ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΤΕ ΜΑΣ

ΠΗΓΗ:skitsoblog.blogspot.gr

Tι συμβαίνει με την Γαλλία; - Οι κίνδυνοι για την Ελλάδα από μια πιθανή κατάρρευσή της

Που πάει η Γαλλία; Tο ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι πραγματικό και αγωνιώδες αφού από την πορεία της γαλλικής οικονομίας εξαρτάται και η πορεία της ελληνικής σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Δηλαδή αν "κρατήσει" η Γαλλία θα εξακολουθήσουμε να σερνόμαστε στο βάλτο της ύφεσης και των χρεών, αλλά σερνόμαστε. Αν βουλιάξει, ολόκληρη η Ευρώπη και πρώτη η Ελλάδα, θα κυλήσούν σε μια άβυσσο.

Πριν απο λίγες ώρες στο παγκοσμίου κύρους περιοδικό Times ανακοινώθηκε η πρόβλεψη της John Lewis (ίσως η καλύτερη εταιρία μακροοικονομικών αναλύσεων σε όλο τον κόσμο) ότι "France is finished" – “H Γαλλία τελείωσε”.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της John Lewis κύριος James Hurley περιέγραψε την Γαλλία με τα παρακάτω λόγια “sclerotic, hopeless and downbeat” (αρτηροσκληριοτική, απελπιστική και υποτονική) και συμβούλευσε τους Βρεττανούς επιχειρηματίες που έχουν επενδύσει στην Γαλλία “get them out quickly” (να βγούν απο την Γαλλία το συντομότερο δυνατό) και τελείωσε προσθέτωντας “I have never been to a country more ill at ease, …, nothing works” (δεν έχω πάει σε καμία χώρα τόσο ασθενή, …, τίποτα δεν λειτουργεί).

Η προειδοποίηση του επικεφαλής της επιτυχημένης βρετανικής αλυσίδας πολυκαταστημάτων John Lewis, ότι "Η Γαλλία βρίσκεται σε τέτοια απελπιστική κατάσταση που τίποτε δεν λειτουργεί και οι επενδυτές πρέπει να αποσύρουν γρήγορα από εκεί τα χρήματά τους"  είναι μόνο μια πολύ μικρή περιγραφή του τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης και της Ευρώπης.

Με μαθηματική ακρίβεια αν συνεχιστεί το ίδιο μείγμα μακροοικονομικής πολιτικής είναι σχεδόν βεβαίο ότι θα αυξηθούν υπερβολικά τα ποσοστά ανεργίας και θα αρχίσει ο φαύλος κύκλος της ύφεσης.

Η ανεργία θα προκαλέσει κοινωνικές αναταραχές. Τις δύο προηγούμενες φορές που συνέβη αυτό, ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα και στα μέσα της δεκαετί;ς του 1930! Τι το ακολούθησε το γνωρίζουμε όλοι...

Πρίν απο λίγες ημέρες ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών κύριος Manuel Valls δήλωσε στο Le Monde “αν δεν αλλάξουν τα πράγματα σε ένα διάστημα τριών μέχρι έξι μηνών την πατήσαμε”. Χρησιμοποίησε την λέξη “foutu” – που σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο απο απλά την πατήσαμε.

Ο Φ.Ολάντ απλά δεν μπορεί να κυβερνήσει πλέον. Η υπόθεση των κυρώσεων στην Ρωσία και του ρωσικού εμπάργκο έχει τσακίσει και την γαλλική οικονομία: Πάνω από 15 δισ. ευρώ υπολογίζεται η ζημιά σε ετήσια βάση σε όλους τους τομείς της γαλλικής οικονομίας και αν η Γαλλία δεν παραδώσει τα Mistral στο ρωσικό Ναυτικό, η μεγαλύτερη ναυπηγός εταιρεία της Ευρώπης η DCNS θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Ηδη η Μόσχα διέρρευσε ότι ετοιμάζει την αγωγή για εφαρμογή των ρητρών ύψους 1,8 δια. ευρώ αν δεν παραδοθεί το πρώτο Mistral το "Βλαδιβοστόκ.

Η αιτία όλων αυτών; Η Γαλλία έγινε ουραγός της Γερμανίας σε όλα, ενώ η ανεργία καλπάζει καθώς οι μετανάστες από τις αποικίες παίρνουν όλες τις δουλειές από τον γαλλικό πληθυσμό.

Η λύση; Ευκολη λύση δεν υπάρχει. Αυτό που συζητείται τα τελευταία τρία χρόνια για ένα "Ευρώ 2", υποτιμημένο κατά 20-30% σε σχέση με το κανονικό ευρώ και την Γαλλία βασικό μέλος του "Ευρώ 2", μαζί με τα κράτη της Νότιας Ευρώπης, είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση, αλλά η Γερμανία δεν θέλει να ακούσει "ούτε για αστείο" ότι κάποιοι στην Ευρώπη με ισχυρή βιομηχανία, όπως η Γαλλία και η Ιταλία θα πουλάνε φθηνότερα προϊόντα από τους ίδιους.

