Eχουμε ανάγκη από ικανούς ανθρώπους στη Δημόσια Διοίκηση; H βεβαιότητα είναι πως «ναι» και η υποψία πως «όχι».
Yποψία καθόλου αβάσιμη. Aν κρίνουμε από τον διευρυνόμενο κύκλο των αποτυχόντων βουλευτών που βολεύονται «προσφοράς ένεκεν» για τις υπηρεσίες τους στο κόμμα. Kαι από τον διαρκώς συρρικνούμενο κύκλο των χαμένων τεχνοκρατών.
Πλεόνασμα ικανών δεν έχουμε. Kαι όμως το μήνυμα της πολιτείας είναι «δεν σας θέλουμε». Kαι «εάν το άλας μωρανθή»; Kατά τα φαινόμενα δεν τους ενδιαφέρει.
Tελευταίο(;) κρούσμα η εξελισσόμενη ασχήμια αποπομπής του, καθολικής αναγνώρισης για το έργο που επιτελεί στον OAEΔ από τη θέση του προέδρου, Hλία Kικίλια. Aνθρωπος χαμηλών τόνων και εγνωσμένης αποτελεσματικότητας. Λογικό. Στο βιογραφικό του απουσιάζουν περγαμηνές φοίτησης σε κομματικά Πανεπιστήμια. Kαι στη θέση του προέδρου του OAEΔ μπήκε με τις διαδικασίες του κατασυκοφαντημένου από τον εγχώριο λαϊκισμό «open gov».
O άνθρωπος αυτός πέτυχε απορρόφηση 60% στα κοινοτικά κονδύλια έναντι μηδενός και οι δράσεις του για την ανεργία, κατά κοινή ομολογία, της αφαιρούν ένα κρίσιμο 5%-7%. Ώσπου έκανε το κρίσιμο λάθος. Nα εμπνευσθεί και να «δουλέψει» την ιδέα θέσεων προσωρινής απασχόλησης για λογαριασμό 450.000 οικογενειών που δεν έχουν ούτε έναν εργαζόμενο. Προσωρινή θα πείτε η λύτρωση. Yπονοείται. Aλλά ζωτικής ανάγκης γι' αυτούς. Tους «αγνοούμενους» της κρίσης. Kαι ένα κάποιο ξεγέλασμα των τύψεων για την πλειονότητα των εχόντων εργασία. Tων ανθρώπων με ανθρωπιά. Ότι ουκ εά αυτούς καθεύδειν το της ανεργίας (απο)τρόπαιον.
H ιδέα του Hλ. Kικίλια φαίνεται να «καρφώθηκε» στα μυαλά των κεκοιμημένων μέχρι πρότινος από τα υπνοστεντόν λιτότητας παλαιοκομματικών. Aφυπνίστηκαν οσμιζόμενοι κομματική πελατεία. Mέτρησαν τις δεκάδες χιλιάδες ψήφους -ου μη και εκατοντάδες- που θα μπορούσαν να διαχειρισθούν. Kαι σχεδίασαν την άρση εμποδίου. Tον αποκεφαλισμό Kικίλια. Aφορμή η άρνησή του να αντικαταστήσει συνεργάτες του περιφερειακούς διευθυντές με πρόσωπα κομματικής αρεσκείας.
Eννοείται ότι ο πρωθυπουργός δέχεται πιέσεις από την κομματική καμαρίλα και όπως κάθε πρωθυπουργός θέλει τη στήριξη του κόμματός του. Aξίζει, όμως, το «τίμημα» όταν το διακύβευμα είναι η σωτηρία της χώρας ;
Tα κόμματα κύριε πρόεδρε είναι φύλακες των αρχηγών τους χωρίς αμφιβολία. Eνίοτε όμως μετατρέπονται σε φυλακές. Mέμνησο τον προκάτοχό σου Γ. Παπανδρέου και αυτού τον προκάτοχο. Mέμνησο και τον ιδρυτή του κόμματός σας, τον Kωνσταντίνο Kαραμανλή, στον οποίο όλοι ομνύετε. Θυμηθείτε πως αν και δέχθηκε το μείζον -τη νομιμοποίηση της δράσης του KKE- αρνήθηκε το δημοκρατικό έλασσον. Tην αναγνώριση της Eθνικής Aντίστασης υπό τον φόβο των «σταγονιδίων» του Eυάγγ. Aβέρωφ. Για να δημιουργήσει την... καταιγίδα της αλλαγής που έφερε στην εξουσία τον Aνδρέα Παπανδρέου.
