πληρώσουν το 2014 οι ιδιοκτήτες ακινήτων των οποίων τα κτίσματα βρίσκονται σε περιοχές με τιμή ζώνης άνω των 2.000 ευρώ ανά τ.μ.
Αντίθετα, οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες θα πληρώσουν ελαφρώς μειωμένους φόρους σε σχέση με το υφιστάμενο καθεστώς. Αλλά και πάλι, οι ιδιοκτήτες ακινήτων σε περιοχές με χαμηλότερη τιμή ζώνης (κάτω των 2.000 ευρώ) θα καταβάλουν επιπλέον φόρους, εφόσον έχουν στην κατοχή τους ένα αγροτεμάχιο.
Και αυτό, διότι μέχρι σήμερα τα αγροτεμάχια παρέμεναν αφορολόγητα. Πλέον με την εφαρμογή του ενιαίου φόρου ακινήτων θα φορολογείται το σύνολο της ακίνητης περιουσίας. Σε κάθε περίπτωση, το 2014 οι ιδιοκτήτες θα πληρώσουν 4,15 δισ. ευρώ για τα ακίνητα που κατέχουν.
Παραδείγματα:
1. Με την εφαρμογή του ενιαίου φόρου ακινήτων το 2014, ιδιοκτήτης διαμερίσματος 100 τ.μ. και παλαιότητας 5 ετών σε περιοχή όπου η τιμή ζώνης ανέρχεται στα 3.500 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, θα πληρώσει φόρο 1.332 ευρώ. Σήμερα, για το ίδιο ακίνητο πληρώνει 1.224 ευρώ.
2. Άλλος ιδιοκτήτης ακινήτου 70 τ.μ. σε περιοχή, όπου η τιμή ζώνης ανέρχεται στα 2.000 ευρώ και ηλικίας 10 ετών θα πληρώσει το 2014 φόρο 402,5 ευρώ. Με το υφιστάμενο καθεστώς, ο φόρος είναι υψηλότερος κατά 8 ευρώ και συγκεκριμένα, ανέρχεται στα 410,5 ευρώ ετησίως.
3. Ιδιοκτήτης ακινήτου 250 τ.μ. ηλικίας 10 ετών σε περιοχή με τιμή ζώνης 8.500 ευρώ θα πληρώσει το 2014 το ποσό των 6.641,25 ευρώ. Σήμερα, για το ίδιο ακίνητο πληρώνει 3.910 ευρώ.
4. Ιδιοκτήτης ακινήτου 150 τ.μ. ηλικίας 14 ετών σε περιοχή με τιμή ζώνης 5.000 ευρώ θα πληρώσει το 2014 το ποσό των 2.537,75 ευρώ. Σήμερα, για το ίδιο ακίνητο πληρώνει 2.052,75 ευρώ.
Πατήστε πάνω στη φωτογραφία και δείτε αναλυτικούς πίνακες
ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΠΗΓΗ:real.gr
Η ζήτηση για πετρέλαιο έχει ήδη κορυφωθεί και αρχίζει να φθίνει στον δυτικό κόσμο. Επί χρόνια πιστεύαμε ότι θα συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο: τα κοιτάσματα πετρελαίου θα στέρευαν ενώ η ζήτηση για τον «μαύρο χρυσό» θα αυξανόταν συνεχώς και θα οδηγούμασταν σε πολέμους για να εξασφαλίσουμε καύσιμα. Βρισκόμαστε όμως ενώπιον μιας κοσμογονικής αλλαγής: το πετρέλαιο γίνεται το καύσιμα του χθες, με όλες τις γεωπολιτικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα έχει αυτή η επανάσταση.
