Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

Μετά το 2022 η Πτολεμαΐδα 5; Κάπου στο 2019 θα μείνουμε από ρεύμα! Επισημάνσεις στη Μελέτη για την "Αναδιοργάνωση του Μηχανισμού Διασφάλισης Επαρκούς Ισχύος στην Ελλάδα"


Η  ΡΑΕ έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση ένα αρχικό σχέδιο αναδιοργάνωσης του Μηχανισμού Διασφάλισης Επαρκούς Ισχύος (ΜΔΕΙ) στη χώρα μας. Η διαβούλευση έληγε στις 8 Σεπτεμβρίου, αλλά η προθεσμία παρατάθηκε μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου.

Στα κείμενα που έδωσε στη δημοσιότητα η ΡΑΕ ως βάση της διαβούλευσης περιλαμβάνεται μια μελέτη του καθ. Κάπρου για λογαριασμό της, με τίτλο  "Αναδιοργάνωση του Μηχανισμού Διασφάλισης Επαρκούς Ισχύος στην Ελλάδα", Ιούλιος 2014. Ρίξαμε μια ματιά στη μελέτη και δίνουμε σήμερα κάποιες επισημάνσεις. Η μελέτη είναι ...
γραμμένη στα αγγλικά και με συντμήσεις που δεν έχουν επεξήγηση, οπότε αυτό δυσκολεύει λίγο την ανάγνωση για το ευρύ κοινό. Η σημερινή ανάρτηση είναι ιδιαίτερα και ασυνήθιστα μακροσκελής, βρήκαμε όμως κάποια ενδιαφέροντα σημεία.

Οι επισημάνσεις ξεκινούν απ' το εξώφυλλο της μελέτης: δεν υπάρχει αναφορά στο ΕΜΠ, αλλά στο E3Modelling.IKE. Το πρώτο ερώτημα λοιπόν είναι γιατί η μελέτη δεν ανατέθηκε στο Εργαστήριο Ε3Μ-Lab του ΕΜΠ του καθ. Κάπρου, αλλά στο “E3Modelling Ιδιωτική Kεφαλαιουχική Eταιρεία”, προφανώς του καθ. Κάπρου.

Το 2ο ερώτημα είναι αν η μελέτη αφορά τη διασφάλιση ισχύος στη χώρα ή τη διασφάλιση της αποζημίωσης και της βιωσιμότητας των ιδιωτικών εργοστασίων φυσικού αερίου. Διαβάζοντας τη μελέτη αποκομίσαμε την εντύπωση ότι ισχύει μάλλον το δεύτερο.

Το 3ο ερώτημα είναι πού βρίσκεται η τεκμηρίωση για όλα όσα γράφονται στη μελέτη. Δεν υπάρχουν πίνακες υπολογισμών που να τεκμηριώνουν συλλογισμούς. Υπάρχουν συλλογισμοί, που παραπέμπουν περισσότερο σε κείμενο πολιτικής παρά σε επιστημονική μελέτη. Στο τέλος υπάρχει βιβλιογραφία, αλλά δεν υπάρχει σύνδεση με το κείμενο. Τα δεδομένα που δίνονται σε κάποιους πίνακες μέσα στο κείμενο είναι μάλλον ενδεικτικά, καθώς αναφέρονται σε εξαιρετικά περιορισμένα χρονικά διαστήματα, λείπουν μεγαλύτερης κλίμακας χρονοσειρές. Δεν υπάρχει επεξήγηση για κάποιες παραδοχές, όπως π.χ. γιατί το σταθμισμένο κόστος κεφαλαίου (WACC στη μελέτη) λαμβάνεται 8% κι όχι 7% ή 6% και κάποια στιγμή, μετά τον Πιν. 4 της σελ 12, λαμβάνεται και 10% σε κάποιο συλλογισμό.

Αυτό που προκύπτει ανάγλυφα απ' τη μελέτη είναι το πώς οι ΑΠΕ έχουν αποσυντονίσει το ηλεκτρικό σύστημα. Είναι διάχυτη στο κείμενο η "αγωνία" είτε να μην υπάρξει υπερπαραγωγή ενέργειας λόγω των ΑΠΕ είτε να μην υπάρξει περιορισμός/απόρριψη της ενέργειας των ΑΠΕ. 

Πάμε να δούμε κάποια επιμέρους σημεία, ξεκινώντας από το σημαντικό:

Στη σελ. 29: "New lignite plant construction (undertaken by PPC) concerns a single power plant of 600 MW in the North of Greece which at earliest would be commissioned after 2022". Εδώ έχουμε είδηση; Πότε προέκυψε πάλι ότι η Πτολεμαΐδα 5 θα είναι έτοιμη μετά το 2022; Σύμφωνα με τη Μελέτη Επάρκειας Ισχύος 2013-2020 του ΑΔΜΗΕ η Πτολεμαΐδα 5 θα είναι έτοιμη πολύ νωρίτερα, το 2019, και είναι ο μόνος τρόπος να μην μείνει η χώρα από ρεύμα, παρόλο που μέχρι τότε θα έχει βάλει ατελείωτα πανάκριβα αιολικά και Φ/Β. Αν όντως καθυστερήσει η ένταξη της Πτολεμαΐδα 5 στο σύστημα για μετά το 2022, αυτός είναι λόγος να αρχίσουμε να "τρέχουμε" όλοι, με πρώτο το Μανιάτη και τη ΡΑΕ! Εκτός και πρόκειται απλά για "ευσεβή πόθο" του μελετητή.

Πάμε τώρα στα υπόλοιπα σημεία: 

Στη σελ 15 διαβάζουμε: "In conventional approaches to capacity mechanism, power availability addresses the requirement to meet peak load demand with sufficiently secure margin. In the aftermath of the crisis of the Greek economy, meeting peak load demand is less of an issue at least in a conventional way, although according to Scenario Outlook & Adequacy Forecast 2013 – 2030 published by ENTSO-E, conventional capacity adequacy concerns could emerge beyond 2016". Σε απλά ελληνικά, στην Ελλάδα των μνημονίων δεν υπάρχει πρόβλημα κάλυψης του φορτίου αιχμής, επειδή η κρίση έχει τσακίσει τη ζήτηση. "Ωστόσο, όπως μας είπε η Μελέτη Επάρκειας Ισχύος 2013-2030 του ENTSO-E, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα επάρκειας ισχύος μετά το 2016". Δεν τα λέει βέβαια ο ENTSO-E, στην πραγματικότητα τα είπε ο δικός μας ΑΔΜΗΕ, στην περίφημη Μελέτη Επάρκειας Ισχύος 2013-2020, εκεί όπου επεσήμανε ότι όσες ΑΠΕ και να βάλουμε, όταν αρχίσουμε να σβήνουμε το λιγνίτη θα χρειαστούμε γκαζόλαμπες και όλοι θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, για να μη μείνει το 2020 η χώρα τα βράδια χωρίς ρεύμα!


"The solar PV has already caused mid-day peak load to vanish and to experience load valleys during daylight (Figure 3).
In fact the renewables and mainly solar PV have caused an increase in the ramp-up and ramp-down system requirements, which already at present is close to the upper limits of ramping capabilities of existing gas plants (measured in MW per minute).
Τhe system requires 3 thousand MW ramp-up in an interval less than 4 hours which implies that plants with total available capacity of 3000 MW must deliver 12.5 MW/min ramp-up power.
Figure 3 also shows that the system requires equal amounts of rampdown power at a rate also above 12 MW/min. Lignite plants cannot deliver such ramping services as these plants have very low ramp-up and ramp-down rates." Το έχουμε πει απ' την πρώτη ανάρτηση αυτού του ιστολόγιου: όσο περισσότερες ΑΠΕ βάζουμε, τόσο περισσότερο φυσικό αέριο πρέπει να καίμε. Πριν από ένα μήνα την ίδια διαπίστωση έκαναν και οι Financial Times: "Rise of renewables adds to need for gas power". Αέριο το οποίο όχι μόνο είναι εισαγόμενο, αλλά, μετά τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας για το θέμα της Ουκρανίας, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα υπάρχει. Εδώ όμως υπάρχει κι ένα φάουλ του καθ. Κάπρου, που πρέπει να είναι πιο προσεκτικός όταν μιλάει για το λιγνίτη: τα λιγνιτικά εργοστάσια δεν μπορούν, λέει, να δώσουν αυξομειώσεις ενέργειας παρακολουθώντας τις διακυμάνσεις των ΑΠΕ. Θεωρητικά σωστό, αφού δεν κατασκευάστηκαν για σκαμπανεβάσματα. Ωστόσο, η καμπύλη φορτίου, που δίνει ως παράδειγμα, έχει ως ελάχιστο, ως "φορτίο βάσης", τα περίπου 4200MW. Τόση είναι και η συνολική "μικτή" ισχύς των λιγνιτικών, η "καθαρή" είναι ακόμα μικρότερη. Μπορούν να δουλεύουν λοιπόν τα λιγνιτικά στο φουλ, ως μονάδες βάσης, χωρίς να χρειάζονται να κάνουν ανεβοκατεβάσματα φορτίου, επειδή δεν βρίσκονται στην περιοχή της καμπύλης που έχει ανεβοκατεβάσματα. Αν βέβαια "σηκωθούν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι", αν βάλουμε αεριοστρόβιλους να παράγουν το φορτίο βάσης και μετατοπίσουμε το λιγνίτη να δίνει το φορτίο αιχμής, φυσικά θα πρέπει να κάνουμε ανεβοκατεβάσματα φορτίου, είναι όμως σκέτος παραλογισμός. Ε, αυτός ο ίδιος παραλογισμός έχει συμβεί και με την πρόβλεψη του νόμου να προτάσσεται η ενέργεια των αιολικών και των Φ/Β, που έχει ανατρέψει όλη τη λογική στην οποία είχαν στηθεί τα ηλεκτρικά συστήματα παντού στον πλανήτη στον 20ο αιώνα.  

