Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015
Έγινε η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα
Χάκερς με την χρησιμοποίηση κακόβουλου λογισμικού, κατάφεραν να κλέψουν εκατομμύρια δολαρίων από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πραγματοποιώντας την μεγαλύτερη ληστεία τράπεζας στην ιστορία.
Σύμφωνα με έκθεση της Kaspersky, εταιρείας ασφάλειας στο διαδίκτυο, που επικαλούνται οι New York Times, περί των 100 τραπεζών και άλλων οικονομικών ιδρυμάτων σε περισσότερες από 30 χώρες έπεσαν θύματα χάκερς, οι οποίοι πιστεύεται ότι έκλεψαν τουλάχιστον 300 εκατ. δολάρια.
Άλλες πηγές ανεβάζουν το ποσό της λείας τους κοντά στο 1 δισ. δολάρια.
Η Kaspersky υποστηρίζει ότι οι χάκερς χρησιμοποίησαν ένα κακόβουλο λογισμικό, το οποίο μπορούσε να γίνει downloaded από τα attachments του email και έδινε στους χάκερς την δυνατότητα πρόσβασης στα συστήματα των υπολογιστών των τραπεζών.
Τράπεζες της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ έπεσαν θύματα των χάκερς, ενώ τα περισσότερα χρήματα εκλάπησαν από τράπεζες της Ρωσίας.
Σύμφωνα με τον Business Insider, οι δράστες, μιμούμενοι τους υπαλλήλους της κάθε τράπεζας, έκαναν πολλές αναλήψεις των 10 εκατ. δολαρίων.
"Ήταν πιθανώς η πιο εξελιγμένη επίθεση χάκερς που έχει δει ο κόσμος σε σχέση με την τακτική και τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν για να παραμείνουν αόρατοι", αναφέρει o Chris Doggett, διευθύνων σύμβουλος της Kaspersky Βόρειας Αμερικής.
Η είδηση είδε το φως της δημοσιότητας μέρες μετά από την ανακοίνωση του Barack Obama, που καλούσε της τεχνολογικές εταιρείες και τις τράπεζες να μοιράζονται περισσότερες πληροφορίες με κυβερνητικούς πράκτορες, στην μάχη κατά του διαδικτυακού εγκλήματος.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Θετικό το πρόσημο στην αγορά των καυσίμων το 2014
Με την κυβέρνηση να έχει βάλει ψηλά τον πήχη για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου διακηρύσσοντας ότι προσβλέπει στη συλλογή επιπλέον 1,5 δις ευρώ από μη καταβληθέντες φόρους και δασμούς στα καύσιμα, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η εικόνα που δείχνουν τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου ενέργειας για τη ζήτηση καυσίμων την περυσινή χρονιά.
Έτσι σύμφωνα με τα στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου ανά καύσιμο οι καταναλώσεις του 2014 διαμορφώθηκαν ως εξής:
- Βενζίνη, 3.322.943 κυβικά -4,7% από το 2013 (3.488.602 κυβικά)
- Πετρέλαιο κίνησης 2.928.618 κυβικά +7,2% από το 2013 (2.720.158 κυκβικά)
- Πετρέλαιο θέρμανσης 1.110.232 κυβικά +4,3% από το 2013 ( 1.062.544 κυβικά)
Η συνολική κατανάλωση βενζινών, πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης καταλήγει με θετικό πρόσημο 1,2% αφού καταναλώθηκαν φέτος 90489 κυβικά περισσότερα, καθώς η αύξηση στο diesel κίνησης και το πετρέλαιο θέρμανσης ξεπέρασε την υποχώρηση στη βενζίνη.
Στο σύνολο της κατανάλωσης βενζίνης, πετρελαίου κίνησης και πετρελαίου θέρμανσης, οι ποσότητες καταγράφουν μικρή αύξηση σε ποσοστό 1,2% από τα 7.271.304 στα 7.361.793.
Φορολογία
Τώρα ποια είναι η φορολογία που επιβάλλεται σε αυτές τις καταναλώσεις;
Ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι 230 ευρώ ανά χιλιόλιτρο, ενώ ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης είναι 330 ευρώ το χιλιόλιτρο. Τέλος η βενζίνη επιβαρύνεται με 670 ευρώ το χιλιόλιτρο ΕΦΚ. Ακόμη 23% είναι ο συντελεστής ΦΠΑ που επιβάλλεται σε όλα τα καύσιμα.