Αν "πέσει" η Γαλλία πέφτει και όλη η Ευρώπη και η Ελλάδα γίνεται "αλοιφή". Μην ξεχνάμε ότι η Γαλλία είναι η στρατιωτική δύναμη που από το 1974 μέχρι σήμερα, με ένα διάλειμμα περίπου πέντε-επτά ετών γαλλοτουρκικής προσέγγισης στην δεκαετία του '90, είναι αυτή που εγγυάται άτυπα αλλά ουσιαστικά τα ελληνικά σύνορα απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Και εδώ καταδεικνύεται η ελληνική αφέλεια ή μάλλον η ανευθυνότητα της πολιτικής ελίτ που έχει ακόαμ σε εκκρεμότητα την προμήθεια των φρεγατών FREMM, μια προμήθεια που το πολιτικό-γεωστρατηγικό όφελος ξεπερνά κατά πολύ το στρατιωτικό-επιχερησιακό.

Το 2015 θα είναι - για όλους - μια πολύ κρίσιμη χρονιά...


ΠΗΓΗ: defencenet.gr

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ο ΛΑΤΣΗΣ και ΣΤΗΝ ΕΔΕΥ!!

Μετα την αναθεση του συμβουλευτικου/διαπραγματευτικου εργου για ΥΓ στον νομικο συμβουλο Λατση τον Μπερνιτσα (οπως απεκαλυψα προ 20 ημερων)
http://olympia.gr/2014/09/10/αποκαλυψη-στον-νομικό-σύμβουλο-του-λά/

ηρθε η “στελεχωση” του ΔΣ της ΕΔΕΥ η οποια εκτος της πληρους αδιαφανειας των επιπογων…. εφερε τον Ξενοπουλο των ΕΛΠΕ του Λατση στο ΔΣ.

 

Συμπερασμα…δικο μου : ο Λατσης η που θα στηριξει αυτη την κυβερνηση η που θα την ριξει με μεγαλο παταγο…. χανει το χαρισμενο Ελληνικο και τοποθετειται στους υδρογονανθρακες απο παντου !….θα του κατσουν ;

Δημητρης Καμμενος
ΠΠ


ΠΗΓΗ:olympia.gr

Δύο σενάρια για τον μαύρο χρυσό της Ελλάδας

Εδώ και χρόνια η Ελλάδα, και γενικότερα η Ευρώπη, πιέζεται να απεξαρτηθεί από το φυσικό αέριο της Ρωσίας. Έγιναν μάλιστα προσπάθειες να κατασκευαστούν αγωγοί από την Κασπία με αζέρικο φυσικό αέριο, αλλά στην πορεία διαπιστώθηκε ότι ο Nabucco δεν είναι συμφέρουσα λύση, αφού οι ποσότητες αερίου δεν ήσαν επαρκείς για την απόσβεση του μεγάλου έργου. Ο δε ΤΑΡ καλύπτει μόνον το 2% των αναγκών της Ευρώπης.
Την ίδια στιγμή όμως, η Ρωσία υλοποιούσε την συμφωνία της με την Γερμανία, και κατασκευάστηκε ο North Stream, o οποίος την τροφοδοτεί με αέριο. Δεν υπέκυψε η Γερμανία στις πιέσεις, σε αντίθεση μ’ εμάς που αφενός ακυρώσαμε την αρχική συμφωνία για συμμετοχή μας στον South Stream, αφετέρου ακυρώθηκε και ο αγωγός Πύργου-Αλεξανδρούπολης. Η Γερμανία διαθέτει την ισχύ -και πολιτικούς- να αντισταθούν, και όχι «πρόθυμους».
Η κατάσταση όμως έγινε πλέον σοβαρή με την εμφάνιση του νέου ψυχροπολεμικού κλίματος, και με την απαίτηση να επιλέξουμε «ή μ’ εμάς, ή εναντίον μας», όπως μας λέγουν. Ταυτοχρόνως έχουν καταστεί και οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα τα ελληνικά κοιτάσματα. Να μου επιτραπεί να επαναλάβω μια στιχομυθία που είχα παλαιότερα με Άραβα πρεσβευτή.
Μου είχε εξηγήσει, όταν το βαρέλι πετρελαίου επωλείτο προς 12 δολ. (έως και 20 κατά περιόδους έντασης) ότι τα δικά μας κοιτάσματα θα είναι αξιοποιήσιμα, λόγω του μεγάλου κόστους ανόρυξης στην θάλασσα, όταν η τιμή του βαρελιού θα υπερέβαινε τα 60 δολάρια, όπερ και εγένετο, σταθεροποιημένης ήδη σε τιμές άνω των 80 δολαρίων.
Προηγουμένως όμως -ως προς το πετρέλαιο του Αιγαίου- έπρεπε να καταλήξουμε σε συμφωνία με τους Τούρκους. Είναι δε κοινό μυστικό, πως από το 1975 οι ΗΠΑ μας συνέστησαν -δηλαδή μας επέβαλαν- την συνεκμετάλλευση με τους Τούρκους.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 είχε υπάρξει σημείωμα στην «Καθημερινή» με την υπογραφή της Ελένης Βλάχου, η οποία είχε υποστηρίξει πως αυτό είχε συμφωνηθεί, με την εκμετάλλευση του Αιγαίου από τρεις φορείς, με δικαιώματα κατά ένα τρίτο ο καθένας. Την Ελλάδα, την Τουρκία και την αμερικανική εταιρία Ωσεάνικ, που ήταν η πρώτη εταιρία που είχε τα δικαιώματα, τα οποία μεταπούλησε στη συνέχεια. Το θέμα είναι, να βρεθεί τρόπος να μας το παρουσιάσουν χωρίς να υπάρξουν μεγάλες αντιδράσεις από τον ελληνικό λαό.
Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η Ελλάδα έχει συνταχθεί με τον αμερικανικό και όχι τον ρωσικό «άξονα» για την ενεργειακή προμήθεια της Ευρώπης και την εκμετάλλευση των πετρελαίων της περιοχής. Λέγεται ότι υπάρχουν δύο σενάρια: Είτε η συνεκμετάλλευση με την Τουρκία, είτε η εκμετάλλευση μόνο με αμερικανικές και ευρωπαϊκές πολυεθνικές. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ΗΠΑ εμφανίζονται ως εγγυήτρια δύναμη της σταθερότητας στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η Τουρκία βεβαίως δεν συμφωνεί με το δεύτερο σενάριο, εξ ού και η διεκδικητική πολιτική της.
Δεν είναι περίεργο επομένως, που 25 περίπου μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, ήσαν παρούσες σε όλες τις παρουσιάσεις που έκανε η Ελλάδα (στις ΗΠΑ, Βρετανία και φυσικά στην Αθήνα) ενδιαφερόμενες για τους υδρογονάνθρακες της χώρας, με πρόθεση συμμετοχής στον διεθνή διαγωνισμό που προκηρύσσεται για έρευνες στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.
Και δεν είναι ούτε τυχαίο το γεγονός, ότι 17 διεθνείς όμιλοι δήλωσαν συμμετοχή στο διεθνές συνέδριο Balkans and the Adriatic Oil & Gas, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα. Και πρόκειται για ισχυρές εταιρίες, όπως η Shell, η Statoil, η Exxon Mobil, η Dana Gas (των Εμιράτων), η Gazpromneft (θυγατρική της Gazprom), και άλλες ανάλογης δυναμικότητας. Να σημειωθεί ότι η ιταλική Enel έχει ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον και για τα «Οικόπεδα» στη Δυτική Ελλάδα, στον ξεχωριστό διαγωνισμό.
Εδώ θα φανεί η ικανότητα των αρμοδίων να διαπραγματευθούν με ικανοποιητικό τρόπο για τα ελληνικά συμφέροντα, αν και υπάρχουν κάποιες κινήσεις που μας προβληματίζουν. Και αναφέρομαι κυρίως στην πρόσληψη του κ. Σόλωνα Κασίνη (ο οποίος με επιτυχία διαπραγματεύτηκε για λογαριασμό της Κύπρου) από την ελληνική κυβέρνηση, για να την βοηθήσει, λόγω της τεράστιας εμπειρίας του για τέτοιου είδους οριοθετήσεις αλλά, δυστυχώς, δεν τον έχει αξιοποιήσει. Δεν τον έχει δει ούτε μία φορά ο υπεύθυνος υπουργός κ. Γιάννης Μανιάτης, όπως έγραψε στο «Έθνος» ο κ. Μιχάλης Ιγνατίου.