Δύο είναι οι λόγοι που καθιστούν το πετρέλαιο ένα σχεδόν παρωχημένο καύσιμο. Ο πρώτος είναι η υπερπροσφορά φυσικού αερίου, που είναι πολύ πιο «καθαρό». Αυτή οφείλεται, μεταξύ άλλων, σε έναν Ελληνοαμερικανό από το Τέξας, τον Τζορτζ Μίτσελ, ο οποίος εφηύρε μια μέθοδο άντλησης κοιτασμάτων από σημεία τα οποία στο παρελθόν ήταν τεχνολογικά αδύνατον να εκμεταλλευτούμε η μέθοδος Μίτσελ σε συνδυασμό με την ανακάλυψη νέων μεγάλων συμβατικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου αύξησαν πρόσφατα τα παγκόσμια αποθέματα από 50 σε 200 χρόνια!
Ο δεύτερου λόγος είναι η αλματώδης βελτίωση των κινητήρων των οχημάτων, οι οποίοι πλέον καταναλώνουν όλο και λιγότερο πετρέλαιο, ενώ παράλληλα αυξάνονται τα ηλεκτρικά και υβριδικά οχήματα, καθώς και εκείνα που κινούνται με φυσικό αέριο ή υδρογόνο, καύσιμα πολύ πιο καθαρά από τη βενζίνη, το ντίζελ ή την κηροζίνη.
Όπως τονίζει μεταξύ άλλων το περιοδικό «Economist» στο τελευταίο τεύχος του, ο εκτοπισμός του «μαύρου χρυσού» από την ενεργειακή πρωτοκαθεδρία δεν τοποθετείται στο απώτερο μέλλον αλλά στο 2020. Στον δυτικό κόσμο η ζήτηση για πετρέλαιο φθίνει ήδη από το 2005. Ακόμη και αν λάβουμε υπόψη την αύξηση στον αριθμό των αυτοκινήτων που επιφέρει η άνοδος του βιοτικού επιπέδου στην Κίνα και στην Ινδία, οι ειδικοί πιστεύουν ότι το πετρέλαιο οδεύει προς την έξοδο.
Οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί απομακρύνουν τους Κινέζους και τους Ινδούς από τα ενεργοβόρα αυτοκίνητα που οδηγούσαν κάποτε οι Αμερικανοί. Παράλληλα το Πεκίνο επενδύει σημαντικά στην έρευνα για υβριδικά αυτοκίνητα προκειμένου να μειώσει την εξάρτησή του από τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες.
Οι ανακατατάξεις στην ενεργειακή αγορά θα έχουν τεράστιες γεωπολιτικές επιπτώσεις. Στη Σαουδική Αραβία, για παράδειγμα, που παράγει το 11% του πετρελαίου που καταναλώνεται παγκοσμίως, η βασιλική οικογένεια, η οποία μοιράζει αφειδώς χρήμα για να αποφύγει μια επανάσταση τύπου «Αραβικής Άνοιξης», θα τα βρει μπαστούνια στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό, αφού οι πολιτικές της γίνονται ανεκτές από τη Δύση ακριβώς επειδή την τροφοδοτεί με πετρέλαιο.
Το Κρεμλίνο δεν θα διαθέτει πια το αδιάσειστο επιχείρημα της τιμής του πετρελαίου ή του «διακόπτη» του φυσικού αερίου, καθώς η μέθοδος Μίτσελ αναδεικνύει σε σημαντικούς παραγωγούς αερίου χώρες που στο παρελθόν είχαν αμελητέα κοιτάσματα. Μία από αυτές είναι οι ΗΠΑ που χάρη στον Μίτσελ οδεύουν προς την ενεργειακή αυτάρκεια. Η Ουάσιγκτον πλέον όχι μόνο δεν εισάγει φυσικό αέριο αλλά σύντομα θα αρχίσει και να εξάγει.