Έτσι με βάση τα παραπάνω ο ΕΦΚ που προκύπτει από τις περυσινές καταναλώσεις υπολογίζεται ξεπερνά τα 3,4 δις ευρώ. Εάν περιληφθούν τα υπόλοιπα τέλη και επιβαρύνσεις αλλά και ο ΦΠΑ τότε τα έσοδα από φόρους και δασμούς στα καύσιμα ξεπερνούν τα 5,4 δις.
Εν κατακλείδι για να εισπραχθούν επιπλέον 1,5 δις ευρώ από τη φορολογία καυσίμων, θα πρέπει να εντοπιστούν και να φορολογηθούν παράνομα διακινούμενες ποσότητες, που ισοδυναμούν περίπου με το ένα τρίτο της σημερινής νόμιμης κατανάλωσης καυσίμων.
ΠΗΓΗ.capital.gr
Πώς ένας ταξιτζής εξοικονομεί $17.000 δολ. χάρη στη βενζίνη της Βενεζουέλας
Εναν πανέξυπνο τρόπο για να εξοικονομεί περίπου 17.000 δολάρια τον χρόνο βρήκε ένας απλός ταξιτζής από την Αρούμπα.
Το σύνηθες έργο του είναι να μεταφέρει κυρίως Αμερικανούς επισκέπτες στην ολλανδική Καραϊβική. Σκέφτηκε λοιπόν ότι θα μπορούσε να κάνει σημαντική οικονομία αν κάθε τόσο πηγαίνει με το καραβάκι στη Βενεζουέλα για να φουλάρει το ντεπόζιτό του με τη φθηνότερη βενζίνη στον κόσμο.
Ο ταπεινός επαγγελματίας οδηγός μίλησε υπό το καθεστώς ανωνυμίας, μεταδίδει το Bloomberg, γιατί αυτό που κάνει είναι παράνομο. Όπως λέει ο ίδιος, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα διανύει απόσταση 18 μιλίων για να φτάσει στη Βενεζουέλα και συγκεκριμένα στο Ακρωτήρι Paraguana και γεμίζει με 104 γαλόνια βενζίνη πολλά μικρά ντεπόζιτα που έχει μαζί του, συνολικού κόστους 120 δολαρίων. Με τον τρόπο αυτό γλιτώνει 3,90 δολ. ανά γαλόνι και αφού αφαιρέσει τα έξοδα που απαιτούνται για τα ταξίδια του αυτά, του μένουν στην τσέπη 17.000 δολάρια τον χρόνο.
Στη Βενεζουέλα, η 95άρα βενζίνη κοστίζει 0,097 μπολίβαρ το λίτρο ή ένα πέμπτο του αμερικανικού σεντ ανά γαλόνι. Σημειώνεται ότι το ένα γαλόνι είναι περίπου το τετραπλάσιο του λίτρου!! Και 186 μπολίβαρ ισοδυναμούν με ένα δολάριο. Αντιθέτως, στην Αρούμπα, η βενζίνη κοστίζει 4,24 δολ. το γαλόνι στα βενζινάδικα της Texaco και της Valero.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές της βενζίνης στη Βενεζουέλα, που αποτελεί και τη χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού παγκοσμίως, δεν έχουν αυξηθεί τα τελευταία 19 χρόνια, μετά τις αυξήσεις του 1989 που είχαν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Ήταν εκείνες οι αντιδράσεις και διαδηλώσεις που είχαν βοηθήσει τον Ούγκο Τσάβες να ανεβεί στην εξουσία.
Οι υποτιμήσεις του μπολίβαρ και ο πληθωρισμός του 64% (αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ), πιέζουν προς τα κάτω το κόστος σε όρους δολαρίου και ευνοούν το λαθρεμπόριο στην Κολομβία και σε άλλες χώρες της Καραϊβικής.
