Όλοι λένε όχι νέα μέτρα, αλλά η έκτακτη εισφορά παρατείνεται έως το 2016 - Μέτρα φωτιά από το νέο Μνημόνιο

- Η παράταση της έκτακτης εισφοράς αναφέρεται ρητά στην έκθεση της Κομισιόν για την Ελλάδα
- Η σχετική νομοθετική διάταξη θα πρέπει να έχει έρθει στη Βουλή προς ψήφιση μέχρι τον Νοέμβριο
- Δείτε αναλυτικό πίνακα ποιοί θα πληρώσουν την έκτακτη εισφορά και ποιές είναι οι εξαιρέσεις
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Έως το 2016 τελικά παρατείνεται το μέτρο της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης που επιβάλλεται στα εισοδήματα με συντελεστές από 1% έως 4%, όπως αναφέρεται ρητά στην έκθεση της Κομισιόν για το ελληνικό πρόγραμμα και η οποία δόθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στη δημοσιότητα. 

Οι επιβαρύνσεις για τους φορολογούμενους είναι μεγάλες, καθώς η έκτακτη εισφορά που επιβλήθηκε για πρώτη φορά το 2009, κυμαίνεται από 1% έως 4% στο σύνολο των εισοδημάτων, στο άθροισμα από μισθούς ή συντάξεις, ενοίκια, τόκους, μερίσματα.

ΚΑΘΑΡΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ
12.001 - 20.000 1%
20.001 - 50000 2%
50.001 - 100.000 3%
100.001 και άνω 4%ΠΟΙΟΙ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ

Εξαιρούνται από την υποχρέωση καταβολής ειδικής εισφοράς οι μακροχρόνια άνεργοι που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, καθώς και όσοι λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τον εν λόγω οργανισμό, εφόσον κατά το χρόνο της βεβαίωσης δεν έχουν πραγματικά εισοδήματα.

Αυτό φυσικά και είναι νέο μέτρο και όσο και η κυβέρνηση να μην θέλει να το παραδεχθεί για άλλη μία φορά είναι ανίκανη να προβεί σε μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές κινήσεις και έτσι μετακυλίει το βάρος της αργοπορίας της στους γνωστούς ταλαίπωρους μισθωτούς και συνταξιούχους. 

Στην έκθεση της Κομισιόν αναφέρεται πως η σχετική νομοθετική διάταξη για την παράταση του συγκεκριμένου μέτρου θα πρέπει να έχει περάσει από τη Βουλή το αργότερο έως τον Νοέμβριο του 2013. 

Πέρα από την έκτακτη εισφορά όμως, η έκθεση αναφέρει και τα τέσσερα προαπαιτούμενα για τη δόση του Οκτωβρίου και τα οποία είναι:

- Εντός του Αυγούστου να ξεκινήσει η αναδιάρθρωση των ΕΛΒΟ, ΕΑΣ, και ΛΑΡΚΟ και η οποία να ολοκληρωθεί μέχρι τέλος Αυγούστου
- Καθορισμός των χρεών του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα προς ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ
- 12.500 διαθεσιμότητες από τον δημόσιο τομέα
- Νέος κώδικας για τους δικηγόρους

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 
ΠΗΓΗ:newsit.gr

ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΛΠΕ

Προσπάθεια ανάκαμψης της μετοχής των ΕΛΠΕ το τελευταίο διάστημα καθώς μετά τη διόρθωση προς τα επίπεδα των 6,5 ευρώ (στα 6,49 ευρώ τα χαμηλά 7 ημερών) φαίνεται ότι μετοχή βρίσκεται σε φάση συσσώρευσης προς υψηλότερα επίπεδα , δηλαδή προς τα 6,8 ευρώ. Σε περίπτωση που συνεχιστεί η άνοδος , η αντίσταση διαμορφώνεται στα 7,2 ευρώ και μετά στα 7,8 ευρώ όπου χρειάζεται όγκους και θετικές ειδήσεις για να κινηθεί σε υψηλότερα επίπεδα. Υπενθυμίζεται ότι πάνω από τα 7,8 ευρώ μέχρι τα 9,3 ευρώ που είναι τα υψηλά 12μηνου, η μετοχή έχει κάνει ράλι , δημιουργώντας τεχνικό 'κενό' που λογικά πρέπει στην επόμενη έντονη ανοδική κίνηση να κλείσει .
Σε περίπτωση καθόδου, η μετοχή έχει πρώτη στήριξη κοντά στα 6,2 ευρώ και ισχυρότερη στήριξη στα 5,16 ευρώ όπου ολοκληρώνει τον κύκλο διόρθωσης 23% και 'βγάζει' εγχώριους και ξένους θεσμικούς αγοραστές.
Η εταιρεία παρότι δείχνει ενισχυμένη κεφαλαιακά από την λήψη του τελευταίου ομολογιακού δανείου εντούτοις φαίνεται ότι επηρεάζεται από την διόρθωση που επικρατεί στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων για τα συμβόλαια πετρελαίου. Ωστόσο παρά τους κινδύνους αυτούς αποτελεί ένα θετικό αντιστάθμισμα στον κίνδυνο που εμπεριέχουν οι ελληνικές τραπεζικές μετοχές. Ας μη ξεχνάμε ότι βρίσκεται και στις προτιμήσεις της Goldman Sachs για τον κλάδο των ευρωπαικών διυλιστηρίων.
Ν. Σακ
 ΠΗΓΗ:imerisia.gr

