Συναδέλφισσες, οι
Μετά από τρία χρόνια προσπαθειών και αγώνων, µε το Σωµατείο µας να στέκεται όρθιο κόντρα στην
µνηµονιακή καταιγίδα των αντεργατικών µέτρων και την οικονοµική και κοινωνική κρίση που βιώνει η
Ελληνική κοινωνία, καλούµαστε να κρίνουµε την ∆ιοίκηση αυτής της τριετίας.
Αύριο Τρίτη 8 Οκτωβρίου, από τις 6.00 πµ και µέχρι το απόγευµα στις 6.00 µµ, ψηφίζουµε για
∆ιοικητικό και Οικονοµικό Απολογισµό της χρονιάς που πέρασε, καθώς και για την Κεντρική
Εφορευτική Επιτροπή (ΚΕΦΕΠ), που θα έχει την ευθύνη των εκλογών για την νέα διοίκηση του
Σωµατείου µας. Τέλος θα ψηφίσουµε και για την Εκπροσώπησή µας στην ΓΣΕΕ (µέσω Οµοσπονδίας
ή Εργατικών Κέντρων).
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.
Με την µαζική συµµετοχή µας στις ψηφοφορίες, κατοχυρώνουµε την νοµιµότητα και την εγκυρότητα
των διαδικασιών του Σωµατείου, κυρίως όµως στέλνουµε µήνυµα δύναµης και ενότητας των
εργαζοµένων στα ΕΛΠΕ προς όλες τις κατευθύνσεις.
Την Τρίτη Ψηφίζουµε ΝΑΙ στον Απολογισµό των αγώνων των εργαζοµένων.
Ψηφίζουµε ΝΑΙ στην Ενότητα. ∆ηλώνουµε µε τον πιο κατηγορηµατικό τρόπο πως θα
υπερασπιστούµε ξανά, όπου και όποτε χρειαστεί τις εργασιακές µας σχέσεις και τα δικαιώµατά µας,
απέναντι σε όποιον τα στοχοποιεί, µε την ίδια δύναµη και πίστη για το δίκιο µας όπως το κάναµε και
µέχρι σήµερα.
Για όλα τα υπόλοιπα, την εµφάνιση όλων αυτών των «ανεξάρτητων κινήσεων και κινηµάτων»!!!,
καθώς και για τις διάφορες υποσχέσεις που µοιράζουν … απλόχερα!!!, αλλά και τις φοβερές και
τροµερές κατηγορίες ενάντια στα όσα έγιναν στα τρία αυτά χρόνια, θα µιλήσουµε αναλυτικά σε νέα
µας ανακοίνωση.
Άλλωστε οι εργαζόµενοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι πάλευαν καθηµερινά και για την Σύµβαση και τα
εργασιακά µας δικαιώµατα, σε όλα τα µέτωπα που χρειάστηκε να συγκρουστούµε, αλλά και για τα
καθηµερινά που δυσκολεύουν τη ζωή µας περισσότερο, λόγω της κρίσης που βιώνουµε και εµείς
όπως όλοι οι Έλληνες.
Αύριο λοιπόν ψηφίζουµε:
ΝΑΙ για ∆ιοικητικό και Οικονοµικό Απολογισµό του Σωµατείου µας.
Εκλέγουµε την ΚΕΦΕΠ για τις εκλογές της νέας ∆ιοίκησης του ΠΣΕΕΠ που θα γίνουν σε δύο
εβδοµάδες. Επιλέγουµε την εκπροσώπησή µας για την ΓΣΕΕ µέσω της Οµοσπονδίας.
Η µαζική συµµετοχή µας είναι δύναµη για το Σωµατείο.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Αύριο Τρίτη 08/10/13 στα κατά τόπους γραφεία του ΠΣΕΕΠ και από ώρες 06:00 έως 18:00, πραγµατοποιείται η Γενική µας Συνέλευση, στην οποία ψηφίζουµε για:
• ΕΓΚΡΙΣΗ ∆ΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
• ΕΚΛΟΓΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
• ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΤΗ ΓΣΕΕ
Ειδικά για τους συναδέλφους που ψηφίζουν στο Μαρούσι, η ψηφοφορία θα διεξαχθεί από τις 09:00 έως 17:00 στην αίθουσα ορκωτών λογιστών (δίπλα στην αίθουσα εκπαίδευσης, -1 όροφος).
Καλούµε όλους τους συναδέλφους να συµµετέχουν µαζικά στις παραπάνω ψηφοφορίες.
Διαβάζοντας αυτό το κείμενο αντιλαμβάνεται εύκολα ο καθένας ότι τίποτα από όσα συμβαίνουν σήμερα δεν έγινε τυχαία. Και στις δέκα τεχνικές θα αναγνωρίσει κανείς τη δική του καθημερινότητα, τη δική του....πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια της ευημερίας μας.