Στην Αρούμπα πάντως, οι πυλώνες της οικονομίας είναι αφενός ο τουρισμός, αφετέρου η offshore τραπεζική. Με πάνω από 1,5 εκατ. τουρίστες κάθε χρόνο, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα προέρχονται από τις ΗΠΑ, ο τουρισμός αντιπροσωπεύει πάνω από το 80% της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας.
Από την άλλη, η Βενεζουέλα βασίζεται κατά 96% στις εξαγωγές πετρελαίου, σε ό,τι αφορά τα κέρδη της σε ξένο συνάλλαγμα.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015
Χρειαζόμαστε πλέον Γερμανούς συμβούλους στο Υπουργείο Ενέργειας;

Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, ημέρα ενός ξενόφερτου "Αγίου των ερωτευμένων" που κινεί μια χαρά την αγορά, ας κάνουμε μια αναφορά στον όχι και τόσο κρυφό έρωτα της προηγούμενης κυβέρνησης με τους Γερμανούς.
Στις 27 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ένα workshop, μια συνάντηση εργασίας δηλαδή, με αντικείμενο τα μελλοντικά σχήματα υποστήριξης των ΑΠΕ σε ΕΕ και Ελλάδα. Είδαμε την είδηση σε δελτίο τύπου του Συνδέσμου Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά, που μας έστειλε τακτικός αναγνώστης του ιστολόγιου και τον ευχαριστούμε.
Εκείνο που έκανε εντύπωση είναι η παράγραφος : "Την εκδήλωση διοργάνωσε η εταιρεία GIZ (Gesellschaft fur Internationale Zusammenarbeit) που εκτελεί χρέη τεχνικού συμβούλου του ΥΠΕΚΑ ως προς την αναμόρφωση των μηχανισμών υποστήριξης των ΑΠΕ. Στο workshop συμμετείχαν το ΥΠΕΚΑ, η Γεν. Διεύθυνση Ενέργειας της Κομισιόν, η Task Force, το Ecofys, η ΡΑΕ, ο ΛΑΓΗΕ καθώς και σημαντικοί παράγοντες του κλάδου ενέργειας των χωρών της Γερμανίας, Ιταλίας, Σουηδίας, Κύπρου και Μ. Βρετανίας."
Ποια είναι η GIZ; Μας το αποκαλύπτει η ίδια: "As a federal enterprise, we support the German Government in achieving its objectives in the field of international cooperation for sustainable development." Τα σχόλια περιττεύουν.
Κι από δίπλα είναι και το Ecofys, η "αγαπημένη" εταιρεία της Κομισιόν και του WWF στο λόμπυ για 100% ΑΠΕ, στο λόμπυ για να απορροφά όλη η Ευρώπη την τυχαία αιολική ενέργεια της Βόρειας Γερμανίας.
Έχουμε πει πώς με την ενέργεια δένεται όλη η Ευρώπη στο άρμα των Γερμανών, προκειμένου να συνεχίζεται και να διαιωνίζεται η οικονομική τους επικυριαρχία στην ΕΕ. Τώρα πληροφορούμαστε επιπλέον πως δανειζόμαστε μέχρι σήμερα, λεφτά που δεν έχουμε να ξεπληρώσουμε, για να πληρώνουμε άλλο ένα Γερμανό σύμβουλο, προκειμένου να μας δέσει ακόμα καλύτερα στα συμφέροντα και τις επιθυμίες των Γερμανών και "να βοηθά τη Γερμανική κυβέρνηση να πετύχει τους στόχους της στη βιώσιμη ανάπτυξη".
Ελπίζουμε η νέα κυβέρνηση να ακολουθήσει μια εθνική ενεργειακή πολιτική, βασισμένη στα μοναδικά στην ΕΕ εθνικά μας χαρακτηριστικά (απομακρυσμένη θέση, πολλά νησιά, ενδοχώρα με ορεινά χωριά, πιο σημαντικός εγχώριος ενεργειακός πόρος ο λιγνίτης). Η προηγούμενη κυβέρνηση, υπερ-πρόθυμη να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των δανειστών, ήταν έτοιμη να ισοπεδώσει όλες τις βουνοκορφές για να φυτέψει παντού ανεμογεννήτριες, αδιαφορώντας ακόμα και για ανεπαρκή ανεμολογικά δεδομένα, προκειμένου να έχουν εξασφαλισμένη πελατεία οι Γερμανοί και Δανοί κατασκευαστές ανεμογεννητριών και καλωδίων.