Ο Μακεδών


ΠΗΓΗ:voria.gr

"Ο Μανιάτης διορίζει αχυράνθρωπους στην ΕΔΕΥ εξυπηρετώντας τα εγχώρια καρτέλ πετρελαιοειδών"

Την ώρα που ο Ελληνικός λαός αναζητά λύσεις στα τεράστια οικονομικά του προβλήματα την ώρα που η χώρα αναζητά μανιωδώς την δημοσιονομική της εξυγίανση εφαρμόζοντας...
εξοντωτικές πολιτικές οι διαχειριστές της εξουσίας, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και του πολιτικού κόσμου εναποθέτει τις ελπίδες σωτηρίας του στην εξόρυξη και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που διαθέτει η χώρα.

Η κυβέρνηση δια του αρμοδίου υπουργού περιβάλλοντος κυρίου Μανιάτη εφαρμόζει πολιτικές υποτίθεται προς αυτή την κατεύθυνση. Τρία χρόνια πριν συστάθηκε με υπουργική απόφαση ο δημόσιος φορέας ο οποίος θα διαχειρίζονταν την παραχώρηση, εκμετάλλευση και εξόρυξη των κοιτασμάτων της χώρας με την επωνυμία Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων. Ο κύριος Μανιάτης και η κυβέρνηση του δημοσίευσε διεθνή διαγωνισμό στελέχωσης του εν λόγω φορέα με σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη εκπροσώπηση του. Θα θυμίσουμε τον κύριο Μανιάτη ο οποίος δημόσια έλεγε πως έχουνε σταλεί πάνω από εκατό βιογραφικά ανθρώπων εξειδικευμένων πάνω στο αντικείμενο. Μετά από τρία χρόνια πλήρους απραξίας έρχεται ο κύριος Μανιάτης και μετά τον φωτογραφικό διαγωνισμό διορισμού εξωτερικού συμβούλου ο οποίος ουσιαστικά θα αναλάβει την διαχείριση εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων διορίζει στον Δημόσιο φορέα ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο, αναρωτιόμαστε βιογραφικά στείλανε οι εν λόγω κύριοι και με ποια κριτήρια έγινε ο διορισμός τους; Η στελέχωση της ΕΔΕΥ έγινε με υπαλλήλους του ΥΠΕΚΑ, με καθηγητές γυμνασίου, συνδικαλιστές με πανεπιστημιακούς που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο και με πρώην στελέχη των ΕΛΠΕ του ομίλου Λάτση και νυν συνταξιούχους. Η στελέχωση του εν λόγω φορέα αποδεικνύει εμπράκτως τις προθέσεις της κυβέρνησης και του αρμοδίου υπουργού ΥΠΕΚΑ πως η υπόθεση εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της χώρας δεν είναι στις άμεσες πολιτικές τους επιδιώξεις διορίζοντας αχυράνθρωπους που θα υπογράφουν τις αποφάσεις τους και το μόνο που πραγματικά εξυπηρετούν είναι τα εγχώρια καρτέλ εμπορίου πετρελαιοειδών και όχι το δημόσιο συμφέρον.

