Φυσικό αέριο: Τι θα γίνει αν ο Πούτιν κλείσει τη στρόφιγγα - Το φαινόμενο του μαύρου κύκνου στις αγορές

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και αυτό επιβεβαιώνεται με την ουκρανική κρίση του 2014, όπου στο επίκεντρο βρίσκεται για ακόμα μία φορά η ενέργεια. Η Ευρώπη, προς το παρόν, είναι κατά πολύ μεγάλο ποσοστό εξαρτημένη από τη Ρωσία, όσο αναφορά την τροφοδότηση του φυσικού αερίου. Μεταξύ 60% και 80% των εξαγωγών φυσικού αερίου της Ρωσίας προς την ΕΕ διέρχονται μέσω της Ουκρανίας. Η Ρωσία σήμερα αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό φυσικού αερίου στον κόσμο και τον σοβαρότερο (εκτός OPEC) παραγωγό πετρελαίου.

Η ουκρανική κρίση και η εισβολή της Ρωσίας στην Κριμαία, είναι σίγουρο ότι θα έχει επιπτώσεις στην τιμή το φυσικού αερίου. Ας μην ξεχνάμε τι συνέβη στις αρχές του 2009, όταν η Νοτιοανατολική Ευρώπη επλήγη από τις μεγάλης διάρκειας ακραίες χαμηλές θερμοκρασίες, την παύση της τροφοδοσίας φυσικού αερίου από τη Ρωσία και την οικονομική κρίση. Καθόλου απίθανο να συμβεί και τώρα.

Όσον αναφορά τις αγορές, το κλείσιμο της Παρασκευής δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι τα γεγονότα αυτά θα επηρεάσουν τις αγορές. Όμως τα επίπεδα που βρισκόμαστε είναι πολύ κρίσιμα και μια ανατροπή θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς καμία προειδοποίηση. Όσον αφορά την ίδια την Ουκρανία, το νόμισμά της έχει καταρρεύσει ενώ τα CDSτης χώρας ανεβαίνουν ασταμάτητα οδηγώντας τη χώρα σε χρεοκοπία και σε πλήρη εξάρτηση από το νικητή της «κόντρας» που έχει ξεσπάσει. Αλλά, μπορεί η η Ουκρανία να αποτελέσει ένα νέο «μαύρο κύκνο»; H θεωρία του «μαύρου κύκνου» αναφέρεται σε ένα γεγονός που ξεκινάει ως μικρής σπουδαιότητας και καταλήγει να έχει δραματικές συνέπειες στο σύνολο του χρηματιστηριακού συστήματος.

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει το άλμα που έκανε η τιμή του φυσικού αερίου το 2009 της κρίσης. Ήδη στο τρίμηνο η αύξηση είναι της τάξης του 15% περίπου.

Έτσι, για τρίτη φορά μέσα σε λιγότερο από 7 έτη, ο κίνδυνος διακοπής των ρωσικών εξαγωγών αερίου προς την Ευρώπη επανέρχεται στο προσκήνιο λόγω των ενδοουκρανικών μαχών, αλλά και της απειλής της Ρωσίας να εισβάλλει στη Κριμαία.

Το θετικό είναι πως ο ενεργειακός χάρτης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης διαμορφώνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να η Ευρώπη να ανεξαρτητοποιηθεί όσο μπορεί και αυτό θα το καταφέρει με τους αγωγούς φυσικού αερίου South Stream, ΤΑΡ - Trans Adriatic Pipeline και ΤΑΝΑΡ - Trans Anatolian Pipeline, έργα που ευνοούν φυσικά και την Ελλάδα.

Πάντως, πολλοί αναλυτές αναφέρουν ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν μπλοφάρει και δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει εισβολή, αφού η οικονομία της Ρωσίας δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο αυτό τη στιγμή. Η πραγματική απειλή είναι αν σταματήσει τη τροφοδοσία του φυσικού αερίου, με τη Gazprom-καθόλου τυχαία- να ανακοινώνει ότι η Ουκρανία χρωστά στην εταιρεία περίπου 3,3 δισ. δολάρια....

Στο παρακάτω γράφημα περιγράφονται οι δυνάμεις των δυο χωρών.

Σύμφωνα με το Χρήστο Αλωνιστιώτη, επικεφαλής ανάλυσης της Delta Forex Group, η ένταση στην Ουκρανία αναμένεται να διαρκέσει αρκετά με τις εξελίξεις να είναι ιδιαίτερα αβέβαιες και όπως επισημαίνει ο αναλυτής το κλείσιμο της Παρασκευής βρήκε τον S&P 500 σε νέα ιστορικά υψηλά και αυτό δείχνει ότι οι αγορές δε δείχνουν να φοβούνται τις πιθανές εξελίξεις στην Ουκρανία, όπως δε φοβήθηκαν και τις προηγούμενες μεγάλες εντάσεις που προέκυψαν, όπως για παράδειγμα στη Συρία.