Επιπλέον τα νέα είναι άσχημα για τις επτά αδελφές , όπως είχε επικρατήσει να λέγονται οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες που κυβερνούσαν τον κόσμο τη δεκαετία του '50 αλλά που σήμερα, ύστερα από συγχωνεύσεις και ανακατατάξεις, είναι οι εξής: Exxon Mobil, Shell, Chevron, Total και BP. Κανένας δεν θα πίστευε πριν από μερικά χρόνια ότι θα απειλούνταν κάποτε τα κέρδη τους. Αυτή η πραγματικότητα όμως βρίσκεται προ των πυλών και, ακόμη και αν από το πετρέλαιο το γυρίσουν στο αέριο, δεν θα ξαναγίνουν ποτέ τόσο κερδοφόρες όσο στο παρελθόν.
(Τ. Μποζανίνου, Βήμα της Κυριακής, 11/8/2013)
ΠΗΓΗ:
energypress.gr
Με την πώληση των ΕΛΠΕ να έχει μετατεθεί χρονικά κατά ένα τρίμηνο, επανέρχονται στο προσκήνιο τα σενάρια που θέλουν τους Καταρινούς να εξετάζουν εκ νέου την είσοδό τους στην ελληνική αγορά διύλισης, προκειμένου να δημιουργηθούν ευρύτερες συνέργειες και να εξυπηρετηθούν τα σχέδια για μεγαλύτερη δραστηριοποίηση στην ευρύτερη περιοχή.
Οι σχετικές πληροφορίες εντάθηκαν ιδιαίτερα αφότου το Κατάρ επανέκαμψε με ένα ενδιαφέρον ιδιωτικό deal στην ελληνική ενεργειακή αγορά.
ΠΗΓΗ:capital.gr
“Τα ΕΛΠΕ εφαρμόζουν τον ισχύοντα Νόμο όπως, εξ άλλου, οφείλουν να κάνουν όλοι οι πολίτες”. Την απάντηση αυτή δίνουν άνθρωποι του Ομίλου στα σχόλια που κυκλοφορούν στην αγορά περί «κόντρας» μεταξύ των ΕΛ.ΠΕ και της Energean Oil and Gas, της ελληνικής εταιρείας που διαχειρίζεται τα πετρέλαια του Πρίνου.
Το όλο θέμα έχει να κάνει με το κατοχυρωμένο με νόμο δικαίωμα των ΕΛ.ΠΕ., να αγοράζουν όλο το πετρέλαιο που παράγει ο Πρίνος. Η ρύθμιση αυτή επιβλήθηκε το 1999 προς όφελος της εκμετάλλευσης, ώστε να εξασφαλιστεί η άμεση χρηματοδότηση της εκμετάλλευσης πετρελαίου, όταν την εγκατέλειψαν οι Καναδοί.
Η νέα διαχείριση του Πρίνου, δηλαδή η Energean, από την στιγμή που ξεκαθάρισε με το σωματείο τα της διοίκησης, προχώρησε σε συμφωνία εξαετούς διάρκειας με την ΒΡ, για την πώληση σε αυτήν του πετρελαίου. Ωστόσο προηγουμένως δεν φρόντισε να ξεκαθαρίσει το θέμα της αγοράς από τα ΕΛ.ΠΕ. για το οποίο απαιτείται νομοθετική ρύθμιση. Έτσι, η συμφωνία της Energean με την ΒΡ έχει τεθεί σε ισχύ αλλά είναι ανεφάρμοστη. Τα ΕΛ.ΠΕ εμμένουν στην εφαρμογή του νόμου, ενώ έχουν ξεκινήσει επενδύσεις στην εκμετάλλευση με νέες γεωτρήσεις, η χρηματοδότηση των οποίων σε μεγάλο βαθμό καλύπτεται από τις πωλήσεις πετρελαίου.
Φαίνεται πως ο Γιάννης Μανιάτης, ο «υπουργός πετρελαίου», θα πρέπει να δώσει και στο ζήτημα αυτό τη λύση.
