«Πώς οι Έλληνες ολιγάρχες λεηλατούν το κράτος τους» είναι ο τίτλος στο περιοδικό Focus που θεωρεί πως η επόμενη ωρολογιακή βόμβα εντός της ζώνης του ευρώ βρίσκεται στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
«Τα ελληνικά δημοσιοοικονομικά μεγέθη φαίνονται να καλυτερεύουν. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Πρόκειται όμως για την μισή αλήθεια. Έλληνες οικονομολόγοι δεν έχουν κουραστεί να λένε πως η ελληνική κυβέρνηση χειραγωγεί τα στοιχεία του προϋπολογισμού», γράφει το Focus.
Σε αυτά τα έξι χρόνια της ύφεσης και έχοντας όλο και μεγαλύτερα βάρη στην πλάτη τους, δεν ήταν λίγοι οι πολίτες και οι επιχειρήσεις που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Κάποιες επιχειρήσεις πληρώνουν τους υπαλλήλους τους με κουπόνια. Άλλες χρωστούν τακτικά μισθούς σε διάστημα που κατά μέσο όρο φτάνει τους τρεις μήνες.
Την ίδια στιγμή, αναφέρει το δημοσίευμα, οι πολίτες που χρωστούν στην εφορία ή στα ασφαλιστικά ταμεία κινδυνεύουν με συλλήψεις.
Πλέον πολλά τραπεζικά δάνεια δεν εξυπηρετούνται. Μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 75 έως 77 δισ. ευρώ. Στους μεγάλους οφειλέτες πρέπει να προσθέσουμε και τα ελληνικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία τα χρέη των οποίων υπολογίζονται στα 270 εκατ. ευρώ.
Στο άρθρο γίνεται εκτενής αναφορά στα τραπεζικά χρέη που έχουν δημιουργήσει οι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι όπως ο ΔΟΛ και Πήγασος οι οποίοι αναφέρονται από το Focus ως ιδιοκτήτες των μεγάλων εφημερίδων, καθώς και ως μέτοχοι του Μega.
Όπως αναφέρει το άρθρο, όμως, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν αρκούν για να σώσουν τους Έλληνες ολιγάρχες. Γίνεται αναφορά ειδικότερα στην ουσιαστικά κρατικοποίηση του Μεγάρου Μουσικής καθώς και σε διαπλοκή ανάμεσα σε μέσα ενημέρωσης και εργοληπτικές εταιρίες.
«Οι ολιγάρχες της χώρας δεν πληρώνουν» είναι η κατακλείδα του δημοσιεύματος. Ο λογαριασμός θα πάει ξανά στους Έλληνες και κατόπιν στους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
ΠΗΓΗ.capital.gr
Στην κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ φαίνεται πως εμπεδώνεται πλέον η αντίληψη ότι ορισμένες εταιρείες του δημοσίου, όπως τα λεγόμενα νερά, απλά "δεν γίνεται" να εκχωρηθούν σε ιδιώτες. Και τώρα το ταμείο αποκρατικοποιήσεων προχωρεί σε έναν επανασχεδιασμό προκειμένου να καλύψει το ελάχιστο των στόχων που έχουν τεθεί για το 2014.
Η περίπτωση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, θέμα που είχε αναδειχτεί και από τα «Παραπολιτικά» είναι απολύτως ενδεικτική. Πριν μερικές εβδομάδες το Συμβούλιο της Επικρατείας πρακτικά απαγόρευσε την πώληση αναδεικνύοντας με το σκεπτικό της απόφασής του το γεγονός ότι το νερό είναι ένα δημόσιο αγαθό και πως ο οργανισμός που το διαχειρίζεται πρέπει αντίστοιχα να έχει δημόσιο χαρακτήρα. Παρά την απόφαση που ήταν οριστική και τελεσίδικη, στο ΤΑΙΠΕΔ συνέχισαν να περιλαμβάνουν τους δυο οργανισμούς υδάτων στους σχεδιασμούς για πώληση, με τους διαγωνισμούς να προχωρούν, ιδιαίτερα καθώς περιλαμβάνονταν και στα αμέσως επόμενα "προαπαιτούμενα". Η υπόθεση λίγο έλλειψε να δημιουργήσει έντονες τριβές, καθώς τέθηκε το ζήτημα να αποφασιστεί εάν στη χώρα οι αποφάσεις της Τρόικα και του ΤΑΙΠΕΔ υπερισχύουν της δικαιοσύνης. Τελικά, στα τέλη της περασμένης εβδομάδας επικράτησε το αυτονόητο, δηλαδή η δικαιοσύνη. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος το έκανε και επίσημο δηλώνοντας πως «Οφείλουμε να σεβαστούμε την απόφαση του ΣτΕ».
ΤΡΟΙΚΑ. Σύμφωνα μάλιστα με καλά ενημερωμένους κύκλους, οι εκπρόσωποι των δανειστών ενημερώθηκαν για το σκεπτικό της απόφασης του ανωτάτου δικαστηρίου και δεν εξέφρασαν αντιρρήσεις υπό την προϋπόθεση να προχωρήσουν οι υπόλοιπες αποκρατικοποιήσεις.