Το ζητούμενο πλέον είναι να ξεκαθαρίσουμε πώς θα έχει η χώρα ρεύμα μετά το 2020, για να δοθούν τα κατάλληλα σήματα επενδύσεων. Η περίφημη Επιτροπή Ενεργειακού Σχεδιασμού, που είχε συγκροτήσει το ΥΠΕΚΑ δεν κατάφερε να μας κάνει σοφότερους και να εμφανίσει ένα πόρισμα, παρόλο που πέρασε ένας χρόνος και ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να ετοιμάσει πόρισμα σε 3 μήνες. Μήπως δεν τα έβρισκαν με τους Γερμανούς συμβούλους; Μήπως επειδή όλοι πλέον είχαν καταλάβει πως εθνικός ενεργειακός σχεδιασμός βασισμένος σε αιολικά και Φ/Β είναι σχεδιασμός κομμένος και ραμμένος στα μέτρα και τις επιδιώξεις των Γερμανών, αλλά δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας;
Θέλουμε μια πολιτική που να δίνει ενεργειακή ασφάλεια στη χώρα, να διασφαλίζει φθηνή ενέργεια για τη βιομηχανία, τους μικρομεσαίους και τα νοικοκυριά, να δίνει δουλειές στους Έλληνες, να συμβάλλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με σεβασμό στο ανθρωπογενές και το υπέροχο φυσικό μας περιβάλλον. Ζητούμε πολλά; Και χρειαζόμαστε Γερμανούς συμβούλους στο ΥΠΑΠΕΝ για να το πετύχουμε;
ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΚΕΕΠ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Κλείνοντας τον κύκλο των Περιφερειακών Συνελεύσεων για τον ετήσιο Απολογισμό του ΠΣΕΕΠ, όπου θεωρητικά είναι το βήμα ανταλλαγής απόψεων, κριτικής των πράξεων ή υπεράσπιση των θέσεων για την ετήσια λειτουργία του Σωματείου μας, οι διαπιστώσεις για αυτήν την διαδικασία για άλλη μια φορά προκαλούν θλίψη.
Πρέπει να τονιστεί, να συζητηθεί και εν τέλει να ανατραπεί η νοοτροπία της ισχνής συμμετοχής των εργαζομένων σε αυτές. Είναι απαραίτητο να συμμετέχουμε και να επιχειρούμε να έχουμε λόγο και άποψη σε ότι διαμορφώνει το μέλλον μας.
Η τραγική φιγούρα του Προέδρου και των μαριονεττών συνεταίρων του, που η στρατηγική τους είναι τελικά να συμπληρώνουν την παρέα των πρόθυμων που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Εργοδότη και τις πολιτικές που θέλουν την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων.
Σε όλη την διαδικασία των Συνελεύσεων εξάντλησαν ΠΑΛΙ για πολλοστή φορά την γνωστή τους ρητορική, δηλαδή τι έγινε το 2011, το 2003… και υπήρξαν και "υπονοούμενα" για το ποιος "ευθύνεται" για την ήττα της Ελλάδας το 1940 !!!!
Φτάνει πια συνάδελφοι. Έπρεπε να σταθείτε έστω για μια φορά υπεύθυνα και να είχατε τοποθετηθεί για τα πεπραγμένα του έτους που έχετε την ευθύνη τους. Διότι συνάδελφοι για αυτά θα κριθείτε ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Όσον αφορά τον Οικονομικό Απολογισμό η προσπάθειά σας να κάνετε το άσπρο – μαύρο σας κάνει διπλά ψεύτες. Είναι ψέματα του Προέδρου ότι δεν έχετε συμπεριλάβει τις εισφορές των εργαζομένων για τον Δεκέμβριο στα Έσοδα – όπως ειπώθηκε στην Συνέλευση των ΒΕΘ – και είναι αλήθεια ότι δεν έχετε υπολογίσει την Έκθεση Βιβλίου και την έκδοση του ΠΥΡΣΟΥ στα Έξοδα που θα καθιστούσαν αρνητικό τον Οικονομικό Απολογισμό.