ΠΗΓΗ:
rizopoulospost.com
Ρεκόρ 16μήνου σημείωσαν τα συμβόλαια futures του αμερικανικού αργού τον Ιούλιο, όπως αναφέρει η έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) για τον μήνα Αύγουστο, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα. Η μεγάλη αυτή αύξηση της τιμής του WTI μείωσε στο ελάχιστο τη διαφορά της με την τιμή του Brent, χάρη στην αύξηση απόσυρσης αργού και προϊόντων διύλισης στις ΗΠΑ. Οι διακοπές στην παραγωγή σε Λιβύη και Ιράκ αύξησαν την τιμή του Brent σε επίπεδα ρεκόρ για το τελευταίο τετράμηνο.
Η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου αναμένεται να αυξηθεί, σύμφωνα με τον Οργανισμό, με αυξημένους ρυθμούς το 2014, κατά 1,1 εκατ. βαρέλια την ημέρα, σε σχέση με τα 0,9 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2013. Η πρόβλεψη για την αύξηση της ζήτησης για το 2014 έχει περικοπεί κατά 0,1 εκατ. βαρέλια, λόγω της πρόβλεψης του ΔΝΤ για μείωση του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ η εκτίμηση για το 2013 παραμένει εν γένει αμετάβλητη.
Η παγκόσμια παραγωγή αργού εκτιμάται ότι έχει αυξηθεί κατά 575 χιλ. βαρέλια την ημέρα σε επίπεδο μηνός τον Ιούλιο, κυρίως χάρη στην αύξηση παραγωγής στις χώρες εκτός OPEC. Η μεγάλη αύξηση παραγωγής στην Βόρειο Αμερική αναμένεται να αυξήσει την συνολική παραγωγή αργού στις χώρες εκτός OPEC για το δεύτερο εξάμηνο του 2013 κατά 1,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως σε επίπεδο έτους. Έτσι, η παραγωγή τους αναμένεται να φτάσει το τελευταίο τρίμηνο του τρέχοντος έτους τα 55,4 εκατ. βαρέλια την ημέρα.
Η παραγωγή αργού στις χώρες του OPEC σημείωσε, τον Ιούλιο, μικρή μείωση, κατά 165 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα, σε μηναίο επίπεδο, φτάνοντας τα 30,41 εκατ. βαρέλια την ημέρα, λόγω διακοπών στην παραγωγή της Λιβύης και του Ιράκ και παρά την αύξηση της σαουδαραβικής παραγωγής. Το πρόγραμμα ποσοστώσεων του πετρελαϊκού καρτέλ για το τρίτο τρίμηνο του 2013 αναθεωρήθηκε προς τα πάνω κατά 200 χιλ. βαρέλια την ημέρα, φτάνοντας τα 30 εκατ. βαρέλια ημερησίως, λόγω των προβλέψεων για μεγαλύτερη ζήτηση το τρίμηνο αυτό.
Η παγκόσμια ζήτηση αργού για διύλιση, ο ΙΕΑ αναφέρει ότι αυτή αυξήθηκε τον Ιούνιο κατά 3,1 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Ιούνιο, σημειώνοντας την μεγαλύτερη καταγεγραμμένη άνοδο στα χρονικά, ενώ αναμένεται να αυξηθεί και τον Ιούλιο, λίγο πριν τις φθινοπωρινές εργασίες συντήρησης. Τον Ιούνιο, οι διυλιστικές ροές έφτασαν τα 77,2 εκατ. βαρέλια την ημέρα, σχεδόν κατά 2 εκατ. βαρέλια ψηλότερα σε σχέση με το περασμένο έτος. Οι παγκόσμιες ροές έφτασαν τα 74,8 εκατ. βαρέλια την ημέρα για το δεύτερο τρίμηνο του 2013, ενώ το τρίτο τρίμηνο του έτους προβλέπεται, σύμφωνα με την έκθεση, να φτάσουν τα 77,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα.