Παρ´ όλα αυτά, η υπόθεση των υδάτων αναδεικνύει για άλλη μια φορά τις προχειρότητες και τον πλημμελή σχεδιασμό του ΤΑΙΠΕΔ σε πολλά από τα προγράμματα αποκρατικοποιήσεων. Και αυτό καθώς οι συνταγματικές παράμετροι της ιδιωτικοποίησης ήταν εξ αρχής γνωστές στους αρμόδιους. Έτσι τώρα, πέραν της υποχώρησης στο συγκεκριμένο μέτωπο στο ΤΑΙΠΕΔ θα χρειαστεί να διαχειριστούν και την επιστροφή των μετοχών των δυο οργανισμών από το Ταμείο στο δημόσιο, όπως έκρινε το ανώτατο δικαστήριο. Υπενθυμίζεται ότι το ΤΑΙΠΕΔ κατέχει σήμερα το 61,33% της ΕΥΔΑΠ και το 74,017% της ΕΥΑΘ με βάση κυβερνητικές αποφάσεις που ελήφθησαν πέρυσι και ενώ εκκρεμούσε η προσφυγή κατά της ιδιωτικοποίησης των οργανισμών.
Η υποχώρηση στα νερά οδήγησε σε διευρυμένη σύσκεψη στο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό με αντικείμενο να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις με ταχύτερο ρυθμό. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο δηλώνουν πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό και διαρρέουν πως το ΤΑΙΠΕΔ θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί το κλίμα της περιόδου αξιώνοντας καλύτερες τιμές από τους δυνητικούς επενδυτές. Ωστόσο αυτά που μπορεί να γίνουν δεν είναι και πολλά.
ΤΡΕΝΑ. Το βάρος για το αμέσως επόμενο διάστημα θα πέσει στην υποβολή των τελικών και δεσμευτικών προτάσεων για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τη ROSCO (την εταιρεία συντήρησης τροχαίου υλικού του ΟΣΕ) και τα Περιφερειακά Αεροδρόμια. Ενδιαφέρον για τη ROSCO έχουν εκδηλώσει η γαλλική Alstom σε κοινοπραξία με την Demco του Κοπελούζου, η γερμανική Siemens και η ρωσική RZD (με τη ΓΕΚ-Τέρνα) που ενδιαφέρεται επίσης και για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και για τον ΟΛΘ, σε μια πρόταση που προσκρούει σε κοινοτικές διατάξεις και μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα. Ακόμη και εάν οι διαγωνισμοί προχωρήσουν κανονικά, όμως, το δημόσιο δεν υπολογίζει σε κάτι περισσότερο από 100 εκατ. ευρώ για τα τρένα, ενώ η εισπρακτική απώλεια από τις δύο εταιρείες υδάτων είναι μεγαλύτερες των 300 εκατ...
Την ίδια στιγμή οι πληροφορίες από το διαγωνισμό των αεροδρομίων της περιφέρειας δίνουν μια αρκετά... θολή εικόνα (ως προς το τι θα προσφέρουν οι μνηστήρες) κατεβάζοντας ακόμη περισσότερο τον πήχη των προσδοκιών.
Ο ΔΑΑ. Έτσι στην κυβέρνηση επιστρατεύουν τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών που έτσι κι αλλιώς βρισκόταν στο πρόγραμμα του 2014. Αν και προς το παρόν δεν έχει αποφασιστεί εάν η αποκρατικοποίηση θα γίνει με διαγωνισμό για την εκχώρηση του πλειοψηφικού πακέτου και του management, ή με δημόσια προσφορά μέσω του χρηματιστηρίου, οι μηχανές παίρνουν μπροστά για ένα project που μπορεί να φέρει περισσότερο από 1 δισ. Τον πρώτο λόγο στην αποκρατικοποίηση του «Ελ. Βενιζέλος» θα έχει η καναδική PSP Investments που πέρυσι απόκτησε το 27% που είχε η Hochtief και διατηρεί τα δικαιώματά της στην ανάδειξη της διοίκησης.
Παρά την αισιοδοξία για τον ΔΑΑ, κυβερνητικά στελέχη εκφράζουν ανησυχίες για το λεγόμενο πακέτο της ενέργειας (ΔΕΠΑ, ΕΛ.ΠΕ. και ΔΕΗ). ´Ενας νέος διαγωνισμός για τη ΔΕΠΑ απέχει αρκετά από την προκήρυξη, ενώ εάν δεν ολοκληρωθεί, δεν μπορούν να προχωρήσουν τα ΕΛ.ΠΕ. Σε αυτά θα πρέπει τώρα να προστεθούν και οι δυνητικές επιπτώσεις από την εξέλιξη με το ΣτΕ στα νερά...
ΑΚΙΝΗΤΑ. Αναγκαστικά το βάρος πέφτει στον τομέα των ακινήτων. Άμεσα το ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να υποβάλει στην Τρόικα έκθεση με τα εναλλακτικά σενάρια για τον πρώτο γύρο τιτλοποίησης μελλοντικών εσόδων (από τις πωλήσεις ακινήτων) που θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο και στα σκαριά υπάρχει πρόταση για τη δημιουργία επενδυτικής εταιρείας ακινήτων. Πάντως η Τρόικα «συνιστά» η τιτλοποίηση να απευθύνεται σε διεθνείς επενδυτές ακινήτων κάτι που αναμένεται να ανοίξει αρκετά το παιχνίδι. Προϋπόθεση βέβαια θα είναι να εφαρμοστούν και τα «προαπαιτούμενα» της Τρόικα ώστε ο έλεγχος και διαχείριση των ακινήτων να περάσει στη γενική γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας.
Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο ξεκινά η νέα φάση ηλεκτρονικών δημοπρασιών του ΤΑΙΠΕΔ για την πώληση ακινήτων που περιλαμβάνουν ένα διατηρητέο κλασσικό κτίριο στο πάρκο Τίβολι της Λιουμπλιάνα, τη λεγόμενη αγορά Μοδιάνο στη Θεσσαλονίκη και το νεοκλασικό στην Πάτρα.
ΠΗΓΗ:fpress.gr
Η απόφαση της κυβέρνησης συνασπισμού ΝΔ- ΠΑΣΟΚ να προκηρύξει κλειστό διεθνή διαγωνισμό για την πρόσληψη συμβουλευτικής εταιρείας, η οποία θα αναλάβει τον όλη διαδικασία προετοιμασίας και υλοποίησης του 2ου Διεθνή Γύρου Παραχωρήσεων , (ο πρώτος οργανώθηκε από την ΔΕΠ-ΕΚΥ με αρκετή επιτυχία το 1997 που αμέσως μετά ακολούθησε η κατάργηση του φορέα από την κυβέρνηση Κ. Σημίτη), γνωστού με τη βαρύγδουπη ονομασία “ Greece Mega Project” , ουσιαστικά σημαίνει την αυτοκατάργηση του κρατικού φορέα που συστάθηκε πριν τρία χρόνια με τον Ν.2001/2011, ειδικά για να αναλάβει τον ρόλο οργάνωσης, επίβλεψης και συντονισμού των ερευνών υδρογονανθράκων στη χώρα μας.
Παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες για την ενεργοποίηση της δημόσιας Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ), που δημιουργήθηκε το 2011 προκειμένου να διαχειρίζεται αποκλειστικά τα δικαιώματα του Δημοσίου, να καταρτίζει τις συμβάσεις παραχώρησης και να «τρέχει» τις διαγωνιστικές διαδικασίες, η κυβέρνηση όχι μόνο εξακολουθεί να κρατά τον συγκεκριμένο φορέα ανενεργό αλλά σπεύδει να αναθέσει την δουλειά «πακέτο» σε ιδιωτική εταιρία, η οποία διατάσσεται να λειτουργήσει, σύμφωνα με τους όρους του διαγωνισμού, με βάση ακριβώς τις ίδιες προδιαγραφές που προέβλεπε ο Ν. 2001/2011 για την σύσταση ΕΔΕΥ.
Εύλογα διερωτώνται διακεκριμένα στελέχη του τομέα του upstream εντός και εκτός Ελλάδας εάν πρόκειται περί μιας ακόμη μεγαλειώδους κομπίνας μιας παραπαίουσας κυβέρνησης λίγο καιρό πριν την πτώση της ή οι Α.Σαμαράς και Ε. Βενιζέλος ανακάλυψαν αίφνης την κολυμπήθρα του Σιλοάμ, προσχωρώντας απόλυτα στο δόγμα της φιλελεύθερης οικονομίας, αρχής γενομένης με την παραχώρηση ολοκληρωτικά του τομέα υδρογονανθράκων στις δημιουργικές δυνάμεις της αγοράς; Εάν ισχύει το πρώτο, που όλοι μας απευχόμεθα, θα είναι το αποτέλεσμα μιας ολέθριας διαπλοκής και οι υπεύθυνοι θα κληθούν σύντομα να λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη. Αλλά και στην περίπτωση της δεύτερης εκδοχής και πάλι οι εμπλεκόμενοι αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούν στον Κορυδαλλό κατηγορούμενοι για απιστία κατά του Δημοσίου, παρά τα δήθεν ευεργετικά οφέλη της ιδιωτικής ανάθεσης. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει εξάλλου να αναμένουμε και την ιδιωτικοποίηση του αμαρτωλού ΤΑIΠΕΔ οπότε και λογικά θα σημειωθεί επιτέλους πρόοδος στην ιδιωτικοποίηση των διάφορων κρατικών ή ημι-κρατικών ενεργειακών φορέων (όπως των ΔΕΗ, ΔΕΣΠΑ-ΔΕΣΦΑ, ΕΚΙΤΕ, ΑΔΜΗΕ κλπ.).