Η αλήθεια για την ΑΟΖ

Φως σ' ένα πολύπλοκο ζήτημα του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο όμως έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία μετά την ανακάλυψη των γνωστών υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, έρχεται να ρίξει το τελευταίο βιβλίο του καθηγητή Χρήστου Ροζάκη για την περιώνυμη ΑΟΖ («Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και το Διεθνές Δίκαιο», στις εκδόσεις Παπαζήση). Πέρα από τις γνωστές φωνασκίες και τις εθνικοπατριωτικές ρητορείες, που έχουν ως σήμερα ακουστεί, το βιβλίο αυτό έρχεται την κατάλληλη στιγμή να προτείνει, με καθαρά επιστημονικούς όρους, μια νηφάλια ανάλυση του ζητήματος για να καταλάβει κανείς τι πραγματικά συμβαίνει. Και κυρίως να αντιληφθεί ότι τέτοιου είδους προβλήματα δεν λύνονται με μονομερείς αποφάσεις και παλικαρισμούς, οι οποίοι έχουν απλώς στόχο την εσωτερική πολιτική κατανάλωση, αλλά με αυστηρή τήρηση των διεθνών κανόνων σε συνεννόηση με τις γειτονικές χώρες.
Αυτό που κυρίως βγαίνει ως συμπέρασμα είναι ότι τελικά ενώ η ανακήρυξη της ΑΟΖ αποτελεί αναμφισβήτητο κυριαρχικό δικαίωμα ενός κράτους, απαιτείται παράλληλα και διαπραγμάτευση για την οριοθέτησή της με τα παρακείμενα κράτη, στην περίπτωση που η θαλάσσια έκταση δεν υπερβαίνει τα 400 μίλια. Διότι το εύρος της ΑΟΖ για κάθε χώρα είναι 200 μίλια. Και αυτή είναι η περίπτωση της Ελλάδας φυσικά. Και για μεν το Αιγαίο, λόγω των εξαιρετικά μικρών αποστάσεων, δεν τίθεται πρακτικά θέμα ΑΟΖ, καθώς η όποια εκμετάλλευση του υπεδάφους καλύπτεται από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, στην οποία, σε αντίθεση με την ΑΟΖ, τα δικαιώματα υπάρχουν αυτοδικαίως και εξ υπαρχής (ipso facto και ab initio για τους νομομαθείς). Αυτό σημαίνει ότι καλόν θα είναι ύστερα από σαράντα ολόκληρα χρόνια διαπραγματεύσεων με την Τουρκία να καταλήξουμε επιτέλους σε μια συμφωνία οριοθέτησης. Αρα όσοι ανεύθυνα κραυγάζουν ότι η ανακήρυξη της ΑΟΖ στο Αιγαίο θα λύσει αυτόματα το πρόβλημα, όχι μόνο δεν γνωρίζουν τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου, αλλά μπορούν να προκαλέσουν ακόμη μία περιττή κρίση με την Τουρκία, τη στιγμή που δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Αλλά και πέραν του Αιγαίου, δηλαδή νοτίως της Κρήτης και στο Ιόνιο, όπου υποτίθεται ότι υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων, δεν αρκεί μια απλή ανακήρυξη της ΑΟΖ, αλλά απαιτείται και εδώ διαπραγμάτευση με τις γειτονικές χώρες για την οριοθέτησή της. Πράγμα όχι και τόσο απλό. Με την Ιταλία υπάρχει συμφωνία από το 1977 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά όχι της ΑΟΖ. Με την Αλβανία έχει υπογραφεί συμφωνία για οριοθέτηση «πολλαπλών χρήσεων», όμως το συνταγματικό δικαστήριο της χώρας έκρινε ότι η συμφωνία αυτή είναι άκυρη και έκτοτε παραμένει η εκκρεμότητα. Οσο για τη Λιβύη και την Αίγυπτο, οι ως τώρα συνεννοήσεις και λόγω της πολιτικής ρευστότητας που επικρατεί στις χώρες αυτές δεν έχουν αποδώσει καρπούς. Αυτά σε γενικές γραμμές, διότι αν διαβάσει κανείς το διαφωτιστικό αυτό βιβλίο θα καταλάβει ότι τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίπλοκα, ιδιαίτερα με την περίπτωση του Καστελόριζου. Και ας το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι εντελώς επιπόλαια παίζουν με τα εθνικά θέματα, εκτοξεύοντας τις γνωστές ανεγκέφαλες κατηγορίες για εθνική προδοσία και άλλα ηχηρά παρόμοια, απλώς για να δημιουργούν εντυπώσεις και να μην επιτρέπουν τελικά να δημιουργηθεί ένα κατάλληλο κλίμα για τις αναγκαίες, όπως προκύπτει, διαπραγματεύσεις με τους γείτονές μας.      
(TO BHMA, 28/7/2013) 
ΠΗΓΗ:energypress.gr

ΤΟ ΚΕΝΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ !...

Από την αρχή της κρίσης διαφαινόταν ότι δεν υπήρχε κάποιο κέντρο –εντός ή εκτός χώρας– που ήξερε τι να κάνει. Σήμερα, όμως, γίνεται κατανοητό κάτι ακόμη χειρότερο – όχι μόνο δεν ήξερε κανείς τι έπρεπε να γίνει, αλλά κανείς δεν νοιαζόταν για την Ελλάδα και τους Ελληνες τόσο ώστε να ξεπεράσει τις δικές του εμμονές και τα δικά του συμφέροντα. Αυτό δεν αφορά μόνο «ανάλγητους ξένους» αλλά κυρίως τους Ελληνες που είναι σε θέση να διαδραματίσουν ρόλο στην πορεία της χώρας – πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καθηγητές, συνδικαλιστές και πολλοί άλλοι. Δεν έγινε καμία εθνική συνεννόηση για τη φύση του προβλήματος και για τις πιθανές λύσεις. Συνεχίστηκε η ίδια καταστροφική πορεία, ενώ αναμέναμε από ξένους οργανισμούς να μας στηρίξουν. Η χώρα έμεινε ορφανή τη στιγμή που είχε τη μεγαλύτερη ανάγκη από φροντίδα και καθοδήγηση.

Είναι προφανές ότι το πρόγραμμα στήριξης -δάνεια υπό την προϋπόθεση μέτρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων- έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με τη χώρα να παραμένει βυθισμένη στην ύφεση για έκτη συνεχόμενη χρονιά. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι χωρίς στήριξη θα είχε επέλθει άμεση καθίζηση της οικονομίας, με καταστροφικές συνέπειες. Η χώρα κρατήθηκε ζωντανή αλλά υπέστη μεγάλα νέα τραύματα τα οποία την επιβαρύνουν περαιτέρω. Αρκετοί ξένοι έχουν καταλάβει το λάθος του προγράμματος, το οποίο, εξάλλου, φαίνεται να αποτυγχάνει και σε χώρες με καλύτερη δημόσια διοίκηση από τη δική μας. Η ανεργία στην Ευρώπη είναι σε πρωτοφανή ύψη. Οπως σημείωσε σε άρθρο του στους Financial Times της Παρασκευής ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζέικομπ Λιου, όταν ξέσπασε η κρίση στη χώρα του το 2008 η κυβέρνηση στήριξε την ιδιωτική οικονομία και την κατανάλωση, με αποτέλεσμα έκτοτε να έχουν δημιουργηθεί 7 εκατ. νέες θέσεις εργασίας.