Τέλος, τα βιομηχανικά αποθέματα στις χώρες του ΟΟΣΑ αυξήθηκαν εποχικά κατά 11,9 εκατ. βαρέλια τον Ιούνιο, φτάνοντας τα 2.663 εκατ. βαρέλια. Τα αποθέματα πετρελαϊκών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 33,6 εκατ. βαρέλια, ισοφαρίζοντας την μεγάλη μείωση στα αποθέματα αργού. Τα αποθέματα διυλισμένων προϊόντων κάλυπταν, στα τέλη Ιουνίου, 30,5 ημέρες μελλοντικής ζήτησης, αυξημένα κατά 0,8 ημέρες σε σχέση με ένα μήνα πριν.
ΠΗΓΗ:energia.gr
-630x419+(1).jpg)
Τη δημιουργία αγωγού φυσικού αερίου που θα διασχίζει το Αιγαίο εξετάζει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δίνοντας έτσι απάντηση στα σχέδια της Τουρκίας που επιδιώκει τα κοιτάσματα του Ισραήλ και της Κύπρου να περάσουν από το .....
δικό της έδαφος.
Το θέμα αυτό συζητήθηκε εκτεταμένα στη συνάντηση που είχαν οι υπουργοί Ενέργειας της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ κατά την πρόσφατη τελετή υπογραφής μνημονίου συνεργασίας των τριών χωρών στον τομέα των ενεργειακών υποδομών.
Οπως αποκαλύπτει στη REAL NEWS ο αρμόδιος υπουργός Γιάννης Μανιάτης, εκπονείται μελέτη στην οποία εξετάζονται δύο ή και τρείς εναλλακτικοί αγωγοί που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο της Κύπρου και του Ισραήλ προς την Ευρώπη.
Το πρώτο σενάριο της μελέτης εξετάζει τη δημιουργία αγωγού φυσικού αερίου που θα ξεκινά από την ΑΟΖ της Κύπρου και συγκεκριμένα απο το οικόπεδο Αφροδίτη , θα φτάνει στην Κρήτη, στη συνέχεια θα ανεβαίνει βόρεια και θα φτάνει στην ευρύτερη περιοχή της Κομοτηνής και από εκεί θα συνδέεται με τον Ελληνοβουλγαρικό αγωγό, τον ΙGB.
H άλλη επιλογή, το δεύτερο σενάριο της μελέτης δηλαδή, εξετάζει τη δημιουργία του αγωγού που θα ξεκινά επίσης από την Κύπρο, θα φτάνει στην Κρήτη και στη συνέχεια θα κατευθύνεται δυτικά της Πελοποννήσου, θα φτάνει στο Ιόνιο και εκεί θα συνδέεται με τον αγωγό ΤΑΡ.
Η τρίτη επιλογή φτάνει υποθαλάσσια μέχρι την Πελοπόνησο αλλά στη συνέχεια χερσαία θα διασχίσει το ηπειρωτικό κομμάτι της χώρας και θα συναντήσει τον ΤΑP.
Ο Υπουργός Ενέργειας εκτιμά ότι όποιος από τους τρεις υποθαλάσσιους αγωγούς και εάν επιλεγεί, είναι τεχνικά εφικτός και οικονομικά βιώσιμος. Τα προβλήματα που υπάρχουν εντοπίζονται κυρίως στο βάθος της θάλασσας και στα υποθαλάσια ρεύματα.
Ο κύριος Μανιάτης εκτιμά ότι θα χρειαστεί ένα χρονοδιάγραμμα τουλάχιστον δύο χρόνων και σύφωνα με την ενημέρωση που έκανε στην συνάντηση με του δύο ομολόγους του θα αποτελέσει μια πρόσθετη διαδρομή προς την Ευρώπη, συμπληρωματική στους αγωγούς που μεταφέρουν το αζέρικο αέριο της Κασπίας θάλασσας.