“Αυτή τη φορά όμως, ο DAX δεν έχει καταφέρει να περάσει σε νέο ιστορικό υψηλό και εδώ θα πρέπει να εστιάσουμε. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που εντοπίζεται είναι αυτός μιας ανεξέλεγκτης αύξησης των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Ήδη και τα δυο αυτά εμπορεύματα έχουν βρει σημαντική στήριξη σε αυτές τις εξελίξεις”, τονίζει ο κ. Αλωνιστώτης και προσθέτει ότι “αν αυτό συμβεί, η Ευρωζώνη θα δει την προσπάθεια προς την ανάπτυξη να δέχεται ισχυρό πλήγμα, ενώ η Αμερική μετά τις άσχημες καιρικές συνθήκες θα προσθέσει έναν ακόμα πονοκέφαλο στην οικονομία της. Άλλωστε ήδη έχει συζητηθεί το νέο κλείσιμο των αγωγών από τη Ρωσία κάτι που αν συμβεί θα εκτοξεύσει το ενεργειακό κόστος της Ευρωζώνης και κυρίως της Γερμανίας. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαμε να δούμε νέα πτώση στο ρούβλι και νέα άνοδο στο ευρώ ως ενέργεια-άμυνα της Γερμανίας”.

Γεν, φράγκο και χρυσός παραμένουν ισχυρά και αυτό είναι μια ένδειξη ότι υπάρχει ανάγκη για ασφάλεια. Αν στο παιχνίδι μπει επιθετικά και το δολάριο, τότε η αντιστροφή στις αγορές θα είναι άμεση.

Για την ιστορία...

Η ουκρανική κρίση ξέσπασε πριν από δύο μήνες με αφορμή την επιλογή της κυβέρνησης να μην υπογράψει τη συμφωνία τελωνειακής ένωσης με την Ευρώπη. Το γεγονός αυτό έφερε στο προσκήνιο τους εφιάλτες των δύο μεγαλύτερων ενεργειακών κρίσεων που γνώρισε η Ευρώπη μετά τα πετρελαϊκά σόκ της δεκαετίας του ’70.

Οι εσωτερικές μάχες στην Ουκρανία δεν είναι μόνο εξαιτίας των διαφορετικών κομματικών γραμμών, αλλά και στον σωτερικό διχασμό μιας χώρας που έχει χωριστεί στη μέση, ανάμεσα σε μια ρωσόφωνη κα ελληνορθόδοξη πλειοψηφία στην Ανατολική Ουκρανία –στην οποία συμπεριλαμβάνεται η Κριμαϊκή Χερσόνησος ο πληθυσμός της οποίας είναι κατά 65% Ρώσοι και μίας εθνικιστικής ουκρανόφωνης και ουνιτικής πλειοψηφίας στη Δυτική Ουκρανία που θέλει την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Τι πρέπει να ξέρετε για την Κριμαία

Σύμφωνα με αφιέρωμα του CNN, h πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και το γόνιμο έδαφος κάνουν την Ρωσία να έχει τόσο ενδιαφέρον για την Κριμαία. Η Ρωσία παραχώρησε την Κριμαία στην Ουκρανία το 1954, όταν και οι δύο πλευρές ήταν στη Σοβιετική Ένωση. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 οι κάτοικοι της Κριμαίας ήθελαν να αποσχισθεί η περιοχή από την Ουκρανία και να ενταχθεί στη Ρωσία, αλλά αυτό δεν συνέβη.

Επίσης, το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό διατηρεί βάση στη Σεβαστόπολη, στη Μαύρη Θάλασσα, εδώ και 230 χρόνια. Πλοία και υποβρύχια βρίσκονται εκεί, βόρεια της Τουρκίας, και μπορούν γρήγορα να φθάσουν στη Μεσόγειο, επηρεάζοντας τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια. Το 2010 το Κίεβο πέτυχε μία καλή συμφωνία για το φυσικό αέριο με τη Μόσχα, προσφέροντας στη Ρωσία παράταση της παραμονής του ρωσικού στόλου στην Κριμαία.

Καθώς ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του το 1945, οι ηγέτες των Συμμάχων συναντήθηκαν για να μοιράσουν την Ευρώπη. Αυτή η συνάντηση, που σήμανε και την αρχή του Ψυχρού Πολέμου, πραγματοποιήθηκε στη Γιάλτα της Κριμαίας.

ΠΗΓΗ:newmoney.gr

Η ΔΕΗ είναι κομμάτι της ιστορίας του έθνους: η ιστορία δεν τεμαχίζεται, δεν πωλείται, δεν διαλύεται.

Το 2010 η ΔΕΗ γιόρτασε τα 60 χρόνια της, αφού ιδρύθηκε το 1950. Το Σεπτέμβριο 2010, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος της ΔΕΗ Ζερβός επέλεξε να μοιράζει φωτογραφίες από την ιστορική διαδρομή της επιχείρησης, με πρώτο-πρώτο το ΦΕΚ της ίδρυσής της. Ήθελε με τον τρόπο αυτό να δώσει έμφαση και να τιμήσει τόσο την ιστορία της ΔΕΗ, όσο και το δημόσιο χαρακτήρα της. Ο ίδιος αυτός πρόεδρος, που  τώρα συνεργάζεται με την κυβέρνηση για τον τεμαχισμό και την πώληση “των ιματίων” της ΔΕΗ.