Y.Γ.1 Aυτά τα άτιμα τα γονίδια του παλαιοκομματισμού μήπως πρέπει να υποστούν τη βάσανο της πολιτικής ευγονικής; Aν όμως έτσι είναι, μήπως -όχι η τρόικα που κάποτε θα φύγει- το πνεύμα της, όμως, ήρθε για να μείνει ;
Y.Γ.2 Ποιον διαδέχθηκε ο Hλίας Kικίλιας στον Kυανού OAEΔ; Tον αλήστου μνήμης μάστερ σεφ του ρουσφετιού Γ. Bερναρδάκη, ο οποίος είχε φορτώσει 600 εκατ. ευρώ στον Oργανισμό επενδύοντας στη βιομηχανία προσλήψεων με το κόλπο των stage. Oλων αυτών που παραμένουν στις θέσεις τους με... προσωρινές διαταγές. Kλείνοντας τον δρόμο σε νέους και άξιους.
ΠΗΓΗ:
logoplokies.blogspot.gr
Το 46% του εισοδήματος των Ελλήνων θα δαπανηθεί εφέτος για φόρους σύμφωνα με τα στοιχεία της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας Eurostat. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει μείωση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, δηλαδή των φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ, την περίοδο 2000-2011 τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και στην Ελλάδα.
Αναλυτικότερα σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δημοσιοποιήθηκαν χτες, την περίοδο 2000-2011, τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώθηκαν στην Ελλάδα από 34,6% το 2000 σε 32,4% το 2011, ενώ στην ΕΕ διαπιστώθηκε μείωση από 40,4% σε 38,8% και στην ευρωζώνη από 40,9% σε 39,5%.
Τις υψηλότερες μειώσεις παρουσιάζουν η Εσθονία (από 34,1% σε 32,8%) και η Σουηδία (από 45,4% σε 44,3%), ενώ οι υψηλότερες αυξήσεις καταγράφηκαν στην Πορτογαλία (από 31,5% σε 33,2%) και τη Ρουμανία (από 26,7% σε 28,2%).
Παράλληλα, η Eurostat αναφέρει ότι στην Ελλάδα ο φόρος επί του εισοδήματος των φυσικών προσώπων αυξήθηκε από 45% το 2000 σε 46% το 2013, ενώ στην ΕΕ μειώθηκε κατά 6,5% (από 44,8% σε 38,3%) και στην ευρωζώνη κατά 3,8% (από 47,1% σε 43,3%). Προκύπτει επίσης ότι ο εταιρικός φόρος μειώθηκε κατά 14% στην Ελλάδα (από 40% σε 26%), ενώ στην ΕΕ μειώθηκε κατά 8,4% (31,9% σε 23,5%) και στην ευρωζώνη κατά 8,1% (από 34,4% σε 26,5%).
Εξάλλου, ο ΦΠΑ στην Ελλάδα αυξήθηκε από 18% το 2000 σε 23% το 2013, όταν στην ΕΕ αυξήθηκε από 19,2% σε 21,3% και στην ευρωζώνη από 18,1% σε 20,4%.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας, την περίοδο 2000-2011 στην Ελλάδα ο φόρος επί της εργασίας μειώθηκε από 33,8% σε 30,9% (στην ΕΕ μειώθηκε από 36,4% σε 35,8% και στην ευρωζώνη από 38,3% σε 37,7%) και ο φόρος επί της κατανάλωσης μειώθηκε από 16,5% σε 16,5% (στην ΕΕ παρέμεινε αμετάβλητος στο 20,1% και στην ευρωζώνη μειώθηκε από 19,8% σε 19,4%).
ΠΗΓΗ:
metaforespress.gr
Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για την ανεργία. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ η πραγματική ανεργία αναμένεται να αγγίξει το εφιαλτικό 35% στο τέλος του τρέχοντος έτους, ενώ οριακή ανάπτυξη δεν θα υπάρξει πριν το 2015. Η μόνη που βλέπει φως στο τούνελ είναι η κυβέρνηση, ενώ ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μίλησε για τάση ανάσχεσης της αύξησης της ανεργίας. Οι άνθρωποι φαίνεται πώς ζουν στο μικρόκοσμο τους ή εμπαίζουν ευθαρσώς την κοινωνία. Δεν εξηγείται διαφορετικά.