Η δουλειά αυτή πήρε σημαντική ώθηση τα τελευταία χρόνια λέει ο κύριος Μανιάτης, χάρη και στην υπεύθυνη προετοιμασία του υφυπουργού ενέργειας Ασημάκη Παπαγεωργίου, οποίος όπως λέει ο Υπουργός δούλεψε αθόρυβα και για τον ΤΑP και για τον Eurasia Interconnector, την υποθαλάσια ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ.
Το πώς θα μεταφερθούν τα κοιτάσματα από τα οικόπεδα της Κύπρου και του Ισραήλ είναι το ζητούμενο και μέχρι τώρα ήταν υπό εξέταση δύο επιλογές. Η πρώτη είναι η δημιουργία σταθμού υγροποίησης ( και μετά με δεξαμενόπλοια) με τη Λευκωσία να βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την κατασκευή του στο Βασιλικό. Οι μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος τερματικός σταθμός είναι οικονομικά βιώσιμος ακόμη και αν διαχειριστεί μόνο το κοίτασμα της “Αφροδιτης” που βρίσκεται εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.
Διότι το Ισραήλ ακόμη δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του αν θα χρησιμοποιήσει το τερματικό σταθμο της Κύπρου ή θα επιλέξει να διοχετεύσει τον θησαυρός της μέσω αγωγού, που αποτελεί τη δεύτερη επιλογή.
Και εδώ ακριβώς η Τουρκία έχει αναπτύξει μεγάλη κινητικότητα και έχει υποβάλει δελεαστικές προτάσεις προς τους εμπλεκόμενους ενεργειακούς κολοσσούς, προκειμένου να κατασκευαστεί αγωγός, αρχικά υποθαλάσσιος και στη συνέχεια χερσαίος, που θα διασχίζει το έδαφος της.
Παρά την καχυποψία του Τελ Αβιβ προς την Αγκυρα, μια τέτοια λύση έχει πολλά οικονομικά πλεονεκτήματα και δεν είναι τυχαίο ότι παραμονές της υπογραφής της τριμερής συμφωνίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραηλ, η Ισραηλινών συμφερόντων εταιρεία Delek δήλωσε -σύμφωνα με το πρακτορείο Reutes- ότι βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με εταιρείες στην Τουρκία και εξετάζουν το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί αγωγός για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Αυτή η δήλωση προβληματίζει έντονα τη Λευκωσία, τη στιγμή που η Delek συμμετέχει στο οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ με μερίδιο 30%.
Ωστόσο το ρίσκο του προσανατολισμόυ των εξαγωγών προς τα εκεί, όσο και αν συμφέρει οικονομικά , θα καταστήσει τις χώρες που θα εμπλακούν εξαρτημένες από την Τουρκία με ότι αυτό συνεπάγεται σε μια ενδεχόμενη διμερή κρίση.
Το θέμα των ενεργειακών αποθεμάτων απασχόλησε και τη συνάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ και ο Αντώνης Σαμαράς έκανε ειδική αναφορά στο ενεργειακό τρίγωνο λέγοντας ότι "η Κύπρος, το Ισραήλ και η Ελλάδα μπορούν να επαναπροσδιορίσουν αυτούς τους πόρους προκειμένου να καλύψουν τις Ευρωπαϊκές ανάγκες, ιδίως για φυσικό αέριο.
www.onalert.gr/
ΠΗΓΗ:
ksipnistere.blogspot.gr
Σε δίμηνη απογραφή όσων απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα -με πλήρη στοιχεία καθώς και με τους όρους αμοιβής και εργασίας τους- προχωρεί το υπουργείο Εργασίας από τις 15 Σεπτεμβρίου, με στόχο να δημιουργηθεί ηλεκτρονικό αρχείο για την παρακολούθηση και τον έλεγχο, σε πραγματικό χρόνο, της αδήλωτης εργασίας και των καταστρατηγήσεων στην αγορά εργασίας.