Δικαίως συμπεραίνει κανείς ότι όλα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα είχαν σχεδιάσει. Όλες οι τεχνικές εφαρμόστηκαν πάνω μας και σήμερα πια μπορούμε να πούμε ότι αποδειχθήκαμε τα ιδανικά πειραματόζωα!
1. Η τεχνική της διασκέδασης Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, διʼ ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών. Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.
«Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται, να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΠΗΓΗ:defencenet.gr
Η ΑΔΕΔΥ ζητεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές, αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία και νομολογία, οι υπουργικές αποφάσεις που αφορούν τη διαθεσιμότητα και τη κινητικότητα των υπαλλήλων του Δημοσίου τομέα, των ΝΠΔΔ, κ.λπ.
Ειδικότερα, η ΑΔΕΔΥ κατέθεσε στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο δύο προσφυγές.
Με την πρώτη ζητεί να ακυρωθούν δύο αποφάσεις του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης με τις οποίες εισάγεται η διαδικασία και τα κριτήρια διαθεσιμότητας και κινητικότητας.
Με τη δεύτερη προσφυγή ζητεί να ακυρωθούν 25 κοινές υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες καταργούνται πλέον των 6.000 οργανικών θέσεων σε διάφορα υπουργεία, οργανισμούς του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, κ.λπ.
Η ΑΔΕΔΥ υποστηρίζει ότι οι επίμαχες υπουργικές αποφάσεις προσκρούουν σε σωρεία Συνταγματικών διατάξεων, όπως είναι αυτές που αφορούν την ισότητα των πολιτών, την προστασία της αξίας του ανθρώπου, το δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, ενώ παραβιάζουν και άλλα άρθρα του Συνταγματικού χάρτη όπως είναι το άρθρο 74 που δεν επιτρέπει την δημοσίευση σε νόμο άσχετων διατάξεων με τον τίτλο και το περιεχόμενό του, το άρθρο 103 το οποίο προστατεύει τους δημοσίους υπαλλήλους, κ.λπ.
Ακόμη, ο συνδικαλιστικός φορέας υποστηρίζει ότι συγκρούεται ο θεσμός της διαθεσιμότητας με οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη νομολογία (παλαιές αποφάσεις) τόσο του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και του ΣτΕ. Επίσης, σημειώνει ότι πριν τη μαζική κατάργηση οργανικών θέσεων δεν προηγήθηκε εμπεριστατωμένη μελέτη της δομής των δημοσίων υπηρεσιών όπως προβλέπεται. Η δε κατάργηση των θέσεων αυτών υλοποιήθηκε χωρίς «να υπηρετούνται οι συνταγματικοί σκοποί της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας και της αδιάλειπτής λειτουργίας της» και ενώ είναι προαποφασισμένο 15.000 δημόσιοι υπάλληλοι να τεθούν σε διαθεσιμότητα.
Τέλος, σημειώνουν ότι το όφελος στο Δημόσιο είναι μηδαμινό, αφού όσοι εξέρχονται τις υπηρεσίας λαμβάνουν το 75% των αποδοχών τους, ενώ αντίθετα οι συνέπειες στην οργάνωση και λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών είναι ανυπολόγιστες.
ΠΗΓΗ: defencenet.gr
Μια απλή ιδέα ενός εφευρέτη η οποία ήδη υλοποιήθηκε και πωλείται περίπου προς 60-70 ευρώ, «υπόσχεται» μείωση του κόστους του πετρελαίου θέρμανσης ή του φυσικού αερίου κατά 20%. Τι καταναλώνει; Ρεύμα το οποίο όμως δεν πρόκειται να σας επιβαρύνει με περισσότερα από 2-3 ευρώ τον χρόνο.