Καταγγέλλουμε τις μεθοδεύσεις αυτής της κυβέρνησης και του αρμοδίου υπουργού ΥΠΕΚΑ και αναμένουμε τις πολιτικές αντιδράσεις σύσσωμης της αντιπολίτευσης της πανεπιστημιακής κοινότητας και της Ελληνικής κοινωνίας σε ένα τόσο σοβαρό θέμα. Ως πότε αυτός ο λαός θα παρακολουθεί ως θεατής τα μεγάλα πολιτικά εγκλήματα αυτής της κυβέρνησης.

ΛΕΛΙΑΤΣΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΤΟΜΕΑΡΧΗΣ
ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ και ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ


ΠΗΓΗ:tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Απώλειες άνω του 4% την εβδομάδα για το πετρέλαιο

Οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν αυτή την εβδομάδα καθώς η άφθονες παγκόσμιες προμήθειες συνέχισαν να ασκούν πιέσεις στην αγορά και το δολάριο ενδυναμώθηκε μετά των καλύτερων των αναμενόμενων στοιχείων για την αγορά εργασίας των ΗΠΑ. 

Το συμβόλαιο αργού τύπου light sweet, παραδόσεως Νοεμβρίου, υποχώρησε 1,27 δολάρια ή 1,4% στα 89,74 δολ. το βαρέλι, το χαμηλότερο επίπεδο από τις 23 Απριλίου 2013. Τα futures σημείωσαν πτώση 4,1% αυτή την εβδομάδα και βρίσκονται χαμηλότερα κατά 16% από τα υψηλά που είχαν αγγίξει στα μέσα Ιουνίου. 

Το συμβόλαιο αργού τύπου brent, υποχώρησε 1,11 δολ. ή 1,2% στα 92,31 δολ. το βαρέλι, το χαμηλότερο επίπεδο από τις 28 Ιουνίου 2012. Στην εβδομάδα οι τιμές σημείωσαν πτώση 4,8%.


ΠΗΓΗ.capital.gr

Γιατί οι κυνηγοί διαμαντιών σταματούν το ψάξιμο

Κάποιες φορές είναι τόσο δύσκολο να βρει κανείς διαμάντια που ακόμα κι ο πιο φιλόδοξος αδαμαντωρύχος παραιτείται κάθε προσπάθειας.

Πάνω από 7 δισ. δολ. έχει επενδυθεί από το 2000 στην ανεύρεση διαμαντιών και τα ευρήματα ήταν πενιχρά. Αυτό οδήγησε τις παραγωγούς διαμαντιών, μεταξύ τους και τη BHP Billiton να μαζέψουν τους χάρτες τους, να πακετάρουν τρυπάνια και εξοπλισμό και να γυρίσουν σπίτι.

Το ποσό που δαπανήθηκε για την ανεύρεση υπόγειων σχηματισμών κιμπερλίτη πλούσιων σε διαμάντια, έχουν υποχωρήσει κατά το ήμισυ από το 2007.

Κι όλα αυτά γιατί τα αποθέματα των πιο προσβάσιμων διαμαντιών έχουν περιοριστεί και το κόστος για να φτάσει κανείς βαθύτερα είναι πολύ μεγάλο. Η Botswana που είναι και η Νο 1 χώρα στην παραγωγή διαμαντιών, είδε πτώση της παραγωγής στα 22,7 εκατ. καράτια πέρυσι από 33,6 εκατ. καράτια το 2007.

“Οι πιθανότητες να βρει κανείς έναν καλό κιμπερλίτη είναι εξαιρετικά μικρές”, αναφέρει ο CEO της fPetra Diamonds, Johan Dippenaar. Η εταιρεία του  ξόδεψε μόλις 2,1 εκατ. δολ. για να βρει νέα ορυχεία πέρυσι κι εγκατέλειψε τα σχέδια για νέα πρότζεκτ στην Ανγκόλα και τη Σιέρα Λεόνε.



Οι επενδύσεις και η παραγωγή φθίνουν την ώρα που η ζήτηση αυξάνεται. Η μεσαία τάξη της Κίνας και της Ινδίας έχει αρχίσει να αγοράζει διαμάντια. Οι δυο χώρες αποτέλεσαν το 20% των αγορών  για το 2011 και το ποσοστό θα αυξηθεί στο 28% μέχρι το 2016.