Όμως με το να παραχωρεί το ΥΠΕΚΑ ολοκληρωτικά το έργο της ΕΔΕΥ σε ιδιωτική εταιρία προκειμένου να διασώσει τον διεθνή διαγωνισμό παραχωρήσεων για την έρευνα και αξιοποίηση των εν δυνάμει κοιτασμάτων του Ιονίου και νότια της Κρήτης, δείχνει να έχει αποτύχει πλήρως στον στρατηγικό του σχεδιασμό και στα φιλόδοξα χρονοδιαγράμματα που μόνο του ανακοινώνει- χωρίς ουδεμία διαβούλευση με τους φορείς της αγοράς-, και μόνο του καταργεί! Όπως έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει μέσα από την στήλη, η σχεδίαση και οργάνωση ενός διεθνή διαγωνισμού αυτής της τεράστιας κλίμακος- καθ’ ότι θα δοθούν προς παραχώρηση ταυτόχρονα είκοσι blocks (θαλάσσια οικόπεδα) που καλύπτουν όλο το Ιόνιο από βορρά έως νότο και όλη την νότιο Κρήτη, απαιτεί την ύπαρξη ενός καλά οργανωμένου και εξειδικευμένου φορέα, ο οποίος θα αναλάβει την προσεκτική ετοιμασία των φακέλων με τα γεωλογικά και σεισμικά δεδομένα που θα κληθούν να αγοράσουν οι εταιρείες που θα συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Εδώ και καιρό επισημαίνουμε ότι ο διαγωνισμός δεν θα μπορούσε να τρέξει εντός του 2014 αφού απαιτείται μια περίοδος τουλάχιστον 9-12 μηνών για την σωστή προετοιμασία του, όπως συμβαίνει στις περισσότερες άλλες χώρες.
Το ΥΠΕΚΑ προφανώς αυτοπαγιδευμένο με τα υπερφιλόδοξα χρονοδιαγράμματα του αλλά και δέσμιο μιας ετεροβαρούς σύμβασης με την Νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo Services ( PGS) προσπαθεί τώρα στο παρά πέντε να διεκπεραιώσει ένα ιδιαίτερο σοβαρό εγχείρημα, που είναι ένας διεθνής διαγωνισμός, όπως- όπως. Δικαιολογεί δε τις διάφορες αποφάσεις του με σειρά έωλων επιχειρημάτων του τύπου ότι «δεν προλαβαίνουμε» και ότι «έχει ήδη σταλεί η προκήρυξη στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» για δημοσίευση και άλλα παρόμοια. Όλα αυτά καταδεικνύουν την προχειρότητα και την επιπολαιότητα με την οποία το ΥΠΕΚΑ και η κυβέρνηση γενικότερα αντιμετώπιζαν το ιδιαίτερα σοβαρό και πολύ ευαίσθητο θέμα όπως αυτό των ερευνών υδρογονανθράκων το οποίο, αν κρίνουμε από το road show που οργάνωσε το ΥΠΕΚΑ μετά φανών και λαμπάδων στο Λονδίνο πρόσφατα (1/7) και άλλα παρόμοια στο Houston παλαιότερα, έχει αξιολογήσει το όλο θέμα των υδρογονανθράκων ως κατ’ εξοχήν βήμα άσκησης δημόσιων σχέσεων και προβολής του κυβερνητικού έργου. Αλλά για ποιο έργο ομιλούμε; Προφανώς την ολοκλήρωση των σεισμικών καταγραφών που ανέλαβε η PGS και την ολοκλήρωση του διαγωνισμού των τριών παραχωρήσεων στην Δυτική Ελλάδα, όπου χρειάστηκαν δύο ολόκληρα χρόνια, οι οποίες και υπεγράφησαν μεν (15/5), αλλά ακόμη δεν έχουν κυρωθεί από τη Βουλή.
Την «Μαγική Εικόνα» της Ελλάδας ως πόλου προσέλκυσης τεραστίων επενδύσεων στο upstream έρχεται να συμπληρώσει η πολιτική που ακολουθεί το ΥΠΕΚΑ το οποίο εδώ και καιρό προωθεί τις επενδύσεις στον τομέα των υδρογονανθράκων αποκλειστικά και μόνο μέσα από μια καμπάνια δημοσίων σχέσεων. Επειδή η πολιτική ηγεσία του εν λόγω υπουργείου έχει αντιληφθεί ότι το θέμα έρευνας πετρελαίου πουλάει, και πολύ μάλιστα, στα εγχώρια και διεθνή media δεν φείδεται δηλώσεων που σκοπό έχουν να προβάλλουν το επιτελούμενο έργο και κυρίως να τονίζουν τις τρομερές προοπτικές της χώρας.
Όμως, η λογική σειρά των πραγμάτων θα ήτο η κυβέρνηση πρώτα να στελεχώσει την ΕΔΕΥ, ακολούθως να βαλθεί να μελετήσει, να επιμεληθεί και να οργανώσει τον τομέα των ερευνών, να προωθήσει και να υποστηρίξει τις έρευνες μέσω των τριών παραχωρήσεων που ήδη έχει υπογράψει και στη συνέχεια να χαράξει μία μακρόπνοη στρατηγική, έχοντας την ευθύνη, τον έλεγχο και συντονισμό των απαραίτητων ενεργειών και όχι με αναθέσεις δεξιά και αριστερά, να προσπαθεί με κάθε τρόπο να επιδείξει έργο. Η αποσπασματική μέχρι τώρα αντιμετώπιση, η προχειρότητα και η κατά καιρούς δυσεξήγητη βιασύνη της κυβέρνησης είναι ανησυχητικά δείγματα μιας γενικότερης αποδιοργάνωσης και προδιαθέτουν μάλλον αρνητικά μεγάλες ξένες εταιρείες που θα κληθούν να επενδύσουν στην Ελλάδα στον τομέα των υδρογονανθράκων.