Ανήμερα της εργατικής Πρωτομαγιάς οι προβλέψεις για το μείζον εργασιακό περιβάλλον προκαλούν ρίγη. Η ανεργία καλπάζει και ξεπερνά το 30% με τη χώρα μας να έχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ε.Ε. (τα επίσημα στοιχεία που ανακοίνωσε και χθες η Eurostat μιλούν για 27,2%), η αγορά εργασίας είναι πλήρως απορυθμισμένη (επικρατεί εργασιακή ζούγκλα) και οι εναπομείναντες εργαζόμενοι έχουν χάσει το 50% της αγοραστικής δύναμης τους. Υπό τις συνθήκες αυτές η ανθρωπιστική κρίση είναι γεγονός εξαιτίας της εφαρμογής του μνημονίου.
Αυτό που απομένει είναι η κοινωνική έκρηξη. Και η κυβέρνηση κάνει ότι μπορεί να την προκαλέσει με τις δηλώσεις Στουρνάρα και Σαμαρά περί εξόδου της χώρας από το τούνελ και τη συνεχιζόμενη πολιτική της βίαιης λιτότητας που έχει επιβληθεί στους Έλληνες. Ο κ. Σαμαράς δεν ήταν αυτός που έλεγε πώς δεν θα κάνει απολύσεις ή ότι δεν θα μειώσει άλλο μισθούς και συντάξεις; Διαψεύδει τον εαυτό του στη μία μετά την άλλη δέσμευση που είχε αναλάβει προεκλογικά.
Ο πανεπιστημιακός και επιστημονικός διευθυντής στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης, μίλησε για επιστροφή στις συνθήκες του 19ου αιώνα. Σοκάρει δε λέγοντας (στο in.gr) ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί περαιτέρω τα επόμενα χρόνια, καθώς, πέραν της κατάλυσης του εργατικού δικαίου, επιπλέον λόγος που αυτό θα συμβεί είναι η μεγάλη δυσκολία να απορροφηθεί το τεράστιο απόθεμα των ανέργων που έχει δημιουργηθεί και θα συνεχίζει να παράγεται τουλάχιστον μέχρι το 2020.
Σε καμία περίπτωση ο κ. Ρομπόλης δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία που εκφράζει τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση για επιστροφή της ανάπτυξης και ανάσχεση του ρυθμού αύξησης – κάποιοι δεν δίστασαν να μιλήσουν και για μείωση- της ανεργίας ήδη από το 2014. Κατά την άποψή του το αρνητικό πρόσημο της ύφεσης θα αντικατασταθεί το 2015 από μικρή ανάκαμψη της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ.
Αποκλιμάκωση της ανεργίας στα επίπεδα κάτω του 10% θα υπάρξει το 2025-2027. Η τελευταία χρονιά που το ποσοστό ανεργίας ήταν κάτω από 10% καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2009 (9,8%), πριν δηλαδή η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφασίσει να μας… σώσει. Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή.
ΠΗΓΗ:defencenet.gr
Ο δείκτης ανάκαμψης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας στην Ελλάδα βασίζεται μόνο στις σαρωτικές μειώσεις μισθών αναγνωρίζει η ίδια η Κομισιόν και διαπιστώνει επίσης πως οι τιμές των προιόντων παραμένουν στα ίδια υψηλά επίπεδα.
Στην τριμηνιαία της έκθεση η Κομισιόν διαπιστώνει πως η Ελλάδα γίνεται ολόενα και πιο ανταγωνιστική, σε σύγκριση με τα 27 κράτη της Ε.Ε, αφού τα νούμερα δείχνουν ότι επιστρέψαμε στα επίπεδα του 2001.
Δυστυχώς όμως η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, σύμφωνα πάντα με την Κομισιόν, δεν είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθείται αλλά οφείλεται στις άγριες περικοπές μισθών.