Στη σελ 16: "Considering also the possibilities of flow change in the interconnectors (imports during low load hours due to collapse of prices in Italy during noon – because of the PVs effect – followed by exports after sunset), the ramping requirements could by further increased up to 1000 MW". Δεν μας φτάνουν τα προβλήματα με την περίσσεια ενέργειας απ' τα δικά μας Φ/Β, πρέπει να κάνουμε και εισαγωγή προβλήματος απ' την Ιταλία;

As the gas plants have certain restrictive technical features, such as non-negligible minimum stable generation capacity and significant minimum up and minimum down times, it will be necessary for the system to keep the gas plants at a status of load synchronization over long period of time in order to be able to provide the ramping services at times when required. Τα εργοστάσια φυσικού αερίου παρακολουθούν τις αυξομειώσεις φορτίου των ΑΠΕ, αλλά όχι τόσο καλά όσο νομίζετε.

Στη σελ. 17: "According to the news in the press, the regulator has thoughts about abolishing the mechanism of fuel cost recovery". Ενδιαφέρον! Ο καθ. Κάπρος παίρνει μελέτες απ' τη ΡΑΕ, συνεργάζεται συνεχώς μαζί τους, αλλά τις σκέψεις της ΡΑΕ τις μαθαίνει από δημοσιεύματα του τύπου!

"Nonetheless, the so-called extreme events may still occur, as for example occurrence of weather conditions with low or none wind and solar resources. Capacity availability becomes a serious concern in such extreme conditions. Meeting reliability standards in extreme events conditions requires significant amounts of dispatchable capacities which will be used for a short period of time while they will eventually be idle over long period, typically over one or two years". Οι "ακραίες συνθήκες", για τις οποίες μιλάει η μελέτη, είναι ένα ζεστό βραδάκι του Αυγούστου με μπουνάτσα: αιολικά και φωτοβολταϊκά είναι στο απόλυτο μηδέν, αλλά οι τουρίστες ζεσταίνονται κι ανάβουν τα κλιματιστικά στο φουλ. Αν δεν έχουμε αξιόπιστη ηλεκτροδότηση, θα ξαναγίνει "της Σαντορίνης", όπως πέρυσι το Δεκαπενταύγουστο!

Στη σελ 21: "It is emphasized that currently in Greece but also in other countries of the EU and in the USA, although capacity sufficiency is expected to be adequate or even in excess of forecasted peak load, as measured in a conventional way by comparing total available capacities (MW) against peak load, resource adequacy is already at stake and will worsen in the coming few years, when adequacy is measured using the new probability indicators mentioned above". Η "νέα θεώρηση" στην οποία αναφέρεται, είναι η ανάγκη αυξομειώσεων φορτίου για παρακολούθηση της ημερήσιας διακύμανσης των ΑΠΕ. Είναι ενδιαφέρον ότι ενώ πάντοτε έως τώρα γίνεται προσπάθεια εξομάλυνσης της καμπύλης φορτίου, με μέτρα διαχείρισης της ζήτησης, όπως π.χ. τα νυχτερινά τιμολόγια, η μελέτη λέει ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να παρακολουθούμε την παραμορφωμένη από την τυχαιότητα των ΑΠΕ καμπύλη φορτίου.

Στη σελ. 22: "Essentially it is necessary to extend the unit commitment algorithm, as applied today, by including the flexibility-cost functions for the plant types which can vary flexibility performance as a function of remuneration". Υποθέτουμε ότι, όποιο φοιτητή του και να ρωτήσει ο καθ. Κάπρος, θα του πει ότι όταν επεκτείνεις έναν αλγόριθμο κάνεις το σύστημα πιο πολύπλοκο και τα πολύπλοκα συστήματα καταλήγουν κάποια στιγμή να είναι μη ελεγχόμενα.

Στη σελ. 24: "Renewable curtailment entails costs for the society stemming from costs of externalities such as those related to environment climate change and energy independence". Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; "Ο περιορισμός/απόρριψη της ενέργειας των ΑΠΕ εμπεριέχει κόστη για την κοινωνία, που σχετίζονται με εξωτερικότητες της κλιματικής αλλαγής και της ενεργειακής ανεξαρτησίας". Η μεγάλη απάτη της κλιματικής αλλαγής γίνεται άλλοθι για να καίμε περισσότερο φυσικό αέριο, το οποίο μας δίνει ...ενεργειακή ανεξαρτησία; Μήπως ζούμε στο  ...Κατάρ, που έχει τα πλουσιότερα αποθέματα αερίου, και δεν το ξέρουμε;

Στη σελ. 25: "Missing money circumstances are clearly market or regulatory failures. They have detrimental effects on future investment and on available capacity as it drives withdrawal or mothballing of existing capacities". Είναι προφανές ότι τα εργοστάσια ηλεκτρισμού πρέπει να πληρώνονται, αφού αν δεν πληρώνονται θα κλείσουν και τότε δεν θα υπάρχει ηλεκτρισμός. Ο μηχανισμός όμως με τον οποίο θα πληρώνονται δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Στην ουσία πρόκειται για μια πίτα, απ' την οποία όλοι θέλουν ένα κομμάτι, ο καθένας όσο γίνεται μεγαλύτερο.

"Removal of price caps in wholesale and real time market requires some regulatory changes but the main reason of the caps cannot be tackled without weakening the dominant position of PPC in the retail market and regarding the access to lignite and hydro resources. Without such changes, PPC will continue to have strong interest in keeping energy and service prices as low as possible in the wholesale markets and so will continue to bid hydro and other resources as low as possible.Enabling CCGT plants to collect revenues from bilateral contracts of differences also has as prerequisite the opening of retail market to competition and of the access to lignite and hydro resources". Ο μεγάλος πόνος των ιδιωτών παραγωγών είναι η πρόσβαση στους λιγνίτες και τα νερά. Όταν έπαιρναν την απόφαση να επενδύσουν, δεν ήξεραν ότι δεν θα έχουν πρόσβαση στους λιγνίτες και τα νερά; Δεν ήξεραν ότι ο λιγνίτης δίνει τη φθηνότερη κιλοβατώρα επί 60 χρόνια; Γιατί έκαναν "βαριές" μονάδες, με "υψηλά τεχνικά ελάχιστα", όπως μας έχει πει ο ΑΔΜΗΕ; Ο "πόνος" του καθ. Κάπρου είναι ότι η ΔΕΗ δίνει χαμηλές τιμές στη χονδρική αγορά; Τι είδους μελέτη είναι αυτή; Ο "πόνος" ενός μελετητή για τη ΡΑΕ πρέπει να είναι πώς θα κατεβεί η τιμή για όλους, η ενέργεια είναι η βάση της οικονομίας και με ακριβή ενέργεια η χώρα παύει να είναι ανταγωνιστική! 