Όπως μπορεί κανείς να δει στο ιστορικό ΦΕΚ, με το άρθρο 1 του Ν.1468 της 7ης Αυγούστου 1950  “Ιδρύεται Οργανισμός υπό την επωνυμίαν “Δημόσια Επιχείρισις Ηλεκτρισμού”, σκοπόν έχων την κατασκευήν και εκμετάλλευσιν υδροηλεκτρικών και θερμοηλεκτρικών εργοστασίων καθ` άπασαν την χώραν, την εγκατάστασιν εθνικού δικτύου προς μεταφοράν της παραγομένης ηλεκτρικής ενεργείας και την διάθεσιν αυτής“. 

Γιατί ιδρύθηκε τότε η ΔΕΗ; Μήπως δεν υπήρχαν τότε παντού στη Ελλάδα διάσπαρτες ηλεκτρικές εταιρείες; Μα ακριβώς γι’ αυτό ιδρύθηκε η ΔΕΗ: επειδή ο τομέας του ηλεκτρισμού ήταν τόσο κατακερματισμένος, που κάθε “πάροχος” έκανε ό,τι ήθελε, πρόσφερε …όποια ποιότητα ρεύματος ήθελε και τα φώτα τρεμόπαιζαν, σε όποια τιμή ήθελε, ρεύμα υπήρχε μόνο στις πόλεις και κανένας δεν ενδιαφερόταν γα τα χωριά. Χωριά που τότε ήταν εξαιρετικά πολυάνθρωπα, καμιά σχέση με τα σημερινά εγκαταλειμμένα, που έχουν στείλει όλους στην Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Συνεχίζει το ΦΕΚ:

“2. Ο Οργανισμός ούτος αποτελεί δημοσίαν επιχείρησιν ανήκουσαν εξ ολοκλήρου εις το Ελληνικόν Δημόσιον, λειτουργούσαν χάριν του δημοσίου συμφέροντος, αλλά κατά τους κανόνας της ιδιωτικής οικονομίας, απολαμβάνουσιν διοικητικής και οικονομικής αυτοτελείας, τελούσαν όμως υπό την ανωτάτην εποπτείαν και τον έλεγχον του Κράτους. Τα της οργανώσεως και λειτουργίας αυτής θέλουσι ρυθμισθή διά Β. Διατάγματος εφ’ άπαξ εκδιδομένου προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου και εισηγήσει του Υπουργού Συντονισμού“. 

Εκείνα τα χρόνια η Ελλάδα έβγαινε από ένα καταστροφικό Εμφύλιο, που ακολούθησε τη Γερμανική Κατοχή. Δεν είχε περιθώρια για “μετοχοποιήσεις”, για “ιδιώτες επενδυτές”, για “προσέλκυση κεφαλαίων”, για “στρατηγικούς επενδυτές” και άλλα παραμύθια. Ο Ελληνικός λαός, ο ρημαγμένος απ’ τους πολέμους, ήταν ο μοναδικός επενδυτής και ο μοναδικός ιδιοκτήτης της ΔΕΗ. 

Ο λιγνίτης του Αλιβερίου, που βλέπουμε δίπλα, ήταν το μεγάλο στήριγμα της ΔΕΗ στα πρώτα της βήματα. Ελληνικός λιγνίτης, που έδινε δουλειά στους Έλληνες, που έδινε τη φθηνότερη κιλοβατώρα στη χώρα. Μήπως δεν υπήρχε και τότε εισαγόμενος λιθάνθρακας; Μήπως δεν υπήρχε εισαγόμενο μαζούτ και πετρέλαιο; Ο Ελληνικός λιγνίτης ήταν το καύσιμο που διάλεξαν τότε. Γιατί ήθελαν να υπηρετήσουν τις ανάγκες του έθνους, όχι των πετρελαιάδων, όχι των εισαγωγέων. 

Και στην 3η παράγραφο του άρθρου 1 του νόμου : 

“3. Ειδικώς η Δημοσία Επιχείρησις Ηλεκτρισμού υποχρεούται όπως:

α) Διασφαλίση την οικονομικήν αυτάρκειαν αυτής.

β) Παρέχη την παραγόμενην ηλεκτρική ενέργειαν προς τους αγροτικούς και αστικούς πληθυσμούς εις την ευθυνοτέραν δυνατήν τιμήν, ενεργούσα βάσει υγιών εμπορικών αρχών, εντός των πλαισίων της γενικωτέρας οικονομικής πολιτικής της Χώρας.

γ) Αποφεύγη τας αδικαιολογήτους διακρίσεις κατά την παροχήν ηλεκτρικής ενεργείας μεταξύ των διαφόρων περιοχών της Χώρας και κατά τον καθορισμόν των τιμολογίων μεταξύ καταναλωτών της αυτής κατηγορίας.

δ) Διαθέτη τα πραγματοποιούμενα έσοδα μετά την αφαίρεσιν κρατήσεων προς σχηματισμόν αποθεματικών, αποκλειστικώς προς τελειοποίησιν και συμπλήρωσιν των εγεκαταστάσεων, βελτίωσιν των όρων εξυπηρετήσεως του κοινού και μείωσιν της τιμής της ηλεκτρικής ενεργείας απαγορευομένης της διαθέσεως αυτών διά σκοπόν ξένον προς τους υπό του παρόντος καθοριζομένους σκοπούς αυτής“. 