Τη διενέργεια της ειδικής απογραφής και τη δημιουργία ηλεκτρονικής βάσης με όλα τα δεδομένα που θα αξιοποιηθούν στη «μάχη» κατά της καλπάζουσας εισφοροδιαφυγής και στους ελέγχους για την αδήλωτη εργασία (απασχόληση ανασφάλιστων, δήλωση λιγότερων ημερών ασφάλισης από τις πραγματικές ή χαμηλότερων μισθών για την καταβολή μικρότερων ασφαλίστρων) προανήγγειλε στην «Ημερησία» ο Γιάννης Βρούτσης.
«Στις 15 Νοεμβρίου το υπουργείο Εργασίας θα αποκτήσει ένα ολοκληρωμένο μητρώο απασχολουμένων που θα αποτελέσει το βασικό εργαλείο για τους στοχευμένους ελέγχους και την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής», δήλωσε ο υπουργός, υπογραμμίζοντας ότι η ειδική απογραφή θα ξεκινήσει στις 15 Σεπτεμβρίου και θα πραγματοποιηθεί μέσω των λογιστηρίων των επιχειρήσεων, καθώς και μέσω των μεμονωμένων εργοδοτών, οι οποίοι απασχολούν εργαζόμενους.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, όλα τα δεδομένα της απογραφής θα «κουμπώσουν» με τα στοιχεία που ηλεκτρονικά ήδη υποχρεούνται και θα συνεχίσουν να υποβάλουν στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, στο ΙΚΑ και στον ΟΑΕΔ οι επιχειρήσεις (αναγγελία πρόσληψης, απόλυσης, οικειοθελούς αποχώρησης, μετατροπές συμβάσεων), τις καταστάσεις προσωπικού (περιλαμβάνουν τις ατομικές συμβάσεις) κ.ά. Η βάση των δεδομένων αυτών θα υποστηρίξει πιο αποτελεσματικά τους ελέγχους για την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας που θα γίνονται από το αναβαθμισμένο επιχειρησιακά -στα πρότυπα του ΣΔΟΕ- Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας που θα έχει τη συνδρομή και της οικονομικής αστυνομίας.
Η εντατικοποίηση των ελέγχων και η αναζήτηση εσόδων από τη «μαύρη» εργασία θεωρείται, πλέον, μονόδρομος και για τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού, καθώς:
-Η εισφοροδιαφυγή αυξάνεται εν μέσω της ύφεσης, όπως δείχνουν οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι του ΣΕΠΕ και του ΙΚΑ (από 26,8% το 2010 στο 36%) στερώντας έσοδα άνω των 6 δισ. ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία και επιτείνοντας τις συνθήκες του αθέμιτου ανταγωνισμού.
-Τα έσοδα από τους «ενεργούς» ασφαλισμένους μειώνονται λόγω της συνεχιζόμενης αύξησης της ανεργίας, των ελαστικών μορφών απασχόλησης (μερική και εκ περιτροπής εργασία) αλλά και τις μειώσεις των μισθών που οδηγούν σε μικρότερες κρατήσεις υπέρ των Ταμείων.
-Η τάση για αύξηση της μισθωτής απασχόλησης δεν έχει «παγιωθεί», αφού το πρώτο εξαήμερο του Αυγούστου το ισοζύγιο προσλήψεων - απολύσεων ήταν αρνητικό σε όλη τη χώρα κατά 1.436 θέσεις εργασίας. Οι προσλήψεις έφταναν τις 17.904 (10.488 με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και 7.254 με μερική ή εκ περιτροπής εργασία) ενώ οι απολύσεις άγγιξαν τις 19.340. Στατιστικά, πάντως, το ισοζύγιο της απασχόλησης γίνεται, κάθε χρόνο, αρνητικό από τον Αυγουστο, καθώς δεν γίνονται πολλές προσλήψεις τον μήνα αυτό.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ
ΠΗΓΗ:real.gr