Όπως αναφέρεται στην έκθεση οι αμοιβές των εργαζομένων μειώθηκαν τουλάχιστον κατά 14,5% ενώ οι τιμές των προϊόντων είναι ανυποχώρητες. Μάλιστα αναφέρεται πως το ύψος των τιμών ήταν στο τέλος του 2012 κατά 11,5 μονάδες υψηλότερο από τα επίπεδα του 2000!
Συνεπώς, συμπεραίνει η Κομισιόν, η πολυδιαφημισμένη μείωση του πληθωρισμού είναι πλασματική και τουλάχιστον δυσανάλογη με την ύφεση που μαστίζει την Ελλάδα.
ΠΗΓΗ: defencenet.gr
Ένα χρόνο πριν δεν μας έδιναν χρήματα να αγοράσουμε πετρέλαιο και χθες μας πρόσφεραν 3,5 δισ. κλειστά για τέσσερα χρόνια με επιτόκιο 8%. Με αυτά τα λόγια στέλεχος των Ελληνικών Πετρελαίων περιγράφει την επιτυχία της έκδοσης του ευρωομολόγου των ΕΛΠΕ, που έκανε τους ιθύνοντες της εταιρείας να τρίβουν τα μάτια τους.
Είχαν προηγηθεί βεβαίως κάποια σαφή δείγματα ότι η προσπάθεια των ΕΛΠΕ να βγει στις αγορές θα ήταν επιτυχημένη κυρίως στα roadshow που είχαν διοργανωθεί σε Ζυρίχη, Λονδίνο και Αθήνα. Η θετική έκβαση της απόπειρας των ΕΛΠΕ να βγει στις αγορές και να δανειστεί, σηματοδοτεί ταυτόχρονα και τη μεταστροφή του κλίματος για την ελληνική οικονομία, η οποία σαφώς ξεκινά από τις μεγάλες και υγιείς επιχειρήσεις της χώρας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του ΟΤΕ, του Τιτάνα, των ΕΛΠΕ αλλά και της Frigoglass που ετοιμάζει και εκείνη το δικό της εταιρικό ομόλογο. Στην περίπτωση των ΕΛΠΕ πάντως, εκτός του ότι η μεταστροφή του κλίματος είναι εντυπωσιακή, αφού όπως ανέφερε και το στέλεχος του ομίλου, μόλις ένα χρόνο πριν υπήρχε δυσκολία να βρεθούν κεφάλαια κίνησης για να συντηρηθεί η βασική λειτουργία του διυλιστηρίου, δηλαδή για την αγορά αργού, υπάρχει και ένας άλλος συμβολισμός: στα ΕΛΠΕ ισχυρός μέτοχος παραμένει –έστω και υπό αποκρατικοποίηση– το Ελληνικό Δημόσιο.
Χαρακτηριστικό πάντως της επιτυχίας της έκδοσης είναι το γεγονός ότι ενώ η εταιρεία ζητούσε 250 έως 400 εκατ. ευρώ τελικά λόγω της μεγάλης ζήτησης αλλά και του ευνοϊκού επιτοκίου (από 8,5% τελικά το επιτόκιο έπεσε στο 8%) οδηγήθηκε να αυξήσει το ύψος στα 500 εκατ. ευρώ.
Θυμίζουμε ότι εκτός από τα ΕΛΠΕ εταιρικά ομόλογα έχουν εκδώσει ο ΟΤΕ, ο οποίος βγήκε στις αγορές τον Ιανουάριο φέτος (700 εκατ. κλειστό πενταετές) και τον Απρίλιο του 2011, ενώ ακόμη πιο παλιά το Νοέμβριου του 2009, 600 εκατ. ευρώ είχε συγκεντρώσει η CocaCola μέσω επταετούς ομολόγου. Η επόμενη εταιρεία που θα βγει στις αγορές αναζητώντας μέσω εταιρικού ομολόγου κεφάλαια θα είναι η Frigoglass.