Οι εργαζόμενοι πλέον θα πρέπει να καθορίσουν οι ίδιοι με την ψήφο τους το μέλλον τους.
Το ερώτημα είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΑΠΛΟ.
Θέλουμε να συνεχίσουμε σε αυτήν την πολιτική του Εργοδότη και των πρόθυμων που την υπηρετούν;
Ή ένα ηχηρό ΟΧΙ και μια επανεκκίνηση στην πολιτική του Συνδικάτου και δρομολόγηση για ένα Σωματείο με ξεκάθαρο στόχο την Αξιοπρέπεια, την Σοβαρότητα, την Αξιοκρατία, την Σταθερότητα και την Οχύρωση των συμφερόντων των εργαζομένων;
Συνάδελφοι ήρθε η ώρα της ευθύνης.
ΕΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΕ
ΕΣΕΙΣ ΔΙΝΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΑΥΡΙΟ
Αυτός είναι ο νέος φόρος στα ακίνητα
Την απαλλαγή της πρώτης κατοικίας, αλλά τη φορολογική επιβάρυνση όλων των υπολοίπων ακινήτων κάθε ιδιοκτήτη θα προβλέπει ο νέος φόρος ακινήτων που σχεδιάζει να καθιερώσει η κυβέρνηση καταργώντας τον ΕΝΦΙΑ.
Ο νέος φόρος θα ονομάζεται «Φόρος Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας» (ΦΜΑΠ), και το αφορολόγητο όριο θα αφορά μόνο μία κατοικία, τη λεγόμενη «πρώτη».
Δηλαδή το αφορολόγητο θα αφορά ένα και μόνο ακίνητο.
Αν η αξία του ακινήτου είναι μικρότερη από το αφορολόγητο όριο, θα απαλλάσσεται πλήρως μόνο η κατοικία αυτή, ενώ τα υπόλοιπα ακίνητα που ανήκουν στην περιουσία του φορολογούμενου θα υπόκεινται κανονικά σε φόρο.
Αν η αξία της πρώτης κατοικίας είναι μεγαλύτερη του αφορολόγητου ορίου, τότε θα φορολογείται και η κατοικία αυτή, αλλά μόνο για το τμήμα της αξίας της το οποίο υπερβαίνει το αφορολόγητο όριο, ενώ τα υπόλοιπα ακίνητα του φορολογούμενου θα υπόκεινται κι αυτά κανονικά σε φόρο.
Ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει ωστόσο εκτιμάται ότι αφορολόγητο όριο της πρώτης κατοικίας θα οριστεί στις 200.000 ευρώ.
Για παράδειγμα ένας φορολογούμενος που κατέχει ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. αντικειμενικής αξίας 120.000 ευρώ και ένα εξοχικό αντικειμενικής αξίας 70.000 ευρώ θα απαλλάσσεται από το φόρο μόνο για το διαμέρισμα και θα πληρώνει το φόρο για το εξοχικό.
Φορολογούμενος που έχει ακίνητο αντικειμενικής αξίας 180.000 ευρώ και ταυτόχρονα κατέχει ένα δεύτερο ακίνητο αντικειμενικής αξίας 50.000 ευρώ δεν θα πληρώνει φόρο για το ακίνητο των 180.000 ευρώ, αλλά θα πληρώνει για το δεύτερο ακίνητο.
ΠΗΓΗ: defencenet.gr
ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΓΣΕΕ – Υψηλού Επιπέδου Συναντήσεις: ΔΣΣ|Global Unions|ΔΝΤ|Παγκόσμια Τράπεζα
Το ΔΝΤ παρέχει οικονομική βοήθεια σε εθνικές οικονομίες σε αντάλλαγμα προγραμμάτων προσαρμογής με έμφαση στη δημοσιονομική λιτότητα, την εσωτερική υποτίμηση (χαμηλότεροι μισθοί και τιμές) και τις διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας με στόχο τη βελτίωση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας και τη μείωση των ελλειμμάτων τρεχουσών συναλλαγών. Από το 2008, μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, η ατζέντα λιτότητας και απορρύθμισης του ΔΝΤ προτείνεται στις εθνικές κυβερνήσεις ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο διαχείρισης της χρηματοοικονομικής κρίσης με όρους σκληρής αιρεσιμότητας.