Στις σελ. 25-26: "Part of CRM regulations decided in 2013 have aimed at also addressing the missing money problem as it became more acute with the emergence of variable renewables. It is very premature to consider eliminating 26 all components of CRM which address the missing money problem of gas plants, because large uncertainties surround the effectiveness of ongoing market reforms on creating competition for removing structural causes of the missing money problem.
It is thus strongly recommended to pursue CRM reform in a very cautious way so as to ensure that CCGT gas plants continue to collect revenues for covering fixed and capital costs while the more profound structural changes are in progress and have not yet proved to be effectively implemented".
We strongly argue that from a resource adequacy perspective which is broader than the traditional capacity adequacy perspective the CCGT gas plants are essential system resources to balance the emerging variable renewables in Greece as required by the EU legislation towards achieving the 2020 targets. The European Commission’s guidance talks about generation adequacy which is already broader than traditional reserve margin approaches, as followed for example by the ENTSOE capacity assessment reports. The studies accompanying the European Commission’s guidance published end 2013 clearly identify system flexibility as the main and continuously increasing requirement in Europe as power systems move towards significantly high generation by variable renewables. Αυτά είναι επιστημονική μελέτη ή κείμενο πολιτικής; Τα όρια είναι πολύ δυσδιάκριτα. Δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται στην Ευρώπη, το δικό μας ηλεκτρικό σύστημα έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες που το καθιστούν μη συγκρίσιμο προς άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Θέλουμε να δούμε ανάλυση για το δικό μας σύστημα, όχι της Αυστρίας.

"Under such conditions it is very unlikely to see private investors further investing in gas plants or maintaining operation of existing gas plants, unless specific market mechanisms develop to remunerate the gas plants for their capacity of providing the flexibility and load following services". Με χαρά μας δεν θα δούμε άλλους τέτοιους "επενδυτές". Η χώρα χρειάζεται επειγόντως την Πτολεμαΐδα 5 και τη Μελίτη 2. Κατεπειγόντως!

Στη σελ. 27: "It is widely recognised that at present the main missing capacity or the potentially missing capacity problem in the EU, including Greece, concerns the gas-fired plants in their capacity of ensuring system flexibility". Αυτό μοιάζει περισσότερο με "πίστευε και μη ερεύνα". Από ποιον αναγνωρίζεται; Πόσα εργοστάσια φυσικού αερίου έχουν κλείσει στην Ευρώπη την τελευταία διετία, επειδή δεν μπορούν να ανταγωνιστούν το φθηνό λιθάνθρακα, που "δεν είναι ευέλικτος";

Στη σελ. 28: "Roughly more than 600 hours must be included in the set of time zones against which capacity availability is measured, much above the current 200 hours. It is proposed to maintain for the time being the present system of direct capacity payment to dispatchable plants and keep using the rate of 40,000 EUR/MW-year uniformly to all eligible plants". Δεν είναι αιτιολογημένη η πρόταση για αύξηση του διαστήματος από τις 200 στις 600 ώρες. Προτείνεται ομαδοποίηση των λιγνιτικών μονάδων με τις μονάδες αερίου και τις υδροηλεκτρικές και ίδια αποζημίωση, ενώ έχουν άλλο ρόλο στην κάλυψη του συστήματος.

Κι εδώ αρχίζουν τα ωραία:

"Greece is located at the end of the periphery of the ENTSOE network and the certified availability of electricity from interconnectors is very uncertain, as can be seen from past statistics about available capacity as published by the TSOs both regarding Northern interconnection and the DC link with Italy. The increasing penetration of variable renewables simultaneously in Greece and Italy, but also in Bulgaria, following RES share obligation legislation of the EU implies correlation of peak times between the neighboring systems, as such peak load times are strongly influenced by availability of renewable resources". Ευτυχώς που το γράφει κι αυτή η μελέτη, ότι είμαστε στην εσχατιά της Ευρώπης. Το έχουμε γράψει πριν μήνες, όταν εξηγήσαμε αναλυτικά "γιατί δεν θα γίνουμε ποτέ η Δανία του Νότου". Και για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα τι γίνεται, αυτό που λέει το πιο πάνω απόσπασμα είναι ότι Ελλάδα-Ιταλία-Βουλγαρία έχουν περίσσεια ενέργειας το μεσημέρι, τζάμπα, που δεν τη θέλει κανείς. Ακριβοπληρωμένη, πεταμένα λεφτά, από οικονομίες καταχρεωμένες.

"The variable renewables, despite their strong development in nominal capacity terms, do not provide significant certified capacity to system operator; this is known as a capacity credit which is a little higher for solar than for wind, albeit both estimated far below nominal power capacities. It would be detrimental to security of supply to include significant amounts of capacity credits from variable renewables in the system reliability margins calculated at peak times." Για όποιον δεν ξερει τι θα πει "detrimental", θα πει "βλαβερό, επιζήμιο, καταστροφικό, ανεπιθύμητο, φθοροποιό", διαλέγετε και παίρνετε. Ο ΑΔΜΗΕ πάντως 10% αξιοπιστία ισχύος δέχεται για τα αιολικά. Γιατί τα βάζουμε; Για να δουλεύει η Γερμανική βιομηχανία και να κερδίζουν όσοι εισπράττουν τις επιδοτήσεις. Μια χρεοκοπημένη χώρα έχει χάσει την κυριαρχία της και αποπληρώνει τους δανειστές με χίλιους τρόπους.

"It is foreseen that less of 2,000 MW lignite plants will remain in operation by 2023 despite the commissioning by 2022 of the new 600 MW plant. So the projection of dispatchable capacity shows decreasing figures while demand projections indicate increasing ones. Reserve margins are projected to decrease at levels below acceptable thresholds in a couple of years before 2020". Ο μεγάλος πόθος των ιδιωτών παραγωγών από αέριο είναι να σβήσουν το λιγνίτη και να τον υποκαταστήσουν στην κάλυψη του φορτίου βάσης. "Σίγουρα λεφτά και εισόδημα μεγάλο", τύφλα να 'χουν τα ομόλογα ΕΤΒΑ. Μόνο που τότε θα συμβεί στην οικονομία της χώρας ό,τι έγινε με το πετρέλαιο θέρμανσης: το αέριο είναι εισαγόμενο και πανάκριβο, το ρεύμα θα ακριβύνει τόσο πολύ, που θα είναι μόνο για λίγους. Οι υπόλοιποι, είτε πρέπει να ξενιτευτούμε για πιο σοβαρές χώρες, είτε πρέπει να πάμε στα χωριά με γκαζόλαμπες, όπως μας συμβούλεψε ο Ταμήλος.Το μόνο που ενδεχομένως θα μας σώσει θα είναι να βγάλουμε γρήγορα δικό μας αέριο στην Κρήτη.

"It is therefore a logical consequence, that the eventual absence of direct capacity remuneration will undermine the economic balance of flexible plants, both for the existing CCGT gas plants and any possible additions in the future, including simple cycle gas plants. Under these conditions, the owners will be obliged to stop operation prematurely and to cancel new additions. System reserve margin will be at stake without CRM addressed to the gas plants". Να και λίγο κινδυνολογία. Ξαναρωτάμε: είναι μελέτη ή κείμενο πολιτικής;

Στη σελ. 30: "As currently PPC is acting as a single buyer, PPC is indifferent of system marginal prices during times when lignite generation is a price maker, except for the remuneration of the zero bidding imports which anyway are mostly remunerated through contracts for differences.
Essentially PPC is charging lignite costs onto the prices of the retail contracts with various customer categories.
In other words, as far as PPC is the single owner of lignite plants and holds a de facto single buyer position in the market, CRM on lignite plants is not an issue as the important issue is the eventual predatory lignite pricing in day ahead acting against self-supply of independent entities". Ο όρος "predatory" μεταφράζεται ως "αρπακτικός, ληστρικός", ωστόσο στη "μελέτη" δεν τεκμηριώνεται η χρήση του, μάλλον αντανακλά το συναισθηματικό κόσμο του μελετητή. Δεν βλέπουμε κάποια εισήγηση για να πάψει η ΔΕΗ να είναι ο μοναδικός αγοραστής, κάτι που συνιστά στρέβλωση της αγοράς. Και ποιές είναι οι "independent entities"; Πρέπει κανείς να προσφύγει στη μαντική;

"The amount of CRM for capacity availability purposes, of 40,000 EUR/MW-year, is defined on the basis of annual capital costs of a typical open cycle gas plant. For example overnight investment cost of 400 KEUR/kW, a WACC of 8% and 20 years of economic lifetime correspond to 40,740 EUR/MW-year levelized annual capital cost". Εδώ μήπως έχουμε μια επανάληψη της παρατήρησης που είχε κάνει το Φεβρουάριο ο Αθανασόπουλος, "για τις στρεβλώσεις που δημιουργούν τα ΑΔΙ (Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος), εξασφαλίζοντας σε κάθε μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο μία περίοδο αποπληρωμής της επένδυσης περίπου οκτώ χρόνια, χωρίς να λειτουργεί καν η μονάδα! Καθόλου άσχημες επιδόσεις για επενδύσεις οι οποίες και απέτυχαν στην αρχική τους στόχευση να ανταγωνιστούν τη ΔΕΗ και ατύχησαν γιατί οι περισσότερες από αυτές περατώθηκαν πριν από την οικονομική κρίση και την πτώση της ζήτησης".