Για να κάνουν τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για τους κυνηγούς τους, τα διαμάντια συνήθως κρύβονται στα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη. Με τη Νότια Αφρική και τη Μποτσουάνα να έχουν γίνει αντικείμενο ενδελεχών αναζητήσεων , οι προσπάθειες ανεύρεσης επικεντρώνονται τώρα στην παγωμένη Αρκτική της βόρειας Ρωσίας και στον Καναδά ή στις σπαρασσόμενες από τους πολέμους ζούγκλες του Κονγκό και της Δημοκρατίας της Κεντρικής Αφρικής.

Οι τιμές των ακατέργαστων διαμαντιών έχουν ανέβει κατά 75%  την τελευταία 5ετία, λόγω της ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας και της αυξημένης ζήτησης στην Ασία.

Οι κιμπερλίτες δεν είναι η μόνη πηγή πρόσβασης σε διαμάντια. Υπάρχει η προσχωματική εξόρυξη απ' όπου προέρχεται το 10-15% της παγκόσμιας παραγωγής. Εκεί βρίσκονται τα διαμάντια σε κοίτες ποταμών ή ακτές μετά από διάβρωση του κιμπερλίτη από την πάροδο του χρόνου.

Αυτά τα πετράδια είναι ευκολότερο να βρεθούν, αλλά δεν προσφέρουν επαρκείς πληροφορίες για το αν υπάρχει μεγάλο κοίτασμα εκεί κοντά ή αν τα αποθέματα θα κρατήσουν τόσο, ώστε να αξίζει να κάνει κάποιος μεγάλη επένδυση εκεί.
Χ.Ρ.


ΠΗΓΗ:newmoney.gr

No Comments...

ΠΗΓΗ:larkikanea.blogspot.gr

Θυμάστε τότε που ζούσαμε σαν άνθρωποι;

Μια κοινωνία που σέρνεται όπως εκείνα τα ζόμπι στις ταινίες του «μετρ του τρόμου», ντε Λαουρέντις. Άνθρωποι που έχουν παραδοθεί άνευ όρων στην «επανάσταση» του φραπέ από τη σύνταξη του παππού. Στην αποχαύνωση των τηλεπωλήσεων με βιβλία αθανασίας και επιβίωσης στον… επερχόμενο πόλεμο με τους εξωγήινους. Στα κινήματα «δεν πληρώνω». Στο βόλεμα του δημοσίου με πλαστά χαρτιά. Στον χουλιγκανισμό της εξέδρας των γηπέδων.

Στη βία του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Στην ψεύτικη «σιγουριά» της καταγγελίας χωρίς πρόταση. Στο σύγχρονο εμφύλιο «δεξιών και Συριζαίων».

Στο ρόλο του πελάτη με «χρήμα» την ψήφο και «προϊόν αγοράς» από τα κόμματα – «μαγαζιά», ψεύτικες υποσχέσεις για δουλειά, αύξηση μισθών και συντάξεων, διαγραφή χρεών και δανείων, θέσπιση χιλίων δόσεων στην εφορία, δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα.

Άλλωστε, ακόμη περιμένουμε το τσάμπα wi fi σε όλη την Ελλάδα!

Το μόνο που απομένει πάνω στην απελπισία τους – τώρα που πλησιάζουν εκλογές – είναι οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων της σημερινής Βουλής να εξαγγείλουν ποτάμια και λίμνες στην Αθήνα – όπως έκανε τη δεκαετία του ’70 ο αείμνηστος Μπάμπης Κωνσταντόπουλος του κόμματος «Ανθρωπιά και Ειρήνη».

Με τη διαφορά ότι ο μακαρίτης ήταν ένας ακίνδυνος γεράκος που έβρισκε μόνο την ψήφο του στις κάλπες και απλώς υπέβαλε μήνυση στο αστυνομικό τμήμα Κολωνακίου κατά των εξωγήινων που απήγαγαν τους υποψήφιους βουλευτές του ανά την επικράτεια!

Αλήθεια, έχετε ακούσει ποτέ τον κ. Σαμαρά, τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Τσίπρα, τον κ. Καμμένο, τον κ. Κουτσιούμπα, τον κ. Κουβέλη να χρησιμοποιούν στις ομιλίες και συνεντεύξεις τους λέξεις και έννοιες όπως έρωτας, αγάπη, λεβεντιά, χαρά, αθωότητα, γαλήνη, μπέσα, τρυφερότητα, γλυκύτητα, καλοσύνη, ευαισθησία. Κι αν κάποτε τις ήξεραν τις έχουν ξεχάσει. Σαν εκείνη την καταπληκτική ατάκα στη Χολυγουντιανή ταινία «Φάκελος πελεκάνος», όπου η νεαρή δημοσιογράφος λέει στον διεφθαρμένο γερουσιαστή «δεν μπορεί, πριν γίνεις πολιτικός θα ήσουν άνθρωπος».

Και μια και μιλάμε για κινηματογράφο, καλό θα ήταν να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που έχει πει η ηθοποιός Γκρέις Χάνσεν: «Μη φοβάσαι ότι η ζωή σου κάποτε θα τελειώσει. Να φοβάσαι μήπως δεν αρχίσει καν».