Όσοι υποστηρίζουν ότι δεν χρειάζεται κόπος αλλά τρόπος, τελικώς έχουν δίκιο. Η ιδέα είναι πολύ απλή και αυτός που τη σκαρφίστηκε φιλοδοξεί να γίνει διάσημος σε ολόκληρη την Ευρώπη (και πλούσιος). Εγκαθιστώντας έναν απλό ανεμιστήρα πάνω στο καλοριφέρ, εμποδίζει τον ζεστό αέρα από το ανέβει στο ταβάνι. Τον διοχετεύει οριζόντια μέσα στο δωμάτιο και έτσι μειώνει το κόστος του πετρελαίου ή του φυσικού αερίου κατά 20% (τουλάχιστον έτσι λέει)
Ο εφευρέτης είναι Βρετανός και λέγεται RolandGlancy. Τον «γνωρίσαμε» μέσω της βρετανικής DailyTelegraph. Hεφεύρεσή του, βραβεύτηκε ήδη με 253 χιλιάδες λίρες από το βρετανικό υπουργείο Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής ενώ η επιχείρηση που ανέλαβε να υλοποιήσει την ιδέα –το προϊόν βαφτίστηκε radfan- έχει ήδη στηθεί και είναι έτοιμη να πουλήσει. Μάλιστα, ήδη λειτουργεί και το σχετικό eshopτο οποίο μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση
Ποια είναι η ιδέα
Μια απλή πλαστική συσκευή με μήκος 50,5 εκατοστών και πλάτος οκτώ εκατοστών η οποία είναι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει στις θερμοκρασίες που αναπτύσσει το καλοριφέρ. Στο εσωτερικό της κρύβει ανεμιστήρες (ο εφευρέτης δηλώνει στην DailyTelegraph) ότι το πρωτότυπο το σχεδίασε με ανεμιστηράκια που αγόρασε από το e-bay) οι οποίοι κάνουν την εξής απλή δουλειά. «Σπρώχνουν» τον ζεστό αέρα ο οποίος έχει την ιδιότητα να ανεβαίνει προς το κέντρο του δωματίου με αποτέλεσμα η θερμοκρασία να ανεβαίνει γρηγορότερα, ο θερμοστάτης του καλοριφέρ να κλείνει γρηγορότερα και να επιτυγχάνεται εξοικονόμηση καυσίμου που στην προκειμένη περίπτωση είναι ή το πετρέλαιο θέρμανσης ή το φυσικό αέριο. Η συσκευή δουλεύει με ρεύμα (κάπως πρέπει να κινούνται τα ανεμιστηράκια). Ο εφευρέτης, το μόνο που έκανε είναι να εφοδιάσει τη συσκευή του με ένα καλώδιο το οποίο στο ένα τμήμα του είναι ειδικά ενισχυμένο ώστε να μην επηρεάζεται από τη ζέστη του καλοριφέρ. Πόσο το πουλάει; Μέσω του eshopτου, το διαθέτει προς 55 λίρες. Ήδη έχουν γίνει και οι πρώτες παραγγελίες σε Τσεχία και Ολλανδία ενώ κάτι μας λέει ότι θα το δούμε σύντομα και στην Ελλάδα.
ΠΗΓΗ:fpress.gr
Σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος, μετά από τις πιέσεις της τρόικας θα ελεγχθούν κατά προτεραιότητα τα εμβάσματα 50.000 φυσικών προσώπων στο εξωτερικό και πρόσωπα για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις παράνομου πλουτισμού.
Την ίδια στιγμή το υπουργείο Οικονομικών μελετά το νέο καθεστώς και τα κίνητρα για να ζητούν οι πολίτες αποδείξεις καταναλωτικών δαπανών και υπηρεσιών από κατηγορίες επαγγελματιών οι οποίοι παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά φοροδιαφυγής.
Το υπουργείο θα αναγνωρίζει συγκεκριμένες κατηγορίες αποδείξεων και στο τέλος κάθε έτους θα ανακοινώνεται η λίστα με τις αποδείξεις που θα μετράνε στην Εφορία, ενώ θα επιστρέφεται στους καταναλωτές το 30% της αξίας τους, δηλαδή ποσοστό πολύ πάνω από τον ανώτερο συντελεστή ΦΠΑ 23%.
Σε περιπτώσεις υπηρεσιών όπως είναι η εστίαση, όπου ο ΦΠΑ είναι πλέον 13%, η έκπτωση - επιστροφή φόρου θα κινείται περίπου στο 20% επί της αξίας των αποδείξεων. Με αυτές τις δύο «κινήσεις», τον προσωρινό έλεγχο σε φυσικά πρόσωπα κατά τα πρότυπα των ελέγχων που γίνονται σε επαγγελματίες αλλά και το νέο καθεστώς αποδείξεων που θα ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2014, στην Καραγεώργη Σερβίας ευελπιστούν ότι θα περιοριστεί σημαντικά η φοροδιαφυγή που παραμένει η αχίλλειος πτέρνα του προγράμματος σταθερότητας και θα αυξηθούν τα δημόσια έσοδα.
Στόχος όσοι έχουν βγάλει τα χρήματα στο εξωτερικό
Πρόθεση του υφυπουργού Οικονομικών Γιώργου Μαυραγάνη και του γενικού γραμματέα Εσόδων Χάρη Θεοχάρη είναι να «ξετινάξουν» με στοχευμένους ελέγχους όσους έχουν βγάλει χρήματα στο εξωτερικό και όλους όσοι έχουν μεγάλη περιουσία αλλά μικρά εισοδήματα στη φορολογική τους δήλωση.