Οσο και αν ευθύνονται δυνάμεις πέρα από εμάς, όμως, η τύχη της Ελλάδας εξαρτάται πρωτίστως από τους Ελληνες. Εδώ παρατηρούμε ένα κενό - την έλλειψη ενός πυρήνα που, για καλό ή για κακό, θα μπορούσε να οδηγήσει τις εξελίξεις. Δεν υπάρχει ούτε «βαθύ κράτος» ούτε άλλη μορφή κατεστημένου που, επιδιώκοντας τη δική του επιβίωση, θα εργαζόταν για την επιβίωση της οικονομίας. Ολος ο κρατικός μηχανισμός και οι θεσμοί εξαρτώνται από τα κόμματα. Με την εκλογική κατάρρευση των δύο «κομμάτων εξουσίας», και την αναγκαστική αποκήρυξη της πολιτικής των πελατειακών σχέσεων, δεν υπάρχει ούτε ισχυρό πολιτικό κέντρο ούτε μια συμπαγής δημόσια διοίκηση, παρά μόνο ομάδες και άτομα που επιδιώκουν την επιβίωσή τους σε διάφορους πολιτικούς χώρους. Ετσι γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν σωστά μέτρα που θα ανακούφιζαν τους πολίτες, θα τόνωναν την οικονομία και θα οδηγούσαν σε μια πιο λειτουργική και δίκαιη χώρα. Αυτό αφορά τα πάντα, από την τόσο καθυστερηθείσα αναγέννηση του τραπεζικού συστήματος έως την εξυπηρέτηση πολιτών σε δημόσιες υπηρεσίες.

Η ευθύνη, όμως, δεν βαρύνει μόνο τα κόμματα που κυβερνούν. Οι πρωταγωνιστές απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος δυσκολεύονται να ξεπεράσουν τις παλιές συνήθειές τους – οι οποίες συνοψίζονται στην ανικανότητα να διακρίνουν προβλήματα, να σχεδιάσουν λύσεις και να αφοσιωθούν στην επίλυσή τους. Κάθε κόμμα συνεχίζει να πρεσβεύει τη δική του μοναδική αλήθεια, καταγγέλλοντας τα άλλα για όλα τα δεινά της χώρας και εμποδίζοντας κάθε πρόοδο. Η ταχεία όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης, με όλο και πιο ακραία συνθήματα από το παρελθόν, επιδεικνύει ότι αρκετοί νέοι πολιτικοί αντλούν την πολιτική τους νομιμοποίηση και ταυτότητα από τις αντιμαχόμενες πλευρές του Εμφυλίου Πολέμου. Χωρίς να το καταλάβουμε, οδηγούμαστε προς ανεξέλεγκτες καταστάσεις μέσα από μια εμμονή να επαναλάβουμε τραύματα ενός παρελθόντος που απεδείχθη καταστροφικό. Αντί να επιδιώκουμε την εθνική συσπείρωση, καταφεύγουμε σε διαχωριστικές γραμμές και ψεύτικα διλήμματα.

Ο δρόμος έξω από την κρίση θα ήταν δύσκολος έτσι κι αλλιώς, γιατί καμία κοινωνία δεν αποδέχεται εύκολα τη στέρηση και την απογοήτευση. Αλλά τα λάθη του σχεδίου διάσωσης και της εφαρμογής του, η αλαζονεία των δανειστών, η έλλειψη αυτοπεποίθησης των κυβερνήσεων και η απόλυτη άρνηση των αντιπολιτευόμενων κομμάτων άφησαν ένα κενό στην καρδιά της χώρας και υπονόμευσαν το όποιο αίσθημα εμπιστοσύνης για την πορεία της. Με αυτό το κενό βρίσκονται αντιμέτωποι οι πολιτικοί, τα μέσα ενημέρωσης και κάθε πολίτης που αγωνιά για το μέλλον όλων μας.

Νίκος Κωνσταντάρας 
ΠΗΓΗlogoplokies.blogspot.gr

ΔΕΣΦΑ-Socar: Όλα του... «γάμου» δύσκολα

Πολύ δύσκολη άσκηση όχι τόσο για την Ελλάδα, όσο για τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ρυθμιστών Ενέργειας (ΑCER) χαρακτηρίζουν κύκλοι της αγοράς ενέργειας την πώληση του ΔΕΣΦΑ στην αζέρικη Socar.

Μεταβίβαση ιδιοκτησιακού καθεστώτος εθνικού συστήματος μεταφοράς ενέργειας σε εταιρεία κράτους εκτός Ε.Ε. αντιμετωπίζεται για πρώτη φορά από τότε που ισχύουν οι ενεργειακές οδηγίες. Τα πράγματα μάλιστα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο γιατί στη Socar θα συμπίπτουν οι ιδιότητες του παραγωγού – προμηθευτή φυσικού αερίου και του Διαχειριστή Συστήματος Μεταφοράς, κάτι που ισχύει και για την Gazprom και ελέγχεται από την Επιτροπή.

Στα συγκεκριμένα θέματα η ελληνική κυβέρνηση και η Ελληνική Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας θα πρέπει να δώσουν πειστικές απαντήσεις. Και αυτό επειδή μετά την ισχύ των ενεργειακών οδηγιών που ενσωματώθηκαν στο εθνικό δίκαιο με το νόμο 4001 η ανεξαρτησία των διαχειριστών των δικτύων από τις καθετοποιημένες ενεργειακές εταιρείες πρέπει υποχρεωτικά να πιστοποιείται από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή (ACER).