Και πολύ φοβάμαι ότι μία ολόκληρη γενιά νέων Ελλήνων, δεν έχει νιώσει τι σημαίνει πραγματική ζωή. Γιατί δεν έχει καν αρχίσει να ζει λόγω της απάνθρωπης πολιτικής της κυβέρνησης, αλλά και της ανεύθυνης εξουσιομανούς αντιπολίτευσης.

Και για τους υπόλοιπους που έζησαν κάποτε σαν άνθρωποι δεν έχει άλλο δρόμο. Ο δρόμος τελείωσε. Και η ζωή τους έμεινε μετέωρη μεταξύ του χθες της ελπίδας και του αύριο χωρίς προοπτική.

Το σήμερα είναι απλώς έξι γράμματα και δεν σημαίνει τίποτα. Και το μόνο φως που μπορεί να έρθει κάποτε στη χώρα, το κρατούν τα παιδιά. Αρκεί οι πολιτικοί να τα αφήσουν να ζήσουν, να ονειρευτούν και να δημιουργήσουν.


ΠΗΓΗ:aixmi.gr

ΠΕΝΤΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Την σημαντική αποκάλυψη, που δείχνει και την μεγάλη υποκρισία του πολέμου κατά των Τζιχαντιστών, ότι οι φανατικοί μουσουλμάνοι κερδίζουν καθημερινά πέντε εκατομμύρια δολάρια από παράνομες πώλησης ιρακινού πετρελαίου, έκανε ο σημαντικός πολιτικός παράγοντας του Ιράκ, Hamid Mecid Musa και αρχηγός του Ιρακινού κομουνιστικού κόμματος στην ρωσική εκπομπή, «Φωνή της Ρωσίας». Η είδηση αυτή δημοσιεύτηκε και στην τουρκική εφημερίδα, Taraf, από το γνωστό τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Cihan.

Όπως ανέφερε ο Hamid Mecid Musa, οι Τζιχαντιστές κερδίζουν καθημερινά τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια δολάρια πουλώντας πετρέλαιο από τις πετρελαιοπηγές του Ιράκ και της Συρίας που έχουν περιέλθει στην κατοχή τους, χρηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο τις πολεμικές τους επιχειρήσεις και κερδίζοντας συνεχώς έδαφος παρά τους βομβαρδισμούς που υφίστανται από δυτικές πολεμικές αεροπορίες. Το ενδιαφέρων στην συνέντευξη αυτή του Ιρακινού πολιτικού, είναι ότι ο μεγαλύτερος πελάτης του παράνομου πετρελαίου των Τζιζαντιστών είναι η Τουρκία του Ταΐπ Ερντογάν, ο οποίος με προφανή υποκριτικό τρόπο έχει δηλώσει ότι η Τουρκία θα συνταχτεί μετά το ψήφισμα της τουρκικής βουλής με τις άλλες δυνάμει που πολεμούν τους φανατικούς ισλαμιστές. Εκτός όμως από τα κέρδη των πωλήσεων του πετρελαίου, οι Τζιχαντιστές έχουν και μεγάλη οικονομική στήριξη πέραν της Τουρκίας και από την Σαουδική Αραβία, καθώς και από πολλά κράτη του Περσικού κόλπου τα οποία μάλιστα πληρώνουν ένα είδος φόρου προς τους εξτρεμιστές Τζιχαντιστές. Όλο αυτό το χρήμα που ρέει στα ταμεία των φανατικών μουσουλμάνων, δυναμώνει ακόμα περισσότερο το κίνημα τους και προσελκύει όλο και περισσότερους μαχητές που έρχονται από πολλές χώρες του Ισλάμ αλλά και από την Ευρώπη, για να πυκνώσουν τις τάξεις τους κάνοντας ακόμα πιο δύσκολο την αναχαίτιση τους.

Να θυμίσουμε ότι στις 10 Ιουλίου η τουρκική εφημερίδα Aydınlık είχε αποκαλύψει ότι το κύριο έργο Τζιχαντιστών, ήταν να αποκόψει τις πετρελαιοπηγές του βορείου Ιράκ από την νόμιμη κυβέρνηση της Βαγδάτης. Στη συνέχεια το πετρέλαιο αυτό διοχετεύεται παράνομα στα τουρκικά λιμάνια της Μεσογείου και από εκεί προωθείται σε διάφορους προορισμούς όπως στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ. Εδώ φαίνεται ξανά ο υποκριτικός ρόλος της Τουρκίας στο θέμα των Τζιχαντιστών. Μετά από τα αμέτρητα δημοσιεύματα του ίδιου του τουρκικού τύπου που αποκάλυψαν πως ο Ερντογάν είναι ο κύριος σπόνσορας και ο κύριος υποστηρικτής των Τζιχαντιστών, αποκαλύπτονταν ότι ουσιαστικά ο Ερντογάν που είχε προβληθεί σαν ο «μέγας προστάτης της» των Παλαιστινίων ήταν αυτός που προμηθεύε με καύσιμα τα ισραηλινά βομβαρδιστικά. Η τουρκική επιθεώρηση είχε αποκαλύψει ότι η γραμμή θαλάσσιας συγκοινωνίας Μερσίνας της Τουρκίας και Χάιφας του Ισραήλ, λειτουργεί ανελλιπώς από τις 16 Ιουνίου προμηθεύοντας το Ισραήλ με τα απαραίτητα καύσιμα και πετρέλαιο από τις πηγές που έχουν περιέλθει στην κυριότητα των Τζιχανντιστών για να διεξάγει τις αεροπορικές του επιδρομές σε βάρος των Παλαιστινίων.