Προκειμένου να ξεπεραστούν γραφειοκρατικά εμπόδια στους ελέγχους, η ηγεσία του υπουργείου θα φέρει στη Βουλή διάταξη νόμου που θα συμπεριλάβει στο νομοσχέδιο για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, η οποία δίνει τη δυνατότητα πραγματοποίησης προσωρινών ελέγχων σε κατηγορίες φορολογουμένων για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις φοροδιαφυγής.
Με την τροπολογία αυτή θα γίνεται στοχευμένος - προσωρινός έλεγχος, ο οποίος θα εστιάζει σε συγκεκριμένο πεδίο ελέγχου, όπως είναι για παράδειγμα τα εμβάσματα που εστάλησαν την περασμένη διετία στο εξωτερικό. Στη συνέχεια, αν κριθεί αναγκαίο, θα ελεγχθούν και άλλα στοιχεία, όπως π.χ. η ακίνητη περιουσία ή περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας (πολυτελή αυτοκίνητα, σκάφη, έργα τέχνης κτλ.).
ΠΗΓΗ: defencenet.gr
Μάλλον αμηχανία- αν όχι εκνευρισμό- προκάλεσε στην Αθήνα η Eκθεση της Standard & poor's , καθώς πίσω από τα καλά λόγια για τις δημοσιονομικές επιδόσεις, ο οίκος μεταθέτει χρονικά κατά ένα έτος την επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, «ψαλιδίζει» τις προβλέψεις για την αύξηση του ΑΕΠ το 2015, ενώ υπολογίζει ότι το Χρέος στο κλείσιμο του μεθεπόμενου έτους θα βρίσκεται περίπου 9 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα απ' ότι υπολογίζει η Τρόικα.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στη 3σέλιδη Έκθεση του Οίκου δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά, η παραμικρή νύξη στο ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας στις αγορές το 2014, όπως προβλέπει ο σχεδιασμός της ελληνικής κυβέρνησης.
«Ουδέν σχόλιον» ήταν η αντίδραση υψηλόβαθμου κυβερνητικού αξιωματούχου στο ερώτημα πώς βλέπει η Αθήνα την Έκθεση του Οίκου, λίγες ώρες μάλιστα αφότου ο Πρωθυπουργός επί αμερικανικού εδάφους είχε απευθύνει εκ νέου κάλεσμα σε funds να επενδύσουν στην ελληνική οικονομία και στα ελληνικά ομόλογα, επικαλούμενος το ότι το επιτόκιο του 10ετούς έχει υποχωρήσει στα επίπεδα του 10%.
Ο προβληματισμός της Αθήνας ενισχύεται εν αναμονή της Έκθεσης από τη MOODY'S, στελέχη της οποίας είχαν επαφές με το οικονομικό επιτελείο πριν από λίγες ημέρες, με τις προσδοκίες της ελληνικής πλευράς να είναι υψηλές καθώς όπως έλεγαν τότε υπηρεσιακοί παράγοντες, "η MOODY'S είναι η μοναδική από τους τρεις Οίκους που δεν έχει προχωρήσει σε αναβάθμιση".
Στη πραγματικότητα, η Έκθεση της STANDARD & POOR'S μοιάζει με... σκωτσέζικο ντους. Ο Οίκος διατηρεί στο Β- την πιστοληπτική αξιολόγηση, κυρίως λόγω του ότι παραμένει υψηλό το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αν και βαίνει μειούμενο, λόγω των σημαντικών δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων αλλά και λόγω του ότι Ευρωζώνη και ΔΝΤ διατηρούν μεγάλες χρηματοδοτικές "γραμμές" προς την ελληνική οικονομία. Στα θετικά της Έκθεσης συμπεριλαμβάνεται και η επισήμανση για τη μεγάλη μείωση του ελλείμματος στο Ισοζύγιο Πληρωμών, που θα περιοριστεί φέτος στο 1% από 15% του ΑΕΠ.
Από την άλλη ο Οίκος προβλέπει, όμως, ύφεση και το 2014 (1%) και ανάπτυξη μόλις 1,1% το 2015, ανεργία έως το 28,5% το 2014, περαιτέρω μείωση των ονομαστικών μισθών, παρά το ότι είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη από το 2010 υποσκάπτοντας τη κοινωνική σταθερότητα- όπως επισημαίνει η S&P, ενώ θεωρεί ότι το Χρέος, που είναι ιδιαιτέρως βαρύ, θα διατηρηθεί στα επίπεδα του 177% το 2015.
«Σημειώνουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στην υγειονομική περίθαλψη και στη διαχείριση των εσόδων δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί και ότι η διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων είναι αργή. Ωστόσο, αν η κυβέρνηση πετύχει φέτος ένα πρωτογενές πλεόνασμα, αυτό θα μπορούσε κατά την άποψή μας, να προκαλέσει μια πρόσθετη χαλάρωση των όρων δανεισμού από τους επίσημους δανειστές. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει την κυβέρνηση να μειώσει ή ακόμη και να εξαλείψει το «κενό χρηματοδότησης» που προβλέπεται για το 2015-2016», καταλήγει η Έκθεση πριν επισημάνει ότι μπροστά μας βρίσκεται είτε η περαιτέρω αναβάθμιση εάν εφαρμοστεί πλήρως το πρόγραμμα είτε μια νέα υποβάθμιση στη περίπτωση διακοπής της χρηματοδότησης ή νέου «κουρέματος» στα εναπομείναντα ομόλογα των ιδιωτών.
ΠΗΓΗ:iefimerida.gr
Κάποτε, όχι πολύν καιρό πριν, οι κυβερνήσεις κυβερνούσαν. Τώρα, απλώς αιτούνται αιτημάτων σε αυτούς που έχουν την πραγματική εξουσία και επί της ουσίας κυβερνούν: τις κεντρικές τράπεζες. Μετά τη μεγάλη κρίση του 2008, που πυροδοτήθηκε από την κατάρρευση της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers, συντελέστηκε ραγδαία μια βαθύτατη, de facto πολιτειακή αλλαγή και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού.
Οι κυβερνήσεις σε Αμερική και Ευρώπη σήκωσαν ψηλά τα χέρια μπροστά στην παγκόσμια χρηματοοικονομική τρικυμία και ανάθεσαν στις κεντρικές τους τράπεζες τον ρόλο του καπετάνιου. Έκτοτε, είναι οι τελευταίες -η περίφημη Fed στις ΗΠΑ και η ΕΚΤ στην Ευρωζώνη- που κυβερνούν, με τις δημοκρατικά κυβερνήσεις να παίζουν ρόλο κομπάρσου κι αντί να ικανοποιούν τις επιθυμίες του λαού που τις εξέλεξε, απλώς μεταφέρουν τα αιτήματά του στον «αφέντη» ελπίζοντας -για τη δική τους πολιτική επιβίωση- ότι αυτά θα ικανοποιηθούν.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων αυτό που γίνεται στις ΗΠΑ, όπου ο Λευκός Οίκος έχει εκχωρήσει πλήρως την άσκηση της οικονομικής πολιτικής -και ό,τι συνεπάγεται αυτού- στη Fed. Η Fed είναι αυτή που εδώ και περίπου τεσσερσήμισι χρόνια τυπώνει το χρήμα και δανείζει την κυβέρνηση των ΗΠΑ αγοράζοντας κρατικά ομόλογα και τις αμερικανικές τράπεζες αγοράζοντας τα ομόλογα-«σκουπίδια» τους. Επομένως, είναι αυτή που χρηματοδοτεί το αμερικανικό χρέος, το αμερικανικό έλλειμμα, το αμερικανικό πιστωτικό σύστημα, την αμερικανική κατανάλωση. Κρατώντας επί της ουσίας εν ζωή κράτος και τράπεζες με το χρήμα που τυπώνει, οι αποφάσεις της δεν επιδέχονται αμφισβήτησης ούτε καν στο πλαίσιο της δημοκρατίας.
Οι κόντρες των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων με αφορμή και το περίφημο «λουκέτο» της αμερικανικής κυβέρνησης αυτήν την εβδομάδα δεν είναι τίποτα περισσότερο από πολιτικούς θεατρινισμούς, απαραίτητους για να δικαιολογείται η ύπαρξη του αμερικανικού πολιτικού συστήματος και να φαίνεται στον μέσο Αμερικανό ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Γι' αυτό, άλλωστε και οι αγορές δεν «ψαρώνουν». Γνωρίζουν ποιος κυβερνά και εκεί δίνουν την προσοχή τους. Μόλις προ ημερών επιφανή στελέχη της Fed έδωσαν τη νέα γραμμή: «Πρέπει να περιορίσουμε κι άλλο την ανεργία». Κάτι που η κυβέρνηση Ομπάμα μπορεί να πιστωθεί, αλλά δεν μπορεί να καταφέρει...
Μήπως, άραγε, είναι αλλιώς τα πράγματα στην Ευρώπη; Για καιρό υπήρχε το παραμύθι ότι η ΕΚΤ ελέγχεται από τη Γερμανία, η οποία κυβερνά την Ευρώπη, όμως προ ημερών τελείωσε κι αυτό: Η ΕΚΤ ζήτησε νέο κύκλο αυστηρότερων τεστ αντοχής για τις ευρωπαϊκές τράπεζες προκαλώντας απανωτά εγκεφαλικά στο Βερολίνο, που τρέμει πιθανή αποκάλυψη της γύμνιας του δικού του τραπεζικού συστήματος. Βέβαια, δεν είναι αυτό που φοβάται τόσο η Γερμανία.