Αυτή αποστέλλει στον εθνικό ρυθμιστή ένα πολύ μεγάλο ερωτηματολόγιο, ζητώντας πειστικές απαντήσεις και στοιχεία που θα πιστοποιούν την οικονομική ευρωστία και την ικανότητα του φορέα να διαχειρίζεται δίκτυα (η Socar δεν αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα), αλλά κυρίως την ανεξαρτησία του από εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται στην εμπορία και προμήθεια φυσικού αερίου. Μη πιστοποίηση της ανεξαρτησίας του διαχειριστή του δικτύου έχει επιπτώσεις για τη xώρα και την ίδια την εταιρεία του δικτύου.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Socar αντιτείνει ότι, πρώτον, δεν προτίθεται να ασκήσει εμπορία φυσικού αερίου στην Ελλαδα (τουλάχιστον απευθείας), ενώ η δραστηριότητά της αυτή στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. δεν έχει ξεκινήσει ακόμη. Ωστόσο, με δεδομένη την αυστηρότητα των οδηγιών στα συγκεκριμένα θέματα, αν προηγουμένως δεν υπάρξουν διασφαλίσεις ότι η μεταβίβαση δεν θα προσκρούσει στις διατάξεις των οδηγιών, δύσκολα μπορεί να γίνει μεταβίβαση του ΔΕΣΦΑ στη Socar και η ανάληψη οικονομικών δεσμεύσεων από τη δεύτερη (κατάθεση εγγυητικής επιστολής 40 εκατομμυρίων).

Αυτοί είναι και οι πραγματικοί λόγοι της δυστοκίας στην ολοκλήρωση της συναλλαγής. Όπως επισημαίνουν στο Euro2day.gr ειδικοί στα ρυθμιστικά θέματα της ενέργειας, η εξασφάλιση της πιστοποίησης του ΔΕΣΦΑ, υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς, μπορεί να μην είναι ακατόρθωτη, αλλά θα είναι δύσκολη, ενώ σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί σύντομα.

Ήδη η ΡΑΕ και οι αρμόδιες ελληνικές αρχές βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τα κοινοτικά όργανα ώστε οι διαδικασίες που θα ακολουθήσουν και θα αφορούν την πιστοποίηση του ΔΕΣΦΑ να οργανωθούν σωστά για να μην χαθεί χρόνος.

Το αγκάθι της Gazprom

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αγνοείται και μία επιπλέον παράμετρος που υπεισέρχεται στο θέμα και η οποία για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ιδιαίτερη σημασία. Όπως είναι γνωστό, αυτήν τη στιγμή η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Επιτροπής διεξάγει έρευνα σε βάρος της ρωσικής Gazprom για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου. Ένα μέρος μάλιστα της έρευνας αφορά και τον έλεγχο που έχει η ρωσική εταιρεία σε δίκτυα μεταφοράς, μέσω ευρωπαϊκών θυγατρικών ή συνδεδεμένων με αυτήν εταιρειών.

Με το δεδομένο αυτό, και από τη στιγμή που η αζέρικη Socar θα έχει τα ίδια τυπικά χαρακτηριστικά με την Gazprom ως προς τις δραστηριότητές της (προμηθευτής φυσικού αερίου στην Ε.Ε. μέσω του ΤΑΡ, διαχειριστής Εθνικού Συστήματος μέσω του ΔΕΣΦΑ), έστω και σε υποπολλαπλάσια κλίμακα, οι υπηρεσίες της Επιτροπής επιδιώκουν να είναι πολύ προσεκτικές στους χειρισμούς και στις αποφάσεις που θα εκδώσουν αναφορικά με τον μετοχικό έλεγχο του ΔΕΣΦΑ από τη Socar.

Όπως επισημαίνεται σχετικά, η επιχειρηματολογία που θα χρησιμοποιήσει η Επιτροπή μπορεί να προσφέρει αντίστοιχα επιχειρήματα στην Gazprom για τη στήριξη των θέσεών της και την αντίκρουση όσων της προσάπτει η Επιτροπή. Επιπλέον, και αυτό έχει μεγάλη βαρύτητα, ακόμη και μετά την έγκριση της μεταβίβασης του ΔΕΣΦΑ στη Socar, η λειτουργία του θα βρίσκεται συνεχώς στο στόχαστρο της Gazprom. 
ΠΗΓΗ:euro2day.gr

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Η καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας το 1909

Η καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας το 1909, έναν αιώνα πριν, ήταν το πρώτο μέτρο εργατικής νομοθεσίας που ψηφίστηκε στην Ελλάδα. Το ξήλωμα, στα χρόνια των μνημονίων, κάθε νομικού πλαισίου που περιορίζει τον βαθμό εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας δεν θα μπορούσε να την αφήσει αλώβητη. Έχει ενδιαφέρον, πιστεύουμε, μια αναδρομή στο ιστορικό της καθιέρωσής της και η εξέταση των κοινωνικών και ιδεολογικών συμμαχιών που την προώθησαν. Iσως εκπλήξει τον αναγνώστη η (διαφορετική από τη σημερινή) στάση των μεγάλων και μικρών εργοδοτών απέναντι στην αργία της Κυριακής, την οποία θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε με βάση τις διαφορετικές δομές.

Η τήρηση της αργίας με βάση τις χριστιανικές επιταγές παρέμενε ζωντανή ως πρακτική σε πολλούς βιοτεχνικούς κλάδους και σε εργοστάσια, σε γενικές γραμμές όμως είχε ατονήσει κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα στην Ελλάδα. Σε επιμέρους πόλεις και κλάδους επιτυγχάνονταν συχνά λιγότερο ή περισσότερο βραχύβιες συναινέσεις για το κλείσιμο των καταστημάτων τις Κυριακές, αρκούσε όμως η πεισματική άρνηση ελάχιστων επαγγελματιών να συμμετάσχουν στο κλείσιμο για να ναυαγήσουν οι σχετικές προσπάθειες. Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε γίνει πια συνείδηση ότι δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί μια μόνιμη «συνεννόηση κυρίων» και απαιτούνταν νομοθετική ρύθμιση.