ΠΗΓΗ:olympia.gr

Φτηνό πετρέλαιο: Ένα γεωπολιτικό όπλο

Την Πέμπτη η τιμή του αμερικανικού ελαφρού αργού πετρελαίου έπεσε κάτω από τα 90 δολάρια ανά βαρέλι για πρώτη φορά τους τελευταίους 17 μήνες, δίνοντας θεαματική συνέχεια σε μια πτωτική πορεία που έχει εγκαινιασθεί από το καλοκαίρι.

Το γιατί τα προθεσμιακά συμβόλαια παράδοσης Νοεμβρίου υποχώρησαν στην αγορά της Νέας Υόρκης κατά 1,2% στα 89,67 δολάρια (προτού ανακάμψουν στη συνέχεια) έχει μια άμεση εξήγηση. Την Τετάρτη η σαουδαραβική Aramco εξέπληξε τους πάντες ανακοινώνοντας περικοπή των τιμών κατά περίπου ένα δολάριο για τους αγοραστές της Ασίας και κατά 40 σεντς για την αγορά των ΗΠΑ. Αντί για μείωση των εξαγωγών, προκειμένου να προστατευθούν οι τιμές σε περιβάλλον μειωμένης ζήτησης, οι Σαουδάραβες αποκαλύπτεται ότι περισσότερο ανησυχούν για την διατήρηση του μεριδίου τους στην αγορά.

Με δεδομένο ότι το Ριάντ ήταν μέχρι τώρα ο μόνος παίκτης με εξαγωγική δυναμικότητα τέτοια ώστε να καθίσταται ρυθμιστής των τιμών διεθνώς, η επόμενη σύνοδος του OPEC στις 27 Νοεμβρίου αναμένεται θυελλώδης, καθώς η ασυνήθιστη επιλογή της Aramco θέτει υπό πίεση άλλους παραγωγούς όπως το Ιράν, το Ιράκ και η Νιγηρία.

Ωστόσο, το παιχνίδι φαίνεται πως έχει φύγει από τα χέρια του καρτέλ. Η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί να διατηρεί τον ρυθμιστικό της ρόλο, όταν η παραγωγή υδρογονανθράκων των ΗΠΑ είναι πλέον η μεγαλύτερη στον κόσμο. Στις 24 Νοεμβρίου, μάλιστα, λήγει η προθεσμία για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων της Τεχεράνης με τις μεγάλες δυνάμεις της ομάδας “5+1” ως προς το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Εάν η διαδικασία αυτή ευοδωθεί, ενδεχόμενο που επίσης εξαρτάται από τις ΗΠΑ, το Ιράν θα αποκτήσει το δικαίωμα να προσθέσει στις εξαγωγές του ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.

Η καθοδική τάση των τιμών του μαύρου χρυσού έρχεται σε προφανή αντίθεση με τα ρίσκα που παραμονεύουν σε κατεξοχήν πετρελαιοπαραγωγές του κόσμου: εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή, σύγκρουση της Ρωσία με τη Δύση για το ουκρανικό ζήτημα, επιδημία του Ebola στη Δυτική Αφρική, πολιτική αστάθεια στη Βενεζουέλα. Το γιατί όλα αυτά δεν έχουν αντίκτυπο, ερμηνεύεται από παράγοντες τόσο οικονομικούς όσο και γεωπολιτικούς.

Ούτως ή άλλως, η αγορά ενέργειας αποτελεί έναν τομέα όπου η ισορροπία προσφοράς και ζήτησης τείνει να μην λειτουργεί: η “κατάρα των υδρογονανθράκων” (δηλ. οι πολιτικές και οικονομικές στρεβλώσεις που δημιουργούνται σε χώρες εξατημένες από τον φυσικό τους πλούτο) έχει ως αποτέλεσμα η υποχώρηση της ζήτησης να οδηγεί σε διατήρηση ή και αύξηση της πρόσφοράς, προκειμένου να καλυφθούν δημοσιονομικά οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, αντί της αναμενόμενης αναλογικής μείωσής της.

Στο τοπίο δε που διαμορφώθηκε μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, οι θεσμικοί επενδυτές στράφηκαν κατεξοχήν στην αγορά ενέργειας, συντελώντας στην αύξηση των τιμών. Όμως οι πληθωριστικές προσδοκίες δεν επαληθεύτηκαν, ενώ η διευκολυντική νομισματική πολιτική που την προηγούμενη πενταετία πλημμύρισε με ρευστότητα τις αγορές, πλέον αντιστρέφεται, με αποτέλεσμα το δολάριο, στο οποίο αποτιμώνται οι υδρογονάνθρακες, να ανατιμάται.

Την ίδια στιγμή, η διεθνής ζήτηση υποχωρεί λόγω της στασιμότητας της ευρωζώνης και της προσγείωσης των κινεζικών ρυθμών ανάπτυξης σε ποσοστά κοντά στο 7%. Μόνο τον τελευταίο μήνα η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας αναθεώρησε κατά μείον 165.000 βαρέλια ημερησίως τις ετιμήσεις της για τη διεθνή ζήτηση το 2014.