Το να εκθέσει ανεπανόρθωτα τις γερμανικές τράπεζες θα ήταν για την ΕΚΤ αυτοκτονικό, όμως μπορεί μέσω των τραπεζών να εκβιάζει και να ελέγχει όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, του Βερολίνου μη εξαιρουμένου. Η εξουσία των κυβερνήσεων επί της ΕΚΤ είναι μόνο θεωρητική. Επί της ουσίας αν πέσουν οι τράπεζες, πέφτουν και οι κυβερνήσεις, όχι μόνο στην εύθραυστη Αθήνα αλλά και στο φαινομενικά πανίσχυρο Βερολίνο. Κι όπως ακριβώς στις ΗΠΑ, αυτός που δίνει την πίστωση και κρατά εν ζωή το δημοκρατικό μας σύστημα, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, δηλαδή η ΕΚΤ, είναι αυτός που κυβερνά.
Γιώργος Ι. Μαύρος
ΠΗΓΗ:
logoplokies.blogspot.gr
Να αυξηθεί η παρακράτηση φόρου στα δελτία παροχής υπηρεσιών (“μπλοκάκια”) σε 26% από 20% που είναι σήμερα απαιτεί η τρόικα, ενώ ταυτόχρονα ζητεί να καταργηθεί και η έκπτωση 1,5% που γίνεται στη μηνιαία παρακράτηση φόρου από μισθωτούς και συνταξιούχους.
Η συγκεκριμένη απαίτηση έγινε γνωστή στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών και είναι πιθανό να περιληφθεί στο φορολογικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί σύντομα για τον νέο Ενιαίο Φόρο Ακινήτων σύμφωνα με δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου.
Με τις νέες ρυθμίσεις αυτές θα μειωθούν αμέσως οι αμοιβές για όλους τους μισθωτούς, για μεγάλο αριθμό ελευθέρων επαγγελματιών και για όσους παρέχουν υπηρεσίες σε επιχειρήσεις και επιτηδευματίες αλλά και για μεγάλο αριθμό εργαζομένων με μπλοκάκι, οι οποίοι στην ουσία είναι μισθωτοί αλλά αμείβονται κάθε μήνα με τον τρόπο αυτό.
Για πολλούς από τους εργαζόμενους με μπλοκάκι η αύξηση στην παρακράτηση σημαίνει ότι οι μηνιαίες αποδοχές τους θα μειωθούν κατά 7,5% και τούτο παρά το γεγονός ότι έχουν το δικαίωμα να φορολογηθούν ως μισθωτοί (με συντελεστή 22% για εισόδημα έως 25.000 ευρώ) οπότε μετά την εκκαθάριση του φόρου η διαφορά θα τους επιστραφεί -έστω και με τη συνηθισμένη μεγάλη καθυστέρηση.
Το επιχείρημα για την αύξηση στην παρακράτηση της τρόικας είναι ότι ο συντελεστής φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματικών είναι 26% μέχρι εισόδημα ύψους 50.000 ευρώ (και με 33% για το εισόδημα πάνω από το ύψος αυτό). Όμως, ο συλλογισμός αυτός παραγνωρίζει το γεγονός ότι πριν υπολογιστεί ο φόρος, από τα εισοδήματα των ελευθέρων επαγγελματιών αφαιρούνται οι επαγγελματικές δαπάνες, οπότε η τελική επιβάρυνση είναι συνήθως μικρότερη.
Έτσι, με την αύξηση της παρακράτησης, αυτό που θα συμβεί είναι ότι οι επαγγελματίες θα χάσουν 7,5% παραπάνω εισόδημα και θα περιμένουν την εκκαθάριση φόρου (με τη συνηθισμένη καθυστέρηση) για να εισπράξουν την όποια διαφορά υπάρχει από το φόρο που τελικά θα οφείλουν.
Αντιστοίχως, πρόσθετη μείωση κατά 1,5% θα υποστούν και όλοι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι εφόσον τελικά προχωρήσει η κατάργηση της έκπτωσης που γίνεται σήμερα στη μηνιαία παρακράτηση φόρου.
ΠΗΓΗ:newmoney.gr
Οι μεγάλες πολυεθνικές πετρελαϊκές περνούν μια κρίση την οποία δεν έχουν προσέξει οι αναλυτές και οι αγορές. Πρόκειται για μια κρίση αποτελεσμάτων και οράματος. Για να το θέσουμε απλά, οι μεγάλες πετρελαϊκές, δηλαδή εταιρείες όπως η ExxonMobil, η ΒΡ και η Shell, δεν αναπτύσσονται. Έχουν ανακαλύψει λιγοστό πετρέλαιο τα τελευταία χρόνια, παρά τις αυξημένες επενδύσεις και επιπλέον έχουν χάσει την αποκλειστικότητα στην τεχνογνωσία που τις καθιστούσε απαραίτητες για τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες στο παρελθόν.