Το ζήτημα το έθεταν επί τάπητος κυρίως οι εργατικές διεκδικήσεις –οι οποίες αποτελούσαν συνήθως και την κινητήρια δύναμη πίσω από τις συμφωνίες μεταξύ των εργοδοτών τους που αναφέραμε. Στην Αθήνα η διαμάχη επικεντρώθηκε ιδίως στα «εμπορικά» καταστήματα (ένδυσης, υπόδησης κλπ) των κεντρικών δρόμων, με σημαντικότερες κινητοποιήσεις αυτές του 1890, 1891 (απεργία) και 1896, καθώς και στους τυπογράφους (1882 και 1909-1910), στους ζαχαροπλάστες (1896 και 1899), στους κουρείς (1894, 1902 και 1903), στους αρτοποιούς (1879, 1904-1905 κ.ε.) και λίγο πριν το 1909 στα παντοπωλεία.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΣΚΕ ΕΛΠΕ

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Στο τελευταίο Δ.Σ. του Σωματείου που πραγματοποιήθηκε στις 08/07/13 ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η δημιουργία του Ινστιτούτου Ενέργειας. 

Μας μοιράστηκε από το Προεδρείο ένα «Σχέδιο» Καταστατικού Λειτουργίας του νέου Ινστιτούτου, ενώ σε παλαιότερο Δ.Σ. μας είχε αναφερθεί η πρόθεση για τη σύστασή του.  Σε ερώτησή μας τότε,  αν θα υπάρχουν εισφορές των εργαζομένων, η απάντηση του Προέδρου ήταν ότι αυτό θα χρηματοδοτείται από διάφορα Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Προγράμματα, θα συμμετέχουν η Ομοσπονδία και Σωματεία του Κλάδου και δε θα υπάρχει καμία χρηματική απαίτηση που θα δεσμεύει το ΠΣΕΕΠ από την συμμετοχή του σε αυτό.  Συμφωνήθηκε να ενημερωθεί το Δ.Σ. σε προσεχή συνεδρίαση με όποια νεότερη ενημέρωση προέκυπτε και βέβαια επιφυλαχθήκαμε ρητά σε όποια κόστη θα προέκυπταν για τους εργαζόμενους.  Σ΄ αυτό το Δ.Σ. της 08/07/13 μας ζητήθηκε αφού το διαβάσουμε να κάνουμε τις προτάσεις μας.  Εμείς σας επισυνάπτουμε όλο το «Σχέδιο» του Καταστατικού, κάτι που έπρεπε να κάνει ένα Προεδρείο όταν σέβετε τους εργαζόμενους και διαπιστώνουμε τα εξής παραθέτοντας αποσπάσματα του :

-          Δημιουργείται για τη σύσταση του Ινστιτούτου μια «αστική μη κερδοσκοπική εταιρία», όπου για την επίτευξη του εταιρικού της σκοπού οι εταίροι συμφωνούν να εισφέρουν τακτικές και έκτακτες εισφορές, το ύψος των οποίων θα καθορίζεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ινστιτούτου που θα συγκαλείται μία φορά τον χρόνο, όπου επίσης θα μπορεί να αποφασίζει και για σύναψη συμβάσεων έργου ή εργασίας, ενώ η διάρκεια λειτουργίας της εταιρίας ορίζεται αορίστου χρόνου και η έξοδος εταίρου από αυτή δεν επιτρέπεται.

-          Θα ενδιαφέρεται για την κοινωνική ευημερία των εργαζομένων και τη βιώσιμη ανάπτυξη των εταιρειών του ευρύτερου κλάδου των πετρελαιοειδών, θα λειτουργεί για την βελτίωση της εκάστοτε επιλεγόμενης ενεργειακής πολιτικής, θα ασκεί κριτική, θα συστήνει παραρτήματα όπου κρίνει, θα οργανώνει βιβλιοθήκες, συνέδρια, συμπόσια, σεμινάρια, θα διασφαλίσει χώρο που θα εξοπλίσει για ανταλλαγές απόψεων και «καφέ» υπό μορφή Club ενεργειακών για σύσφιξη σχέσεων, θα ενισχύει και θα καλλιεργεί τη «Διά Βίου Μάθηση», θα είναι σύμβουλος και συνεργάτης της Πολιτείας μέσω κοινής «θυγατρικής» εταιρείας, θα πιστοποιεί, θα χρηματοδοτεί.

-          Θα δημιουργήσει μια ειδική κατηγορία των ‘Senior Citizens’ Μελών που θα συνίσταται από συνταξιοδοτημένα στελέχη, εμπειρογνώμονες και πρώην εργαζόμενους στη βιομηχανία, οι οποίοι, πέρα από φίλοι το Ινστιτούτου, θα προσκαλούνται να προσφέρουν συμβουλευτικές υπηρεσίες άμεσα στηριζόμενες στη πολύχρονη εμπειρία τους.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Με τη γνωστή μέθοδο της επιλεκτικής και με δόσεις ενημέρωσης, το Προεδρείο έφερε στο Δ.Σ. του ΠΣΕΕΠ ένα θέμα που σκοπό είχε την έγκριση της συμμετοχής του Συνδικάτου σε αυτό το Ινστιτούτο ζητώντας Ομοφωνία. Η Παράταξή μας, δεν αναφέρθηκε με ανακοίνωση για τις σοβαρές διαφωνίες μας στο θέμα διότι την ίδια μέρα ακολούθησε η συνάντηση που ζήτησε το Προεδρείο του ΠΣΕΕΠ με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο και αναγκαστικά στρέψαμε την προσοχή μας και τις δυνάμεις μας για την ανατροπή των όσων κορυφαίας σημασίας μας δήλωσε και για τα οποία είστε ήδη ενημερωμένοι.

  

Μετά την ανάγνωση του «Σχεδίου» του Kαταστατικού είμαστε βαθύτατα πεπεισμένοι και αμφισβητούμε πλήρως το υποτιθέμενο όφελος των εργαζομένων, οι οποίοι θα κληθούν για μία ακόμη φορά να καταβάλλουν τακτική οικονομική εισφορά σε αυτό το καλοντυμένο και ευπαρουσίαστο άνευ ουσίας εγχείρημα.