Αντιθέτως, η παραγωγή συνεχίζει να αυξάνεται: λ.χ. στο Ιράκ σημειώνει υψηλό 30ετίας, στη Λιβύη διαμορφώνεται πλέον στα 800.000 βαρέλια ημερησίως τον Αύγουστο έναντι 240.000 τον Ιούνιο, ενώ στη Βενεζουέλα αναμένεται να αυξηθεί φέτος κατά 250.000 βαρέλι ημερησίως (με την ιταλική Eni και την ισπανική Repsol να υπογράφουν συμφωνία για την επένδυση ενός δισ. δολαρίων για την εκμετάλλευση του μεγάλου βενεζολάνικο κοιτάσματος Perla).

Όμως, η πραγματική τομή υπήρξε η εκτίναξη της αμερικανικής παραγωγής (σε αντιστροφή μιας μακράς διαδικασίας υποχώρησης έως τότε), χάρη στην αξιοποίηση των σχιστολιθικών υδρογονανθράκων μέσω των νέων τεχνολογιών της οριζόντιας εξόρυξης και της υδραυλικής ρηγμάτωσης (fracking). Το αποτέλεσμα ήταν να έχουν υποχωρήσει οι καθαρές εισαγωγές, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2007, κατά 8,7 εκατ. βαρέλια ημερησίως, όσο δηλ. το άθροισμα των σαουδαραβικών και νιγηριανών εξαγωγών, ενώ οι αμερικανικές εξαγωγές διαμορφώνονται στα 400.000 βαρέλια ημερησίως – με την πρόσφατη πώληση αργού της Αλάσκα από την Conoco Phillips στη Νότιο Κορέα να αποτελεί ενδιαφέρουσα περίπτωση διείσδυσης σε μια αγορά μέχρι πρόσφατα προνομιακή για τους εξαγωγείς της Μέσης Ανατολής.

Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας εκτιμά ότι τον Αύγουστο οι ΗΠΑ παρήγαγαν περί τα 8,5 εκατ. βαρέλια αργού ημερησίως (έναντι 9,8 εκατ. βαρελιών της Σαουδικής Αραβίας) συν 3 εκατ. βαρέλια υγροποιημένου αερίου (έναντι 10,9 εκατ. βαρελιών από τη Ρωσία). Η προοπτική για το 2015 είναι τα 9,2 εκατ. βαρέλια αργού ημερησίως.

Εκτιμάται ότι η αμερικανική παραγωγή ήταν αυτή που επέτρεψε να μην εκτοξευθούν οι τιμές στο επίπεδο των 150 δολαρίων κατά την “Αραβική Άνοιξη” του 2011 (οπότε λ.χ. η παραγωγή της Λιβύης μειώθηκε κατά 80%).

Είναι αυτή η νεοαποκτηθείσα αυτάρκεια που ενδυναμώνει την αμερικανική γεωπολιτική ισχύ, όπως το διατύπωσε το 2013 ο τότε Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Tom Donilon: “η αύξηση των αμερικανικών ενεργειακών αποθεμάτων λειτουργεί ως μαξιλάρι που μας καθιστά λιγότερο ευάλωτους στη διατάραξη της προσφοράς και στα σοκ των τιμών. Επιπλέον μάς επιτρέπει να υλοποιούμε από θέση ισχύος τις επιδιώξεις μας στον χώρο της διεθνούς ασφάλειας”.

Το Ιράν, υπήρξε το πρώτο χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς η επιβολή κυρώσεων στις πετρελαϊκές εξαγωγές ενός τόσο μεγάλου παραγωγού δεν θα ήταν νοητή υπό διαφορετικές συνθήκες. Στην παρούσα φάση, όμως, τη μεγαλύτερη πρόκληση αντιμετωπίζει η Ρωσία. Υπολογίζεται ότι κάθε μείωση της τιμής του πετρελαίου κατά ένα δολάριο αφαιρεί από το ρωσικό δημόσιο έσοδα ύψους 2,8 δισ. δολαρίων, ενώ σε επίπεδα πέριξ των 80 δολαρίων ανά βαρέλι ο προϋπολογισμός της Ρωσίας καθίσταται άκρως ελλειμματικός. Υπενθυμίζεται ότι παρότι το ρωσικό φυσικό αέριο σχεδόν μονοπωλεί το ενδιαφέρον πολιτικών και δημοσιογράφων, οι εξαγωγές της Ρωσίας είναι πρωτίστως πετρελαϊκές. 

Πρόκειται για μία ζοφερή προοπτική, αν συνδυασθεί με το γεγονός ότι οι κυρώσεις της Δύσης κατά της Μόσχας στοχεύουν ευθέως στη χρηματοδότηση των ρωσικών ενεργειακών κολοσσών (λ.χ. η Rosneft οφείλει να αναχρηματοδοτήσει εντός του έτους χρέος 29 δισ. δολαρίων και έχει ήδη απευθυνθεί στο κράτος για μια πιστωτική γραμμή τουλάχιστον 40 δισ.), αλλά και στις συμπράξεις με ξένους επενδυτές για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Αρκτικής και των σχιστολιθικών κοιτασμάτων των Ουραλίων


ΠΗΓΗ.capital.gr