Και η ΔΕΗ τα κατάφερε να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί και μαζί της αναπτυσσόταν και η χώρα. Μετά τον ΑΗΣ Αλιβερίου ήλθε άλλος ένας λιγνιτικός σταθμός, ο ΑΗΣ Πτολ/δας, που τον βλέπουμε δίπλα σε φωτογραφία του 1959. Κι ύστερα άρχισαν να προστίθενται κι άλλες μονάδες στην Πτολεμαΐδα, κι άλλοι λιγνιτικοί ΑΗΣ στη χώρα. Στη δεκαετία του 1970 οι απανωτές πετρελαϊκές κρίσεις έδωσαν νέα ώθηση στο λιγνίτη, νέα ορυχεία στη Δυτική Μακεδονία, νέοι ΑΗΣ. Ο λιγνίτης θωράκισε τη χώρα απέναντι στις απρόβλεπτες μεταβολές των τιμών των εισαγόμενων καυσίμων, απέναντι στα παιχνίδια των διεθνών κερδοσκόπων, απέναντι στις αυξήσεις τιμών που έφερνε η αναταραχή στη Μέση Ανατολή. Χάρη στο λιγνίτη η χώρα είχε για δεκαετίες απ’ τα πιο φθηνά τιμολόγια σε όλη την Ευρώπη. Χάρη στο λιγνίτη κατάφερε η ΔΕΗ να εξασφαλίσει φθηνή ηλεκτρική ενέργεια στα νησιά, να δώσει ενιαίο τιμολόγιο σε όλη τη χώρα, ανεξάρτητα απ’ τα τοπικά αυξημένα κόστη παραγωγής με πετρέλαιο. 

Κι ο κόσμος από δίπλα όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθούσε το έργο των τεχνιτών της ΔΕΗ να φέρει το ρεύμα σε όλη την επικράτεια. Οι εναερίτες με τα ειδικά πέδιλα, που ανέβαιναν παντού στις γειτονιές, όπως βλέπουμε στη φωτογραφία του 1959, ήταν το αγαπημένο θέαμα της πιτσιρικαρίας και τροφοδοτούσαν τα όνειρα όλων για μια καλύτερη ζωή, βασισμένη στα αγαθά του ηλεκτρισμού.


Και σιγά-σιγά απλώθηκε το δίκτυο παντού και χρειάστηκαν νέα δίκτυα υψηλής τάσης. Οι χαλύβδινοι πυλώνες ένωσαν τη Βόρεια με τη Νότια Ελλάδα κι ο κόσμος έβλεπε με δέος τους ανθρώπους-πουλιά της ΔΕΗ να αναρριχώνται με περισσή τόλμη στα 20-30 μέτρα πάνω απ’ το έδαφος, όπως βλέπουμε σε φωτογραφία του 1968. Και βέβαια δεν έλειψαν ποτέ τα δυστυχήματα όλα αυτά τα χρόνια, δεν είναι λίγοι οι τεχνίτες της ΔΕΗ που κεραυνοβολήθηκαν απ’ το ηλεκτρικό ρεύμα, δεν είναι λίγοι αυτοί που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα λιγνιτωρυχεία.

Η ιστορία του ηλεκτρισμού στην Ελλάδα είναι γραμμένη με τον κόπο και το αίμα των τεχνιτών, των απλών ανθρώπων του λαού μας. Αυτά τα δίκτυα υψηλής τάσης σήμερα είναι ο ΑΔΜΗΕ, που η κυβέρνηση έχει ήδη νομοθετήσει να ξεπουλήσει, προσπαθώντας με ψέματα να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Δεν πρόκειται να ξεπουλήσει τον ΑΔΜΗΕ, δεν πρόκειται να ξεπουλήσει σίδερα και καλώδια: κομμάτι απ’ την ιστορία αυτού του τόπου θέλει να ξεπουλήσει, κομμάτι απ’ το μόχθο δυο γενιών Ελλήνων για να φτάσει το ρεύμα παντού. 

Οι επενδύσεις που χρειάζονται στην ενέργεια είναι μεγάλες, με μεγάλο χρόνο απόσβεσης και μικρά ποσοστά κέρδους, προκειμένου να παραμένει το κόστος της ενέργειας προσιτό στον τελικό καταναλωτή. Η φύση λοιπόν των επενδύσεων αυτών είναι από μόνη της το φυσικό αντικείμενο του δημόσιου τομέα, αφού παντού και πάντοτε έχει αποδειχθεί ότι οι ιδιώτες ενδιαφέρονται μόνο για το βραχυπρόθεσμο και μεγιστοποιημένο κέρδος, όχι για τη δημόσια ωφέλεια.

Τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα στη μεταπολίτευση έχουν καταφέρει να ταυτιστούν τόσο πολύ με τον κρατικό μηχανισμό, που να κατασυκοφαντήσουν τελικά την έννοια του “δημόσιου”. Όταν “πονάει το χέρι” δεν “κόβουμε το κεφάλι”. Δεν είναι οι ιδιωτικοποιήσεις που χρειαζόμαστε, είναι νέοι θεσμοί αποσαφήνισης και προάσπισης της έννοιας του “δημόσιου”. Είναι νέοι θεσμοί που θα φέρουν την αποκομματικοποίηση του κράτους, την αξιοκρατία στο δημόσιο τομέα, ώστε οι Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν παντού στον κόσμο να μπορούν να βρουν επιτέλους πεδίο επιστροφής στην πατρίδα. Ώστε τα νέα παιδιά να μην ξενιτεύονται, επειδή δεν μπορούν να ανταγωνιστούν με ίσους όρους τα παιδιά του “κομματικού σωλήνα”.