Το εάν τελικά θα έχει ή όχι επιτυχία ο διεθνής γύρος παραχωρήσεων θα αποδειχθεί μόνο μέσα από την προσέλκυση και συμμετοχή σε αυτόν γνωστών διεθνών εταιρειών. Προς το παρόν, αυτές κρατούν στάση αναμονής περιμένοντας να παραλάβουν και να μελετήσουν τα τεύχη δημοπράτησης και να πληροφορηθούν για το τελικό χρονοδιάγραμμα της διαγωνιστικής διαδικασίας. Από τις μέχρι τώρα επαφές του Ε nergia. gr σε Λονδίνο, Παρίσι και Κύπρο επικρατεί μεγάλη επιφυλακτικότητα ενώ οι πολυεθνικές έχουν σαφείς εντολές από τις διοικήσεις τους να περιορίσουν την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς του upstream στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΠΗΓΗ:energia.gr
ΠΗΓΗ:larkikanea.blogspot.gr
Τα προηγούμενα χρόνια στο μαγαζί, αυτοί ήταν οι σπεσιαλίστες και οι αναντικατάστατοι… Όλοι οι άλλοι ήταν οι χαραμοφάηδες… Και αφού καταργήθηκαν τμήματα και θέσεις, τώρα ήρθε η σειρά τους… Και ζητάνε να βάλουν πλάτη και οι εναπομείναντες χαραμοφάηδες για να μη χαθούν θέσεις από τα οργανογράμματά τους… Φαίνεται πως δεν είχαν ακούσει τίποτα για τη φωτιά στο σπίτι του γείτονα και τώρα πήρε φωτιά και το δικό τους… Και το σωματείο τι έκανε και τι κάνει; Το βρήκαμε τώρα. Για το κάθε τις θα κάνουμε ψηφοφορία. Ψηφοφορία για το αν θα απεργήσουμε, ψηφοφορία για το αν συμφωνούμε για αποφάσεις που επιδερμικά γνωρίζουμε, ψηφοφορία για την έγκριση διοικητικών και οικονομικών απολογισμών, ψηφοφορία για την αλλοίωση συμβολαίων, ψηφοφορία για την κατάργηση τμημάτων ή θέσεων… Ως την επόμενη φορά που κάποιοι άλλοι θα ψηφίσουν εις βάρος αυτών που σήμερα ψηφίζουν εις βάρος κάποιων άλλων… Για αποφάσεις που πρέπει να το βαρύνουν ως εκλεγμένη Διοίκηση επιδιώκει να βαρύνονται οι εργαζόμενοι και στο τέλος στον απολογισμό να λένε εσείς τα ψηφίσατε… Νέα ήθη… Κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να μας δουλεύουν και μέχρι στιγμής το επιτυγχάνουν (;)
ΠΗΓΗ:beneas13.blogspot.gr
Ήταν θυμάμαι 20 Ιουλίου 1974, ημέρα Σάββατο, 5 η ώρα το πρωί, όταν ο πάνοπλος τουρκικός στρατός, εισέβαλε στη μαρτυρική Κύπρο μας. Την εισβολή πιστοποιούσαν οι σειρήνες συναγερμού που ούρλιαζαν, οι δρόμοι που άρχισαν να γεμίζουν με εφέδρους που έτρεχαν να καταταγούν για να προασπίσουν τα πάτρια εδάφη. Όμως έχουν περάσει ήδη από τότε τριάντα οκτώ χρόνια σκλαβιάς και ταπείνωσης, τριάντα οκτώ χρόνια τουρκικής λαίλαπας στην μαρτυρική κατεχόμενη γη της Καρπασίας, της Κερύνειας της Μόρφου της Αμμοχώστου.
Μιας γης που εντελώς άδικα μαρτύρησε και μαρτυρεί κάτω από την μπότα του σύγχρονου ζηλευτή του Αττίλα, ο οποίος βρήκε την αιτιολογία, που χρόνια έψαχνε για να εισβάλει στο νησί, μια αληθοφανή κατά την άποψη του, που την έδωσε στο πιάτο η Χούντα των Συνταγματαρχών με την διενέργεια του άφρονος πραξικοπήματος κατά του προέδρου Μακαρίου Γ! στις 15/7/1974. Αιτιολογία – η κατάργηση της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο- λες και δεν ήταν αντισυνταγματική η Τουρκανταρσία που εκδηλώθηκε τον Δεκέμβριο 1963 με τις ευλογίες, την παρότρυνση, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των Τουρκοκυπρίων από την ίδια την Τουρκία. Λες και δεν ήταν κατάργηση της συνταγματικής τάξης η δημιουργία τουρκοκυπριακών θυλάκων στους οποίους το κυπριακό κράτος δεν είχε έλεγχο και πρόσβαση. Λες και δεν ήταν κατάργηση της συνταγματικής τάξης και κάθε αρχής δικαίου οι βομβαρδισμοί της τουρκικής αεροπορίας στην αιματοβαμμένη Τηλλυρία και κατακαμένη από τις βόμβες ναπάλ, το 1964. Τι κάναμε όμως εμείς, αλλά πρωτίστως το κυπριακό κράτος; Συνομιλούσε επί χρόνια για να λύσει το κυπριακό πρόβλημα – όπως βάφτισαν την τουρκανταρσία- με τον εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων, τον τρομοκράτη Ραούφ Ντεκτάς. Κι αυτό το Κυπριακό πρόβλημα ακόμη προσπαθούμε να το επιλύσουμε. Φθάσαμε στον άκρατο εξευτελισμό μας ως λαού, να έχουμε δεχθεί να βαφτίζονται ως κυπριακό πρόβλημα: η τουρκική εισβολή στο νησί μας, η παράνομη σκλαβιά και κατοχή του 35% της πατρίδας μας από τον τουρκικό στρατό, η εγκατάσταση σ’ αυτό 500.000 εποίκων, η δημιουργία ενός ψευδοκράτους, και όλα αυτά γιατί; Γιατί είναι όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς, αλλά και από τα Ηνωμένα Έθνη.