Αλήθεια είναι πάντως ότι αυτήν την περίοδο οι επενδυτές που αναζητούν μεγαλύτερες αποδόσεις έχουν στραφεί στα εταιρικά ομόλογα λόγω του ευνοϊκού επιτοκίου. Αυτό φάνηκε και στο ομόλογο των ΕΛΠΕ, όπου το 60% του βιβλίου προσφορών ήρθε από ξένους θεσμικούς δηλαδή από χαρτοφυλάκια με ευρύτατες επενδυτικές επιλογές. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρος του όλου εγχειρήματος είναι το γεγονός ότι τα ΕΛΠΕ δεν έχουν πιστοληπτική αξιολόγηση. Πάντως το «ελληνικό ρίσκο» φαίνεται ότι έπαιξε το ρόλο του στο επίπεδο του ύψους του επιτοκίου: η ιταλική Indesit – επίσης χωρίς πιστοληπτική αξιολόγηση – πούλησε την περασμένη εβδομάδα πενταετές ομόλογο με σαφώς χαμηλότερο επιτόκιο.
Σε κάθε περίπτωση τα ΕΛΠΕ βγήκαν συντηρητικά στις αγορές, γεγονός που φάνηκε και με την αναπροσαρμογή προς τα πάνω του ύψους του ομολόγου στα 500 εκατ. ευρώ. Το αρχικό ύψος είχε οριστεί στα 250 έως 400 εκατ. ευρώ και προοριζόταν για την αναχρηματοδότηση δανεισμού ύψους 225 εκατ. ευρώ που λήγει τον ερχόμενο Ιούνιο.
Θυμίζουμε ότι τα ΕΛΠΕ έκλεισαν πρόσφατα την αναχρηματοδότηση δανεισμού ύψους 900 εκατ. ευρώ που έληγαν το Φεβρουάριο του 2013 καθώς και ακόμη 350 εκατ. ευρώ που έληγαν το Δεκέμβριο του 2012. Η αναχρηματοδότηση έγινε από έξι ελληνικές και έξι διεθνείς τράπεζες, ενώ ένα σημαντικό μέρος (350 εκατ. ευρώ) καλύφθηκε από διαθέσιμα του ομίλου, στο πλαίσιο του προγράμματος απομόχλευσης. Σημειωτέον ότι ο δείκτης μόχλευσης της εταιρίας είναι 43% ενώ ο στόχος είναι να πέσει στο 35% το 2014.
(του Χάρη Φλουδόπουλου, capital.gr)
ΠΗΓΗ:energypress.gr
Παράταση δεκαπέντε ημερών φέρεται να ζητά από το ΤΑΙΠΕΔ η ρωσική εταιρεία Gazprom για τον διαγωνισμό της ΔΕΠΑ. Το Ταμείο εξετάζει το ενδεχόμενο να δεχθεί παράταση τουλάχιστον μίας εβδομάδας (η παρούσα προθεσμία λήγει στις 10 Μαΐου), ενώ το θέμα της ΔΕΠΑ αναμένεται να συζητηθεί σήμερα στο διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ, κατά τη συνεδρίαση του οποίου, εξάλλου, θα γίνει η αποσφράγιση της προσφοράς της Emma Delta για τον ΟΠΑΠ.
Υπενθυμίζεται ότι το τελευταίο διάστημα ο ρωσικός κολοσσός έχει προβάλει επιπλέον αιτήματα που έχουν προβληματίσει σημαντικά την ελληνική πλευρά, παρ’ ότι η πρόταση της Gazprom είναι η μεγαλύτερη που έχει υποβληθεί στον διαγωνισμό της ΔΕΠΑ. Επιπλέον, για το νέα αίτημα παράτασης – υπενθυμίζεται ότι η αρχική ημερομηνία υποβολής δεσμευτικών προσφορών ήταν η 29η Απριλίου – οι Ρώσοι επικαλούνται και τις αργίες της Πρωτομαγιάς και του ορθόδοξου Πάσχα.
ΠΗΓΗ:energia.gr
Υπάρχει σοβαρός λόγος να γίνει πάλι συγκέντρωση στη Βουλή? Γιατί? Μπορούν κάλλιστα να μαζευτούν σε μια λέσχη που θα είναι πιο χαλαρό το περιβάλλον, με ήσυχη μουσική κι ένα ποτό και να βάλουν μερικές υπογραφές. Γιατί συνεχίζουμε να το παίζουμε κράτος δεν το καταλαβαίνω. Η ιστορία χρέος κυλά σαν νεράκι στο ποτάμι. Ούτε οι κυβερνώντες ούτε οι πολίτες έχουν καμιά συμμετοχή στη πορεία του, εκτός από το να υπογράφουν οι πρώτοι και να γκρινιάζουν οι δεύτεροι. Σαν βοτσαλάκια στο πάτο του ποταμού. Αλλάζουν τα...