Είναι ιδιαίτερα λυπηρό ότι βρέθηκαν ανιστόρητοι βουλευτές να ψηφίσουν το ξεπούλημα του ΑΔΜΗΕ. Άνθρωποι του στενού κομματικού σωλήνα, κάποιοι απ’ τους οποίους δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους και δεν μπορούν καν ν’ αντιληφθούν τον κόπο που χρειάστηκε για να γίνουν όλα αυτά τα δίκτυα, το αίμα με το οποίο είναι ποτισμένα. 

Στη μαρτυρική Κύπρο, που χρεοκόπησε κι αυτή μαζί με την Ελλάδα και τον Ευρωπαϊκό Νότο, βρέθηκαν βουλευτές που αρνήθηκαν να ψηφίσουν το νομοσχέδιο της ιδιωτικοποίησης της εκεί ΔΕΗ, της ΑΗΚ και των άλλων οργανισμών. Το νομοσχέδιο δεν πέρασε, (25 υπέρ, 25 κατά, 5 αποχές), κι ας ήταν η ψήφισή του προαπαιτούμενο για τη δόση της τρόικας. Στην Ελλάδα, εάν φθάσει να συζητηθεί νομοσχέδιο για ξεπούλημα της ΔΕΗ, θα βρεθούν 2-3 πατριώτες βουλευτές, που θα αντιληφθούν έστω και την τελευταία στιγμή την ευθύνη τους να μην ξεπουλήσουν την ιστορία αυτού του τόπου; Η χώρα τώρα πια έχει “πρωτογενές πλεόνασμα”, “όπως το 1943″, που λέει κι η Λαγκάρντ 

ΠΗΓΗ:greeklignite.blogspot.gr

Ποιοι κινούν τα νήματα στην Ευρώπη: Οι διάλογοι Μέρκελ-ΓΑΠ για την παραμονή στο ευρώ

Με τίτλο «Ποιοι κινούν τα νήματα στην Ευρώπη», το βιβλίο, πόνημα δύο από τους καλύτερους ξένους ανταποκριτές στις Βρυξέλλες περιγράφει τα δραματικά λόγια που διημείφθησαν μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών έως ότου ληφθούν οι αποφάσεις για τη σωτηρία της Ελλάδας.

Η Κέρστον Γκάμελιν της «Suddeutsche Zeitung» και ο Ράιμουντ Λεβ της δημόσιας αυστριακής τηλεόρασης ORF, έχουν ως μεγάλα ατού τις πολλές συνεντεύξεις με σημαντικά πρόσωπα της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, αλλά και τη μοναδική πρόσβαση στα πρωτόκολλα των Antici, όπως ονομάζονται οι διπλωμάτες που κάθονται πίσω από τους αρχηγούς κρατών κατά τη διάρκεια των διασκέψεων.

Στις 338 σελίδες του βιβλίου, όπως αναφέρει το «Εθνος της Κυριακής», καταγράφονται η ελληνική περιπέτεια, τα σενάρια για έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, οι θυελλώδεις διάλογοι στην G20 στις Κάνες και η παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΗΓΗ:defencenet.gr

Η Gazprom ενδέχεται να αυξήσει την τιμή του φυσικού αερίου στην Ουκρανία

Η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου της Ρωσίας Gazprom προειδοποίησε σήμερα την Ουκρανία ότι ενδέχεται να αυξήσει την τιμή του φυσικού αερίου που παρέχει στο Κίεβο μετά το πρώτο τετράμηνο του έτους.

«Η κατάσταση με τις πληρωμές είναι ανησυχητική. Η Ουκρανία πληρώνει αλλά όχι όπως θα θέλαμε. Εξακολουθούμε να εξετάζουμε αν θα παρατείνουμε τις συμφωνημένες τιμές στο επόμενο τετράμηνο του έτους», δήλωσε ο Αντρέι Κρουγκλόφ επικεφαλής της οικονομικής υπηρεσίας της Gazprom.

Ο Κρουγκλόφ πρόσθεσε ότι η μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας διεξάγεται κανονικά.

ΠΗΓΗ: defencenet.gr

Μωραϊτης για διορισμό Παπαθανασίου...(σσ δεν ευθυνονται αυτοι που αντιπροσωπευουν το 3% του ελληνικου λαου και βγαζουν γλωσσα.Ευθυνεται ο Σαμαρας που δεν τους δινει απαντηση εκτος εαν νομιζει οτι κι αυτο καπου εκει κυμαινεται...)

Συνεχίζεται η «ανοικοδόμηση» όσων γκρέμισαν τη χώρα ...