Ιδεολογικό υποστηρικτικό πλαίσιο της προσέγγισης του ΔΝΤ στην εργασία
Η νεοφιλελεύθερη (συντηρητική) προσέγγιση του ΔΝΤ ως προς την κοινωνική νομοθεσία και την ανταγωνιστικότητα υποστηρίζει το «αφήγημα» των διαρθρωτικών αλλαγών. Η λογική της στηρίζεται στην επεξεργασία δεικτών που έχουν σχεδιαστεί για να συγκρίνουν, για παράδειγμα, τo αυστηρό πλαίσιο της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης με το στόχο που επιδιώκει να καταδείξει ότι όσο πιο αυστηρή είναι η εργατική νομοθεσία τόσο λιγότερο ευέλικτα θα μπορεί να λειτουργεί η αγορά εργασίας δημιουργώντας έτσι κατακερματισμό που είναι επιζήμιος για την απασχόληση και την ανάπτυξη.
Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής για την Ελλάδα (ΕΑΡ) και η προσέγγιση του ΔΝΤ σε θέματα αγοράς εργασίας
Τα σχόλια μου για την προσέγγιση του ΔΝΤ στην αγορά εργασίας βασίζονται στην εμπειρία μας στην Ελλάδα από την εφαρμογή της ευρείας ατζέντας του ΔΝΤ, όπως απεικονίζεται στο ΕΑΡ. Οι πρωταρχικοί του στόχοι είναι:
n να καταστεί βιώσιμο το Ελληνικό χρέος
n να επιτευχθεί ανάπτυξη που θα στηρίζεται στις εξαγωγές με ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και των εξαγωγών μέσα από την «εσωτερική υποτίμηση» αφού η πολιτική υποτίμησης του νομίσματος δεν είναι δυνατή στην ευρωζώνη
Οι εκτενείς μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν για να εξαλείψουν τις ακαμψίες της αγοράς εργασίας, κατέστησαν τους μισθούς, τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, δηλαδή την ευημερία των εργαζομένων και των συνταξιούχων, σε μείζονα μεταβλητή της οικονομικής προσαρμογής
α) Στην Ελλάδα, η προσέγγιση του ΔΝΤ στις αγορές εργασίας έχει λάβει τη μορφή καταναγκαστικής απορρύθμισης.
Περισσότερες από δεκαπέντε νομοθετικές πράξεις θεσμοθέτησαν περικοπές μισθών και επιδομάτων, παρεμβάσεις στη συλλογική αυτονομία, ακύρωση των εγγυήσεων του εργατικού δικαίου και τη διάβρωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και της διαπραγματευτικής ισχύος. Παρέχοντας προνόμια στους εργοδότες, η νομοθεσία αυτή αναδιαμόρφωσε τη σχέση εργασίας εισάγοντας την κρατική παρέμβαση στον καθορισμό του κατώτατου μισθού, την αποκέντρωση της συλλογικής διαπραγμάτευσης, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τη διευκόλυνση των απολύσεων που στο εξής θα είναι πιο φθηνές και την ενίσχυση του διευθυντικού προνομίου στον καθορισμό των συνθηκών εργασίας. Επιπλέον, εκχώρησε συνδικαλιστικά δικαιώματα σε συλλογικά μορφώματα όπως είναι οι «ενώσεις προσώπων», σε επιχειρήσεις όπου δεν είναι δυνατή η σύσταση συνδικαλιστικής οργάνωσης. Αυτά τα κίτρινα συνδικάτα μπορούν να υπογράφουν δεσμευτικές συμβάσεις με τον εργοδότη κατά προτεραιότητα έναντι όλων των άλλων συμβάσεων.
Σε μια χώρα που μαστίζεται από την ύφεση και την ανεργία, η αγορά εργασίας στην Ελλάδα είναι τώρα αρκετά ευέλικτη ώστε να ταιριάζει σε κοινωνία τύπου Άγριας Δύσης.