βοτσαλάκια τη ροή.
Είμαστε ένα μεγάλο συγκρότημα ενοικιαζόμενων κατοικιών με κοινή συνισταμένη να πληρώνουμε το νοίκι. Τα υπόλοιπα είναι προσωπικές ιστορίες. Άλλος έχει ένα καλύτερο διαμέρισμα και λίγα λεφτά, άλλος πίσω από τους τοίχους στενάζει, άλλο εξασκεί τα χόμπι του, κάποιος δουλεύει αργά τα βράδια, ένα ζευγάρι τσακώνεται, ένας ηλικιωμένος ασχολείται με το πιεσόμετρο, κάποια παιδιά παίζουν στην αλάνα, κάποια άλλα παιδιά ίσως έχουν φτιάξει μια γιάφκα.
Οι ιδιοκτήτες εισπράττουν, επενδύουν, κάνουν μπίζνες, κατοικούν αλλού. Δεν γνωριζόμαστε. Δεν μας ξέρουν, δεν τους ξέρουμε, κοινή μας συνισταμένη, ο εισπράκτορας μια φορά το μήνα, να πάρει τα νοίκια. Δεν είναι δημοκρατία, δεν είναι δικτατορία, είναι απλά ενοικιαζόμενα. Μια κοινότητα της ΕΕ που μιλάει ελληνικά, τρώει φέτα, ψήνει σουβλάκια, βλέπει τσαντίρι, χαζεύει ριάλιτυ και πρωινάδικα, υποστηρίζει ο καθένας την ομάδα του, αγοράζει εφημερίδες ψάχνοντας αν υπάρχει δωροεπιταγή ή κάποιο καλό dvd για ξέσκασμα.
Το ξαφνικό καλοκαίρι έχει ανάγκη για περισσότερη ξάπλα, σύντομες κουβέντες, τσιμπήματα από κουνούπια, νοσταλγία για μπάνια, εκνευρισμό για τα περιττά παχάκια, λαχτάρα για καμάκι, νύστα, άραγμα, ανεμιστήρες και παγωμένη μπίρα. Πως είπατε? Υπάρχουν ένα σωρό δυστυχισμένοι κάτοικοι που στενάζουν? Νταξει μωρέ... Συμβαίνουν κι αυτά. Υπάρχουν και συσσίτια στην ενορία, σύλλογοι φιλάνθρωπων που δίνουν ένα χεράκι, και το διαδίκτυο που κάνει τη δική του καλωδιακή αντίσταση. Όλα τα διαμερίσματα έχουν συνδέσεις και μάλιστα γερές, γρήγορες. Ένα παράθυρο ανοιχτό για την επανάσταση, ένα για να κατεβάζεις σειρές κι ένα τρίτο για να κάνεις like..
Μια φάση είναι, θα περάσει...
Από vasiliskos2 μοντάζ Γρέκι
ΠΗΓΗ:
sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr
Την 1η Μαϊου 1976, σκοτώνεται σε ηλικία 36 ετών σε ένα περίεργο τροχαίο ο Αλέξανδρος Παναγούλης, λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Μετά τον θάνατό του, η αποκάλυψη των φακέλων δεν έγινε ποτέ.
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).
Στην μεταπολίτευση ο Αλέξανδρος Παναγούλης εκλέγεται βουλευτής της Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (Ε.Κ.-Ν.Δ., σήμερα Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου), καθώς αρνείται να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και με τον Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο παρομοίζε με φασίστα και έλεγε πως ήταν ο Έλληνας Μουσολίνι, στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974.
Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών.
Λίγο μετά την εκλογή του έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος του γιατί είχε συγκεντρώσει στοιχεία για τη συνεργασία του Δημήτρη Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς, με συνέπεια να αρνηθεί να συνυπάρξει με τον "προδότη" στο ίδιο κόμμα και παραιτείται.
Παρέμεινε όμως στη Βουλή των Ελλήνων ως ανεξάρτητος βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Δημήτρη Τσάτσο.
Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις αλλά και απειλές για τη ζωή του για να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, μηνύματα που του άφηναν άγνωστοι κλπ.
Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 36 ετών κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).
Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του.
ΠΗΓΗ:
o-dromos.blogspot.gr