"Assuming that the ultimate open cycle gas plant is remunerated at 40,000 EUR/MW-year and is necessary only 25 hours per year to avoid power cuts, it implies that the implicitly assumed value of loss of load is 1600 EUR/MWh of energy cut avoided)". Νομίζουμε ότι εδώ πρέπει να έλθουν τα μέτρα διαχείρισης της ζήτησης και όχι ο μηχανισμός αποζημίωσης.

Στη σελ. 34: "Summing up, a plant qualified to provide a flexibility service, as identified within the unit commitment schedule, receives variable cost remuneration during the commitment cycle (only at RAP and RSP times) and a capacity premium during only the ramping cycle (only at RSP times). Adding together these two components for a CCGT plant we find that remuneration at ramping times (RSP) is approximately 115 EUR/MWh which is roughly the total cost (including capital cost) of an open cycle gas plant which is fully flexible and is the ultimate resource of the system for procuring the required flexibility service. So from a least cost system operating perspective the proposed remuneration of flexibility service is optimal and corresponds to the long term marginal cost of the ramping services". Κι έτσι οι μονάδες συνδυασμένου κύκλου προτείνεται να αποζημιώνονται ως αεριοστροβιλικές; Τι καλά! Κάτι που δεν είναι "fully flexible", να πληρώνεται σαν να ήταν; Ο σκοπός της "μελέτης" επετεύχθη;

"From a system perspective, to ensure minimization of risk of over-generation and of curtailment of renewables it is necessary to promote in priority the dispatchable technologies with fastest possible ramping rates. Lignite plants have very low ramping rates, significantly high minimum stable generation power levels and also cannot afford shutdown cycling. In consequence they are not eligible for providing flexibility services". Ο συλλογισμός είναι θεμελιωδώς λάθος, για να δουλεύει το σύστημα πιο οικονομικά πρέπει να διαχειριστούμε καλύτερα την καμπύλη φορτίου, να προσπαθήσουμε να την εξομαλύνουμε κι όχι να τρέχουμε κάθε ώρα, κάθε μέρα από πίσω της, παρακολουθώντας τα "βουνά" και τις "κοιλάδες" που σχηματίζει. Το όνειρο κάθε ηλεκτρικής εταιρείας, παντού στον κόσμο, είναι η οριζόντια κι επίπεδη καμπύλη φορτίου, που είναι απόλυτα προβλέψιμη, εύκολο να διαχειριστεί και γι' αυτό οικονομική. Προς όφελος της κοινωνίας.

"PPC is not submitting such high offers for hydro-power because under the current market circumstances PPC has interest in keeping SMP as low as possible". Πάμε το συλλογισμό ανάποδα: οι ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί έχουν συμφέρον να κρατάνε την Οριακή Τιμή Συστήματος ψηλά. Η κοινωνία, την οποία εκπροσωπεί η ΡΑΕ, τι συμφέρον έχει; Μεγάλη ή μικρή Οριακή Τιμή;

"So, CRM for flexibility services (2nd pillar) is proposed to be granted only to CCGT and open cycle gas plants, provided that they are committed to operate within a cycle which includes fast ramping (e.g. above 3 MW/min) and commitment at minimum stable generation level as required for the ramping". Καταπληκτικό: Τα υδροηλεκτρικά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν "ευέλικτα"!!! Αυτό κι αν είναι παγκόσμια πρωτοπορία! Το γράψαμε και πιο πάνω: ο καθένας θέλει το δικό του κομμάτι της πίτας να είναι το μεγαλύτερο. Ή και ολόκληρη την πίτα, αν γίνεται.

Στη σελ. 35: "In systems with high variable renewables extreme events can occur in rare circumstances of very low renewable resources due to weather conditions combined with high demand. Statistically such extreme events may have a frequency once or less than once per year but the risk of disruption of supply is high especially when large amounts of renewables have to be replaced by dispatchable plants.
A study has to be carried out by the system operator to evaluate the probability and the possible frequency of extreme events before pursuing any tender for strategic reserve". Οι "σπάνιες περιπτώσεις", είπαμε και πιο πάνω, μπορεί να είναι μια μπουνάτσα ένα ζεστό Αυγουστιάτικο βράδυ, που αιολικά+Φ/Β έχουν πάει στο απόλυτο μηδέν κι αν οι τουρίστες θέλουν κλιματιστικό μπορεί να βρεθούν προ εκπλήξεων. Ωστόσο πιο πάνω δεν λέει ότι η συχνότητα είναι μια φορά ή λιγότερο από μια φορά το χρόνο; Τι χρειάζεται η μελέτη εκτίμησης της πιθανότητας των ακραίων περιπτώσεων; 

Συνοψίζοντας, το πρώτο που χρειάζεται η χώρα είναι η άμεση κατάργηση της κατά προτεραιότητα απορρόφησης της ενέργειας των ΑΠΕ, σύμφωνα και με τις ανακοινώσεις του Αλμούνια τον Απρίλιο για τις επιτρεπόμενες κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της ενέργειας και των ΑΠΕ: "The remarkable growth of renewable energy over recent years, partly induced by public support, has helped to make progress on environmental objectives but has also caused serious market distortions and increasing costs to consumers." "Η αξιοσημείωτη ανάπτυξη των ΑΠΕ τα τελευταία χρόνια, που εν μέρει προκλήθηκε από κρατική ενίσχυση, βοήθησε στην πρόοδο των περιβαλλοντικών στόχων, αλλά έχει επίσης προκαλέσει σημαντικές στρεβλώσεις στην αγορά και αυξανόμενα κόστη στους καταναλωτές"


ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr

Μείωση των Πωλήσεων της ΔΕΠΑ – Σταθερότητα στις Καταναλώσεις για ΕΠΑ Αττικής


Μειωμένες πωλήσεις φυσικού αερίου καταγράφει από τις αρχές του έτους η ΔΕΠΑ, ενώ, αντίθετα, η ΕΠΑ Αττικής εμφανίζεται να έχει διατηρήσει τις καταναλώσεις της κατά την περασμένη χειμερινή σαιζόν.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο τζίρος και οι όγκοι πωλήσεων της ΔΕΠΑ από τις αρχές του έτους ως το τρίτο 10ήμερο του Αυγούστου είναι μειωμένοι κατά 20%. Το γεγονός αυτό αποδίδεται από πηγές της εταιρίας στη συνεχιζόμενη ύφεση της οικονομίας που επηρεάζει άμεσα τους βιομηχανικούς πελάτες της ΔΕΠΑ, καθώς και στις στρεβλώσεις της ηλεκτρικής αγοράς, που έχουν περιορίσει τη χρήση φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή. Περίπου το 66% των πωλήσεων της ΔΕΠΑ απορροφά η ηλεκτροπαραγωγή, ενώ περίπου το 17% προορίζεται για τη βιομηχανία. Το μερίδιο των ΕΠΑ στις πωλήσεις της ΔΕΠΑ είναι στο 13,5%.
Η κατάργηση του κανόνα 30% από τις αρχές του έτους είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και το δραστικό περιορισμό της λειτουργίας των μονάδων φυσικού αερίου. Το πρόβλημα αυτό εντάθηκε και με τη λειτουργία του ηλεκτρικού καλωδίου Ελλάδος-Ιταλίας από τα μέσα Ιουλίου, με συνέπεια οι εισαγωγές να εκτιναχθούν και οι ηλεκτρικές μονάδες, κυρίως, των ανεξάρτητων παραγωγών, να παραμένουν επί της ουσίας ανενεργές. Με τα δεδομένα αυτά η ΔΕΠΑ αντιμετωπίζει ορατά πλέον ζήτημα πληρωμής ρήτρας take or pay, λόγω της μείωσης απορρόφησης των συμφωνημένων ποσοτήτων από την Gazprom. Παράλληλα, όπως επισήμαναν στο energia.gr πηγές της Επιχείρησης, προβληματίζεται σοβαρά για την ενεργοποίηση ανάλογης ρήτρας και με τους μεγάλους πελάτες της, όπως είναι η ΔΕΗ και οι ανεξάρτητοι παραγωγοί. Η ΔΕΗ κινείται οριακά στο νήμα σε ό,τι αφορά την κατανάλωση της συμφωνημένης ποσότητας με τη ΔΕΠΑ, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου.
Η πίεση στα μεγέθη της ΔΕΠΑ φέτος αντικατοπτρίζεται και στις ενδιάμεσες καταστάσεις που έδωσε στη δημοσιότητα για το πρώτο εξάμηνο του 2014. Οι πωλήσεις της από 1/1 έως 30/6 ανήλθαν σε 607.392.673 ευρώ, έναντι 807.308.349 ευρώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2013. Τα κέρδη προ φόρων φθάνουν τα 72.255.486 ευρώ έναντι 97.149.095 ευρώ και τα κέρδη μετά από φόρους σε 66.345.920 ευρώ, έναντι 98.724.388 ευρώ.
Η ΕΠΑ Αττικής
Στα ίδια επίπεδα με πέρυσι κινήθηκαν οι καταναλώσεις της ΕΠΑ Αττικής την προηγούμενη χειμερινή σαιζόν, παρά το γεγονός ότι οι χειμερινοί μήνες και ειδικότερα το τρίμηνο Ιανουάριος-Μάρτιος είχαν υψηλότερες θερμοκρασίες από το αντίστοιχο διάστημα του 2013. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρίας, οι ανάγκες σε θέρμανση (βαθμοημέρες) στο συγκεκριμένο διάστημα ήταν κατά 7% χαμηλότερες σε σχέση με το ίδιο τρίμηνο του περασμένου έτους.
Ο συνολικός όγκος πωλήσεων της ΕΠΑ Αττικής την περίοδο Ιανουάριος-Ιούλιος ανήλθαν σε 145 εκατ. κ.μ. και ήταν ανάλογα με αυτά της ίδιας περιόδου του 2013. Στο ίδιο διάστημα καταγράφεται αύξηση κατά 31% του συμβολαιοποιημένου όγκου πελατών της εταιρίας, ο οποίος ανήλθε σε 6,7 εκατ. κ.μ. Πολύ μεγάλη αύξηση, που έφθασε στο 55%, σημειώθηκε και στον αριθμό των συμβολαιοποιημένων νοικοκυριών, τα οποία υπολογίζονται σε 7.600.
Η διοίκηση της ΕΠΑ Αττικής εκτιμά ότι η λύση της θέρμανσης με φυσικό αέριο κερδίζει συνεχώς έδαφος κι αυτό φαίνεται και από το ποσοστό των φετινών συμβολαιοποιημένων νοικοκυριών, το 33% των οποίων αφορά σε συνδέσεις μεμονωμένων διαμερισμάτων. Σύμφωνα με την εταιρία, οι τιμές του φυσικού αερίου στη χειμερινή περίοδο Οκτώβριος 2013 - Απρίλιος 2014 σημείωσαν εξοικονόμηση κατά μέσο όρο 43% σε σχέση με το πετρέλαιο θέρμανσης και κατά 59% σε σχέση με τον ηλεκτρισμό. Μάλιστα, προστίθεται, οι τιμές του φυσικού αερίου τον περασμένο χειμώνα κατέγραψαν μια μείωση 11%, συν το 8% που προήλθε από το μειωμένο κόστος προμήθειας, λόγω της νέας σύμβασης της ΔΕΠΑ με την Gazprom.
Η ΕΠΑ Αττικής επισημαίνει ένα πρόβλημα που συνεχίζει να υφίσταται για την επιλογή των νοικοκυριών της θέρμανσης με φυσικό αέριο. Πρόκειται για την υποχρέωση της εξασφάλισης συναίνεσης από το 50 συν 1 των ψήφων συνιοδιοκτησίας των καταναλωτών που επιδιώκουν να στραφούν σε αυτό το είδος θέρμανσης, Η σχετική ρύθμιση από την πολιτεία δεν έχει προχωρήσει, παρά το γεγονός ότι η ΕΠΑ Αττικής έχει κάνει ως τώρα αρκετές κρούσεις για το θέμα αυτό στα αρμόδια όργανα.

ΠΗΓΗ:energia.gr

WSJ: Ρωσικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί στόχος των νέων κυρώσεων της ΕΕ


Οι νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας θα επεκτείνουν σε τρεις μεγάλες κρατικές ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες την απαγόρευση άντλησης χρημάτων από τις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, αναφέρει δημοσίευμα της Wall Street Journal που επικαλείται σχετικά έγγραφα που ήρθαν σε γνώση της.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, θα απαγορευθεί στην εταιρεία παραγωγής και διύλισης πετρελαίου Gazpromneft, που είναι θυγατρική της Gazpron, την εταιρεία μεταφοράς πετρελαίου Transneft και τον πετρελαϊκό γίγαντα Rosneft η άντληση κεφαλαίων με διάρκεια μεγαλύτερη των 30 ημερών. Σε πέντε ρωσικές τράπεζες υπό κρατικό έλεγχο - περιλαμβανομένων της Sberbank και της VTB Bank, στις οποίες έχει ήδη απαγορευθεί με τις κυρώσεις του Ιουλίου η χρηματοδότησή τους από τις κεφαλαιαγορές της ΕΕ με διάρκεια μεγαλύτερη από 90 ημέρες - θα επιβληθεί επίσης ανώτατη διάρκεια 30 ημερών για την άντληση κεφαλαίων.
Οι νέες κυρώσεις αναμένεται να εφαρμοσθούν από αύριο, σύμφωνα με τη WSJ. Σε τρεις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού - Oboronprom, United Aircraft και Uralvagonzavod - θα απαγορευθεί επίσης η χρηματοδότηση από τις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές. Με τις κυρώσεις θα απαγορευθεί και η σύναψη νέων συμβολαίων για την παροχή υπηρεσιών που είναι αναγκαίες για πετρελαϊκές έρευνες και παραγωγή σε βαθιά νερά, στην Αρκτική ή για προγράμματα που αφορούν στο σχιστολιθικό πετρέλαιο.
Στους περιορισμούς περιλαμβάνεται η απαγόρευση πωλήσεων των αποκαλούμενων τεχνολογιών διπλής χρήσης - για στρατιωτικές και πολιτικές εφαρμογές - από την ΕΕ σε 9 ρωσικές εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες στο ρωσικό στρατό. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δήλωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι τα νέα μέτρα μπορεί να αρθούν, εάν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η Μόσχα συμβάλλει στη σφυρηλάτηση μίας πραγματικής πολιτικής λύσης στην Ουκρανία. Χθες, οι μάχες σε δύο ουκρανικές πόλεις έθεσαν υπό αμφισβήτηση την εκεχειρία που συμφωνήθηκε την Παρασκευή.
Τα έγγραφα δείχνουν ότι η ΕΕ επιδιώκει να πλήξει τις ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες, αλλά να αφήσει άθικτες εκείνες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή και τις εξαγωγές φυσικού αερίου, οι οποίες είναι κρίσιμης σημασίας για τις ενεργειακές προμήθειες πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Ορισμένες εξαιρέσεις (από τις κυρώσεις) προβλέπονται και για τις εξαγωγές που προορίζονται για τη ρωσική διαστημική βιομηχανία και την πυρηνική πολιτική βιομηχανία.

ΠΗΓΗ:energypress.gr

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Οικονομολόγος της World Bank ζητά παρέμβαση για την Ελλάδα


Παρά το γεγονός ότι η Παγκόσμια Τράπεζα τυπικά ασχολείται με φτωχές χώρες, θα έπρεπε να ασχολείται και με μια ομάδα πλούσιων χωρών με προβλήματα που δεν απαντώνται συνήθως σε χώρες με υψηλά εισοδήματα - προβλήματα διακυβέρνησης και σωστής κατανομής επιδομάτων και άλλων μορφών στήριξης. 

Αυτό υποστηρίζει ο οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Kaushik Basu, με δηλώσεις του στην «Καθημερινή», αναφερόμενος στην ελληνική περίπτωση. 

«Στο φτωχότερο 20% του πληθυσμού παρέχεται πενιχρή στήριξη, ιδιαίτερα σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες» σχολιάζει για την Ελλάδα, προσθέτοντας: «Φαίνεται ότι υπάρχει ένα συνονθύλευμα προγραμμάτων, που απευθύνονται σε μέρος μόνο των φτωχών». 

Όπως λέει, το παράδειγμα της Ελλάδας ενισχύει το επιχείρημά του ότι πρέπει να υπάρχουν επιπλέον κριτήρια, πέραν των εισοδηματικών, για παρεμβάσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας σε συγκεκριμένες χώρες.