Για την κατάσταση ευθύνονται αρκετοί παράγοντες. Οι μεγάλες εταιρείες σταδιακά τείνουν να γίνουν παραγωγοί αερίου και όχι πετρελαίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το 50% των αποθεμάτων τους αποτελείται από φυσικό αέριο. Ίσως θα έπρεπε να τις αποκαλούμε εταιρείες αερίου και όχι πετρελαϊκές.
Το πρόβλημα με αυτή τη μεταμόρφωση είναι ότι απειλεί την κερδοφορία τους, η οποία σήμερα βασίζεται σε ανακαλύψεις κοιτασμάτων που έγιναν παλαιότερα και τώρα αποδίδουν όλο και λιγότερο.
Το φυσικό αέριο είναι πολύ φθηνότερο από το πετρέλαιο. Συχνά, είναι δύσκολο να πωληθεί και το μεγαλύτερο μέρος του περιθωρίου κέρδους χάνεται στα στάδια της μεταφοράς και της υγροποίησης. Αυτή είναι η κατάσταση για ορισμένες από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις αερίου στην Αυστραλία, για παράδειγμα, οι οποίες είναι μετά βίας βιώσιμες.
Παράλληλα, ίσως να αποδειχτεί δύσκολο να αποκομίσουν μεγάλα κέρδη από άλλες σημαντικές πρόσφατες ανακαλύψεις, όπως αυτές στην Μοζαμβίκη και την Τανζανία. Τα πάντα που χρειάζονται για την ανάπτυξη των συγκεκριμένων κοιτασμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων, θα πρέπει να εισαχθούν έναντι υψηλού κόστους.
Από την άλλη, οι ανακαλύψεις αερίου στις ΗΠΑ οδήγησαν σε μείωση την τιμή του αερίου, στον βαθμό που στοιχίζει όσο το 20% του πετρελαίου για την ίδια ενεργειακή απόδοση, καθιστώντας αρκετά επιχειρηματικά σχέδια οριακά βιώσιμα.
Τα σημάδια της αναταραχής είναι ήδη ορατά στην κερδοφορία των μεγάλων πετρελαϊκών σήμερα, η οποία είναι πολύ χαμηλότερη από την αντίστοιχη πριν 7-8 χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές του αργού τότε. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις δύο μεγαλύτερες εταιρείες, την ExxonMobil και την Shell:
Το 2012, με μια μέση τιμή του Brent πάνω από τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, η Exxon σημείωσε καθαρά κέρδη 44,9 δις. δολάρια. Όμως, το 2005, όταν η τιμή του Brent ήταν 55 δολάρια, τα κέρδη της ήταν 36,13 δις., δηλαδή 42 δις. σε σημερινά χρήματα.
Με άλλα λόγια, η τιμή του αργού σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2005 ως το 2012, αλλά τα κέρδη της Exxon αυξήθηκαν μόλις κατά μερικά δις. δολάρια. Η Shell τα πήγε ακόμα χειρότερα, ανακοινώνοντας κέρδη 27 δις. το 2012, έναντι 26,3 δις. το 2005.
Την ίδια στιγμή, οι πετρελαϊκές αγωνίζονται για να αυξήσουν την παραγωγή τους. Στην καλύτερη περίπτωση την διατηρούν σταθερή, κυρίως μέσω αυξήσεων στο φυσικό αέριο, το οποίο όμως δεν αποφέρει τα ίδια κέρδη. Οι περισσότερες πετρελαϊκές παράγουν λιγότερο από ότι στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ενώ ορισμένες, όπως η ΒΡ παράγουν πολύ λιγότερο.
Οι μεγάλες εταιρείες έχουν χάσει επίσης και πολλές από τις δυνατότητες που τις καθιστούσαν απαραίτητες για πολλές χώρες που επιθυμούν να αναπτύξουν τα αποθέματά τους. Στη δεκαετία του ’90, οι πετρελαϊκές άρχισαν να περικόπτουν τα κόστη απότομα, μειώνοντας και τον αριθμό των εργαζομένων τους. Έχουν αναθέσει σε άλλους κάποιες αναγκαίες λειτουργίες προκειμένου να διατηρήσουν την κερδοφορία τους. Για παράδειγμα, άνω του 75% της αξίας στον τομέα της έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων παγκοσμίως πραγματοποιείται από εργολάβους όπως η Halliburton και η Schlumberger εκ μέρους των πετρελαϊκών.