Τελικά συνάδελφοι του Προεδρείου έχετε επιλέξει για άλλη μια φορά να κλείσετε τα αυτιά σας.    Έχετε σκοπό να κατανοήσετε ότι η χρηστή διαχείριση των χρημάτων του Σωματείου είναι ύψιστη υποχρέωση; Ξέραμε ότι είστε ανοιχτοχέρηδες. Αυτό φάνηκε από τότε που πήγατε να διοργανώσετε το Συνέδριο του ΠΣΕΕΠ το 2010 με 315.000€ και που έγινε με δικιά μας παρέμβαση μόνο με 105.000€.  Επιτέλους δε μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση !  Μετά τη συνδικαλιστική χρεωκοπία που οδηγείτε το Σωματείο, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε χρεωκοπία και το Ταμείο του.

Το Ταμείο του ΠΣΕΕΠ χρηματοδοτεί δαπάνες για το σπίτι του Προέδρου στην Αθήνα, δαπάνες για τα εβδομαδιαία αεροπορικά εισιτήρια του Προέδρου για Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα, δαπάνες για τα εισιτήρια του Γραμματέα της Ομοσπονδίας που είναι και μέλος του Δ.Σ. ΠΣΕΕΠ, δαπάνες για τα εισιτήρια του πρώην Προέδρου της Ένωσης για να παραβρίσκεται στα Δ.Σ. του ΠΣΕΕΠ.  Επιπλέον αλλάξατε το Καταστατικό και γίνετε Δ.Σ. του ΠΣΕΕΠ κάθε 2 μήνες εις βάρος της ενημέρωσης των εργαζομένων, ώστε να συγκρατηθούν τα παραπάνω έξοδα που τα περισσότερα από αυτά έχουν πράγματι ψηφισθεί για χάρη της εύρυθμης λειτουργίας του ΠΣΕΕΠ αλλά και να διατείνεστε στην τελευταία σας ανακοίνωση 22/7/13 «…για την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε και έχουμε υποχρέωση όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα, να συνεργαζόμαστε και να δίνουμε λύσεις στα προβλήματα που από κοινού αντιμετωπίζουμε και αφορούν την πορεία της Εταιρείας και τις εργασιακές μας σχέσεις….», προκειμένου να μας πείσετε ότι δήθεν νοιάζεστε.  Μήπως τελικά νοιάζεστε και φροντίζετε μόνο να καλύψετε μέσα από ‘Ινστιτούτα’ τα ταξίδια όψιμων συνταξιούχων πρώην «στελεχών» μας και «διακεκριμένων» δικηγόρων που θα έχουν την διαχείρισή του;   Ήμαρτον, φτάνει πια !

Με την ανακοίνωσή μας αυτή σας ζητάμε και προτείνουμε και γι΄ αυτό το θέμα, να προσφύγετε σε ψηφοφορία μέσα από την κάλπη της Γενικής Συνέλευσης, ώστε να αποφασίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι  αν επιθυμούν μέρος της εισφοράς τους να πηγαίνει στο Ινστιτούτο. 

 Αν σέβεστε τον εαυτό σας και κυρίως τους εργαζόμενους, αυτό θα πράξετε.  Εκτός και αν τις Γενικές Συνελεύσεις τις έχετε για να τις «πουλάτε» στον Διευθύνοντα Σύμβουλο, όπως έπραξε ο Πρόεδρός μας στην τελευταία συνάντηση μεταξύ Εταιρείας – ΠΣΕΕΠ, όπου δε δίστασε και διαβεβαίωνε τον Διευθύνοντα πως  «ο λόγος του έχει μεγαλύτερη αξία από τις υπογραφές» κομπάζοντας με τη γνωστή του αλλαζονεία ότι αυτό αποδυκνείεται από τα ποσοστά που έφερε του 90% στα ψηφίσματα των μέχρι τώρα αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων.