Μάλιστα είχε το θράσος ο Τούρκος Πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη να δηλώσει: ότι η Ελλάδα έκανε εισβολή στην Κύπρο και η Τουρκία με τον στρατό της, ως εγγυήτρια δύναμη βάση της Συμφωνίας της Ζυρίχης, αποκατέστησε την τάξη. Ο ίδιος ο παραβάτης, ο φονιάς, ο εγκληματίας, ο εκτελεστής, ενδύεται πλέον τον μανδύα του τιμητή των πάντων και του νομιμόφρονος κράτους και κάνει την εισβολή με απώτερο σκοπό πάντα την άλωση και τουρκοποίηση του νησιού μας.
Δεν παραβιάζει όλους τους συνταγματικούς νόμους και όλες τις διεθνείς συμφωνίες ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο κουμπάρος και φίλος μας ο Ερτογάν, όταν μπαίνει παράνομα στη Κύπρο, από κατεχόμενη είσοδο, συνοδευόμενος από έξη υπουργούς του, για να γιορτάσει με τον κατοχικό στρατό, την εισβολή και κατοχή; Που είναι όμως η δική μας αντίδραση που είναι το όχι στον εισβολέα και κατοχέα του νησιού μας; Που είναι η υποτιθέμενη περήφανη και δίκαιη πολιτική μας; Που είναι το ΟΧΙ του προέδρου Παπαδόπουλου στο Σχέδιο Ανάν, το κατάπτυστο σχέδιο, διάλυσης του νησιού μας, το οποίο δυστυχώς πολλοί πολιτικοί που κυβέρνησαν ή επιδιώκουν να κυβερνήσουν ακόμη τόσο την Ελλάδα, όσο και την Κύπρο ήταν υπέρμαχοι του; Φθάσαμε σήμερα να συζητούμε με τον εισβολέα, τον κατοχέα, τον βιαστή του τόπου μας, το πόση γη θα επιστραφεί, το πόσοι Ελληνοκύπριοι θα γυρίσουν στην κατεχόμενη πατρώα γη, υπό τουρκική διοίκηση και χωρίς τα παγκοσμίως αναγνωρισμένα βέβαια στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα τους, το πόσοι κουβαλητοί έποικοι θα παραμείνουν στο νησί, φθάνοντας στο έσχατο σημείο εξευτελισμού να συζητάμε για εκ περιτροπής προεδρία. Η κατάντια μας δεν αρμόζει στο όνομα και την ιστορία μας. Που είναι επιτέλους οι Έλληνες; Που είναι η περηφάνια μας; Που είναι ο αυτοσεβασμός μας; Γιατί μην μου πείτε ότι υπάρχει αυτοσεβασμός όταν εσύ ο ίδιος με την δική σου θέληση, συνειδητά γίνεσαι πλέον σκλάβος και υποχείριο του άλλου.
Θα έχουμε την δύναμη και το σθένος κάποτε να σταθούμε μπροστά σ’ αυτά όλα τα ηρωικά παλικάρια που θυσιάστηκαν στο αλώνι της τιμής και της δόξας; Θα έχουμε το κουράγιο να σηκώσουμε τα βλέμματα μας και ν’ αντικρύσουμε τα δικά τους; Θα έχουμε το κουράγιο ν’ αντικρύσουμε αυτούς όλους που πότισαν χιλιετίες με ελληνικό αίμα την γη της Κύπρου, για να την κρατήσουν ελεύθερη από τους δεκάδες εισβολείς; Ας θυμηθούμε αυτό το ηρωικό παλικάρι που αν και δεκαοκτώ χρονών, έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα στον Τούρκο εισβολέα και ηθοποιό Αττίλα Ολκάνς, όταν τον έφτυσε κατάμουτρα όταν του ζήτησε να ατιμάσει το σύμβολο της πίστης του, τον σταυρό του, γνωρίζοντας πολύ καλά, ότι ο σύγχρονος αιμοβόρος Αττίλας θα τον εκτελούσε εν ψυχρώ κι ας ήταν δεμένος, ως αιχμάλωτος πολέμου. Ας διδαχθούμε λοιπόν κι εμείς σήμερα απ’ αυτό το αγνό παλικάρι μας κι ας αγωνιστούμε για την λευτεριά και επανένωση το τόπου μας, όπου το κράτος μας θα λειτουργεί με πλήρεις δημοκρατικές διαδικασίες.