ΠΗΓΗ.capital.gr

ESAI Energy: Νέα Κλεισίματα Διϋλιστηρίων στην Ευρώπη το 2015


Περισσότερα κλεισίματα διϋλιστηρίων στην Ευρώπη βλέπει μέσα στα επόμενα χρόνια η εταιρεία αναλύσεων ESAI Energy, καθώς παραμένει σταθερή η ζήτηση και αυξάνεται διαρκώς η νέα χωρητικότητα.
Σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε η εταιρεία, παγκοσμίως πρόκειται να προστεθεί χωρητικότητα 2 εκατ. βαρελιών ανά ημέρα στα διϋλιστήρια εντός του επομένου δωδεκαμήνου, έναντι 300.000 βαρελιών τους προηγούμενους 12 μήνες. Η τάση αυτή θα υπονομεύσει περαιτέρω την βιωσιμότητα αρκετών ευρωπαϊκών διϋλιστηρίων, καθώς κρίνεται περιττή χωρητικότητα 250-350.000 βαρελιών στη συγκεκριμένη αγορά.
Την ίδια στιγμή, παρατηρούνται μεγάλες αλλαγές στην Ασία, καθώς το τελευταίο έτος αυξήθηκαν οι ανάγκες και αναμένονται νέες μονάδες σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία. Το αποτέλεσμα θα είναι, σύμφωνα με την μελέτη, η προσθήκη χωρητικότητας 950.000 βαρελιών στο επόμενο δωδεκάμηνο. Στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής, ο αριθμός φτάνει τα 900.000 βαρέλια.
Με βάση όλα τα παραπάνω, ο διευθυντής του τομέα διΰλισης της ESAI, Κρίστοφερ Μπάρμπερ, τόνισε πως «το κύμα νέας χωρητικότητας το 2015 αποτελεί κομβικό σημείο για τον κλάδο της διΰλισης στην Ευρώπη. Αυτό το φθινόπωρο, τα ενισχυμένα περιθώρια στο ντίζελ θα δώσουν στα ευρωπαϊκά διϋλιστήρια μια ανάσα, αλλά το 2015 οι νέες μονάδες διεθνώς θα τα καταστήσουν λιγότερο κερδοφόρα. Οι προγραμματισμένες μειώσεις χωρητικότητας της Eni αποτελούν μια αρχή, αλλά δεν θα είναι αρκετές. Η Ευρώπη θα πρέπει να περιορίσει την χωρητικότητα κατά 250.000 βαρέλια το 2015 μόνο και μόνο για να διατηρηθεί στα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών σε ότι αφορά τα ελάχιστα λειτουργικά έσοδα».

ΠΗΓΗ:energia.gr

Τα σενάρια του αδιανόητου

Analyst.gr: Τα σενάρια του αδιανόητου
Παρά το ότι «όλα είναι γραμμένα στον τοίχο», αγνοούμε τα προειδοποιητικά σήματα μίας επερχόμενης καταιγίδας των καταιγίδων - θεωρώντας πως αν κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο, για να μη βλέπουμε το κακό, θα το αποφύγουμε τελικά

"Ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός ενός κράτους από την κεντρική του τράπεζα, μετατρέπει στην πραγματικότητα το χρέος σε ρευστό - διευρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την προσφορά χρήματος. Στην περίπτωση αυτή έχουμε ουσιαστικά όλο και περισσότερα χάρτινα χρήματα, τα οποία όμως αντιπροσωπεύουν τις ίδιες ή λιγότερες ποσότητες αγαθών.

Επομένως, κάποια στιγμή εμφανίζεται το δήθεν αδιανόητο - η οικονομία οδηγείται στην αύξηση των τιμών των προϊόντων και στον υπερπληθωρισμό (ενδεχομένως στην υποτίμηση μέσα από τον αποπληθωρισμό, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ιαπωνία)

Στο παράδειγμα της Αργεντινής, το Φεβρουάριο του 1989 περνούσε ένα από τα θερμότερα καλοκαίρια που έχουν καταγραφεί. Το σύστημα ηλεκτροδότησης της πρωτεύουσας της ήταν στα όρια του - ενώ οι πολίτες της είχαν συνηθίσει σε πεντάωρες διακοπές ρεύματος. Την ίδια εποχή, οι τράπεζες και οι οίκοι ξένου συναλλάγματος έπαιρναν την εντολή να κλείσουν, καθώς η κυβέρνηση προσπαθούσε να αποτρέψει την κατάρρευση της ισοτιμίας του νομίσματος της.

Τελικά απέτυχε, οπότε μέσα σε ένα μήνα η ισοτιμία του νομίσματος έπεσε κατά 64% έναντι του δολαρίου. Το ίδιο χρονικό διάστημα, η Παγκόσμια Τράπεζα πάγωσε το δανεισμό προς την Αργεντινή, με την αιτιολογία πως η κυβέρνηση της δεν είχε κατορθώσει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το διογκωμένο έλλειμμα του δημοσίου τομέα της.

Καθώς αυξάνονταν οι φόβοι πως τα αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας εξαντλούνταν, οι τιμές των ομολόγων κατέρρεαν - με αποτέλεσμα να έχει μείνει μόνο μία επιλογή για την απελπισμένη κυβέρνηση: η λειτουργία του τυπογραφείου, για την εκτύπωση νέων χρημάτων.

Εν τούτοις, απέτυχε και αυτό - οπότε, την Παρασκευή 28 Απριλίου η Αργεντινή κυριολεκτικά ξέμεινε από ρευστό. «Το πρόβλημα είναι υλικό», ισχυρίσθηκε ανεύθυνα σε συνέντευξη του ο αντιπρόεδρος της Κεντρικής της Τράπεζας. Το νομισματοκοπείο είχε κυριολεκτικά εξαντλήσει το χαρτί και οι τυπογράφοι είχαν κηρύξει απεργία!".

Άποψη

Εάν κοιτάξουμε προς τα πίσω, εάν εξετάσουμε δηλαδή σήμερα τι ακριβώς συνέβη στην Αργεντινή το 1989, θα κατανοήσουμε πως δεν επρόκειτο για κάτι αδιανόητο - πως ήταν φυσιολογικό και θα συνέβαινε, έστω και αν κανένας τότε δεν ήθελε να το πιστέψει, διατηρώντας την (ψεύτικη) ελπίδα πως, έστω και την τελευταία στιγμή, η κατάρρευση θα μπορούσε να αποφευχθεί.

Περαιτέρω, ας φαντασθούμε την παρακάτω σκηνή, η οποία διαδραματίσθηκε σε ένα άλλο μέρος του πλανήτη - στο Μεξικό, πριν από 38 χρόνια, την πρώτη Σεπτεμβρίου του 1976. Ο καθένας εκείνη την ημέρα στη χώρα ήταν σε κατάσταση σοκ - αφού η περιουσία του είχε χάσει περισσότερο από το 53% της τιμής της, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα χρήματα στους τραπεζικούς λογαριασμούς μειώθηκαν στο μισό, όταν οι άνθρωποι κοιμόνταν ακόμη, ενώ τόσο οι έμποροι, όσο και οι καταναλωτές, δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν - αφού δεν είχαν βιώσει ποτέ πριν κάτι ανάλογο.

Εξετάζοντας σήμερα το τότε αδιανόητο στους Πολίτες της χώρας, κατανοούμε πως ήταν νομοτελειακό - αφού το Μεξικό είχε ένα χρέος που συνεχώς αυξανόταν, η πολιτική που εφαρμοζόταν ήταν καταστροφική, ενώ το νόμισμα του ήταν «μη βιώσιμα» συνδεδεμένο με το δολάριο. Όλα λοιπόν ήταν «γραμμένα στον τοίχο» - όπως ακριβώς συμβαίνει με την Ελλάδα σήμερα, καθώς επίσης με πολλές άλλες χώρες της Ευρωζώνης, με τις Η.Π.Α., με την Ιαπωνία κοκ.

Εν τούτοις, οι άνθρωποι τότε αγνοούσαν τα προειδοποιητικά σήματα, διατηρώντας τα χρήματα τους σε Pezos - ενώ ο πρόεδρος της χώρας, είχε διαβεβαιώσει ελάχιστο χρόνο πριν τους πολίτες της, πως το νόμισμα ήταν ασφαλές. Αυτό φυσικά δεν τον εμπόδισε να αποφασίσει την υποτίμηση του νομίσματος, μία ημέρα προηγουμένως - την 31η Αυγούστου του 1976.

Επειδή η 1η Σεπτεμβρίου είναι μία ακόμη επέτειος, η 75η από την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία (οι ναζί δεν ήταν πολίτες ενός άλλου έθνους, ούτε ουρανοκατέβατοι, οπότε δεν είμαστε σύμφωνοι με την έκφραση «ναζιστική εισβολή»), ας φαντασθούμε την παρακάτω σκηνή.

Η Γερμανία είχε ήδη εισβάλλει στην Αυστρία, καθώς επίσης στην Τσεχοσλοβακία, ενώ ο Χίτλερ είχε δηλώσει ξεκάθαρα, το Μάιο του 1939, πως θα επιτιθόταν στην Πολωνία, με την πρώτη ευκαιρία.