β) Το αποτέλεσμα ήταν ποσοστά ανεργίας που συναντάμε σε εποχές πολέμου, απολύσεις, εκτεταμένη επισφάλεια, εξαιρετικά ευέλικτες και κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας, φτώχεια, καθυστερήσεις στην πληρωμή μισθών, πτώχευση επιχειρήσεων και νοικοκυριών και παραβιάσεις θεμελιωδών εργασιακών στάνταρντς και δικαιωμάτων.
Έκθεση του ΟΟΣΑ (2014) δέχεται πως η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια «άνευ προηγουμένου επιδείνωση» των συνθηκών στην αγορά εργασίας, γεγονός που επηρεάζει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα τους νέους, επιφέροντας σοβαρή κοινωνική κρίση.
Σε αριθμούς:
n εκθετική αύξηση της ανεργίας γύρω στο 26%, πολύ υψηλότερο ποσοστό από το ανώτερο ποσοστό ανεργίας της τάξεως του 15% που είχε προβλεφθεί από το ΔΝΤ. Μία στις τέσσερεις θέσεις εργασίας που υπήρχαν πριν την κρίση έχει χαθεί.
n Το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι το υψηλότερο στην ΕΕ και βρίσκεται στο 56,7%. Οι επιπτώσεις στις γυναίκες είναι δυσανάλογες.
n Πάνω από το 70% των ανέργων εξακολουθεί να είναι δίχως θέση εργασίας για περισσότερο από ένα έτος και σχεδόν το μισό για περισσότερο από δύο έτη οδηγώντας σε μακροχρόνιο κοινωνικό αποκλεισμό.
n Πάνω από το ένα τρίτο των Ελληνικών νοικοκυριών είναι βυθισμένα στη φτώχεια και το χρέος καθώς οι περικοπές μισθών και οι αυξήσεις φόρων εξάντλησαν το διαθέσιμο εισόδημα. 44% των Ελλήνων ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας.
n Οξύνθηκε/διευρύνθηκε η παιδική φτώχεια
n Οι εκτεταμένες περικοπές δαπανών σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθά αποδυνάμωσαν το κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας και επιδείνωσαν τους δείκτες βιοτικού επιπέδου, κοινωνικής δικαιοσύνης, στέγασης, παιδείας και υγείας.
n Ο αριθμός των Ελλήνων, ιδιαίτερα των νέων, που έχουν μεταναστεύσει αυξήθηκε κατά 30% την περίοδο μεταξύ 2010-2012 προκαλώντας διαρροή εγκεφάλων.
Πέτυχε το πρόγραμμα του διακηρυγμένους στόχους τους; Ήταν τα μέτρα αποτελεσματικά;
• Πρώτον, το χρέος έχει εκτιναχθεί σε μη βιώσιμα επίπεδα, στο 177% του ΑΕΠ
• Δεύτερον, το μέγεθος της ελληνικής οικονομίας είναι περίπου 25% χαμηλότερο από το αντίστοιχο του 2008. Η ελληνική οικονομία μετά από πέντε χρόνια λιτότητας και ύφεσης έχει εγκλωβιστεί σε παγίδα από-επένδυσης. Αυτό περιορίζει τη δυνατότητα αύξησης της παραγωγικότητας και του δυνητικού προϊόντος.
• Αν υποθέσουμε ότι η ελληνική οικονομία θα αναπτύσσεται με ρυθμό περίπου 2% ετησίως, τότε θα χρειαστεί 13 χρόνια για να επιστρέψει στο μέγεθος που είχε πριν την κρίση.
• Εάν υποθέσουμε ότι η απασχόληση αυξάνει με ρυθμό 1,3 % ετησίως, δηλαδή στο μέσο ρυθμό αύξησης της απασχόλησης στη δεκαετία του 2000, η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στο επίπεδο της απασχόλησης που είχε πριν την κρίση μέχρι το 2034.
• Το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε αλλά οι εξαγωγές δεν βελτιώθηκαν: η βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από την απότομη πτώση των εισαγωγών.
• Οι μισθοί μειώθηκαν αλλά οι τιμές των εξαγωγών αυξήθηκαν κατά 20% κατά την περίοδο 2009-2013.