Ακόμα ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο πρώην υπουργός Θάνος Μωραϊτης, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκεια του για τον διορισμό του Γιάννη Παπαθανασίου στα ΕΛ.ΠΕ, σχολιάζοντας μέσω του Facebook:

«Στάζουν» παρακμή… Τα...
συνηθισμένα δηλαδή… Η «ανοικοδόμηση» όσων γκρέμισαν την χώρα το 2004-2009 συνεχίζεται με Παπαθανασίου στα ΕΛΠΕ. Έρχεται και επανασύσταση της αγροφυλακής με το πρωτογενές πλεόνασμα!

parapolitiki.com 

ΠΗΓΗ:exofitsio.blogspot.gr/

Αμμόχωστος, φυσικό αέριο, τα κλειδιά για το Κυπριακό

Οι Αμερικανοί επιθυμούν να έχει επιτευχθεί ένα γενικό πλαίσιο συμφωνίας στο Κυπριακό ως τα τέλη του τρέχοντος έτους ώστε ως τα τέλη του 2015 να μπορέσουν να διεξαχθούν δημοψηφίσματα. Αυτός είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Βήματος», ο σχεδιασμός της Ουάσιγκτον, για τον οποίο είναι πλήρως ενήμερη και η Αθήνα.

Τρεις παράγοντες θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό την πορεία των συνομιλιών. Ο πρώτος είναι η προώθηση τολμηρών Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) παράλληλα με τις συνομιλίες. Ο δεύτερος έχει σχέση με τις εξελίξεις στο μέτωπο των υδρογονανθράκων, που αναμένεται να είναι καταιγιστικές και με τον ρόλο του Ισραήλ να είναι καθοριστικός.

Και ο τρίτος αφορά τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία και την «απόλυτη αδυναμία πρόβλεψης», σύμφωνα με ξένη διπλωματική πηγή των Αθηνών, των πράξεων του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που έχει μπροστά του τριπλές κάλπες (αυτοδιοικητικές, προεδρικές και βουλευτικές) εν μέσω αυξανόμενης κοινωνικής και πολιτικής δυσαρέσκειας και για τις αυταρχικές πρακτικές του.

Τι έρχεται πέραν του Ατλαντικού
Οσο περνάει ο καιρός γίνεται ξεκάθαρο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν όλο το παιχνίδι στο Κυπριακό. Τα Ηνωμένα Εθνη θα περιοριστούν στην προσφορά καλών υπηρεσιών. Αποτελεί οριστική απόφαση να μην υπάρξει αντικαταστάτης του Αλεξάντερ Ντάουνερ και τον ρόλο αυτόν θα παίξει η Λίζα Μπάτενχαϊμ, ειδική εκπρόσωπος του Οργανισμού στο νησί.

Την ίδια ώρα η τριάδα που θα παρακολουθεί εκ μέρους της Ουάσιγκτον την εξέλιξη των συνομιλιών θα είναι η βοηθός υπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών Ερικ Ρούμπιν (σύντομα αναμένεται να μεταβεί στη Λευκωσία) και ο αμερικανός πρεσβευτής στην κυπριακή πρωτεύουσα Τζον Κένιγκ. Δεν θα υπάρξει πάντως τοποθέτηση ειδικού αμερικανού απεσταλμένου, σε μια προσπάθεια να φανεί ότι οι διαπραγματεύσεις συνιστούν «κυπριακή υπόθεση».

Για τους Αμερικανούς το Κυπριακό εντάσσεται στο ευρύτερο παζλ της νέας Μέσης Ανατολής, στην οποία ο νέος ρόλος τους θα είναι σαφώς λιγότερο παρεμβατικός. Εκτιμούν ότι η επίλυση του πολιτικού προβλήματος, όπως και της ισραηλινοπαλαιστινιακής διένεξης, είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει για να υπάρξει γεωστρατηγική σταθερότητα. Αυτός είναι και ο λόγος της προσωπικής εμπλοκής του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος δεν αποκλείεται να επισκεφθεί τη Λευκωσία όταν οι συνθήκες είναι ώριμες. Υπενθυμίζεται ότι η τελευταία ανάλογη επίσκεψη στην Κύπρο έγινε επί υπουργίας Χένρι Κίσινγκερ.

Χτίζοντας εμπιστοσύνη

Είναι σαφές ότι η προώθηση συγκεκριμένων ΜΟΕ αρέσει στην αμερικανική πλευρά, όπως φάνηκε και από το σχετικό μήνυμα του προέδρου Ομπάμα μετά τη συμφωνία επί του Κοινού Ανακοινωθέντος. Κορυφαία κίνηση στο σημείο αυτό αποτελεί η πρωτοβουλία για την Αμμόχωστο η οποία κυοφορείται στο παρασκήνιο. Στο τραπέζι έχει πέσει η δημιουργία ενός «οδικού χάρτη» για τη μετατροπή της Αμμοχώστου σε «πράσινη πόλη». Εξετάζεται, μεταξύ άλλων, η σύσταση μιας επιτροπής, ίσως υπό τα Ηνωμένα Εθνη, που θα μπορούσε να καταγράψει τις ανάγκες για την επαναλειτουργία της πόλης και η Ουάσιγκτον δεν εμφανίζεται αρνητική ακόμη και στη χρηματοδότηση σχετικής μελέτης.

Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδρούσε η Αγκυρα σε μια τέτοια προοπτική. Οι Αμερικανοί έχουν μεταφέρει την ιδέα αυτή στην τουρκική κυβέρνηση και οι αντιδράσεις που έλαβαν υπήρξαν χλιαρές. Η Αμμόχωστος αποτελεί «ισχυρό χαρτί» για την Αγκυρα στο πόκερ του Κυπριακού. Ξένη διπλωματική πηγή στην Αθήνα τόνιζε όμως πριν από λίγες ημέρες στο «Βήμα» ότι οι Τούρκοι δεν είναι πλέον τόσο απορριπτικοί όσο στην αρχή.  

Το Πρωτόκολλο της Αγκυρας

Το ζήτημα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης αποτελεί φυσικά και αντικείμενο των συνομιλιών που θα ήθελε να αναπτύξει η Λευκωσία απευθείας με την Αγκυρα στο πλαίσιο των «χιαστί συναντήσεων» οι οποίες πραγματοποιήθηκαν την εβδομάδα που πέρασε με την έλευση του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Κουντρέτ Οζερσάι στην Αθήνα και τη μετάβαση του ελληνοκύπριου διαπραγματευτή πρέσβη κ. Αν. Μαυρογιάννη στην Αγκυρα.

Σε αυτό το πλαίσιο θα μπορούσαν να εξεταστούν και ορισμένα ΜΟΕ υπέρ των Τουρκοκυπρίων (π.χ., με μια πιθανή επανεξέταση του Κανονισμού για το απευθείας εμπόριο μέσω Αμμοχώστου), εφόσον και η Τουρκία εμφανιζόταν διατεθειμένη να γίνει πιο διαλλακτική στην εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Αγκυρας για το άνοιγμα των λιμανιών και των αεροδρομίων της σε κυπριακά πλοία και αεροσκάφη. Η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Αγκυρας θα μπορούσε να αποψύξει και ορισμένα εκ των ενταξιακών κεφαλαίων της τουρκικής υποψηφιότητας στην ΕΕ, σε μια περίοδο μάλιστα που στους διαδρόμους των Βρυξελλών έχουν αρχίσει να ακούγονται ακόμη και ιδέες για πάγωμα των συνομιλιών ΕΕ - Τουρκίας.   

Η οικοδόμηση εμπιστοσύνης, αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο και σε ένα γενναιότερο «πάρε-δώσε» στον πυρήνα των συνομιλιών, όπου η φιλοδοξία της Λευκωσίας είναι όλα τα κεφάλαια να συζητούνται ταυτόχρονα λόγω της αλληλεξάρτησής τους. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που θα μπορούσε να υπάρξει και αποκέντρωση εξουσιών με σκοπό την πιο εύρυθμη λειτουργία του ομοσπονδιακού κράτους χωρίς, σε καμία περίπτωση, εκπτώσεις στις βασικές λειτουργίες του ως ενιαίας οντότητας.

Παζλ
Το κομμάτι των υδρογονανθράκων
Ολες οι ενδείξεις συγκλίνουν ότι όσα θα συμβούν τους επόμενους μήνες έχουν άμεση σχέση με την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σε αυτό το παζλ η επίλυση του Κυπριακού αποτελεί ένα κρίσιμο κομμάτι, αν και πολλά θα κριθούν από τις αποφάσεις των εταιρειών που έχουν επενδύσει στην περιοχή και κατ' αρχάς της αμερικανικής Noble Energy.

Στο πεδίο αυτό πάντως κυοφορούνται εξελίξεις που αποδυναμώνουν τα φιλόδοξα σχέδια για την κατασκευή αγωγού προς την Ελλάδα (Κρήτη) μεταβάλλοντας μελλοντικούς ελληνικούς σχεδιασμούς. Σύμφωνα λοιπόν με τις υπάρχουσες πληροφορίες, καθώς η προσοδοφόρα αγορά της Απω Ανατολής φαίνεται ότι θα καλυφθεί με εξαγωγές σχιστολιθικού αερίου, η Noble Energy και οι ισραηλινές εταιρείες με τις οποίες συνεργάζεται (Delek και Avner) έχουν αρχίσει να εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο συνδυασμού της επιλογής κατασκευής τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Κύπρο με την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς την Τουρκία είτε απευθείας από το Ισραήλ είτε μέσω Κύπρου.

Το ερώτημα στο σημείο αυτό είναι «πού κολλάει η Τουρκία;». Οι ενεργειακές ανάγκες της Αγκυρας είναι γνωστές και, αν επαληθευτούν προβλέψεις ότι αυτές ανέρχονται σε 5 τρισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου για την επόμενη 25ετία, τότε δύσκολα οι εταιρείες μπορούν να αγνοήσουν αυτή την εμπορική προοπτική.

Ηδη οι Noble Energy και Delek φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να έχουν ξεκινήσει συζητήσεις με τουρκικές εταιρείες για την κατασκευή υποθαλασσίου αγωγού που θα πρέπει να περνά από την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), στοιχείο που καταδεικνύει γιατί πρέπει να επιταχυνθεί η επίλυση του Κυπριακού. Αλλωστε, το κόστος κατασκευής ενός τέτοιου αγωγού θεωρείται πολύ χαμηλότερο από έναν αγωγό προς την Ελλάδα αλλά και από αυτό ενός τερματικού LNG.