ΠΑΣΚΕ  ΕΛΠΕ

Γιατί ήταν μονόδρομος η «ηρωική» έξοδος του Φωτόπουλου

Η απόφαση του κ. Νίκου Φωτόπουλου να αποχωρήσει από τη θέση του προέδρου της ΓΕΝΟΠ, την οποία μάλιστα χρειάστηκε «να συμμαχήσει με τον διάβολο» για να την επανακτήσει στο συνέδριο της ομοσπονδίας τον περασμένο Οκτώβριο, δεν αιφνιδίασε τον συνδικαλιστικό κόσμο της ΔΕΗ και όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στο εσωτερικό της. Ο κ. Φωτόπουλος, έπειτα από σχεδόν 7 χρόνια προεδρίας, αφήνει το «τιμόνι» της ΓΕΝΟΠ τη στιγμή που το καράβι βουλιάζει υπό το βάρος της κακοδιαχείρισης και των οικονομικών ατασθαλιών και αφού προηγουμένως έχει διασφαλίσει θέση μέλους στο Δ.Σ. της ΔΕΗ. Με την κίνηση αυτή επιδιώκει μια ηρωική έξοδο, έναντι της επιβεβλημένης από τις εξελίξεις αποχώρησής του, λίγο πριν από την οριστική διάλυση του πάλαι ποτέ κραταιού συνδικάτου.
Αντίστροφη μέτρηση
Η αντίστροφη μέτρηση για το ισχυρό συνδικάτο της ΓΕΝΟΠ ξεκίνησε το 2011 με την έρευνα του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, για τη διαχείριση των επιδοτήσεων της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ, την περίοδο 1999 - 2010, που ξεπερνάνε τα 30 εκατ. ευρώ. Το πόρισμα αυτής της έρευνας ήταν και το πρώτο οικονομικό έμφραγμα για το συνδικάτο, που πλέον θα έπρεπε να συντηρηθεί με ίδιους πόρους και κυρίως από τις συνδρομές των πρωτοβάθμιων σωματείων. Δεν στέρησε μόνο από τη ΓΕΝΟΠ τον βασικό «αιμοδότη» της, που ήταν η ΔΕΗ, αλλά δημιούργησε παράλληλα και τεράστιες οικονομικές υποχρεώσεις στις οποίες σήμερα αδυνατεί να ανταποκριθεί.
Η ΓΕΝΟΠ καλείται να επιστρέψει στη ΔΕΗ το δάνειο ύψους 500.000 ευρώ που της έδωσε η διοίκηση Ζερβού. Στη ΔΕΗ θα έπρεπε ήδη να είχε επιστραφεί και ποσό ύψους 300.000 ευρώ που έλαβε το συνδικάτο επί διοίκησης Αθανασόπουλου για τη χρηματοδότηση μελέτης με αντικείμενο την αναδιοργάνωση της ΔΕΗ που ποτέ δεν έγινε. Ο κ. Φωτόπουλος έχει απολογηθεί στον ειδικό ανακριτή Διαφθοράς Χρήστο Παπακώστα για τα δύο αυτά θέματα με την κατηγορία του κακουργήματος, της συνέργειας και ηθικής αυτουργίας για απιστία σε βάρος της ΔΕΗ, αλλά και για το αδίκημα της απάτης, καθώς κατηγορείται ότι πήρε εκ μέρους της ΓΕΝΟΠ από 312.000 ευρώ για δύο ταξίδια που δεν έγιναν. Ο ανακριτής άφησε ελεύθερο τον κ. Φωτόπουλο με εγγύηση 60.000 ευρώ και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Τα πράγματα για τον κ. Φωτόπουλο άρχισαν να γίνονται πολύ δύσκολα, καθώς πλέον βρισκόταν αντιμέτωπος και με πειθαρχικό έλεγχο από τη ΔΕΗ. Για πολλούς, η αποφυγή του πειθαρχικού ήταν ο λόγος που τον οδήγησε στο να διεκδικήσει θέση στο Δ.Σ. της ΔΕΗ. Εξελέγη ως εκπρόσωπος των εργαζομένων με τη στήριξη της παράταξης του Ρίζου Ρίζου, πρώην γ.γ. της ΓΕΝΟΠ που υποχρεώθηκε σε παραίτηση υπό το βάρος της δημοσιότητας οικονομικών σκανδάλων και κακοδιαχείρισης. «Δεν μπορεί ένας διευθυντής να καλέσει σε ακρόαση μέλος του Δ.Σ., είναι θέμα ιεραρχίας» αναφέρει συνδικαλιστής της ΔΕΗ που υποστηρίζει την άποψη αυτή.
Από την πρώτη στιγμή της εισόδου του στο Δ.Σ. ετέθη από συνδικαλιστές θέμα ασυμβίβαστου. Ο επικεφαλής της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός, ζήτησε γνωμάτευση από νομικό περί του ασυμβίβαστου και στη συνέχεια κάλεσε τον κ. Φωτόπουλο να επιλέξει ποια θέση από τις δύο θα κρατήσει. Το δίλημμα δεν ήταν δύσκολο γι’ αυτόν, καθώς είχε δρομολογήσει ήδη την αποχώρησή του από τη ΓΕΝΟΠ. Συμμετείχε στις εκλογές της ΓΣΕΕ με τη φιλοδοξία να πάρει τη θέση του προέδρου. Εφτιαξε τη δική του αυτόνομη παράταξη «ΕΜΕΙΣ» (Ενωτικό Μέτωπο Εργατικών Ισχυρών Συνδικάτων) με την οποία και συμμετείχε στις εκλογές της ΓΣΕΕ, χωρίς ωστόσο να ευοδωθούν τα σχέδιά του. Με την παράταξη αυτή διέρρηξε και επισήμως τους δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα που τον ανέθρεψε πολιτικά και το 2007 τον επέβαλε επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΠΑΣΚΕ για να διεκδικήσει τις εκλογές της ΓΕΝΟΠ ως «προεδρικός» τότε έναντι του «σημιτικού» προκατόχου του Νίκου Πιλαλλίδη και επιχείρησε να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ακραίες τοποθετήσεις
Από τα πρώτα χρόνια της θητείας του, ο κ. Φωτόπουλος ακολούθησε ακραίες συνδικαλιστικές δράσεις και τοποθετήσεις, κινούμενος πολλές φορές στα όρια της νομιμότητας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της κατάληψης του μηχανογραφικού της ΔΕΗ. Καταλήψεις, κατέβασμα του διακόπτη, παρεμπόδιση συνεδριάσεων Δ.Σ., προπηλακισμοί προέδρων, ήταν μέσα στη συνδικαλιστική γραμμή τα τελευταία χρόνια. Οι εργαζόμενοι δεν τον ακολουθούσαν πλέον στις απεργίες και στο τέλος με την πρακτική του διαφωνούσαν ακόμη και οι δικοί του συνδικαλιστές. Το τελευταίο διάστημα παρεμβαίνει μόνο με προσωπικές δηλώσεις, αφού δεν έχει καταφέρει να πάρει ούτε μία απόφαση ως διοικητικό συμβούλιο. Την ίδια στιγμή, το οικονομικό άνοιγμα της ΓΕΝΟΠ ξεπερνάει το 1,5 εκατ. ευρώ.
Πρότεινε την αύξηση της εισφοράς των πρωτοβάθμιων σωματείων από 0,53 λεπτά (ανά μέλος) σε 2 ευρώ. «Γιατί να χρηματοδοτήσουμε εμείς την κακοδιαχείριση της θητείας του», απαντάνε τα σωματεία, που κατηγορούνται από τον ίδιο ότι δεν πληρώνουν τις συνδρομές τους. Η ΓΕΝΟΠ δεν μπορεί να επιβιώσει. Η «ηρωική» έξοδος του κ. Φωτόπουλου είναι απλώς μονόδρομος...
(της Χρύσας Λιάγγου, Καθημερινή, 28/7/2013) 
ΠΗΓΗ:energypress.gr

ΟΙ ΝΕΟΠΤΩΧΟΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Όταν ο θλιβερός κατώτατος μισθός τείνει να γίνει... άπιαστος στόχος!