Θα ολοκληρώσω κάνοντας δύο παρατηρήσεις
Πρώτον, η μεταρρυθμιστική προσπάθεια στην Ελλάδα μέχρι σήμερα αφορά σε μεγάλο βαθμό την αγορά εργασίας. Με άλλα λόγια, η αιρεσιμότητα δεν εφαρμόστηκε αυστηρά για τη θέσπιση μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να καταπολεμήσουν τη φορο- εισφοροδιαφυγή, τη διαφθορά, το πελατειακό σύστημα, κλπ.
Δεύτερον, προφανώς χρειαζόμαστε ένα νέο πρότυπο πολιτικής που θα επεκτείνεται πέραν των ενεργών πολιτικών της αγοράς εργασίας. Χρειαζόμαστε τη δημιουργία νέων θεσμών και πολιτικών που θα στοχεύουν άμεσα στην ανεργία.
• Ως συνδικαλιστική οργάνωση προωθήσαμε τα προγράμματα για την Εγγυημένη Απασχόληση (Job Guarantee), όπως «ο Εργοδότης “Υστατης Καταφυγής» του Ινστιτούτου Λεβί που μπορεί να προσφέρει απασχόληση με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, να δημιουργήσει νέα εισοδήματα, φορολογικά έσοδα και να συμβάλει στα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης.
Τέλος, είχαμε αρκετή ευελιξία χωρίς αποδεδειγμένη επίπτωση. Η εμμονή σε νέα μέτρα όπως οι ομαδικές απολύσεις και το λοκ άουτ (που δεν τα ζητούν ούτε οι Έλληνες εργοδότες), προκύπτει ως μια δυσκαμψία, η οποία πρέπει να αποβληθεί από τη λογική και τη νοοτροπία του ΔΝΤ.
Τι πρέπει να γίνει;
• Οι παρούσες δραματικές συνθήκες επιτάσσουν άμεσα τον ανασχεδιασμό της εθνικής στρατηγικής για την ανάπτυξη με άξονα την απασχόληση. Στην Ελλάδα, αυτό δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα στο νομικό πλαίσιο που επιβάλλει η αιρεσιμότητα και η φιλοσοφία του προγράμματος προσαρμογής. Προϋποθέτει μια νέα ατζέντα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής με στόχο την ανάπτυξη για την επίτευξη διατηρήσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής.
• Επείγει η αντιμετώπιση της ανεργίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας που θα εξασφαλίζουν αφενός αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης συμβάλλοντας αφετέρου στη δημιουργία νέου πλούτου που θα καθιστά διατηρήσιμη τη δημοσιονομική προσαρμογή και βιώσιμα τα συστήματα ασφάλειας και πρόνοιας. Αύξηση της απασχόλησης σημαίνει δικαιότερη διανομή του εισοδήματος.
• Επαναρύθμιση της αγοράς εργασίας με την αποκατάσταση του θεσμικού πλαισίου
• Αποσύνδεση της ανταγωνιστικότητας από τη μείωση των μισθών και του κόστους εργασίας. Διατηρήσιμη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μπορεί να συμβεί μόνο μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας και των παραγωγικών επενδύσεων.
• Κατάργηση/προσαρμογή μέτρων που είχαν αρνητική επίπτωση στην κατανομή του εισοδήματος ή συνέβαλαν στην αποδόμηση του κοινωνικού ιστού της χώρας καταλύοντας την κοινωνική προστασία (σημ. όπως ζητά και ο ΟΗΕ).
• Δικαιότερο, αναπτυξιακό και αποτελεσματικό φορολογικό συστήμα με κίνητρα σε καινοτόμες επιχειρήσεις που θα επενδύουν στην έρευνα αλλά και θα δημιουργούν νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης
• Μέτρα κοινωνικής πολιτικής για την αντιμετώπιση της βαθιάς κοινωνικής και ανθρωπιστικής κρίσης με προτεραιότητα την προστασία για τις ευπαθείς ομάδες πολιτών.
• Αξιολόγηση του κοινωνικού αντίκτυπου του προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και εκτίμηση των επιπτώσεων στην άσκηση θεμελιωδών ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων με καθιέρωση ειδικών μηχανισμών παρακολούθησης της εφαρμογής Διεθνών Συμβάσεων.
ΠΗΓΗ:gsee.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