Επιπλέον δημοσιεύματα του κυπριακού Τύπου έχουν αναφέρει ότι μεσάζοντες τουρκικών εταιρειών έχουν απευθυνθεί στη Λευκωσία βολιδοσκοπώντας την για πιθανή μεταφορά αερίου στην Τουρκία. Γνώστες των εξελίξεων σημειώνουν ότι, εφόσον το Κυπριακό λυθεί, δεν βρίσκουν λόγο απόρριψης του σεναρίου αυτού, προσθέτοντας μάλιστα ότι μελλοντικά το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου θα μπορούσε να διοχετευθεί και προς την Ελλάδα μέσω του τουρκικού δικτύου.

(του Άγγελου Αθανασόπουλου, ΤΟ ΒΗΜΑ, 1/3/2014)

ΠΗΓΗ:energypress.gr

Γιατί δεν λειτούργησε το σύστημα εισροών – εκροών στα καύσιμα

Οι υπάλληλοι του υπουργείου Ανάπτυξης εξεπλάγησαν την περασμένη Παρασκευή όταν δέχθηκαν, τις μεσημεριανές ώρες, ένα μάλλον απρόσμενο τηλεφώνημα: Ενα μέλος του κυκλώματος της νόθευσης πετρελαίου κίνησης, οργισμένο, καλούσε να «αποσφραγισθούν» οι αντλίες δύο πρατηρίων του για να «δουλέψει». Τυπικά οι υπάλληλοι έπρεπε να το κάνουν, ακόμη και αν ο εν λόγω θα έπρεπε να βρίσκεται σε καθεστώς προσωρινής κράτησης μέχρι την εμφάνισή του στον ανακριτή Πειραιά, που επελήφθη της υποθέσεως.
Αυτό όμως δεν είναι το μόνο παράδοξο στην υπόθεση. Στο τέλος του 2012 και ενόψει της διαπραγμάτευσης με την τρόικα για τη βοήθεια των 52 δισ. ευρώ, η τριμερής έθεσε ως όρο το άνοιγμα της εσωτερικής αγοράς πετρελαιοειδών για εισαγωγές ετοίμων προϊόντων από τρίτες χώρες. Η χώρα μας προειδοποίησε για τον κίνδυνο να γενικευθούν τα φαινόμενα λαθρεμπορίου από εμπόρους, που, χωρίς να καταθέτουν εγγυητικές για τις κρατήσεις υπέρ του Δημοσίου, θα μπορούσαν να ανταγωνισθούν τους μεγάλους πετρελαϊκούς ομίλους. Το σύστημα εισροών – εκροών, οι ιχνηθέτες, τα GPS στα φορτηγά, έγιναν τα εμβλήματα της προσπάθειας να ελεγχθεί ένα κύκλωμα που τους καιρούς της ευμάρειας εθεωρείτο ότι ευθύνεται για φοροδιαφυγή άνω του 1 δισ.
Μέσα στον ένα χρόνο από την ανάληψη της υποχρέωσης έναντι της τριμερούς δημιουργήθηκε ένας ολόκληρος κλάδος στη διακίνηση υγρών καυσίμων, εκείνος των εγκαταστατών συστημάτων εισροών – εκροών, αλλά, σύμφωνα με τη εικόνα της αγοράς, μόνο 10 πρατήρια στέλνουν ανελλιπώς στοιχεία στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, την ώρα που 1.135 έχουν ζητήσει, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», να λάβουν χρήματα από το ΕΣΠΑ (έως 5.000 ευρώ) για τη χρηματοδότηση της εγκατάστασης του συστήματος. Από τις συνολικά 33 εταιρείες που εγκαθιστούν το σύστημα, 80% βρίσκονται στην Αθήνα. Η πλειονότητα από αυτές τις εταιρείες βρίσκεται στα δυτικά προάστια και δεν σχετίζεται με εταιρείες λογισμικού για λογιστική απεικόνιση ροής εμπορευμάτων. Κάποιες βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη και άλλες στην Αρτα και την Καρδίτσα.
Οι ελεγκτές του υπουργείου Ανάπτυξης βρήκαν ότι πρατήρια που ελέγχθηκαν τη νύχτα της προσπερασμένης Τρίτης, μετά την έφοδο στα γραφεία της ΕΤΕΚΑ, εμφάνιζαν αποκλίσεις στις αντλίες τους μέχρι και 6%, σε σχέση με αυτό που πλήρωνε ο καταναλωτής, έχοντας δεξαμενές ασύνδετες με τις αντλίες ή δεξαμενές χωρίς ηλεκτρονικές βέργες μέτρησης.
Σε όλες τις περιπτώσεις ο εγκαταστάτης νούμερο 8 είχε κάνει την εγκατάσταση. Ο ίδιος αμφισβητεί τα αποτελέσματα του ελέγχου του υπουργείου, υποστηρίζοντας ότι πιθανόν οι πρατηριούχοι να αφαίρεσαν τις ηλεκτρονικές ράβδους ή να αποσύνδεσαν δεξαμενές μετά την εγκατάσταση του συστήματος. Ποιου συστήματος όμως;
(Τάσος Τέλλογλου, Καθημερινή, 1/3/2014)

ΠΗΓΗ:energypress.gr