Το “φράγμα” του -θλιβερού ούτως ή άλλως- κατώτατου μισθού έχει σπάσει εδώ και καιρό για περίπου 700 χιλιάδες εργαζόμενους που αμείβονται με λιγότερα από 586 ευρώ τον μήνα. Και όχι μόνο αυτό: Για τους νέους κάτω των 25 ετών, τους ευέλικτα απασχολούμενους αλλά και όσους συμμετέχουν σε επιδοτούμενα προγράμματα ο κατώτατος μισθός, που δεν φτάνει καλά καλά για μια αξιοπρεπή επιβίωση, φαίνεται πως αποτελεί άπιαστο στόχο! Την ίδια στιγμή οι μέσες αποδοχές ακολουθούν τα τελευταία χρόνια σταθερά καθοδική πορεία πλησιάζοντας όλο και πιο πολύ τα κατώτατα όρια.

Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ του Έθνους της Κυριακής, αυτό γίνεται με επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις είτε με μετατροπή των θέσεων πλήρους απασχόλησης σε μερικής ή εκ περιτροπής εργασία. Είναι χαρακτηριστικό ότι για περίπου 300.000 άτομα δεν ισχύει πλέον το «παραδοσιακό» 8ωρο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις αποδοχές τους. Μόνο το 2012 πάνω από 45.000 εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να στραφούν από την πλήρη στη μερική απασχόληση. Το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς είναι 14.452 οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν να "απαρνηθούν" το παραδοσιακό οκτάωρο.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν μια τάση σταθεροποίησης της αγοράς εργασίας με δυσάρεστο χαρακτήρα: συνεχείς μειώσεις μισθών και δυσανάλογες απαιτήσεις των εργοδοτών οι οποίοι δεν χάνουν ευκαιρία να απειλούν τους εργαζόμενους με απόλυση -ή με ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση- με πρόσχημα πάντα την κρίση... 

ΠΗΓΗ: defencenet.gr

Εξοικονόμηση ενέργειας: μαθητικός διαγωνισμός για την προστασία του περιβάλλοντος

Στην εκπαίδευση για την ορθολογική χρήση της ενέργειας από τους νέους και στην κατανόηση της σπουδαιότητας της εξοικονόμησης ενέργειας, στοχεύει η απόφαση που υπέγραψε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης, για την ένταξη στο ΕΣΠΑ της πράξης:«Μειώνω το ενεργειακό μου αποτύπωμα. Διενέργεια μαθητικού διαγωνισμού με θέμα την προστασία του περιβάλλοντος μέσω εξοικονόμησης ενέργειας στα σχολεία». Φορέας υλοποίησης   είναι η Περιφέρεια.

Η πράξη, συνολικού προϋπολογισμού 130.000 ευρώ, θέτει ως κύριο άξονα την ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και κινητοποίηση των μαθητών σε δημοτικά σχολεία, γυμνάσια και σχολεία ειδικής αγωγής της Περιφέρειας Ηπείρου σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας, που αποτελεί, άλλωστε βασική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το στρατηγικό στόχο της προστασίας του περιβάλλοντος και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής.

Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί την σχολική χρονιά 2013-2014. Περιλαμβάνει την προετοιμασία του εκπαιδευτικού προσωπικού για τους στόχους του έργου και τη μέθοδο υλοποίησής του, την ενημέρωση – ευαισθητοποίηση – κινητοποίηση των μαθητών σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας και την προστασία του περιβάλλοντος, και την παραγωγή μίας μελέτης περίπτωσης, που θα προτείνει τρόπους εξοικονόμησης ενέργειας στο σχολείο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος προβλέπεται η διενέργεια τριών διαγωνισμών (ο πρώτος για τα δημοτικά σχολεία, ο δεύτερος για τα γυμνάσια και ο τρίτος για τα σχολεία ειδικής αγωγής), και τρία βραβεία ανά διαγωνισμό. Τα βραβεία θα δοθούν σε εννέα ομάδες εργασίας μαθητών, που θα παρουσιάσουν τα αρτιότερα σχέδια.

Ένας από τους κύριους στόχους που θέτει το έργο είναι η αποδοτικότητα ως προς τα οφέλη για τις σχολικές μονάδες. Για αυτό και έχουν οριστεί τα βραβεία (ένα για κάθε σχολείο):

1ο Βραβείο: Εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος 10 kw

2ο Βραβείο: Αντικατάσταση λαμπτήρων με λαμπτήρες ενεργειακής κλάσης Α

3ο Βραβείο: Επίσκεψη στο Πάρκο Ενεργειακής Αγωγής του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) για όλους τους μαθητές των βραβευμένων σχολείων. 
ΠΗΓΗ:econews.gr

Δύο στους πέντε εργάζονται χωρίς ασφάλιση

Πάνω από μισό εκατομμύριο είναι οι εργαζόμενοι που δουλεύουν αδήλωτοι και ανασφάλιστοι, σύμφωνα με εκτίμηση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για τα τελευταία 3 χρόνια.
Δύο στους πέντε εργάζονται χωρίς ασφάλιση
Σύμφωνα με τα στοιχεία της επιθεώρησης εργασίας η εξελιξη της "μαύρης - ανασφάλιστης εργασίας" είναι εντυπωσιακή από το 2010 και μετά. Ειδικότερα, ανά έτος κυμάνθηκε:
2010: 25%
2011: 30%
2012: 36,2%
2013: 1ο εξάμηνο 38,4% (δηλαδή 4 στους 10 δουλεύουν ανασφάλιστοι)
Η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, εξαιτίας των απωλειών σε έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Εκτιμάται ότι με 550.000 ανασφάλιστους εργαζόμενους το κράτος χάνει ετησίως 3 δισ. ευρώ από φόρους εισοδήματος, αφού το "μαύρο χρήμα" δεν δηλώνεται και παράλληλα τα ασφαλιστικά ταμεία χάνουν περιπου 350 εκατ. ευρώ από απώλειες ασφαλιστικών εισφορών.
Τα συνδικάτα θεωρούν ότι βασικές αιτίες για την εκτιναξη της μαυρης εργασίας σε πρωτόγνωρα επίπεδα είναι η παραλληλη έκρηξη της ανεργίας τα τελευταια χρόνια καθώς και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. 
ΠΗΓΗ:ethnos.gr