Μία εβδομάδα πριν την εισβολή, ο δικτάτορας είχε πει στους επικεφαλείς του γερμανικού στρατού, να δώσουν την εντολή στους στρατιώτες τους να σκοτώνουν χωρίς οίκτο ή έλεος, όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά πολωνικής καταγωγής ή γλώσσας (παραδόξως, οι Πολωνοί σήμερα τάσσονται δουλικά υπέρ της γειτονικής χώρας). Εκτός αυτού, η Γερμανία είχε τοποθετήσει ήδη 60 σώματα του στρατού της στα σύνορα με την Πολωνία, έτοιμη να επιτεθεί.

Όμως, οι άνθρωποι στην Πολωνία αγνοούσαν επίσης τα προειδοποιητικά σήματα - έχοντας την πεποίθηση πως έπρεπε να κρατήσουν την ψυχραιμία τους, να παραμείνουν στις θέσεις τους, καθώς επίσης να δείξουν εμπιστοσύνη στους ηγέτες τους. Μόλις τις 30 Αυγούστου δε η πολωνική κυβέρνηση διέταξε μία μερική κινητοποίηση των δυνάμεων της, χωρίς όμως ακόμη να παίρνει στα σοβαρά τη γερμανική απειλή - πολύ αργά βέβαια, αφού η Γερμανία εισέβαλλε μερικές ώρες αργότερα.

Το ηθικό δίδαγμα νούμερο ένα

Με κριτήριο τα παραπάνω, αλλά και με πολλές άλλες ανάλογες περιπτώσεις, τις οποίες δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε αφού είναι σε όλους γνωστές, συμπεραίνουμε πως πρόκειται για μία «κοινή διαδικασία» που επαναλαμβάνεται διαρκώς, κατά τη διάρκεια της ιστορίας.

Τα γεγονότα μας διδάσκουν λοιπόν πως, παρά τα εμφανή προειδοποιητικά σημάδια, οι άνθρωποι, σχεδόν στο σύνολο τους, προτιμούν να αγνοούν την πραγματικότητα - να «κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο», παρά να αντικρίζουν κατάματα την πικρή αλήθεια, λαμβάνοντας τα μέτρα τους.

Προφανώς, είναι στη φύση μας να θέλουμε να πιστεύουμε πως όλα είναι εντάξει - ενώ ο άνθρωπος «δράττεται της ευκαιρίας» να εμπιστευθεί τους πολιτικούς, όταν του ψιθυρίζουν καθησυχαστικά λόγια ελπίδας και αισιοδοξίας, επειδή αυτά ακριβώς θέλει να ακούσει.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με τους ισχυρισμούς περί απομόνωσης της Ρωσίας από τον πλανήτη - όπου ως πλανήτης θεωρείται αυθαίρετα η Δύση. Το γράφημα που ακολουθεί δείχνει όμως μία διαφορετική πραγματικότητα - είτε το θέλουμε, είτε όχι (με μπλε ο πλανήτης, με πράσινο η απομονωμένη Ρωσία και με μαύρο ο «μη πλανήτης»).



Περαιτέρω, όπως ήταν γνωστό σε όλους πως το νόμισμα της Αργεντινής ή του Μεξικού θα υποτιμούταν, αφού οι οικονομίες τους είχαν ουσιαστικά καταρρεύσει, άλλο τόσο είναι γνωστό σήμερα πως οι περισσότερες τράπεζες στην Ευρώπη είναι αφερέγγυες, ενώ η φούσκα των ομολόγων ευρίσκεται στο ζενίθ της

Επίσης, πως η Ευρωζώνη βυθίζεται στην ύφεση, ενώ δεν είναι βιώσιμη χωρίς την πολιτική ένωση της, πως οι Η.Π.Α. έχουν τεράστια προβλήματα δίδυμων ελλειμμάτων και χρέους (δημοσίου και ιδιωτικού), πως η Fed έχει επικίνδυνα χαμηλή ρευστότητα (όπως η κεντρική τράπεζα της Αργεντινής το 1989), πως η Ιαπωνία είναι απελπιστικά υπερχρεωμένη κλπ.

Ουσιαστικά λοιπόν είναι γνωστό πως οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις έχουν πτωχεύσει, με τα περισσότερα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης να είναι αφερέγγυα. Όσον αφορά δε τις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι αποτιμήσεις τους είναι εξωπραγματικές - ενώ το δολάριο χάνει σταδιακά τη θέση του, ως το κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα, με εξαιρετικά επισφαλές το μέλλον του ευρώ.

Εν τούτοις, ο «ηγέτης» της χώρας μας, όπως και όλοι οι άλλοι «ηγέτες της Δύσης», προσπαθούν να μας πείσουν πως έχουν σχέδιο εξόδου από την κρίση, πως αυτά που διακρίνουμε είναι οφθαλμαπάτη, καθώς επίσης πως πρέπει να κρατήσουμε τόσο την ψυχραιμία, όσο και την ηρεμία μας - τα χρήματα μας δε σε ευρώ ή σε δολάρια, όπως κάποτε οι Μεξικανοί σε Pezos.

Εμείς φυσικά τους πιστεύουμε όχι επειδή είμαστε τυφλοί ή εύπιστοι, αλλά επειδή μας αρέσει να κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο - θεωρώντας παραδόξως πως, εάν δεν βλέπουμε το κακό να πλησιάζει, δεν θα συμβεί ποτέ. Παράλληλα, κατηγορούμε όλους όσους μας προειδοποιούν, χαρακτηρίζοντας τους απαισιόδοξους ή «ψυχωτικούς προφήτες κακών» - αμείβοντας αυτούς που μας διαβεβαιώνουν πως «όλα βαίνουν καλώς», επειδή αυτό ακριβώς θέλουμε να ακούμε.

Το ηθικό δίδαγμα νούμερο δύο

Εκ των υστέρων έχει διαπιστωθεί πως ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν νομοτελειακός. Μεταξύ πολλών άλλων αιτιών αφενός μεν επειδή πολλές χώρες είχαν «σκεπαστεί από βουνά χρεών», έχοντας προηγηθεί ένας καταστροφικός συναλλαγματικός πόλεμος, αφετέρου επειδή ο πλανήτης είχε χωριστεί σε δύο μεγάλες «ομάδες συμφερόντων» - ενώ η Γερμανία είχε απομονωθεί σκόπιμα, αδυνατώντας να επιβιώσει.

Η σημερινή κατάσταση, με πολλούς να μιλούν για συνθήκες 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είναι ουσιαστικά καθόλου διαφορετική από τότε - ενώ ο διαχωρισμός του πλανήτη, με τις χώρες της BRICS να αποτελούν τον πυρήνα του αντίπαλου δέους της Δύσης, με την Κίνα να αμφισβητεί την ηγεμονία του δολαρίου, καθώς επίσης με τον Putin να χιτλεροποιείται (άρθρο), φαίνεται εν μέρει στο γράφημα που ακολουθεί.


Η ευνοϊκή στάση που κρατούν οι ΗΠΑ (μπλέ) και η Κίνα (κόκκινο) απέναντι σε άλλες χώρες. Με μαύρο χρώμα, εμφανίζονται οι χώρες με μικτή στάση και των δύο χωρών.

Φυσικά το αμερικανικό γράφημα δεν είναι αντικειμενικό, αφού η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ινδία ανήκουν στον βασικό πυρήνα των BRICS - οι οποίες είναι καθαρά στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Συμπέρασμα

Σε κάθε περίπτωση, ο πλανήτης έχει πάψει πια να είναι ενωμένος, κάτω από την ηγεμονία των Η.Π.Α. - πόσο μάλλον όταν διακρίνεται στον ορίζοντα μία «επική πτώση» του δολαρίου, μεγάλες κοινωνικές αναταραχές στο εσωτερικό των Η.Π.Α., ένα χρηματιστηριακό παγκόσμιο κραχ, καθώς επίσης ένα ξεπούλημα των αμερικανικών και άλλων ομολόγων.

Επομένως, τα αδιανόητα σενάρια δεν είναι τόσο απίθανα, όσο προσπαθούν να μας πείσουν - ενώ το να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας να μην συμβούν, στην καλυτέρευση ή στην εκλογίκευση του ανθρώπινου είδους, είναι μάλλον πολύ αισιόδοξο.

Πρόκειται πιθανότατα για κάτι ανάλογο με τα «ακρωτήρια της καλής ελπίδας», τα οποία ονομάζουμε έτσι για να «εξορκίσουμε» τις διαρκώς έντονα φουρτουνιασμένες και επικίνδυνες θάλασσες τους - θεωρώντας ανόητα πως με τις λέξεις μπορούμε να δαμάσουμε τα φυσικά φαινόμενα.

www.analyst.gr


ΠΗΓΗ:newmoney.gr

Πώς θα διαμορφωθεί η τιμή στο πετρέλαιο θέρμανσης

Πώς θα διαμορφωθεί η τιμή στο πετρέλαιο θέρμανσης
Στα 10 με 12 λεπτά το λίτρο αναμένεται να διαμορφωθεί η μείωση στη λιανική τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, με την περικοπή κατά 30% του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης που εξήγγειλε σήμερα ο Πρωθυπουργός. Έτσι, η λιανική τιμή αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,15 με 1,2 ευρώ το λίτρο, από 1,25 με 1,3 ευρώ, που θα ήταν, αν ο φόρος παρέμενε στα περυσινά επίπεδα, σύμφωνα με το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο.

Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο διαμορφώνεται σήμερα στα 33 λεπτά το λίτρο, δηλαδή η μείωση κατά 30% σημαίνει ότι ο φόρος θα πέσει στα 23 λεπτά. Μαζί με το ΦΠΑ (που επιβάλλεται και επί του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης) η τελική μείωση φθάνει μέχρι τα 12 λεπτά. Η τιμή που θα διαμορφωθεί τον Οκτώβριο, οπότε αρχίζει η περίοδος θέρμανσης, εξαρτάται ωστόσο και από τα δεδομένα της διεθνούς αγοράς (διεθνείς τιμές καυσίμων και ισοτιμία δολαρίου / ευρώ), που θα έχουν διαμορφωθεί τότε.

Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, λόγω εξίσωσης του Ειδικού Φόρου με τον αντίστοιχο που επιβάλλεται στο πετρέλαιο κίνησης, προκάλεσε κάθετη πτώση της κατανάλωσης πετρελαίου, που έφθασε σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στο 70%. Ταυτόχρονα, πολλά νοικοκυριά στράφηκαν σε εναλλακτικές πηγές θέρμανσης (τζάκια, σόμπες, κλπ.) με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Η εξίσωση των φόρων έγινε με στόχο την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου στην αγορά καυσίμων, η οποία μπορεί τώρα να επιτευχθεί με την εγκατάσταση και λειτουργία των συστημάτων ελέγχου εισροών - εκροών όγκου καυσίμων στην αλυσίδα εφοδιασμού της αγοράς.

Η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης τον Απρίλιο του 2014, στη λήξη της χειμερινής περιόδου, διαμορφώθηκε στο 1,259 ευρώ, ενώ τον Οκτώβριο του 2013, στην έναρξη της περιόδου, ήταν 1,278 ευρώ.

«Η εξαγγελία στη ΔΕΘ του πρωθυπουργού κ. Αντ. Σαμάρα για τη μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 30%, επιβεβαιώνει τις επιφυλάξεις μας για τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης, για την ουσιαστική μείωση της λιανικής τιμής του πετρελαίου θέρμανσης» αναφέρει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων - Εμπόρων Καυσίμων σε σημερινή ανακοίνωση. Η ΠΟΠΕΚ κάνει λόγο για έλλειψη θάρρους και γενναιότητας, ή άγνοια της πραγματικής οικονομικής κατάστασης χιλιάδων οικογενειών. Εκτιμά δε ότι «η μείωση του ΕΦΚ κατά 30%, (όταν το 2012 αυξήθηκε 450%), μεταφράζεται σε μείωση των τιμών λιανικής κατά 7-10 λεπτά στο λίτρο, τη νέα χειμερινή περίοδο».


ΠΗΓΗ:enikos.gr

Η εξαφάνιση των συνδικάτων στον ιδιωτικό τομέα αποδυναμώνει τη μεσαία τάξη


Η εργασιακή πραγματικότητα για ολοένα και περισσότερους Αμερικανούς μπορεί να περιγραφεί ως «χαοτικές ώρες», σύμφωνα με την εφημερίδα «Τhe New York Times». Aυτή η περιγραφή αποτυπώνει την καθημερινότητα της Τζάνετ Ναβάρα, υπαλλήλου στα Starbucks, η οποία αναγκάζεται να εργάζεται σε καθεστώς ημιαπασχόλησης με ευέλικτο ωράριο. Συνήθως ενημερώνεται για το ωράριό της τρεις ημέρες νωρίτερα από την έναρξη της εργάσιμης εβδομάδας και πάντοτε δυσκολεύεται πολύ να οργανώσει τη φύλαξη του γιου της. Αν και θέλει να σπουδάσει, οι ελπίδες της εξατμίζονται λόγω της αδυναμίας της να οργανώσει τα μαθήματά της. Οι εργαζόμενοι σαν την Τζάνετ έχουν μερική απασχόληση, εποχική, με μικρής διάρκειας συμβάσεις ή εργάζονται όταν τους καλέσουν (καθεστώς εφημερίας). Οι αποδοχές τους είναι χαμηλότερες από των πλήρως απασχολουμένων, με μόνιμη αβεβαιότητα και μηδενικές ή ελάχιστες ασφαλιστικές καλύψεις. Ισως να φθάνουν έως και το 40% του εργατικού δυναμικού στις ΗΠΑ.

Στο σχετικό άρθρο τους οι ΝΥΤ επικεντρώνονταν σε μία νέα τεχνολογία, η οποία δίνει τη δυνατότητα στη Starbucks να διαχειρίζεται τις ώρες των υπαλλήλων της, αναλόγως με τη ζήτηση στο εκάστοτε κατάστημά της. Αυτό δεν έχει να κάνει με την τεχνολογία. Εχει να κάνει με την εξουσία. Οι εργαζόμενοι έχουν λιγότερη ισχύ στον χώρο εργασίας εν μέρει λόγω της παρατεταμένα υψηλής ανεργίας. Επιπλέον, ένας άλλος λόγος είναι η απουσία της φωνής των εργαζομένων λόγω της εξαφάνισης των συνδικάτων ειδικά στον ιδιωτικό τομέα. Καμία δουλειά δεν είναι εγγενώς περιθωριακή. Αθλιες δουλειές στο Φοίνιξ, όπου δεν υπάρχει συνδικαλισμός, αντιστοιχούν με θέσεις εργασίας των εργαζομένων της μεσαίας τάξης στην πόλη της Ν. Υόρκης, όπου ο συνδικαλισμός ανθεί. Ο οικονομολόγος Ρόμπερτ Κάτνερ περιγράφει την πολύ διαφορετική πραγματικότητα των ξενοδοχοϋπαλλήλων της Νέας Υόρκης. Οι εργοδότες με την ποικιλόμορφη ζήτηση για δωμάτια θα ήθελαν να έχουν εργαζομένους σε εφημερία, αλλά υπάρχει ένα συνδικάτο να τους εκπροσωπήσει.

Στο πολιτικό πεδίο, τα συνδικαλιστικά όργανα αποτελούσαν ανέκαθεν μία ισχυρή φωνή για την πλήρη απασχόληση, την αύξηση του ελάχιστου μισθού, τις προδιαγραφές δίκαιης εργασίας, το κοινωνικό κράτος, την προσιτή στέγαση, τη δημόσια εκπαίδευση κ.λπ. Λειτούργησαν ως ένα συναισθηματικό αντιστάθμισμα στα επιχειρηματικά λόμπι και το μεγάλο κεφάλαιο στην πολιτική. Επί τριάντα χρόνια αυτά τα δύο αναπτύσσονταν μαζί στις ΗΠΑ. Στις νότιες πολιτείες ψηφίστηκαν νόμοι, οι οποίοι καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατο τον συνδικαλισμό. Οσο αποδυναμώνονταν τα σωματεία, τόσο απομακρυνόταν από αυτά και η μεσαία τάξη. Με τη συμμετοχή στα σωματεία να μειώνεται κάτω του 7% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, η μεσαία τάξη έχασε έδαφος. Παραγωγικότητα και εταιρικά κέρδη εξακολουθούν να αυξάνονται, αλλά οι εργαζόμενοι δεν εξασφαλίζουν δίκαιο μερίδιο από αυτά. Πολλοί σήμερα θεωρούν τα σωματεία παρωχημένο κομμάτι της παλιάς οικονομίας. Οσο η ανισότητα φθάνει σε νέα οριακά σημεία όμως τόσο αυξάνονται οι εργαζόμενοι, που υποχρεώνονται να εργαστούν σε κακοπληρωμένες θέσεις. Επομένως, είναι σαφής η ανάγκη αυτοί να αποκτήσουν ισχυρότερο λόγο στους χώρους εργασίας. Ορισμένοι αποδίδουν την παρακμή του συνδικαλισμού στην παγκοσμιοποίηση. Ωστόσο οι όροι της καθορίζονται από τη φορολογία και τη νομοθεσία του εμπορίου και του επιχειρείν. Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει ισχυρό συνδικαλισμό και μεσαία τάξη, ενώ, ταυτόχρονα, αναδεικνύεται σε πανίσχυρη εξαγωγική δύναμη


ΠΗΓΗ:kathimerini.gr