Ελένη Χατζηγεωργίου
Εκτοπισθείσα από Κάτω Ζώδια Κύπρου
ΠΗΓΗ:agonas.gr
«Κύριοι συνάδελφοι, ας μην γελιόμαστε. Μήτρα όσων συμβαίνουν στην Παλαιστίνη είναι η ισραηλινή κατοχή και η πλήρης ατιμωρησία του Ισραήλ για τα εγκλήματα που κάνει κατ'εξακολούθηση μισόν αιώνα τώρα».
Με αυτά τα λόγια, η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα στην οποία έχει αποδοθεί τιμητικά η παλαιστινιακή υπηκοότητα για την στήριξή της στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, παρενέβη σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο, κατά τη διάρκεια συζήτησης για την έκδοση ενός ακόμη ψηφίσματος σχετικά με τα όσα τραγικά συμβαίνουν στη Παλαιστίνη. Αμφισβήτησε τη πρακτική αξία ανάλογων ψηφισμάτων επισημαίνοντας πως μετά το τελευταίο ανάλογο ψήφισμα, καταμετρήθηκαν 180 νεκροί, 1.300 κατεστραμμένα σπίτια, 1.250 τραυματίες (μεταξύ των οποίων 250 παιδιά), 17.000 νέοι πρόσφυγες.
Θύμισε επίσης τα αποτελέσματα των εκατοντάδων ψηφισμάτων Διεθνών Οργανισμών από το 1967 έως σήμερα τα οποία συνυπέγραψαν όλα τα μέλη της ΕΕ και ήταν πολύ πιο σκληρά από το τωρινό: 6 εκατ. Παλαιστίνιοι πρόσφυγες συνολικά χωρίς δικαίωμα επιστροφής(2.5 εκατ. από αυτούς ζουν σε 25 καταυλισμούς κάτω από άθλιες συνθήκες), 450.000 εποικισμοί στη Δ. Όχθη και 100.000 στα Ιεροσόλυμα, 750 χλμ τείχους έως 12 μέτρα ύψος, 350.000 κατεστραμμένες ρίζες ελιές, χιλιάδες νεκροί και συνθήκες απαρτχάιντ.
«Ως Παλαιστίνια υπήκοος καταθέτω έκκληση και πρόκληση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Παλαιστίνη δεν έχει ανάγκη από ένα ακόμη ψήφισμα. Διαλέξτε ένα από τα εγκλήματα που διαπράττει το Ισραήλ. Τις παράνομες φυλακίσεις; τις εκτοπίσεις;, του εποικισμούς; …). Όποιο θέλετε! Και ας δεσμευτούμε σαν Ε.Ε. να εφαρμόσουμε όλες τις κυρώσεις που προβλέπουν οι Διεθνείς συνθήκες, έως ότου το Ισραήλ να συμμορφωθεί.» , τόνισε η Σ. Σακοράφα. Και κατέληξε:
«Για τα υπόλοιπα, για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα, ο παλαιστινιακός λαός έχει και το κουράγιο και την αποφασιστικότητα και την πίστη να συνεχίσει να πολεμάει μέχρι να τα κατακτήσει».
ΠΗΓΗ:avgi.gr
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΠΕΔΙΟ
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΝΕΚΡΟΣ. ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΟΛΙΓΩΡΙΑΣ
Την ώρα που η συγκυβέρνηση της εθνικής παρακμής προσπαθεί να μετρήσει τα ¨υπέρ¨ από την ενέργεια της επίταξης των εργαζόμενων και την πρώτη κίνηση ξεπουλήματος της ΔΕΗ, εμείς στη Δυτική Μακεδονία -στην ενεργειακή καρδιά της χώρας- μετράμε έναν ακόμα νεκρό. Έναν ακόμα άνθρωπο, θύμα της εντατικοποίησης της εργασίας και της πίεσης που υπάρχει διάχυτη στους χώρους δουλειάς σε ολόκληρη τη ΔΕΗ.
Σκληρή στάθηκε η μοίρα (πολύ σκληρή) στο χώρο των Σκληρών του Νοτίου Πεδίου για τον 42χρονο συνάδελφο -πατέρα δύο ανήλικων τέκνων- που υπήρξε το άδικο θύμα ενός ακόμα ατυχήματος στο συγκεκριμένο χώρο.
Είναι άδικο για τους εργαζόμενους
Είναι άδικο για τις οικογένειές μας να εξακολουθούν να υφίστανται συνθήκες που θέτουν (καθημερινά, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό) σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των εργαζόμενων.
Είναι άδικο την εγκληματική στάση της Κυβέρνηση και την αδυναμία της Διοίκησης να την πληρώνουν πάντα οι εργαζόμενοι και μάλιστα ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗ ΖΩΗ την ίδια ώρα που η κυβέρνηση επιτακτικά και ξεδιάντροπα ζητά από τη Διοίκηση της ΔΕΗ να πληροφορηθεί ποια είναι τα ¨προνόμια¨ των εργαζόμενων στην επιχείρηση.
Ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του άτυχου συναδέλφου και γνωρίζοντας πολύ καλά το ανείπωτο μέγεθος της οδύνης, θα δίνει πάντα αγώνα για καλύτερες συνθήκες εργασίας γιατί τίποτα ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ.
ΠΗΓΗ:spartakos-dei.gr
Υψηλότερα έκλεισαν τα futures του αργού μετά από μία μεγαλύτερη του αναμενόμενου πτώση των αμερικανικών προμηθειών και την κατάρριψη μαλαισιανού Boeing στα σύνορα Ουκρανίας και Ρωσίας.
Η τιμή του αργού παράδοσης Αυγούστου σημείωσε άνοδο 1,47 δολάρια ή 1,5%, στα 102,71 δολάρια το βαρέλι. Το Brent παράδοχσης Σεπτεμβρίου κατέγραψε άνοδο 49 σεντς στα 107,65 δολάρια το βαρέλι.
Την Τετάρτη η αρμόδιες αμερικανικές αρχές ανακοίνωσαν πτώση των προμηθειών αργού πετρελαίου κατά 7,5 εκατ. βαρέλια για την εβδομάδα που τελείωσε στις 11 Ιουλίου, ενώ η πρόβλεψη έκανε λόγο για πτώση 3 εκατ. βαρελιών.
Το φυσικό αέριο παράδοσης Αυγούστου σημείωσε πτώση 16 σεντς ή 3,9% στα 3,96 δολάρια ανά εκατ. βρετανικές θερμιδικές μονάδες.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανακοίνωσε σήμερα ότι αποδέχτηκε την αίτηση αναίρεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία ζητούσε την ακύρωση απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, που είχε δικαιώσει τη ΔΕΗ στο θέμα του μονοπωλίου των κοιτασμάτων λιγνίτη.
Με την απόφασή του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η Συνθήκη επιβάλλει στα κράτη-μέλη να μη θεσπίζουν και να μη διατηρούν μέτρα αντίθετα προς τους κανόνες της Συνθήκης ως προς τις δημόσιες επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις στις οποίες χορηγούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα. Επίσης, η Συνθήκη απαγορεύει την καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσεως στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, εφόσον η καταχρηστική αυτή εκμετάλλευση μπορεί να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών-μελών.
Σε ό,τι αφορά το ιστορικό της υπόθεσης επισημαίνεται ότι μετά από καταγγελία που έλαβε η Επιτροπή το 2003 από ιδιώτη, διαπίστωσε ότι τα δικαιώματα της ΔΕΗ δημιουργούσαν ανισότητα ευκαιριών μεταξύ των επιχειρήσεων στην πρόσβαση σε πρωτογενή καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και παρείχαν στην εταιρεία τη δυνατότητα να διατηρήσει τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας.
Κατά την Επιτροπή, η ΔΕΗ κατείχε δεσπόζουσα θέση στις αγορές προμήθειας λιγνίτη και χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας με μερίδιο που υπερέβαινε το 97% και 85%, αντιστοίχως.
Η ΔΕΗ κατέθεσε προσφυγή στο Γενικό Δικαστήριο στις 13 Μαΐου 2008 και ζήτησε την ακύρωση της απόφασης της Κομισιόν.
Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε τον Σεπτέμβριο του 2012 ότι για την αδυναμία των λοιπών επιχειρήσεων να αποκτήσουν πρόσβαση στα διαθέσιμα κοιτάσματα λιγνίτη δεν ευθύνεται η ΔΕΗ, εφόσον η παραχώρηση αδειών εκμεταλλεύσεως λιγνίτη εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση της. Ο ρόλος της ΔΕΗ στην εν λόγω αγορά περιοριζόταν στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων εκείνων των οποίων κατείχε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης.
Το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την επίδικη απόφαση της Επιτροπής διότι δεν είχε αποδείξει την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως.
Στις 30 Νοεμβρίου 2012 η Επιτροπή ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΠΗΓΗ.capital.gr
Η πρόθεση της Eni να προχωρήσει στο κλείσιμο μη κερδοφόρων διυλιστηρίων στην Ιταλία έχουν οδηγήσει σε σύγκρουση την εταιρία με την κυβέρνηση της χώρας αλλά και με τους εργαζόμενους.
Ο Κλαούντιο Ντεσκάλτσι, ο νέος CEO της εταιρίας, ενημέρωσε τα εργατικά σωματεία ότι κατά πάσα πιθανότητα τα διυλιστήρια στη Γκέλα, στο Ταράντο και στο Λιβόρνο θα διακόψουν τη λειτουργία τους.
Το πρόβλημα για την εταιρεία είναι ότι από τη στιγμή που το ιταλικό δημόσιο συμμετέχει με 30% στη σύνθεσή της, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης ώστε να προχωρήσουν αυτές οι κινήσεις. Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για εξόντωση του κλάδου στην Ιταλία, γεγονός που αναμένεται να έχει πολιτικό κόστος.
Η βαθύτερη αιτία για την απόφαση της Eni είναι ότι ο κλάδος της διΰλισης πανευρωπαϊκά αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα τα τελευταία χρόνια λόγω της μείωσης της ζήτησης και της υπερπροσφοράς παραγωγής.
ΠΗΓΗ:energypress.gr