Επιπλέον, οι εταιρείες έχουν περικόψει και τους πόρους για έρευνα και τεχνολογία. Ως αποτέλεσμα, οι πετρελαϊκές έχουν φτάσει πλέον στο ίδιο επίπεδο με τους εργολάβους και τις κρατικές πετρελαϊκές, όπως η Petrobras της Βραζιλίας, η οποία θεωρείται πλέον ηγέτης στην τεχνολογία για γεωτρήσεις σε βαθιά ύδατα.
Το πρόβλημα με την στρατηγική αυτή είναι ότι ο κλάδος του πετρελαίου βασίζεται στο κεφάλαιο και τις ικανότητες, παρά στην ένταση εργασίας. Η μείωση του ειδικευμένου προσωπικού και της έρευνας, με παράλληλες επενδύσεις δισεκατομμυρίων κάθε χρόνο, μπορεί εν τέλει να γίνει μια συνταγή για κακές αποφάσεις και φτωχή απόδοση.
Οι μεγάλοι έχασαν επίσης την ευκαιρία να συμμετάσχουν στην επανάσταση του αερίου σχιστών στις αρχές του 2000, της οποίας ηγήθηκαν μικρομεσαίες ανεξάρτητες εταιρείες. Στη συνέχεια προσπάθησαν να μπουν, αλλά ήταν αργά. Το 2009, η Exxon εξαγόρασε την ΧΤΟ έναντι 41 δις. δολαρίων, σε ένα χρονικό σημείο που οι τιμές του αερίου ήταν υψηλές. Ένα χρόνο μετά, οι τιμές κατέρρευσαν εν μέσω του άφθονου αερίου σχιστών που κατέκλυσε την αγορά.
Όπως με το αέριο σχιστών, οι μεγάλες πετρελαϊκές δεν πρωταγωνίστησαν ούτε στο πετρέλαιο σχιστών, στο οποίο και πάλι οι μικρομεσαίοι ηγήθηκαν. Αντίστοιχα, πολλές ανακαλύψεις κοιτασμάτων σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως η Αφρική, έγιναν από μικρότερες εταιρείες.
Νοθεύοντας τις ικανότητές τους, οι μεγάλοι έχασαν διαπραγματευτική ισχύ με τις χώρες εκείνες που κατέχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα σήμερα. Στο κάτω-κάτω, μια ρωσική ή κινεζική εταιρεία μπορεί να κάνει τα ίδια με μια μεγάλη ιδιωτική πετρελαϊκή, διότι και οι δύο χρησιμοποιούν τους ίδιους εργολάβους. Και οι κρατικές πετρελαϊκές μπορούν να τους χρησιμοποιούν άμεσα.
Οι πετρελαιοπαραγωγικές χώρες έχουν εκμεταλλευτεί την κατάσταση αυτή. Η πιο ακραία περίπτωση είναι το Ιράκ μετά τον Σαντάμ, το οποίο οι μεγάλες πετρελαϊκές περίμεναν ότι θα είναι ένα ενεργειακό Ελ-Ντοράντο. Τελικά αποδείχτηκε μια χώρα με μικρές απολαβές και μεγάλους κινδύνους. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για πολλές άλλες χώρες, από τη Νορβηγία μέχρι τη Νιγηρία, στις οποίες το μερίδιο του κράτους από φόρους, δικαιώματα και άλλα έξοδα, πολλές φορές ξεπερνά το 90%.
Βεβαίως, όλες οι μεγάλες πετρελαϊκές μπορούν να βασίζονται σε δύο δυνατά τους χαρτιά: Την τεράστια οικονομική δύναμη και το χαμηλό χρέος, και τα δύο αποτελέσματα των επενδύσεων που έγιναν πριν από 20-30 χρόνια.
Για να εκμεταλλευτούν αυτά τα πλεονεκτήματα, πρέπει να αναθεωρήσουν την στρατηγική τους, να αναδομήσουν την τεχνογνωσία του ανθρώπινου δυναμικού και να επικεντρωθούν στις δεξιότητες και την τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης αυτής που θα τους επιτρέψει να αντιμετωπίσουν περιβαλλοντικές απειλές που σχετίζονται με την παραγωγή πετρελαίου.
Επίσης, πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να φυλάξουν κεφάλαιο για μια εποχή στην οποία οι τιμές μπορεί να είναι χαμηλότερες και οι ευκαιρίες πιο ελκυστικές. Οι εταιρείες αυτές έχουν ακόμη χρόνο να ανατρέψουν την πτώση τους, αλλά το περιθώριο συρρικνώνεται γρήγορα
ΠΗΓΗ:energia.gr
